II SA/Sz 182/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę . 1. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), art. 44, art. 59 ust. 1 pkt 2 - art. 95 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na modernizacji istniejącego systemu ogrzewania suszarni [...], poprzez budowę generatora gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem () o mocy [...], zasilanego biomasą, na terenie zakładu przy [...], obejmującego działki nr: [...] obręb [...], utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. 2. Decyzją z dnia [...] Burmistrz Miasta działając na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 71, art. 80, art. 82, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213 poz. 1397) określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na modernizacji istniejącego systemu ogrzewania suszarni [...] zakładu Spółka, poprzez budowę Generatora Gorącego Powietrza wraz z Wymiennikiem i Elektrofiltrem (GGPWE), zasilanego biomasą o mocy [...], na terenie działek ewidencyjnych nr: [...], przy [...]. Organ I instancji opisał warunki jakie inwestor ma spełnić na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, działania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nadto nałożył obowiązek przedłożenia analizy porealizacyjnej w terminie 3 miesięcy od oddania wszystkich planowanych urządzeń do eksploatacji. W uzasadnieniu decyzji Organ wskazał, iż stosownie do art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz art. 49 w związku z art. 61 § 4 K.p.a. zawiadomił strony w dniu 30 października 2012 r., poprzez obwieszczenie, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) dane o raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przedłożonego Organowi przez inwestora, zostały zamieszczone w publicznie dostępnym wykazie dnia 14 grudnia 2012 r. W terminie od dnia [...] r. społeczeństwo miało możliwość zapoznania się z całą dokumentacją sprawy oraz złożenia uwag i wniosków. Odnosząc się do zastrzeżeń mieszkańców oraz Stowarzyszenia " " zawartych w proteście z dnia [...] r. wyrażającym brak zgody na realizację inwestycji w proponowanej technologii, Organ I instancji stwierdził, że nie znajdują one oparcia w stanie faktycznym, opisanym w raporcie. Z raportu wynika, że przewidziane do stosowania paliwo jest biomasą w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa, a przewidziane w raporcie działania oraz rozwiązania techniczno-technologiczne nie spowodują pogorszenia stanu środowiska, nie pogorszą warunków zdrowotno-sanitarnych oraz nie zwiększą ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ponadto Burmistrz wskazał, że stosownie do art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), realizacja przedsięwzięcia została uzgodniona z RDOŚ, który postanowieniem z dnia [...] r. oraz z PPIS, który opinią sanitarną z dnia [...] r., zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia w zakresie wpływu na zdrowie i życie ludzi. Następnie Organ I instancji, odwołując się do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, opisał planowane przedsięwzięcie, jego charakterystykę i technologię. Podał, iż projektowany generator będzie wytwarzać ciepło na potrzeby suszenia włókien w suszarniach [...], równocześnie część ciepła spalin (nie więcej niż 40% spalin z generatora) będzie wykorzystywana na potrzeby ogrzewania oleju termicznego w wymienniku ciepła. Planowany generator będzie oparty o technologię spalania czystej biomasy w palenisku rusztowym. Na etapie budowy inwestycji może nastąpić krótkotrwałe zagrożenie dla środowiska w zakresie dopuszczalnych wartości emisji zanieczyszczeń gazowych (emisja spalin z maszyn i pojazdów mechanicznych), pyłowych (prowadzenie prac ziemnych i transportowych) oraz w zakresie dopuszczalnych wartości norm hałasu (praca maszyn i środków transportu). Będą to oddziaływania krótkotrwałe, zanikające, nie przekraczające dopuszczalnych poziomów, zasięg oddziaływania dotyczył będzie tylko terenu inwestycji. W fazie eksploatacji inwestycji wystąpi potencjalne zagrożenie dla środowiska w zakresie dopuszczalnych wartości emisji zorganizowanej i niezorganizowanej zanieczyszczeń gazowych i pyłowych, w zakresie dopuszczalnych wartości norm hałasu. Planowany generator będzie źródłem emisji dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, pyłu, tlenku węgla, może być źródłem emisji [...], jednak ze względu na wysoką temperaturę spalania nie przewiduje się emisji tej substancji. Nie wystąpi kumulacja oddziaływań innych substancji niż emitowane z planowanego generatora. Nie zmieni się ilość wykorzystywanego pyłu drzewnego, natomiast wzrośnie ilość zużywanej biomasy. Wzrost zapotrzebowania na biomasę zostanie zaspokojony poprzez wstrzymanie jej sprzedaży dla odbiorców zewnętrznych. Burmistrz wskazał także, że Stowarzyszenie "[...]" w dniu [...] r. złożyło uwagi do planowanego przedsięwzięcia. Odnosząc się do zgłoszonych uwag Stowarzyszenia, Organ I instancji wyjaśnił, że pył drzewny pozyskiwany w procesie produkcyjnym, pochodzi z procesów sortowania surowca oraz obróbki gotowego wyrobu. W krajowym ustawodawstwie definicje biomasy znajdują się w: - § 2 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych z instalacji z dnia 22 kwietnia 2011r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 95, poz. 558) oraz w art. 163 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21); - § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii (Dz. U. z 2012r. poz. 1229); - § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 września 2008 r. w sprawie sposobu monitorowania wielkości emisji substancji objętych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. z 2008 r., Nr 183, poz. 1142). Zdaniem Organu, płyta drewnopochodna spełnia wszystkie powyższe definicje biomasy. O zaliczeniu pyłu powstającego w trakcie procesów produkcyjnych do odpadów, czy odpadów toksycznych, nie decyduje więc zawartość jakichkolwiek substancji w masie drewna, lecz zawartość ściśle określonych i zdefiniowanych substancji, których obecność dyskwalifikuje drewno z listy biomasy, a które to substancje nie są wprowadzane w procesie produkcyjnym do produktu jakim jest płyta drewnopochodna (wiórowa, MDF, HDF). Organ powołał się na Komunikat Komisji Europejskiej nr KOM(2007)59 z dnia 21 lutego 2007r. dotyczący możliwości klasyfikowania produktów ubocznych powstających w procesach produkcyjnych nie będących odpadami. Zastosowanie ustawowej definicji odpadu wyklucza uznanie pyłu drzewnego za odpad, o ile znajduje on zastosowanie w ramach ciągu technologicznego. Odnosząc się do wątpliwości w zakresie bilansu biomasy Organ stwierdził, że w dniu 17 stycznia 2013 r. przesłał stronie informację o bilansie wytwarzanej biomasy oraz biomasy, która ma być użyta jako paliwo. Wyliczenia podane w uwagach nie mają odzwierciedlenia do przekazanych danych. Z raportu wynika, że z ogólnej mocy [...] palniki pyłowe dostarczyć mają max 12 MW, więc nie jest możliwe, aby ilość pyłu drzewnego stanowiła 90% masy podawanego paliwa. Faktem jest, że pył drzewny stanowić będzie ok. 17% spalanego paliwa. Odnośnie zwiększenia zużycia biomasy do pozyskania energii cieplnej o 100% Organ stwierdził, że modernizacja istniejącego systemu ogrzewania będzie polegała na zastąpieniu obecnych systemów ogrzewania suszarni I i II, których łączna moc wynosi około [...], poprzez budowę w to miejsce nowoczesnego generatora gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem o mocy [...]