III SA/Wa 1709/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Kozik, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, sędzia WSA Agnieszka Olesińska(sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę P. sp. z o.o. (dalej jako: "Spółka" lub "Wnioskodawca") w dniu 9 listopada 2015 r. zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. We wniosku przedstawiła opis zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Spółka jest operatorem telefonii komórkowej. Spółka świadczy m.in. usługi telekomunikacyjne oraz dostarcza i sprzedaje sprzęt niezbędny w celu korzystania z usług telekomunikacyjnych, w tym sprzęt klasyfikowany do pozycji 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy o VAT. Spółka kieruje swoją ofertę zarówno do podmiotów będących podatnikami VAT czynnymi, jak i do podmiotów niebędących podatnikami VAT czynnymi. W ramach swojej działalności Spółka składa oferty w ramach postępowań o udzielenie zamówień publicznych na świadczenie usługi telefonii komórkowej wraz z dostawą telefonów komórkowych. W związku z dostawą telefonów komórkowych przedmiotem dostawy (razem z telefonami) są też akcesoria: kable USB, zestawy słuchawkowe oraz ładowarki samochodowe. Przedmiotowe postępowania mogą być prowadzone na podstawie przepisu art. 99 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm., zwana dalej "ustawą Pzp"), zgodnie z którym "Zamawiający może zawrzeć umowę ramową po przeprowadzeniu postępowania, stosując odpowiednio przepisy dotyczące udzielania zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub negocjacji z ogłoszeniem." Natomiast definicja legalna umowy ramowej zawarta jest w art. 2 pkt 9a ustawy Pzp. Przez umowę ramową należy rozumieć zawartą między zamawiającym a jednym lub większą liczbą wykonawców umowę, której celem jest ustalenie warunków dotyczących zamówień publicznych, jakie mogą zostać udzielone w danym okresie, w szczególności cen i - jeżeli zachodzi taka potrzeba - przewidywanych ilości. W ustawie wyraźnie przesądza się, iż umowa ramowa określa warunki zamówień, które w oznaczonym okresie mogą zostać udzielone przez zamawiającego. Skorzystanie z możliwości udzielenia zamówienia objętego przedmiotem umowy ramowej jest wyłącznie uprawnieniem zamawiającego. Warto również zwrócić uwagę na brzmienie art. 100 Pzp, który stanowi, iż umowę ramową zawiera się na okres nie dłuższy niż 4 lata, z tym że ze względu na przedmiot zamówienia i szczególny interes zamawiającego umowa taka może być zawarta na okres dłuższy. Reasumując celem umowy ramowej jest ustalenie warunków dotyczących zamówień, jakie mogą być udzielone w oznaczonym okresie. Przy czym udzielając zamówienia, zamawiający może dokonać zmiany warunków zamówienia w stosunku do określonych w umowie ramowej, jeżeli zmiana ta nie jest istotna. Z powyższego wynika więc, że efektem rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie art. 99 ustawy Pzp, w ramach którego Spółka złoży ofertę, będzie zawarcie umowy ramowej w rozumieniu art. 2 pkt 9a ustawy Pzp ("Umowa ramowa"), na podstawie której będą mogły być zawierane umowy wykonawcze (składane zamówienia). Niekiedy ze względu na specyfikę zamawiającego (np. gminy) poszczególne umowy wykonawcze (zamówienia) mogą być realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego, które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej, przykładowo takimi jednostkami w przypadku zamówień składanych przez gminy mogą być Straż Miejska, Zarząd Dróg Miejskich, Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych, Zarząd Terenów Publicznych, placówki oświatowe i kulturalne nieposiadające osobowości prawnej, itp. Niemniej jednak zarówno stroną umowy ramowej, jak i zamówień (umów wykonawczych) udzielanych na jej podstawie będzie każdorazowo zamawiający, który będzie posiadał status podatnika VAT czynnego. Z Umowy ramowej (względnie załączników do niej) stanowiącej element Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia będzie wynikała przewidywana (szacowana) ilość sztuk telefonów, jakie zamierza nabyć zamawiający, z której to będzie wynikać (w zestawieniu z cenami telefonów proponowanymi przez oferentów), że przewidywana wartość telefonów, jakie zamierza nabyć zamawiający, przekroczy wartość 20.000 zł netto. Nie jest przewidywane podpisywanie odrębnego oświadczenia potwierdzającego, że wartość Umowy ramowej, rozumiana jako wartość telefonów, jakie zamierza nabyć zamawiający w ramach Umowy ramowej, przekroczy wartość 20.000 zł netto. W związku z powyższym opisem zdarzenia przyszłego Spółka zapytała: 1. Czy w przypadku zawarcia Umowy