I SA/Po 995/14

Dnia 30 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Karol Pawlicki Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 roku sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Wnioskiem z dnia [...]kwietnia 2013r., uzupełnionym w dniu [...] czerwca 2014 r., X.A zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w[...], działającego jako organ upoważniony przez Ministra Finansów, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy terenów niezabudowanych. W opisie zaistniałego stanu faktycznego wnioskodawca wskazał, że w roku 2009 wraz z żoną dokonali zakupu niezabudowanej działki gruntu nr [...](stanowiącą grunty orne R III b - pow. 0,7600 ha i R IVa - pow. 0,1100 ha), o pow. 0,8700 ha położonej we wsi [...] (gmina[...] ), potwierdzone aktem notarialnym z dnia [...] marca 2009 r. nr[...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. (wydaną na wniosek wnioskodawcy) zostały ustalone warunki zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz pięciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekle na części działki o nr ewid. [...] w miejscowości[...], obręb [...] (Gmina[...]). Z kolei decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. (wydaną na wniosek zainteresowanego) został zatwierdzony projekt podziału nieruchomości położonej na gruntach w miejscowości[...], obręb[....], gmina [...] oznaczonej nr ewid. [...] w następujący sposób: działka nr [...] o pow. 0,0836 ha (grunty orne), działka nr [...]o pow. 0,1046 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0700 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0700 ha (grunty orne), działka nr [...]o pow. 0,0700 ha (grunty orne), działka nr [...]o pow. 0,0700 ha (grunty orne), działka nr [...]o pow. 0,3953 ha (grunty orne). W roku 2010 wnioskodawca i jego małżonka otrzymali pozwolenie na budowę domu (decyzja wydana przez Starostę [...]), którą zakończyli w roku 2013. Wybudowany dom został zasiedlony przez rodzinę wnioskodawcy. Dom ten jest posadowiony na działce nr [...]. Następnie decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dotyczącą zjazdu publicznego z drogi powiatowej nr[...] P (kat. IV). Ponadto decyzją Burmistrza Miasta i Gminy[...] z dnia [...] maja 2011 r. ustalono lokalizację inwestycji polegającej na budowie linii kablowej niskiego napięcia 0,4 kV, na działkach o nr ewid.[...], [...] , [...], [...], [...],[...],[...]oraz [...]w miejscowości[...], obręb [...] (Gmina[...] ), a decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ustalono lokalizację dla budowanej sieci wodociągowej na działce o nr ewid. [...] oraz części działek o nr ewid. [...], [...] i [...] w miejscowości [...], obręb [...] (Gmina[...] ). Decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ( wydanej na wniosek wnioskodawcy) ustalono warunki zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz pięciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekle na działce o nr ewid. [...] w miejscowości[...], obręb[...] , Gmina[...] . Z kolei decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. zatwierdzono projekt podziału nieruchomości położonej na gruntach w miejscowości[...], obręb [...] (Gmina[...] ) oznaczonej nr ewid. [...] w następujący sposób: działka nr [...]o pow. 0,1064 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0720 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0720 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0720 ha (grunty orne), działka nr [...] o pow. 0,0729 ha (grunty orne). Zgodnie z aktami notarialnymi dokonano sprzedaży: - nr [...] z dnia [....] lutego 2011 r., działki gruntu nr [...] o pow. 0,0700 ha, za kwotę[...] ,- zł, - nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., działki gruntu nr [...] o pow. 0,0700 ha za kwotę[...],- zł, - nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., działki gruntu nr [...] o pow. 0,0700 ha za kwotę [...] ,- zł, - nr [...] z dnia [...]sierpnia 2011 r., działki gruntu nr [...] o pow. 0,0700 ha za kwotę [...] ,- zł, - nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., działki gruntu nr [...] o pow. 0,0720 ha za kwotę [...] zł, - nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. działki gruntu [...] o pow. 0.0720 ha za kwotę [...] zł. Wnioskodawca jest współwłaścicielem w ramach małżeńskiej wspólnoty majątkowej gospodarstwa rolnego. Część posiadanych gruntów rolnych decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] podzielono na działki, które następnie wraz z żoną wnioskodawca zamierza sprzedać osobom trzecim. Grunty te do momentu sprzedaży opodatkowane są podatkiem rolnym, a zmiana ich charakteru - przeznaczenie pod zabudowę i opodatkowanie podatkiem od nieruchomości nastąpi dopiero u nowego właściciela, tj. nabywcy, który mając ewentualny zamiar zabudowy, musi wystąpić do gminy o zmianę przeznaczenia gruntów. Zainteresowany nadmienia, że właścicielem przedmiotowych gruntów jest od roku 2009, które użytkował wraz z małżonką jako grunty orne. Na tle opisanego stanu faktycznego zadano następujące pytanie: czy sprzedaż działek dokonana kolejno na podstawie wyżej wymienionych aktów notarialnych, tj. działki nr [...], [...], [...], [...],[...] oraz[...], spowodowała powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług bądź w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy podlegała