. Z raportu wynika wyraźnie, że te parametry nie ulegną zmianie. W dniu 21 lutego 2013 r. przekazano pełnomocnikowi Stowarzyszenia "[...]", pełną kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uwzględniający dane, którym nadano klauzulę "" i wyłączono z udostępniania. Pismem z dnia 28 lutego 2013 r. Stowarzyszenie "[...]" złożyło wniosek o: - dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych z zakresu gospodarki odpadami na okoliczność ustalenia w szczególności: czy spalanie pyłu powstającego w procesie produkcji, tj. w procesie cięcia, szlifowania, formatyzowania oraz oczyszczania płyt drewnopochodnych w technologii przyjętej przez wnioskodawcę będzie zagrażało środowisku, a także zdrowiu i warunkom życia ludzi; - zwrócenie się do Marszałka Województwa o udzielenie informacji odnośnie aktualności decyzji udzielonych dla Sp. w przedmiocie emisji gazów i pyłów do powietrza. Organ I instancji podał, że powyższe wnioski strony zostały zgłoszone po terminie wskazanym w obwieszczeniu z dnia 8 stycznia 2013 r. Nadto, Strona nie przedstawiła żadnych nowych dowodów i okoliczności, wynikających z uzyskania dodatkowych dokumentów, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. 3. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Stowarzyszenie "[...]" złożyło od niej odwołanie i wniosło o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie: - art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 79 K.p.a. polegające na uniemożliwieniu Stowarzyszeniu działającemu na prawach strony udziału w czynnościach postępowania, poprzez niezawiadomienie o wizji lokalnej, która miała miejsce [...] r., a która jak wynika z akt konieczna była z uwagi na złożoność sprawy i dotyczyła istotnych zagadnień dla rozstrzygnięcia (emisja zanieczyszczeń, temperatura spalania, schematy technologiczne), - art. 10 § 1 K.p.a. polegające na uniemożliwieniu Stowarzyszeniu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów zebranych po 25 stycznia 2013 r., a więc po dacie, o której mowa w obwieszczeniu Burmistrza Miasta z [...] r. o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z dokumentami, - art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji poprzez przyjęcie, że pył nazywany przez wnioskodawcę "pyłem drzewnym", a który faktycznie obok drewna zawiera kleje, utwardzacze i emulsje, stanowi biomasę, podczas gdy występowanie tych związków dyskwalifikuje materiał jako biomasę, - art. 7, 8, 9 K.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 25 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez rozpoznanie sprawy przez Burmistrza Miasta w sytuacji gdy podlegał on wyłączeniu, w związku z faktem, że przedsięwzięcie którego dotyczyło postępowanie było przedmiotem odrębnych ustaleń (umowy cywilnoprawnej) pomiędzy przedstawicielami zakładów a Burmistrzem, do których doszło poza postępowaniem administracyjnym, bez wymaganej zgody Rady Miasta. Ponadto Stowarzyszenie zarzuciło organowi: - błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie ustalenia wpływu planowanej instalacji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, wynikający z naruszenia art. 7 K.p.a. w zw. z art. 75 § 1 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 78 K.p.a. w zw. z art. 84 § 1 K.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), które polegało na niedopuszczeniu dowodu z opinii biegłego na okoliczności wskazane w piśmie Stowarzyszenia z 28 lutego 2013 r. mimo, że było to niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego, gdyż w sprawie istniały dwa skrajne stanowiska co do oddziaływania nowej instalacji na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, które to w swojej argumentacji odwoływały się m. in. do zagadnień dotyczących technologii produkcji i gospodarki odpadami, a więc do wiadomości specjalnych, - błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie wymagań technologicznych planowanej instalacji, wynikający z naruszenia art. 7 K.p.a. w zw. z art. 75 § 1 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 78 K.p.a., które polegało na zaniechaniu ustalenia czy Sp. z o.o. w związku unieważnieniem znacznych części pozwoleń na emisję gazów i pyłów do powietrza, zobowiązany jest do posiadania pozwolenia zintegrowanego. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 44, art. 59 - art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. 5. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 681/13, po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia "[...]" na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - w pkt I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r. 6. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014r. sygn. akt II SA/Sz 681/13 wywiodła Spółka. 7. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1085/14 uchylił zaskarżony wyrok WSA z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt: II SA/Sz 681/13 i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Sąd uznał, iż WSA uchylając decyzje obu instancji w podstawach wydanego wyroku nie powołał art. 145 § 1 pkt lit. b) p.p.s.a, zaś w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wykazał, że naruszenie art. 79, jak i art. 81 K.p.a., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również dlaczego konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Organu I instancji na podstawie art. 135 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę Sądu I instancji, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedmiotową sprawę rozpatrzyło z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, gdyż nie odniosło się merytorycznie do podniesionych w odwołaniu Stowarzyszenia "[...]" zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego. Organ odwoławczy przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, dopuścił się naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. a także art. 11 K.p.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż Organ II Instancji nie zapewnił realnego uczestnictwa społeczeństwa w postępowaniach wymagających tego udziału, Sąd II instancji stwierdził, że nie ma on usprawiedliwionych podstaw z tego powodu, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd I instancji przeprowadził wykładnię tego przepisu. Organ odwoławczy dopuścił się naruszenia tego przepisu, gdyż nie dokonał merytorycznej oceny zgłoszonych uwag i wniosków przez Stowarzyszenie, tym samym doszło do ograniczenia roli społeczeństwa w postępowaniu. Z tym stanowieniem Sądu I instancji NSA zgodził się, tym samym zarzut niewłaściwego zastosowania art. 5 ww. ustawy uznał za niezasadny. 8. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu wymienionej na wstępie decyzji z dnia [...] r. podało treść odwołania Stowarzyszenia, wskazania z orzeczeń Sądów orzekających w tej sprawie, a także wyjaśniło zasady z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 15 K.p.a. Kolegium przypomniało, że ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, obejmuje weryfikację przedłożonego przez inwestora raportu, zgodnie z definicją oceny zawartą w art.3 ust. 1 pkt 8 ustawy, uzyskanie wymaganych uzgodnień i opinii (art. 77 ust. 1), zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu (art.33-38). Wyniki powyższych czynności organ winien odzwierciedlić w uzasadnieniu wydawanej decyzji (art. 85 ust. 1) W przepisach określonych w art. 82 i 85 ustawy, ustawodawca ściśle określił elementy, które winna określać decyzja oraz informacje, które winny znaleźć się w jej uzasadnieniu. W ramach oceny oddziaływania na środowisko, stosownie do art. 62 ust. 1 ustawy, rola organu sprowadza się do kontroli ustaleń raportu, czy zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych ustawowo normatywnych standardach oddziaływania poszczególnych substancji i