ramowej dokonywanie dostaw telefonów komórkowych z akcesoriami (kabel USB, ładowarka samochodowa, zestawy słuchawkowe) na podstawie odrębnych umów wykonawczych (zamówień), będzie podlegało dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w zw. z art. 17 ust. 1c ustawy o VAT, a w konsekwencji począwszy od pierwszej dostawy ww. towarów zastosowanie będzie miał mechanizm odwrotnego obciążenia VAT? 2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie postawione w punkcie pierwszym, czy wybór oferty Spółki nie będzie prowadził do powstania u Spółki obowiązku podatkowego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, który to powstanie u Zmawiającego, a w konsekwencji Spółka w trybie art. 91 ust. 3a ustawy Pzp zobowiązana będzie o tym fakcie poinformować zamawiającego, poprzez złożenie stosownego oświadczenia, wskazując nazwę (rodzaj) towaru, których dostawa będzie prowadzić do jego powstania, oraz wskazując ich wartość bez kwoty podatku? W związku z faktem, iż wniosek Strony nie spełniał wymogów formalnych, Minister na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm.; dalej: "O.p."), wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Organ wskazał następnie, że Spółka w wyznaczonym terminie złożyła uzupełnienie wniosku, jednakże wniosek w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 został uzupełniony nienależycie. Przedstawiony w uzupełnieniu wniosku przez Wnioskodawcę opis zdaniem Organu nie zawierał wszystkich informacji, o których uzupełnienie Organ wnosił w przypadku, gdy przedstawione we wniosku pytania odnoszą się do sytuacji, kiedy to w ramach Umowy ramowej umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy), które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej. Wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie, czy przedstawione we wniosku pytania odnoszą się do sytuacji, kiedy to w ramach Umowy ramowej umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy), które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej. Co więcej Wnioskodawca nie wskazał, czy jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi w rozumieniu ustawy, czy dla jednostek organizacyjnych/jednostek budżetowych zamawiającego Wnioskodawca będzie wystawiał faktury oraz czy kwota dostaw przedmiotowych towarów/zestawów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy dla jednostek organizacyjnych/jednostek budżetowych zamawiającego przekroczy kwotę 20 000 zł netto. Tym samym Minister uznał, że braki formalne wniosku z dnia 3 listopada 2015r. nie zostały usunięte przez Stronę, mimo wezwania do ich usunięcia. W związku z powyższym w dniu 19 lutego 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działający w imieniu Ministra Finansów, po analizie przedstawionego we wniosku oraz uzupełnieniu do wniosku opisu sprawy, wydał postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w zakresie w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw telefonów komórkowych z akcesoriami, dokonywanych w ramach umowy ramowej oraz powstania obowiązku podatkowego w przypadku, gdy umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/budżetowe/pomocnicze zamawiającego (kontrahenta). Na powyższe postanowienie Strona w dniu 2 marca 2016 r. wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 14g § 1 w zw. z § 3 O.p. poprzez jego błędne stosowanie oraz art. 217 § 2, art. 121 § 1, art. 125 § 1 O.p. poprzez działanie niebudzące zaufania do organów podatkowych w postaci braku uzasadnienia prawnego oraz działanie niezasadnie wydłużające okres uzyskiwania interpretacji indywidualnej przez Wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Minister wskazał, że przedmiotem wniosku ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu do wniosku miało być rozstrzygnięcie, czy w przypadku zawarcia Umowy ramowej dokonywanie dostaw telefonów komórkowych z akcesoriami (kabel USB, ładowarka samochodowa, zestawy słuchawkowe) na podstawie odrębnych umów wykonawczych (zamówień), będzie podlegało dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w zw. z art. 17 ust. 1c ustawy, a w konsekwencji począwszy od pierwszej dostawy ww. towarów zastosowanie będzie miał mechanizm odwrotnego obciążenia VAT oraz czy wybór oferty Spółki, w następstwie czego będą dokonywane dostawy towarów wymienionych w poz. 28b załącznika nr 11 do ustawy, nie będzie prowadził do powstania u Spółki obowiązku podatkowego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, który to powstanie u zamawiającego. Organ wskazał, że art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy, m.in. zgrupowanych