II SA/Kr 1600/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 25 października 2016 r. oraz decyzji Starosty [...] z dnia 11 marca 2016 r. w sprawie ze skargi H. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na rozbudowę po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 25 października 2016 r. oraz decyzji Starosty [...] z dnia 11 marca 2016 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 października 2016 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 11 marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na rozbudowę po wznowieniu postępowania. Pismem z dnia 26 listopada 2016 r. H. Z. – dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się jej uchylenia. W niniejszej skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 25 października 2016 r. oraz decyzji Starosty [...] z dnia 11 marca 2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że przystąpienie inwestora do prac spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem zmiany w projektowanej inwestycji zostaną już wprowadzone, gdy tymczasem charakter zmian, szczegółowo opisany w nin. skardze, wymaga przeprowadzenia wnikliwej analizy. Pełna i rzetelna interpretacja zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji stanowi uzasadnienie dla skarżącej za wstrzymaniem decyzji pozwalającej na realizację planowanego przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie, o którym wyżej mowa, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi natomiast wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania aktu. Należy mieć na uwadze również to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678). Podkreślić jednak należy, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Wykonany może być tylko taki akt administracyjny, który jest aktem zobowiązującym, ustalającym dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz akt, na podstawie którego określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akt, na podstawie którego jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296; a także postanowienie WSA w Gdańsku, II SA/Gd 888/08 z 13 stycznia 2009 r. i postanowienie WSA we Wrocławiu, II SA/Wr 411/08 z 16 października 2008 r.) Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 października 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 11 marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na rozbudowę po wznowieniu postępowania. Nie kwalifikuje się więc ona do wstrzymania jej wykonania. Nie nakłada ona na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień. Na marginesie dodać należy, że nawet gdyby przyjąć, że dopuszczalnym byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, w obrocie prawnym i tak pozostałaby decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, która jako ostateczna nie podlega żadnym ograniczeniom w jej wykonaniu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.