energii emitowanych do środowiska czy też je przekracza, zwłaszcza, który z zaproponowanych wariantów jest najkorzystniejszy dla środowiska, celem wskazania go przez organ do realizacji w wydawanej decyzji. W toku postępowania stwierdzono, iż lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego " ", zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Nr XXXIX/364/06 z dnia 5 czerwca 2006r. (Dz. Urz. Woj. Z. nr 93, poz. 1738) zmienionego kolejną uchwałą Rady z dnia 28 października 2009r. nr XXXVIII/399/09. W ocenie Kolegium, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego potwierdza, iż Organ I instancji w decyzji szczegółowo określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia i w projekcie budowlanym. Teren lokalizacji inwestycji znajduje się poza granicami specjalnych obszarów ochronnych. Nie stwierdzono obowiązku przeprowadzenia przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. W decyzji zawarto warunki określone w postanowieniu o uzgodnieniu realizacji przedsięwzięcia. Dalej Organ II instancji stwierdził, że na stronie Centrum Informacji o Środowisku i BIP Urzędu Miasta zamieszczono wszystkie obwieszczenia Organu I instancji. Nadesłane wraz z odwołaniem akta sprawy potwierdzają podanie do publicznej wiadomości o wniosku inwestora; wskazaniu wyspecjalizowanych organów biorących udział w postępowaniu i dokonujących, nakazanych przepisami prawa uzgodnień i tak podano do publicznej wiadomości informacje o wydanych przez PPIS i RDOŚ opiniach, w których stwierdzono konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia; informacje o złożeniu raportu o oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydanej decyzji. Burmistrz Miasta postanowieniem z dnia [...] r., po uwzględnieniu uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust 1 ustawy stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu zgodnie z art. 66 ust. 1, ust. 2, ust. 4 oraz ust. 6 ustawy. Informacja o wydaniu przedmiotowego postanowienia została podana do publicznej wiadomości w dniu [...] r. W [...] Spółka przedłożyła raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wniosek o nieudostępnianie zawartych w raporcie, a stanowiących "tajemnicę przedsiębiorstwa" najważniejszych informacji związanych z procesem produkcyjnym o rozwiązaniach technologicznych oraz wrażliwych danych posiadających wartość gospodarczą. Informację o złożonym raporcie w dniu [...] r. zamieszczono na stronie Centrum Informacji o Środowisku, w tym samym dniu podano do publicznej wiadomości informację o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i rozpoczęciu procedury udziału społeczeństwa w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) i zwróceniu się do PPIS oraz RDOŚ o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. Zakreślono 21 dniowy termin do zapoznania się przez społeczeństwo ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją oraz na złożenie uwag i wniosków. W trakcie postępowania z udziałem społeczeństwa wpłynął sprzeciw mieszkańców miasta i okolic-pismo, pod którym w imieniu mieszkańców podpisało się Stowarzyszenie "[...]" . Zgłoszone uwagi dotyczą obaw związanych z zagrożeniem dla środowiska i zdrowia ludzi i stanowią wyraz braku zgody na realizację planowanego przez inwestora przedsięwzięcia w technologii rusztowej spalającej odpady niebezpieczne (pył ze szlifowania płyt wiórowych zawierający znaczne ilości kleju, utwardzaczy itp., który nie jest biomasą a zastosowany elektrofiltr nie będzie neutralizował szkodliwych związków wydostających się z kominów; w tym przypadku niezbędnym jest budowa specjalistycznej spalarni, instalacja musi spełniać wszystkie standardy emisyjne, monitoring ciągły. W tym miejscu Organ II instancji uznał za konieczne, odnosząc się do zarzutów stawianych przez Stowarzyszenie [...] do raportu, przypomnienie, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dowodem w postępowaniu administracyjnym i jest oceniany przez organ wydający decyzję określającą środowiskowe uwarunkowania, a społeczeństwo ma możliwość zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy (w tym raportem, opiniami i uzgodnieniami organów uczestniczących w postępowaniu) i złożyć uwagi i wnioski w przedmiotowej sprawie. Jest to podstawowy dowód w sprawie, którego wiarygodność, kompletność i rzetelność podlega ocenie w toku postępowania. Ocena odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czyli czy spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy. Dlatego też ogólne zarzuty, iż nie zgromadzono pełnego materiału dowodowego, czy też że raport jest niepełny i ogólnikowy należy uznać za niewystarczające. Zarzut nierzetelności badań zawartych w raporcie nie został poparty żadnymi danymi zebranymi metodycznie, a które to dane uprawniałyby do zakwestionowania raportu. Analiza przedłożonego przez wnioskodawcę raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, rozstrzygnięcia Organów współdziałających, jak również uwagi złożone w ramach udziału społeczeństwa, doprowadziła Kolegium do stwierdzenia, iż nie ma potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego, bowiem w żaden sposób nie przyczyni się to do wyjaśnieniem okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. RDOŚ uznał, że przedmiotowa inwestycja nie wywrze negatywnego oddziaływania na środowisko i tym samym wyraził zgodę na jej realizację. PPIS, dokonując oceny spełnienia kryteriów określonych art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008r. stwierdził, iż przy spełnieniu -zapewniających minimalne skutki negatywnego wpływu na środowisko - warunków zawartych w opinii sanitarnej, inwestycja nie powinna stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. Uznano, że inwestycja nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska, nie pogorszy warunków zdrowotno-sanitarnych, nie zwiększy ograniczeń i uciążliwości dla terenów sąsiednich. Według Organu odwoławczego, w opracowanym raporcie przedstawiono i opisano bardzo szczegółowo planowane przedsięwzięcie, jego charakterystykę i technologię. Ze swej istoty inwestycja ma charakter pro środowiskowy, ponieważ ma służyć modernizacji istniejącego systemu ogrzewania suszarni zakładu. Generator będzie oparty o technologię spalania czystej biomasy w palenisku rusztowym. Zasadniczymi elementami generatora gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem będą: układ podawania biomasy, palenisko, komora wtórna wraz z palnikami pyłowymi, układ nadmuchu powietrza świeżego, układ nadmuchu powietrza wtórnego, układ mokrego odżużlania i odpopielania, układ ogrzewania oleju termicznego wraz w wytwornicą pary, układ oczyszczania gazów za węzłem ogrzewania oleju termicznego w baterii multicyklonów, układ końcowego oczyszczania - elektrofiltr. Paliwo - wsad energetyczny do komory spalania - dla planowanego generatora będą: stanowiąca produkt uboczny z procesu sortowania surowca wykorzystywanego do produkcji płyt drewnopochodnych biomasa kawałkowa, tj. kora i odsort (trociny, zrębki, okorki) i biomasa w postaci pyłu drzewnego, który będzie wykorzystywany w palnikach pyłowych generatora. Inwestor charakteryzując planowaną inwestycję podaje, iż planowana do spalania biomasa w postaci pyłu drzewnego nie będzie zawierała metali ciężkich i związków fluorowcoorganicznych (chiorowco-organicznych-alogenoorganicznych). W stanowiącej załącznik do wniosku i decyzji charakterystyce przedsięwzięcia Inwestor podkreśla, iż w nowym generatorze jako paliwo nie będą wykorzystywane odpady w postaci kawałków płyt produkowanych w zakładzie. Projektowany generator gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem będzie posiadać wysokiej klasy, zaawansowany system sterowania i zabezpieczeń. Stałemu monitorowaniu poddane będą kolejne etapy procesu, na bieżąco będą badane temperatura, ciśnienie, ilość powietrza i spalin i ilość biomasy. System sterowania i automatyki zapewni stały nadzór nad procesem spalania, co umożliwi zapewnienie zupełnego spalania biomasy a jednocześnie wpłynie na redukcję emisji tlenków azotu, tlenków węgła i pyłu. Obciążenie generatora będzie automatycznie regulowane poprzez dobór odpowiedniej ilości biomasy dozowanej do komory spalania. Ilość paliwa podawanego na ruszt będzie automatycznie regulowana, w zależności od bieżącego, zapotrzebowania na ciepło. Ilość spalin wykorzystywanych do ogrzewania oleju termicznego, będzie regulowana poprzez zmianę wydajności wentylatorów oraz system klap sterujących. Istnieje możliwość całkowitego odłączenia węzła ogrzewania oleju. Temperatura spalin na wejściu do końcowego układu odpylania, będzie automatycznie regulowana poprzez dodatkowy nadmuch powietrza do układu dystrybucji spalin. Sam proces spalania będzie regulowany poprzez ilość podawanej biomasy, ilość powietrza podawanego do paleniska oraz szybkość przesuwu rusztu. Zdaniem Kolegium, za chybiony zatem uznać należy także zarzut co do wyliczeń Stowarzyszenia o ilości wytwarzanej biomasy oraz, że Spółka będzie pozyskiwała biomasę do nowego generatora poprzez zwiększone wytwarzanie odpadów wraz ze wzrostem produkcji. Ponadto Organ II instancji wskazał, że realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w przepisach, jeśli spełnione będą warunki określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz nałożone w decyzji środowiskowej. Dokonano analizy wszystkich potencjalnych uciążliwości istniejącej infrastruktury oraz uwzględniono podstawowe dane techniczne zawarte w opracowywanej dokumentacji. Uznano, iż szczegółowe obliczenia oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wykluczają jakiekolwiek oddziaływanie fazy budowy na zdrowie najbliższych mieszkańców. Obszar inwestowania pozostaje w granicach, dotychczasowego Zakładu. Na etapie budowy inwestycji może nastąpić krótkotrwałe zagrożenie dla środowiska w zakresie dopuszczalnych wartości emisji zanieczyszczeń gazowych (emisja spalin z maszyn i pojazdów mechanicznych), pyłowych (prowadzenie prac ziemnych i transportowych) oraz w zakresie dopuszczalnych wartości norm hałasu (praca maszyn i środków transportu). Będą to oddziaływania krótkotrwałe, zanikające, nie przekraczające dopuszczalnych poziomów, a z uwagi na wielkość inwestycji i stosunkowo niewielki zakres robót, zasięg oddziaływania dotyczył będzie tylko terenu inwestycji. W fazie eksploatacji inwestycji wystąpi potencjalne zagrożenie dla środowiska w zakresie dopuszczalnych wartości emisji zorganizowanej i niezorganizowanej zanieczyszczeń gazowych i pyłowych, w zakresie dopuszczalnych wartości norm hałasu. Planowany generator będzie źródłem emisji dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, pyłu, tlenku węgla, może być źródłem emisji benzo(a)piranu, jednak ze względu na wysoką temperaturę spalania nie przewiduje się emisji tej substancji. Nie wystąpi kumulacja oddziaływań innych substancji niż emitowane z planowanego generatora. W obliczeniach rozprzestrzeniania zanieczyszczeń uwzględniono wszystkie źródła istniejące podmiotów, z uwzględnieniem wielkości emisji prognozowanej dla stanu po uruchomieniu planowanego generatora (w tym emisję kominem rezerwowym). W obliczeniach uwzględniono tylko te substancje, których emisja będzie się kumulować z substancjami wprowadzanymi do powietrza z planowanego generatora, tj. dwutlenek azotu, dwutlenek siarki, pył, tlenek węgla i. Z przedłożonego raportu wynika, że obliczenia dla takich warunków wykazały, że eksploatacja nowej instalacji nie będzie naruszać standardów jakości powietrza, a maksymalne stężenia substancji poza terenem inwestycji mieszczą się w poziomach dopuszczalnych. Realizacja przedsięwzięcia będzie się wiązać z powstaniem kubaturowych, punktowych i liniowych źródeł hałasu. Wyniki przeprowadzonych obliczeń wykazały, że projektowana inwestycja nie będzie powodować istotnego oddziaływania na te tereny podlegające ochronie akustycznej. Projektowany generator nie będzie źródłem ścieków technologicznych - powstające w wyniku pracy wytwornicy pary ścieki, kierowane będą do istniejącego systemu eksploatowanego obecnie na potrzeby kotła [...] oraz częściowo wykorzystywane do uzupełniania systemu odżużlania. Projektowane rozwiązanie nie wpłynie na zmianę ilości ścieków powstających w wyniku prowadzonych w zakładzie procesów produkcji pary technologicznej. Realizacja inwestycji nie spowoduje żadnego zauważalnego i mierzalnego wzrostu ilości ścieków socjalno-bytowych i deszczowych. Ścieki socjalno-bytowe z projektowanej inwestycji będą odprowadzane do miejskiej kanalizacji sanitarnej, a wody opadowe i roztopowe poprzez wewnętrzną kanalizację deszczową do rowu melioracji szczegółowej w zlewni jeziora. Planowany generator będzie źródłem powstania popiołu i żużla z mokrego odprowadzania odpadów paleniskowych oraz odpadów z oczyszczenia gazów odlotowych. Wszystkie odpady będą selektywnie zbierane i czasowo gromadzone na terenie zakładu, aż do momentu ich przekazania odbiorcy posiadającemu stosowne zezwolenia na odzysk lub unieszkodliwianie. Projektowana inwestycja nie będzie oddziaływać na wody powierzchniowe. W przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzono ustalono szereg działań ograniczających oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko m.in. - na etapie realizacji inwestycji poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych oraz właściwej organizacji prac budowlanych. Na etapie eksploatacji inwestycji zastosowane będą rozwiązania technologiczne i techniczne ograniczające potencjał oddziaływań oraz urządzenia ograniczające wielkość emisji. Zgodnie z informacjami zawartymi w raporcie zostaną ograniczone emisje z suszarni w wyniku zmniejszenia obciążenia własnych palników pyłowo-gazowych tych suszarni. Zmniejszenie emisji będzie możliwe w związku z wykorzystaniem wysoko oczyszczanych spalin z projektowanego generatora w suszarniach włókien. Nowoczesny generator gorącego powietrza wyposażony w wysokosprawny elektrofiltr zastąpi niektóre rozproszone źródła ciepła technologicznego eksploatowane obecnie przez Sp. oraz pozwoli na ich wyłączenie ze stałego użytkowania. Ponadto realizacja inwestycji przyczyni się do ograniczenia emisji pyłu z zakładu o około [..] Mg/rok oraz innych zanieczyszczeń, ograniczenia tranzytu samochodów ciężarowych przez Miasto i okoliczne miejscowości, zmniejszenia uciążliwości akustycznej transportu kołowego i uniknięcia emisji zanieczyszczeń do powietrza z transportu drogowego, ograniczenia wtórnej emisji pyłu w trakcie transportu. Kolegium podkreśliło, że powyższe ustalenia zostały przez Organ I instancji uwzględnione w skarżonej decyzji. Przy ich spełnieniu, planowana inwestycja nie wywrze negatywnego oddziaływania na środowisko przyrodnicze oraz nie będzie stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. W ocenie Kolegium, zgromadzony w aktach materiał dowodowy nie stanowił podstaw do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Zarzut o błędnym zaliczeniu paliwa wykorzystywanego w generatorze gorącego powietrza do biomasy nie zasługuje na uwzględnienie. Skład Orzekający Kolegium, po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa uznaje, iż dokonana przez Inwestora kwalifikacja płyt drewnopochodnych i pyłu drzewnego spełnia określone przesłanki przewidziane przepisami prawa