pod symbolem PKWiU ex 26.30.22.0 - telefony komórkowe, w tym smartfony, jeżeli dostawa tych towarów dokonana na rzecz jednego nabywcy (czynnego podatnika podatku VAT) przez jednego dostawcę (czynnego podatnika podatku VAT) w ramach jednolitej gospodarczo transakcji przekroczy, bez kwoty podatku, kwotę 20 000 zł. Aby przesądzić, czy mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie, należy określić zakres jednolitej transakcji, tj. czy w danej sytuacji jednolitą gospodarczo transakcją jest umowa/kilka umów, czy też składające się na nią poszczególne zamówienia, a następnie ustalić, czy wartość tak określonej jednolitej gospodarczo transakcji przekracza wartość netto 20 000 zł (wtedy stosuje się mechanizm reverse charge), czy też tej wartości nie przekracza (wtedy stosuje się zasady ogólne). Minister wskazał, że Skarżąca nie wyjaśniła, czy jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi w rozumieniu ustawy, czy faktycznymi nabywcami i odbiorcami towarów/zestawów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy będą jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego i dla tych podmiotów jako faktycznych nabywców Wnioskodawca będzie wystawiał faktury oraz czy kwota dostaw przedmiotowych towarów/zestawów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy dla jednostek organizacyjnych/jednostek budżetowych zamawiającego przekroczy kwotę 20 000 zł netto. Zatem, w związku brakiem wyjaśnienia statusu jednostek budżetowych/organizacyjnych/ pomocniczych oraz okoliczności realizacji dostaw, Minister stwierdził, iż nie mógł dokonać odpowiedzi na przedstawione pytania. Zdarzenie przyszłe Wnioskodawcy powinno być wyczerpująco przedstawione, aby organ mógł dokonać rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Minister podkreślił, że Skarżąca w uzupełnieniu do wniosku odnosząc się do wezwania Organu wskazała jedynie, że "Odnośnie pytania postawionego w punkcie 2, z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że zarówno stroną Umowy ramowej, jak i zamówień udzielanych na jej podstawie będzie każdorazowo zamawiający, który będzie posiadał status podatnika VAT czynnego. Przykładowo jeśli zamawiającym jest (będzie) Miasto [...], zarówno stroną umowy ramowej, jak i zamówień udzielanych na jej podstawie będzie każdorazowo Miasto [...] bez względu na to, że dostawy będą realizowane do jednostek pomocniczych miasta, które to nie posiadają odrębnej osobowości prawnej (art. 5 o ustroju miasta stołecznego W.), czy też innych jednostek nieposiadających odrębnej osobowości/jednostek budżetowych miasta stołecznego W., takich jak np. Straż Miejska, Zarząd Dróg Miejskich, Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych, Zarząd Terenów Publicznych etc. Zatem jak zostało wskazane w stanie faktycznym stroną umowy ramowej, jak i zamówień udzielanych na jej podstawie będzie każdorazowo zamawiający". Tak więc, Wnioskodawca nadal nie przedstawił jednoznacznie zdarzenia przyszłego, do którego tutejszy Organ miałby się odnieść, zawierającego wszystkie niezbędne informacje z punktu widzenia przepisów, których interpretacji oczekuje. Powyższe uzupełnienie, wbrew twierdzeniu Strony, nie pozwala określić, czy Spółka będzie realizowała dostawy towarów na rzecz jednostek organizacyjnych/jednostek budżetowych. W konsekwencji, Organ nie był w stanie wydać interpretacji indywidualnej zawierającej informację o sposobie zastosowania przepisów prawa podatkowego w sytuacji, gdy przedstawione we wniosku pytania odnoszą się do sytuacji, kiedy to w ramach Umowy ramowej umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy), które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej. Minister wyjaśnił, że skoro Spółka jednoznaczne nie wskazała, czy przedstawione we wniosku pytania odnoszą się do sytuacji, kiedy to w ramach Umowy ramowej umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy), które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej, a przy tym nie przedstawiła wszystkich informacji niezbędnych do wydania interpretacji w niniejszym zakresie, wbrew twierdzeniu Spółki, nie mógł wydać interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw telefonów komórkowych z akcesoriami dokonywanych w ramach umowy ramowej oraz powstania obowiązku podatkowego w przypadku gdy umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/budżetowe/pomocnicze zamawiającego (kontrahenta). W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. Spółka zarzuciła naruszenie: 1. przepisu art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14g § 1 w zw. z § 3 O.p. poprzez jego błędne stosowanie; 