zwolnieniu jako dostawa terenów niezabudowanych? Zdaniem wnioskodawcy, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) dalej ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszystkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z ww. przepisem, grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż co do zasady jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym pomiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle przytoczonych wyżej przepisów wnioskodawca zauważył, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy dana osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem podatku od towarów i usług istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy, to znaczy czy wykonuje czynności tożsame z działalnością producentów, handlowców lub usługodawców i czy są one wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych. Wnioskodawca powołując się na orzeczenie NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, oraz WSA w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2011 r., stwierdził, że sprzedaż gruntów przez rolnika nie może być a priori uznana za działalność gospodarczą nawet, gdy dotyczy gruntów wykorzystywanych w działalności rolniczej. Rolnik sprzedający działki może sprzedawać je jako majątek osobisty. Rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych w art. 140 k.c. uprawnień właściciela. Dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny element wykonywania prawa własności. Dnia [...] czerwca 2014 r. zainteresowany, na wezwanie organu, uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego wskazując, że wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Decyzje dotyczące warunków zabudowy oraz podziału nieruchomości były wydawane na wniosek X.A i jego żony. Opisane we wniosku działki gruntu nie są objęte zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca zamiar sprzedaży opisanych działek ogłaszał w środkach masowego przekazu, tj. sieci internetowej oraz gazetach lokalnych. Zbyte działki gruntu wnioskodawca nie oddawał osobom trzecim do użytku na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. najmu, dzierżawy lub użytkowania. Opisane we wniosku działki gruntu nie były wykorzystywane przez wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. A w związku z ich nabyciem nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Minister Finansów w wydanej w dniu [...] lipca 2014 r. indywidualnej interpretacji uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że w analizowanej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać, że dokonując dostaw ww. działek zainteresowany występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Jak wskazał sam wnioskodawca, dla działki nr[...], z której utworzono działki nr[...] , [...] oraz [...] na wniosek zainteresowanego wydano decyzję o warunkach zabudowy 5-ciu budynków mieszkalnych oraz 5-ciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości. Ponadto na wniosek wnioskodawcy Burmistrz zatwierdził projekt podziału nieruchomości o nr ew. [...] na 5 działek między innymi na działkach o nr ewidencyjnym [...] i[...]. Wcześniej wnioskodawca występował - dla działki o nr ewidencyjnym[...], z której powstały m.in. działki o numerach [...] i [...]- o decyzję o warunkach zabudowy. Następnie, w celu sprzedaży ww. działek wnioskodawca poniósł nakłady w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży, w postaci zamieszczania ogłoszeń w lokalnej prasie i Internecie. Zatem powyższe działania - w ocenie organu - jednoznacznie wskazują, że wnioskodawca w celu sprzedaży działek zachowuje się jak podmiot profesjonalnie zajmujący się obrotem nieruchomościami. Zainteresowany zaangażował środki podobne do tych jakie, byłyby wykorzystywane przez handlującego nieruchomościami. Wnioskodawca występował bowiem dwukrotnie o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie aż 5-ciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych (wolnostojących) oraz 5-ciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe (decyzja z dnia [...] stycznia 2010 r. i decyzja z dnia [...] lutego 2012 r.), a także dwukrotnie o podział posiadanych nieruchomości na kolejne mniejsze działki gruntu (decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz z dnia [...] maja 2012 r.). Ponadto zamiar sprzedaży opisanych działek ogłaszał w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej oraz prasie lokalnej. W ocenie organu opisane wyżej działania podejmowane przez wnioskodawcę nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a to oznacza, że dostawy działek nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Biorąc pod uwagę powyższe organ wskazał, że czynności wykonywane przez zainteresowanego wypełniają definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, zatem wnioskodawca wystąpił - w związku z dostawą ww. działek - w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, podlegała w roku 2011 i 2013 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przedmiotowa regulacja zwalnia od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (w brzmieniu do dnia [...] marca 2013 r.). Przesłanka ta w niniejszej sprawie nie jest spełniona, gdyż dla działek będących przedmiotem dostawy wydano decyzję o warunkach zabudowy. Zatem - w świetle powyższych rozważań oraz stanu prawnego obowiązującego