krajowego i prawa Unii Europejskiej. Podkreślenia wymaga to, iż biomasą mogą być - jak ma to miejsce w Spółce - zarówno produkty i produkty uboczne, jak i odpady - jeżeli spełniają wymogi określone przepisem art. 3 pkt 31 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24.Xl.2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz. Urz. UE L Nr 334, s.17). Podobnie pojęcie biomasy zdefiniowano w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii (Dz. U. poz. 1229 ze zm.). Kolejną definicję biomasy zawarto w § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. z 2014 r. poz. 1546 ze zm.). Z przedstawionej przez Inwestora koncepcji, powstający w jego zakładzie pył drzewny, podobnie jak powstające w procesie technologicznym trociny, zrębki, okorki - jako stanowiące źródło energii cieplnej element tego cyklu nie opuszczają linii technologicznej zakładu. Pył drzewny spełnia warunki niezbędne do uznania go za biomasę w rozumieniu ww. Dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych i rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych. Stanowi bowiem produkt uboczny, składający się z substancji roślinnych pochodzących z leśnictwa, które mogą być wykorzystywane jako paliwo w celu odzyskania zawartej w nich energii. Nadto, co jednoznacznie potwierdzają przedłożone przez inwestora certyfikaty - pył drzewny, powstający w procesie produkcyjnym - stanowiący w świetle obowiązujących przepisów prawa odpad drzewny, spełnia wszystkie wymogi niezbędne dla uznania go za biomasę, ponieważ może być wykorzystywany jako paliwo i nie jest - jak dowolnie podnosi Odwołujący - impregnatami ani powłokami ochronnymi, nie zawiera chlorowcopochodnych związków organicznych ani metali ciężkich, nie stanowi również odpadu z prac budowlanych ani rozbiórkowych. Według stanowiska Komunikatu Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 2014 r. dotyczącego instalacji Spółki , w którym na str. 7 odwołano się do zawartej w art. 3 ust. 31 Dyrektywy definicji biomasy, wskazując jednoznacznie - wbrew dowolnym twierdzeniom Odwołującego - że "obiekty spalające biomasę tego rodzaju, ale nie inne odpady, nie muszą spełniać wymogów przewidzianych w przepisach unijnych dla spalarni odpadów, tak więc trociny i inne pozostałości pochodzące z procesu produkcji paneli drewnopochodnych mogą kwalifikować się jako "biomasa", gdy spełniają kryteria określone w powyższej definicji". W komunikacie tym stwierdzono również, iż nie było podstaw do wyciągnięcia wniosku o niebezpiecznym charakterze pyłów lub trocin, pochodzących z produktów u. Za chybiony Kolegium uznało również zarzut uniemożliwienia Odwołującemu udziału w wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] r. Dokonana w dniu [...] r. wizja lokalna przeprowadzona została w ramach procedury uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia ze wskazanymi przez ustawodawcę Organami, zaś art. 77 ust. 1 ustawy nie przewiduje na etapie dokonywania uzgodnień pomiędzy organami administracji udziału społeczeństwa, czego bezpodstawnie domaga się odwołujące Stowarzyszenie. Włączony do akt sprawy protokół z przeprowadzonej wizji stanowi dowód z dokumentu, do którego Odwołujący miał pełny dostęp, a co do którego to dokumentu nie wnosił uwag. Stanowisko to w pełni zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 grudnia 2015 r. uchylając skarżony wyrok WSA z dnia 23 stycznia 2013 r. Niekwestionowanym jest, iż przedmiotem wizji nie mogły być elementy planowanego jeszcze wówczas przedsięwzięcia, bowiem nie były one jeszcze zrealizowane. Odnosząc się do żądania o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych z zakresu gospodarki odpadami, Kolegium zaznaczyło, że przeprowadzanie dowodu na sprowadzającego się w istocie jedynie do interpretacji obowiązujących w tym przedmiocie przepisów prawa i co w sprawie ma istotne znaczenie - wobec zrealizowania planowanego przedsięwzięcia - czyni je zbędnym i jak zasadnie podnosi pełnomocnik Inwestora, przyczyniłoby się do zbędnego wydłużenia postępowania. W ocenie Składu Orzekającego, wobec zrealizowania na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, zarówno żądanie przeprowadzenia wizji lokalnej, jak też dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu gospodarki odpadami jest bezprzedmiotowe. Oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonuje się tylko raz. Zgromadzona w sprawie dokumentacja wskazuje i opisuje chemiczne właściwości pyłu drzewnego powstającego w zakładzie Inwestora, uznając go za biomasę, a nadto wyniki sporządzonej w [..] r. analizy porealizacyjnej i dokonana w miesiącu [..] r. jej "", potwierdzają, że rzeczywista emisja jest znacznie niższa od tej, jaką oszacowano na etapie sporządzania raportu oddziaływania na środowisko i jednocześnie znacznie niższa od dopuszczalnej dla Zakładu . Za nieuprawniony - wobec aktywnego udziału reprezentującego grupę mieszkańców Stowarzyszenia "[...]" - w postępowaniu uznać należy zarzut naruszenia art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). W ocenie Kolegium, za nieuprawniony i chybiony uznać należy stawiany Organowi I instancji zarzut braku należytego informowania lokalnej społeczności o prowadzonym postępowaniu. Obwieszczenie o wydanym postanowieniu umieszczono na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej UM oraz w miejscu planowanego przedsięwzięcia. Organ I instancji stworzył stronom jak też lokalnej społeczności prawne możliwości aktywnego udziału w przedmiotowym postępowaniu. Za wykraczające poza zakres niniejszej sprawy wykraczają wywody odwołania odnoszące się do pozwolenia zintegrowanego, pozwoleń na emisje gazów i pyłów oraz zawartego porozumienia. Mając na względzie powyższe, Kolegium nie znalazło podstaw do uznania słuszności zarzutów odwołania. 9. Stowarzyszenie "[...]" wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciło naruszenie : - § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii (Dz. U. z 2012 r. poz. 1229), - art. 3 pkt 31 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz. Urz. UE L Nr 334, s. 17), poprzez ich zastosowanie, w sytuacji gdy z uwagi na przedmiot sprawy, a w szczególności treść i znaczenie sformułowanych w odwołaniu zarzutów, przepisy te nie miały związku ze sprawą. - § 5 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1546) oraz art. 163 ust. 1 pkt. 5 ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 21), poprzez przyjęcie, że pył z płyt drewnopochodnych, który w zaskarżonej decyzji nazywany jest "pyłem drzewnym", zalicza się do kategorii wymienionej w tych przepisach, a więc, że co do zasady jest drewnem, podczas gdy jest to inna substancja, a jednocześnie odpad powstały w wyniku przekształcenia drewna w płytę drewnopochodną, która oprócz drewna zawiera kleje oraz utwardzacze, w związku z czym nie można zaliczyć go do kategorii wymienionej w tych przepisach, - art. 155 w zw. z art. 157 ust. 1 w. zw. z art. 158 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt. 26 i 31 ustawy o odpadach poprzez ich niezastosowanie w sytuacji gdy termiczne przekształcanie m. in. pyłów z płyt drewnopochodnych powinno następować w spalarniach lub współspalarniach odpadów, a więc w wyspecjalizowanych instalacjach, które zawierają m. in. urządzenia oczyszczające gazy odlotowe, a których to cech instalacja Sp. nie posiada, - art. 7 K.p.a. w zw. z art. 75 § 1 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 78 K.p.a. w zw. z art. 84 § 1 K.