2. art. 217 § 2, art. 121 § 1, art. 125 § 1 O.p. poprzez działanie nie budzące zaufania do organów podatkowych w postaci braku uzasadnienia prawnego oraz działanie niezasadnie wydłużające okres uzyskiwania interpretacji indywidualnej przez Wnioskodawcę. W uzasadnieniu skargi Skarżąca zarzuciła, że Organ niezasadnie sformułował tezę, zgodnie z którą brak wyjaśnienia statusu jednostek budżetowych/organizacyjnych/pomocniczych, które nie są stroną umowy ramowej ani umów wykonawczych (zamówień) stanowi o niejasności, nieprecyzyjności stanu faktycznego, co uzasadnia pozostawienie wniosku (w części) bez rozpatrzenia. Skarżąca wskazała, że na etapie wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji Organ nie reprezentował takiego poglądu. Taka ocena Spółki wynika z faktu, że szczegółowe pytania o status jednostek budżetowych /organizacyjnych/pomocniczych w wezwaniu z dnia 30 grudnia 2015 r. zostały zadane na wypadek gdyby Spółka potwierdziła, że "umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy)". W opinii Skarżącej z takiego sformułowania jasno wynika, iż Organ uznawał, że status jednostek pomocniczych/budżetowych/organizacyjnych będzie miał potencjalnie znaczenie dopiero w razie stwierdzenia, iż umowy wykonawcze będą "realizowane" przez owe jednostki. A contrario, w sytuacji gdy umowy wykonawcze nie są "realizowane" przez jednostki organizacyjne/pomocnicze/budżetowe, status owych jednostek nie miał znaczenia dla treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W postanowieniu Organ natomiast nie wskazał przyczyn, dla których ocena zawarta implicite w wezwaniu do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji miałaby ulec zmianie. Strona nie zgodziła się również ze stanowiskiem Ministra, że nie odpowiedziała jednoznacznie na pytanie o to, czy umowy wykonawcze są "realizowane" przez jednostki organizacyjne/budżetowe/pomocnicze. Wskazała, że "realizacja" umów nie jest pojęciem ustawowym ani doktrynalnym, w związku z czym Spółka była zmuszona określić sens tego pojęcia w oparciu o kontekst, w którym zostało użyte, co też Spółka uczyniła. Skoro, zdaniem organu, potwierdzenie, iż umowy wykonawcze są realizowane przez jednostki budżetowe/pomocnicze/organizacyjne powoduje konieczność ustalenia, czy kwota dostaw do owych jednostek przekroczy kwotę 20.000 zł netto, to logicznie rzecz ujmując "realizacja" umów wykonawczych musi oznaczać istnienie więzi między Spółką a owymi jednostkami, która uzasadniałaby twierdzenie o "dostawach" realizowanych do owych jednostek. Natomiast pojęcie "dostawy" w rozumieniu ustawy o VAT zakłada istnienie więzi prawnej, na podstawie której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W konsekwencji, informacje zawarte w opisie stanu faktycznego, które pozwalałyby Organowi określić, czy między Spółką a owymi jednostkami zaistniała taka więź, stanowiłyby odpowiedź na pytanie o to, czy owe jednostki "realizowały" umowy wykonawcze. Ponadto wskazała, że zarówno w opisie stanu faktycznego, jak i w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wyjaśniła, że "poszczególne umowy wykonawcze (zamówienia) mogą być realizowane przez jednostki organizacyjne/ jednostki budżetowe zamawiającego, które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej, przykładowo takimi jednostkami w przypadku zamówień składanych przez gminy mogą być Straż Miejska, Zarząd Dróg Miejskich, Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych, Zarząd Terenów Publicznych, placówki oświatowe i kulturalne nie posiadające osobowości prawnej, itp. Niemniej jednak zarówno stroną umowy ramowej, jak i zamówień (umów wykonawczych) udzielanych na jej podstawie będzie każdorazowo zamawiający." Powyższe niewątpliwie pozwala określić, zdaniem Strony, z kim Spółkę będzie wiązała więź prawna, na podstawie której dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (a Organ nie wskazał i nie wykazywał ani w wezwaniu, ani w Postanowieniu, czegoś innego). Skarżąca wskazała ponadto, że wymóg określoności stanu faktycznego nie oznacza prawa Organu do rozstrzygania wszelkich wątpliwości w zakresie kwalifikacji prawnej przedstawionego stanu faktycznego poprzez żądanie dokonania takiej kwalifikacji prawnej w opisie stanu faktycznego przez wnioskodawcę. Domaganie się natomiast by to Spółka określiła wprost czy między nią a jednostkami pomocniczymi/budżetowymi/organizacyjnymi zaistnieją więzi prawne, na podstawie których dojdzie do przekazania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, stanowiłoby wyręczenie Organu w dokonaniu oceny prawnej stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Spółka we wniosku o wydanie interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie Organu wskazała okoliczności stanu faktycznego, na podstawie których możliwe jest dokonanie oceny prawnej w wyższym zakresie, jak również dokonała jej prezentując własne stanowisko w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Tym samym Spółka odpowiedziała na pytanie Organu w jedyny możliwy sposób, równocześnie nie wyłączając możliwości Organu dokonania samodzielnej oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Dlatego skarga podlegała oddaleniu. 