do dnia [...] marca 2013 r. - ww. grunty uznane są za tereny budowlane. Skutkiem powyższego sprzedaż działek jest opodatkowana - stosownie do treści art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy - według stawki podatku w wysokości 23%. Nie zgadzając się ze stanowiskiem wyrażonym w powyższej interpretacji, strona skarżąca wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, który w odpowiedzi na to wezwanie stwierdził brak podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia. W skardze z dnia [...] września 2014r. strona skarżąca zarzuciła wydanej interpretacji naruszenie: a) art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT poprzez zastosowanie przedmiotowego uregulowania do oceny stanu prawnego obejmującego okres od lutego 2011 r. do 31 marca 2013 r., kiedy to do polskiego systemu prawnego nie została transponowana dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i uznanie, że skarżącego uznać należy za podatnika w zakresie podatku od towarów i usług; b) art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w brzmieniu po 1 kwietnia 2013 r. w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT (wprowadzonym z dniem 1 kwietnia 2013 r.) poprzez ich zastosowanie dla wydania zaskarżonej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w sytuacji, gdy aktywność podatnika obejmuje okres poprzedzający wprowadzenie (zmodyfikowanie) wskazanych uregulowań, a tym samym brak jest podstaw do ich stosowania dla oceny zasadności powstania zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, c) art. 2 pkt 12, art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, ze zm.) poprzez ich zastosowanie dla wydania zaskarżonej interpretacji podatkowej w sytuacji, gdy uregulowania ustawy o VAT przed dniem 1 kwietnia 2013 r. nie zawierały definicji "terenów budowlanych", a wskazane unormowania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawierają definicję "działki budowlanej" oraz zasady ustalenia przeznaczenia terenu. Zdaniem skarżącego organ podatkowy niewłaściwie zastosował w wydanej interpretacji uregulowania ustawy o VAT wprowadzone w życie po dniu 1 kwietnia 2013 r. Strona stwierdza, że kluczowe jest - dla wykazania zasadności stanowiska prezentowanego przez skarżącego stwierdzenie o wprowadzeniu do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług uregulowania art. 2 pkt 33 ustawy o podatku VAT (wprowadzony do porządku prawnego z dniem 1 kwietnia 2013 r.). Ponadto strona wskazała, że w ocenie charakteru podejmowanej przez skarżącego aktywności związanej z dostawą gruntów istotny jest fakt, że nie prowadził działalności gospodarczej, a działalność rolniczą związaną z nabytym gruntem. Strona argumentuje jednocześnie, że nie może być - w niniejszej sprawie - mowy o prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej a jedynie o swobodnym dysponowaniu składnikami majątku. W powyższym zakresie strona powołuje się na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., na podstawie której skarżący został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej. Skarżący wskazał także, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem jakoby korzystanie z nowoczesnych metod informowania o zbyciu nieruchomości (serwisy oraz inne strony internetowe) miałoby stanowić przesłankę do uznania zawartej w ten sposób transakcji za przeprowadzoną przez podmiot profesjonalny nastawiony na ciągły i zorganizowany obrót nieruchomościami. W dobie informatyzacji nawet osoba posiadająca podstawowe umiejętności obsługi komputera może bez większego problemu zamieścić w Internecie ogłoszenie wzbogacone materiałem fotograficznym, by w ten sposób promować swoją ofertę. Skarżący argumentuje jednocześnie, że bezpodstawnie wskazano w treści interpretacji uregulowania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Strona wskazuje, że organ podatkowy użył tych zapisów (posiłkował się nimi) w okresie, kiedy to ustawa o podatku od towarów i usług nie zawierała uregulowań jednoznacznie definiujących pojęcie "tereny budowlane". Strona przedstawione zarzuty argumentuje następującymi orzeczeniami z dnia: (17 stycznia 2011r., sygn. akt I FPS 8/2010, 15 września 2011 r., sygn. akt C-180/10,16 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Po 657/11) Wobec powyższego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia[...] kwietnia 2011 r. o wykreśleniu skarżącego z ewidencji działalności gospodarczej na okoliczność zakończenia przez zainteresowanego prowadzenia działalności gospodarczej przed okresem, w którym skarżący zbywał przedmiotowe działki, a także braku związku pomiędzy prowadzoną wcześniej działalnością gospodarczą z obrotem nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ stanowisko Ministra Finansów jest prawidłowe. Kwestią sporną jest, czy na tle opisanego stanu faktycznego uprawnione jest stwierdzenie, że sprzedaż opisanych działek nastąpiła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług, w związku z czym dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl ust. 2 tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w stosunku do których spełniony został jednocześnie zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Pojęcie podatnika VAT na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy, poprzez odwołanie się do definicji działalności gospodarczej, obejmuje