II OSK 1927/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. N. - P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 179/17 w sprawie ze skargi K. N. - P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 179/17, wydanym na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. N.-P. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: "ZWINB") z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. (dalej: "PINB") z dnia [...] 2016 r., sprostowane następnie z urzędu postanowieniem PINB z dnia [...] 2016 r. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r. PINB sprostował decyzję własną z dnia [...] 2011 r. nakazującą K. N.-P. rozbiórkę budynku murowanego na działce nr [...] na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych S. przy ul. C. w S. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. N.-P., zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. art. 113 ustawy z dnia 13 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r, poz. 23, 868, 996, 1579; w skrócie "K.p.a.") poprzez nieuchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, podczas gdy zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa objawiającym się przez przyjęcie, że sprostowanie dokonane przez PINB postanowieniem z dnia [...] 2016 r. stanowiło sprostowanie błędu pisarskiego, podczas gdy zmiana polegająca na zmianie nazwiska prowadzi do merytorycznej zmiany treści postanowienia. Naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania ponieważ uznanie, że podmiotowa zmiana nie stanowi sprostowania prowadzi do wniosku, że postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalne i podlega uchyleniu; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez nieuchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, podczas gdy zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa objawiającym się poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez przyjęcie, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] 2016 r. o sygn. [...] prostuje decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] 2011 r., co miało istotny wpływ na wynik postępowania bowiem przedmiotowe postanowienie prostuje decyzję nieistniejącą w obrocie prawnym, a zatem podlega uchyleniu. W oparciu o powyższe Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o orzeczenie zwrotu na rzecz Skarżącej kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., a zatem do uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie art. 193 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.) (dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 P.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku, gdy oddala skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd I instancji. Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest podnoszona przez Skarżącą kasacyjnie kwestia, czy błąd pisarski w treści decyzji stanowi omyłkę podlegającą sprostowaniu w trybie art. 113 K.p.a., czy też jest to błędne oznaczenie strony, a w konsekwencji wada istotna decyzji. Przede wszystkim chybiony jest zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. art. 113 K.p.a. Zgodnie z treścią art. 107 § 1 K.p.a. decyzja zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego - kwalifikowany podpis elektroniczny; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Art. 113 § 1 K.p.a. stanowi z kolei, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W doktrynie podkreśla się, że oznaczenie strony powinno być podane w decyzji w taki sposób i w takim zakresie, aby umożliwiło jej jednoznaczną identyfikację. Oznaczenie strony będącej osobą fizyczną polega na podaniu jej imienia (imion) oraz nazwiska i miejsca zamieszkania lub pobytu, a także ewentualnych innych danych (zob. A. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2015, s. 549). Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (zob. wyrok NSA z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1355/16). W doktrynie podkreśla się ponadto, że art. 113 K.p.a. może być stosowany dla sprostowania oczywistej omyłki w przypadku np. błędu w imieniu lub nazwisku (zob. A. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2015, s. 551). Sąd I instancji prawidłowo zakwalifikował błąd w nazwisku Skarżącej kasacyjnie polegający na zastosowaniu pisowni "N." zamiast prawidłowej "N.", jako błąd pisarski w rozumieniu art. 113 K.p.a. Błąd ten zatem podlegał sprostowaniu w trybie powyższego przepisu, co zostało w niniejszej sprawie dokonane decyzją PINB z dnia [...] 2016 r. oraz decyzją ZWINB. Zasadnie ponadto Sąd I instancji wskazał, że czym innym jest błędne ustalenie osoby, o której prawach lub obowiązkach rozstrzyga określony indywidualny akt administracyjny, a czym innym wadliwość oznaczenia strony sprowadzająca się do wpisania imienia lub nazwiska strony w błędnym brzmieniu. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że adresatem decyzji sprostowanej postanowieniem PINB z dnia [...] 2016 r. jest Skarżąca kasacyjnie. Wniosek taki wynika zarówno z akt sprawy administracyjnej, jak i słusznie zauważonego przez Sąd I instancji faktu, że Skarżąca kasacyjnie czynnie brała udział w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji sprostowanej następnie zaskarżonym postanowieniem. Prawidłowo został wskazany adres strony, na który kierowane były wszystkie pisma w sprawie (włącznie z treścią decyzji oraz prostującego ją zaskarżonego postanowienia). Wskazać należy ponadto, że Skarżąca kasacyjnie w toku postępowania zakończonego decyzją sprostowaną zaskarżonym postanowieniem nie kwestionowała w żaden sposób błędu pisarskiego w nazwisku. Z całokształtu wskazanych okoliczności wynika, że wadliwe oznaczenie Skarżącej kasacyjnie miało charakter oczywistego błędu pisarskiego, dokonanego wbrew zamierzeniu organów. Okoliczności rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wskazują, że organ skierował swoje rozstrzygnięcie do właściwej strony. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że błąd pisarski w nazwisku Skarżącej kasacyjnie nie pogorszył jej sytuacji w postępowaniu i podlegał sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ponadto naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz w zw. z art. 144 K.p.a. Postanowienie PINB w przedmiocie sprostowania nazwiska Skarżącej kasacyjnie dotknięte było błędem pisarskim polegającym na błędnym wskazaniu daty wydania decyzji podlegającej sprostowaniu. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej powyższy błąd pisarski nie daje podstaw do uznania, że postanowienie PINB o sprostowaniu dotyczyło decyzji nieistniejącej. Popełnienie go świadczy jednak o niedbałości organu wydającego postanowienie. Sąd I instancji słusznie wskazał, że postanowienie PINB zawierało dane wystarczające do zidentyfikowania decyzji, która podlegała sprostowaniu. Ponadto analiza akt sprawy wskazuje na oczywisty i niezamierzony przez organ charakter powyższej pomyłki. Postanowienie z dnia [...] 2016 r. zostało ponadto prawidłowo sprostowane kolejnym postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Jak wskazuje się w doktrynie, prawidłowo dokonane sprostowanie błędów i omyłek staje się częścią treści decyzji (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2017, s. 625). Odnosząc powyższe do realiów rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że postanowienie z dnia [...] 2016 r. stanowi integralną część postanowienia z dnia [...] 2016 r. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że nazwisko Skarżącej kasacyjnie zostało sprostowane w treści decyzji z dnia [...] 2011 r. Podkreślić należy, iż sama argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazuje, że omyłka we wskazanej dacie decyzji ([...] 2011 zamiast prawidłowo [...] 2011) nie uniemożliwia jednoznacznego i pewnego stwierdzenia jakiej decyzji postanowienie to dotyczy, skoro w przedmiotowym postępowaniu nie była wydawana jakakolwiek decyzja PINB z dnia [...] 2011 r., a jedynie decyzja z dnia [...] 2011 r. Ponadto wskazać należy, że nie może być oceniany w tym postępowaniu podnoszony w uzasadnieniu skargi kasacyjnej sposób sformułowania rozstrzygnięcia postanowienia z dnia [...] 2016 r., albowiem nie stanowiło to przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie. Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako nie zawierającą usprawiedliwionych podstaw.