2. Zarzut naruszenia przepisu art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14g § 1 w zw. z § 3 O.p. poprzez jego błędne stosowanie zdaniem Sądu nie jest zasadny. Zgodnie z art. 14g § 1 O.p. pozostawia się bez rozpatrzenia m.in. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. Z tego przepisu z kolei wynika, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (...). Ma rację Organ twierdząc, że Skarżąca nie przedstawiła stanu faktycznego na tyle wyczerpująco, aby organ mógł dokonać jednoznacznej kwalifikacji podatkowoprawnej skutków jego zaistnienia. W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko Ministra, że aby przesądzić, czy mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie, należy określić zakres jednolitej transakcji, tj. czy w danej sytuacji jednolitą gospodarczo transakcją jest umowa/kilka umów, czy też składające się na nią poszczególne zamówienia, a następnie ustalić, czy wartość tak określonej jednolitej gospodarczo transakcji przekracza wartość netto 20 000 zł (wówczas stosuje się mechanizm reverse charge), czy też tej wartości nie przekracza (wtedy stosuje się zasady ogólne). Stwierdzić należy, że brak wyjaśnienia statusu jednostek, na rzecz których realizowane będą zamówienia stanowi o tym, że stan faktyczny nie został przedstawiony wyczerpująco. Skarżąca nie wskazała, czy umowy wykonawcze (zamówienia) będą realizowane przez jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego (gminy), które nie posiadają odrębnej osobowości prawnej. Zabrakło też informacji, czy jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi w rozumieniu ustawy, czy faktycznymi nabywcami i odbiorcami towarów/zestawów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy będą jednostki organizacyjne/jednostki budżetowe zamawiającego i czy to dla nich jako faktycznych nabywców Wnioskodawca będzie wystawiał faktury. Na podstawie opisu przedstawionego przez Skarżącą nie da się stwierdzić, czy kwota dostaw przedmiotowych towarów/zestawów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy dla jednostek organizacyjnych/jednostek budżetowych zamawiającego przekroczy kwotę 20 000 zł netto. Prawidłowe zatem jest stanowisko Organu, że w związku brakiem wyjaśnienia statusu jednostek budżetowych/organizacyjnych/ pomocniczych oraz okoliczności realizacji dostaw nie można było odpowiedzieć na przedstawione we wniosku pytania. Skarżąca wskazała, że wymóg określoności stanu faktycznego nie oznacza prawa Organu do tego, aby wątpliwości w zakresie kwalifikacji prawnej przedstawionego stanu faktycznego rozstrzygać poprzez żądanie dokonania takiej kwalifikacji prawnej w opisie stanu faktycznego przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu stanowisko Skarżącej nie jest słuszne. Prawidłowa kwalifikacja prawna dokonywanych czynności – w takim zakresie, w jakim Organ jej oczekiwał – stanowi element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który powinien być przedstawiony przez Wnioskodawcę. Dlatego zarzut naruszenia art. 14g § 1 w zw. z § 3 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie nie jest zasadny. 2. W ocenie Sądu nie ma też podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 217 § 2, art. 121 § 1, art. 125 § 1 O.p., co zdaniem Skarżącej nastąpiło poprzez działanie nie budzące zaufania do organów podatkowych w postaci braku uzasadnienia prawnego oraz działanie niezasadnie wydłużające okres uzyskiwania interpretacji indywidualnej przez Wnioskodawcę. Zdaniem Sądu uzasadnienie prawne zaskarżonego postanowienia jest wystarczająco wyczerpujące, a stanowisko zajęte przez Organ – zasadne. Skierowane do Spółki wezwanie do usunięcia braków formalnych nie było działaniem niezasadnie wydłużającym okres oczekiwania na interpretację, lecz krokiem koniecznym, prowadzącym do właściwej oceny wniosku Skarżącej w całokształcie okoliczności, co do których zwrócono się o interpretację. Organ w ocenie Sądu swoich uprawnień nie nadużył. 3. W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.