swym zakresem wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność - w tym rolniczą, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ustawa określa podatnika szeroko, by w każdym wypadku aktywności zawodowej, wykonywanej w sposób niezależny i z zamiarem dokonywania czynności opodatkowanych w taki sposób - mógł on zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Zgodnie z art. 9 Dyrektywy 112, podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. "Działalność gospodarcza" obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Z utrwalonego orzecznictwa TSUE wynika, że analiza definicji pojęć podatnika i działalności gospodarczej wskazuje na szeroki zakres "działalności gospodarczej" oraz na jego obiektywny charakter. Uznanie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (Zb. Orz. 2011, s. I-08461), dotyczącym osób, które nabyły grunty orne, a następnie grunty te sprzedały TSUE dokonał wykładni m.in. art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (uprzednio art. 4 ust. 1 i ust. 2 VI Dyrektywy) definiującego pojęcie podatnika VAT. Wskazał, że nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego podmiot działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. W odniesieniu do rolnika ryczałtowego stwierdził, że transakcje inne niż dostawa produktów rolnych i świadczenie usług rolniczych dokonywane przez ten podmiot podlegają zasadom ogólnym, a więc okoliczność, że dana osoba jest rolnikiem ryczałtowym jest w omawianym zakresie bez znaczenia (pkt 48 i 52). Biorąc pod uwagę w procesie dokonywania oceny danej transakcji (czy kilku transakcji) to, że nie mają decydującego dla sprawy znaczenia: liczba transakcji, ich zakres, wysokość osiągniętego z nich przychodu (zysku), długość okresu w jakim występowały, jak też fakt dokonania podziału gruntu w celu osiągnięcia wyższej ceny (pkt 37 i 38), natomiast ważnym jest stwierdzenie podjęcia aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (pkt 39). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, odwołując się do punktu 51 wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 stwierdza , że jeżeli osoba w celu dokonania rozważanej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112, należy uznać ją za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika VAT. Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Zatem decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił opisany stan faktyczny, przypisując działaniom podatnika cechy działalności gospodarczej. Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wnioskodawca podejmował czynności, które wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca wraz z żoną zakupił [....] marca 2009 r. nieruchomość niezabudowaną działka gruntu [...] o powierzchni 0,7600 ha. Na wniosek właścicieli właściwy organ już w dniu [...] stycznia 2010 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz pięciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe na części tej działki. Następnie na wniosek właścicieli decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. zatwierdzono projekt podziału nieruchomości [...] na działki [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Następnie na wniosek właścicieli w dniu [...] lutego 2011 r. decyzją Starosty [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dotyczącą zjazdu publicznego z drogi powiatowej, decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ustalono lokalizację dla budowlanej sieci wodociągowej na części działek oraz decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. ustalono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących oraz pięciu bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe na działce [...], dalej zatwierdzono decyzją z dnia [...] maja 2012 r. projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr ewid.[...]. Oferta sprzedaży była zamieszczana w środkach masowego przekazu. Wszystkie te aktywne działania właścicieli nieruchomości w krótkim odstępie czasu dowodzą, w ocenie Sądu, że zainteresowany podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej działania poprzedzające sprzedaż nieruchomości dowodzą, że sprzedaż nie była związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Aktywność sprzedawcy bez wątpienia można porównać do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. W związku z powyższym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wbrew zarzutom skargi organ nie zastosował w zaskarżonej interpretacji przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, który wszedł w życie ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany ustawy o podatku od towarów i usług oraz innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 35) z dniem 1 kwietnia 2013 r. Sąd podziela stanowisko, że sprzedaż przedmiotowych działek nie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Powołanym przepisem zwolniono od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (w brzmieniu do 31 marca 2013 r.). Wskazane tereny były przeznaczone pod zabudowę, z uwagi na wydanie w stosunku do tych działek decyzji o warunkach zabudowy. Pomimo braku definicji legalnej terenów budowlanych organ dokonał prawidłowej wykładni powołanego art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Z tych powodów sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.