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko mające wpływ na wynik sprawy, poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczności wskazane w piśmie z 28 lutego 2013 r., co skutkowało błędnym ustaleniem faktycznym w zakresie wpływu planowanej instalacji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, - art. 62 ust. 1 pkt 1, art. 80 i 82 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 lit. b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 106 § 1 K.p.a., polegające na przyjęciu, że rola organu ogranicza się jedynie do weryfikacji sporządzonego przez inwestora raportu, uzyskania wymaganych uzgodnień i opinii przy jednoczesnym związaniu tymi uzgodnieniami i opiniami, zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu, a także stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a co wszystko powinno znaleźć odzwierciedlenie w decyzji, podczas gdy zakres rozpoznania sprawy może być znacznie szerszy, gdyż organ nie jest związany zarówno raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak również opiniami i uzgodnieniami, w związku z czym samodzielnie może ustalać warunki korzystania ze środowiska przez inwestora, a także orzekać o obowiązku unikania, zapobiegania lub ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika tego potrzeba, - art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a., poprzez nie odniesienie się do twierdzeń i zarzutów Stowarzyszenia, a co polegało na zignorowania faktu, iż Stowarzyszenie w swojej argumentacji posługiwało się opracowaniami naukowymi (opinia Politechniki, opinia Politechniki A.G.), stanowiskiem Ministerstwa Środowiska, a także dokumentem opisującym zasady funkcjonowania takiego samego co Sp. przedsiębiorstwa w A., - art. 10 K.p.a. mające wpływ na wynik sprawy, poprzez niepowiadomienie Stowarzyszenia o zebranym materiale dowodowym, co skutkowało uniemożliwieniem wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił, że celem Stowarzyszenia nie jest aby organy administracji publicznej odmówiły wydania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, lecz aby w decyzji tej określiły, że termiczne przekształcanie pyłów z płyt drewnopochodnych powinno odbywać się w spalarni lub współspalarni odpadów. Zdaniem Skarżącego, Kolegium niewłaściwie interpretuje pojęcie biomasy. Z pewnością pył z płyt drewnopochodnych zawierający żywice (kleje) i utwardzacze, w odróżnieniu od pyłu drzewnego, nie stanowi substancji pochodzenia roślinnego, która ulega biodegradacji, pochodzącej z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty, które ulegają biodegradacji. Nie powinno to budzić wątpliwości. Kolegium jednak ewidentnie nie odróżnia dwóch kategorii pyłów, które odróżnia nie tylko subtelna różnica w nazwie. Ponadto odwoływanie się do § 5 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, było zbyteczne, gdyż autonomiczną regulację zawierającą wyłączenie grup materiałów, do których nie stosuje się wszystkich zasad termicznego przekształcania odpadów, w tym obowiązku ich przekształcania w spalarni lub we współspalarni odpadów, zawiera art. 163 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach. Według niego przepisów art. 155-162 nie stosuje się do instalacji termicznie przekształcających odpady drewna, z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi, które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i rozbiórki obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej. Pył drzewny powstały jeszcze przed właściwym procesem produkcyjnym można zaliczyć do wskazanej kategorii, a więc drewna, które nie zawiera zanieczyszczeń w postaci związków chlorowcoorganicznych lub metali ciężkich. Niemniej jednak pył z płyt drewnopochodnych nie jest już drewnem. Dlatego ocena jego z punktu widzenia czy zawiera związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie jest bezprzedmiotowa. Kolegium dokonując swoich ocen narusza podstawowe zasady wykładni prawa, w której nie posługuje się logicznym rozumowaniem. Kolegium bowiem zdaje się nie zauważać drugiej części przepisu § 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia, a przez to i art. 163 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach. Niezależnie jednak od tego czy mamy do czynienia z drewnem zanieczyszczonym czy nie, to omawiany przepis traktuje o odpadzie, który w swojej podstawowej strukturze składa się z "czystego" drewna. Płyty drewnopochodne, a przez to również pył z płyt drewnopochodnych to struktura, która oprócz drewna składa się z cząstek, które z drewnem nie mają nic wspólnego (kleje, utwardzacze). Niezasadne jest także powoływanie się przez Kolegium na Komunikat Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 2014 r. Konkluzja tego komunikatu dotyczy odpadów drzewnych, w tym pyłu drzewnego, a nie odpadów pochodzących z płyt drewnopochodnych, w tym pyłu z płyt drewnopochodnych. Konsekwencją ustalenia, że pył z płyt drewnopochodnych nie zalicza się grupy odpadów określonych w art. 163 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach oraz do biomasy jest, że w przypadku jego termicznego przekształcania stosuje się do niego art. 155 w zw. z art. 157 ust. 1 w zw. z art. 158 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 26 i 31 ustawy o odpadach. Kolegium, a wcześniej Burmistrz Miasta , nie uwzględniając tej okoliczności i nie narzucając zakładowi warunku posiadania współspalarni odpadów, umożliwili mu w rzeczywistości funkcjonowanie sprzecznie z prawem, czego skutkiem jest zwiększenie zanieczyszczenia powietrza i okolicach, a w konsekwencji istnienie stanu zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Skarżący wskazał nadto, że nie podziela stanowiska Kolegium co do zakresu aktywności organu administracji publicznej. Uzgodnienia i opinie z samej swojej istoty mają jedynie charakter pomocniczy. Nie są one w żadnym stopniu wiążące, co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 106 § 1 K.p.a. To samo dotyczy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jest on dowodem w sprawie, niemniej jednak nie ma charakteru wiążącego, czy nawet podstawowego. Oczywiście, w większości postępowań, raport wspólnie z uzgodnieniami i opiniami decyduje o treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Niemniej jednak art. 3 ust. 1 pkt. 8 oraz art. 80 ust. 1 i 2 ustawy określają jedynie minimalny wymóg w zakresie aktywności jakiej wymaga się od organu w ramach oceny oddziaływania na środowisko, a następnie przed wydaniem decyzji. Wniosek taki wprost wynika z art. 80 ust. 1 pkt. 1 i 3 ustawy, które z niezrozumiałych powodów Kolegium pominęło. Wreszcie treść art. 82 ust. 1 pkt 11 lit. b oraz pkt 2 ustawy, nakłada obowiązek tych działań. Stowarzyszenie podało dalej, że było aktywne również w taki sposób, że przedkładało dokumenty, które potwierdzały jego twierdzenia, a z pewnością poddawały w wątpliwość twierdzenia Sp. jak i zasadność stanowiska Burmistrza Miasta, czego skutkiem powinno być co najmniej ich zweryfikowanie przez osobę posiadającą wiadomości specjalne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jednak całkowicie je zignorowało nie odnosząc się do ich treści i znaczenia. Stowarzyszenie nie dowiedziało się więc m. in. dlaczego nie mają żadnego znaczenia wypowiedzi i argumenty jednostki naukowej, tj. Politechniki j, czy też autorytetu światowego w omawianej dziedzinie - Politechniki A. G. Ponadto Kolegium poinformowało Stowarzyszenie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] r. Jednocześnie pouczono o możliwości przeglądania akt i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a także składania dodatkowych wyjaśnień lub uwag. Jednocześnie jednak Kolegium wskazało na możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i dowodowego. Właśnie na takie postępowanie, zgodnie ze zgłoszonymi wnioskami (opinia biegłego, odniesienie się do przedłożonych opracowań) oczekiwało Stowarzyszenie. W sytuacji bowiem gdy zapowiada się możliwość postępowania dowodowego czy wyjaśniającego naturalnym jest, że strona, o ile nastąpi rezygnacja z takiego postępowania, zostanie o tym powiadomiona. Nie stało się tak jednak, w związku z czym Stowarzyszenie nie mogło końcowo zapoznać się z aktami sprawy, a przede wszystkim wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów. Naruszona w ten sposób została zasada czynnego uczestnictwa strony w postępowaniu administracyjnym. 10. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. 11. Uczestnik postępowania Sp. z o.o. w piśmie procesowym z dnia wniosło o oddalenie skargi, podając, że Skarżący podaje błędną interpretacje pojęć "biomasy" i "odpadu drewnianego", sprzeczną z prawodawstwem i uzyskanymi certyfikatami i zaświadczeniami, które potwierdzają kwalifikacje pyłu poprodukcyjnego jako biomasy i wskazują brak jego szkodliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zatem skarga podlega oddaleniu. 12. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w przedmiotowej sprawie stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na modernizacji istniejącego systemu ogrzewania suszarni, poprzez budowę generatora gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem (GGPWE) o mocy [...], zasilanego biomasą, na terenie zakładu przy [...], obejmującego działki nr: [...], obręb [...]. Nie ulega wątpliwości Sądu, że planowana inwestycja, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 47 w związku z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) - należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. 13. Na wstępie, ze względu na podstawowy zarzut zgłoszony w skardze, odnoszący się kwalifikacji płyt drewnopochodnych i pyłu jako biomasy. Według Stowarzyszenia, pył z płyt drewnopochodnych zawierający żywice (kleje) i utwardzacze, w odróżnieniu od pyłu drzewnego, nie stanowi biomasy. Dlatego też termiczne przekształcanie m. in. pyłów z płyt drewnopochodnych jako odpadu powinno następować w spalarniach lub współspalarniach odpadów, a więc w wyspecjalizowanych instalacjach, które zawierają m. in. urządzenia oczyszczające gazy odlotowe, a których to cech sporna instalacja Sp. nie posiada. 14. Zdaniem Sądu, w świetle obowiązujących przepisów i dokumentów z akt, w tym wyników badań laboratoryjnych i raportu, poprawne jest stanowisko Organów, że pył wytwarzany w zakładzie Inwestora, określany jako pył z płyt drewnopochodnych przez Skarżącego, czy jako pył drzewny przez Organy i Inwestora, spełnia warunki, niezależnie od stosowanych określeń, niezbędne do uznania go za biomasę w rozumieniu ww. Dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych i rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych. Płyty drewnopochodne, podobnie jak powstające w procesie produkcyjnym pozostałości (pył drzewny i odsort: trociny, zrębki, okorki) nie zawierają substancji toksycznych, które mogłyby być szkodliwe dla człowieka lub środowiska, i nie stanowią produktów niebezpiecznych, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy badania, wykonane przez akredytowane laboratoria. Pył drzewny wytworzony podczas cięcia i szlifowania płyt posiada z chemicznego punktu widzenia taki sam skład jak drewno naturalne, zawiera jedynie nieco więcej substancji mineralnych pochodzących z materiału ściernego, które są związkami neutralnymi w procesie spalania. O zakwalifikowaniu danego paliwa jako biomasy nie decyduje występowanie w nim dowolnych substancji niebezpiecznych czy szkodliwych, ale jego pochodzenie i brak zawartości ściśle określonych substancji, których występowanie wyłącza możliwość uznania go za biomasę. Biomasą mogą być zarówno produkty, produkty uboczne, jak i odpady - jeżeli spełniają wymogi określone w art. 3 pkt 31 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz. Urz. UE L Nr 334, s. 17, dalej jako "Dyrektywa") oraz § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów z dnia 4 listopada 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1546 – rozporządzenie emisyjne). W odpowiedzi na zarzuty Skarżącego Kolegium trafnie wyjaśniło pojmowanie biomasy na gruncie art. 3 pkt 31 Dyrektywy oraz § 5 ust. 2 Rozporządzenia emisyjnego. Sąd zgadza się ze stanowiskiem Organów, że pył drzewny, wytwarzany przez Inwestora, mieści się w ramach definicji biomasy, zawartej w art. 3 pkt 31 Dyrektywy i § 5 ust. 2 Rozporządzenia - jako odpad drewniany (drzewny), spełniając jednocześnie wymóg wyłączenia spod regulacji dotyczących spalarni odpadów zgodnie z art. 163 ust. 1 pkt 5 Ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r., Dz.U. z 2013 r. poz. 21, dalej jako "Ustawa o odpadach"). Ponadto odpowiada definicji biomasy ujętej w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 października 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii (Dz. U. z 2012 r. poz. 1229). Twierdzenia Skarżącego, iż skoro pył pochodzący z płyt drewnopochodnych posiada domieszki substancji innych niż czyste drewno, nie może być on kwalifikowany jako "pył drzewny" w rozumieniu Dyrektywy i Rozporządzenia, są pozbawione podstaw prawnych. Z definicji biomasy zawartej w Dyrektywie i Rozporządzeniu emisyjnym wynika wprost, że biomasa może zawierać dodatkowe substancje, byleby nie były to substancje, które zostały i enumeratywnie wskazane w przepisie. A takich, według raportu, nie zawiera. Sąd zgadza się ze stanowiskiem Organów, że powstający u Inwestora pył drzewny, podobnie jak trociny, zrębki, okorki - jako źródło energii cieplnej i integralny element cyklu produkcyjnego stanowi produkt uboczny, składający się z substancji roślinnych pochodzących z leśnictwa, które mogą być wykorzystywane jako paliwo w celu odzyskania zawartej w nich energii. Nadto, jak słusznie wskazał uczestnik postępowania w swoim piśmie, w świetle podanych przepisów, produkt ten - jeżeli nie zostałby uznany za produkt uboczny - spełnia kryteria uznania go za odpad drewniany (odpad drewna), spełniający jednocześnie wszelkie wymogi niezbędne dla uznania go za biomasę. Może być bowiem wykorzystywany jako paliwo i nie jest zanieczyszczony impregnatami ani powłokami ochronnymi, nie zawiera chlorowcopochodnych związków organicznych ani metali ciężkich, nie stanowi również odpadu z prac budowlanych ani rozbiórkowych. Pojęcie "odpadu drewnianego" na gruncie ww. Dyrektywy i rozporządzenia emisyjnego jest jednakowe z pojęciem odpadu drewna, użytym w art. 163 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach, gdzie wskazano, że przepisów dotyczących spalania odpadów w spalarniach odpadów lub we współspalarniach odpadów (art. 155-162) nie stosuje się do instalacji termicznie przekształcających wyłącznie odpady drewna, z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi, które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i rozbiórki obiektów Budowlanych oraz infrastruktury drogowej. W konsekwencji powyższego należało stwierdzić, że zarzut Stowarzyszenia o błędnej interpretacji pojęć "biomasy" nie jest zasadny, zaś zarzuty odnośnie naruszenia przepisów dotyczących gospodarki odpadami, należy uznać za całkowicie chybione, nie mające w sprawie zastosowania. 15. Prawidłowe jest zatem ustalenie, że inwestycja dla której określono środowiskowe uwarunkowania polega na budowie generatora gorącego powietrza wraz z wymiennikiem i elektrofiltrem o mocy[...], zasilanego – zgodnie z powyższymi argumentami – biomasą. Materialnoprawną podstawą ustaleń środowiskowych warunków realizacji ww. przedsięwzięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r. poz. 353 z późn. zm.), dalej zwana ustawą środowiskową. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 tej ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy środowiskowej, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej, przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 ustawy środowiskowej). Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z RDOŚ oraz zasięga opinii właściwego organu PIS (właściwość organów tej Inspekcji została określona w art. 78 ust. 1 ustawy środowiskowej). Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej). Jak to wynika z art. 80 ust. 1 ustawy środowiskowej, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, mianowicie organ może odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie w razie: 1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej), 2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, 3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej), 4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej), 5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej). 16. Mając na względzie dokonane w sprawie ustalenia, w kontekście przywołanych regulacji prawnych, Sąd uznał, że Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż nie zaistniały przesłanki do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji budowy Generatora Gorącego Powietrza wraz z Wymiennikiem i Elektrofiltrem (GGPWE), zasilanego biomasą, o mocy [...]. 17. W tym miejscu należy odnieść się do zarzutu skargi, że organ nie jest związany zarówno raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak również opiniami i uzgodnieniami, w związku z czym samodzielnie może ustalać warunki korzystania ze środowiska przez inwestora, a także orzekać o obowiązku unikania, zapobiegania lub ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika tego potrzeba. Nie do końca ma rację Skarżący. Nawiązując do powyższych rozważań, należy podkreślić, że raport i uzgodnienia organów współdziałających niewątpliwie kształtują treść decyzji środowiskowej. Zdaniem Sądu, jeżeli organ oceni, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, będący kluczowym dowodem w sprawie, zawiera treści zgodne z obowiązującymi przepisami (wymogami art. 66), uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją wnioskowanego zamierzenia, został zaakceptowany przez organy współdziałające, lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także spełnione zostały pozostałe przesłanki pozytywnego rozpoznania wniosku, o których mowa powyżej, to zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 K.p.a., organ nie może odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W żadnym razie, organ nie dysponujący wiedzą specjalistyczną z danej dziedziny nie może merytorycznie opiniować inwestycji i ustalać własne warunki realizacji inwestycji - w zastępstwie wykwalifikowanych biegłych, czy też wyspecjalizowanych organów opiniujących. Sąd również nie może samodzielnie dokonywać oceny merytorycznej treści przedmiotowego raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki. Stąd ocena raportu dotyczy w szczególności kwestii, czy jest on wyczerpujący (kompletny) i spójny, czyli spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości (treści) w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy środowiskowej, a więc nie może to być ocena merytoryczna. I w takim też zakresie Sąd może kontrolować prawidłowość oceny przedmiotowego dowodu wyrażoną w decyzjach organów merytorycznie rozstrzygających sprawę. 18. Podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko, która obejmuje weryfikację raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, uzyskanie i uwzględnienie uzgodnień i opinii właściwych organów, zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu, w tym rozpatrzenie uwag i zarzutów do raportu (por. art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej). Zdaniem Sądu, Organy orzekające w niniejszej sprawie, procedując w zgodzie z art. 80 ust. 1 ustawy środowiskowej, uwzględniły w decyzjach wszystkie ww. aspekty postępowania w sprawie oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. W trybie art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy środowiskowej realizacja przedsięwzięcia została uzgodniona z RDOŚ, który postanowieniem z dnia [...] r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia oraz z PPIS, który opinią sanitarną z dnia [...] r., zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia w zakresie wpływu na zdrowie i życie ludzi. 19. Analizując przedmiotowe postępowanie pod kątem udziału w nim społeczeństwa Sąd uznał, że organ I instancji wypełnił dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej, który nakłada na organ administracji przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązek zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Działając zgodnie z art. 33 ust. 1 oraz art. 38 ustawy środowiskowej, organ administracji podawał do publicznej wiadomości informacje o wszystkich etapach postępowania, w tym o złożeniu wniosku inicjującego postępowanie, o możliwości składania pisemnych wniosków, uwag i zastrzeżeń w tej sprawie, o przystąpieniu do przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o możliwości wnoszenia uwag i wniosków do raportu oraz o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie oraz zgłoszonych żądań, wreszcie o wydanej decyzji i o możliwości zapoznania się z jej treścią. Zgodnie z dyspozycją art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej w zw. z art. 49 K.p.a. o powyższych czynnościach organ administracji informował strony postępowania poprzez obwieszczenia odpowiednio umieszczane na tablicy ogłoszeń. W ocenie Sądu, postępowanie z udziałem społeczeństwa przeprowadzone zostało prawidłowo, nie doszło w postępowaniu do naruszenia uprawnień społeczności lokalnej do udziału w postępowaniu oraz spełnione zostały warunki określone w art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy środowiskowej. 20. Kolejnym elementem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest weryfikacja raportu przedłożonego przez Inwestora, który w swej istocie jest wysoko specjalistycznym opracowaniem autorstwa ekspertów z różnych dziedzin. Podkreślenia tu wymaga, że ten środek dowodowy w toku postępowania podlega ocenie i opiniowaniu przez różne wyspecjalizowane organy w zakresie ochrony środowiska oraz zdrowia i życia ludzi (tu przez: RDOŚ oraz do PWIS). Raport wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i, jak każdy inny dowód składany przez stronę czy zgromadzony przez organ, podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 k.p.a. (por. wyrok WSA z dnia 9 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 15/07, LEX nr 362515). Zdaniem Sądu, Organy obu instancji dokonały prawidłowej weryfikacji raportu złożonego do akt przedmiotowej sprawy administracyjnej, co wynika z wyczerpujących uzasadnień wydanych w sprawie decyzji. Sąd podziela stanowisko Kolegium, że dokument ten - sporządzony w celu ustalenia wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, określenia bezpośrednich i pośrednich skutków dla środowiska oraz wskazanie rozwiązań technicznych i technologicznych zabezpieczających przed jego negatywnym wpływem - jest kompletny i spełnia wymogi określone w art. 66 ustawy. Raport ten zawiera bowiem charakterystykę całego przedsięwzięcia, opis analizowanych wariantów, a także opis przewidywanych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko podczas realizacji i eksploatacji inwestycji, na powierzchnię ziemi i glebę, na wody, powietrze, klimat akustyczny. Z raportu wynika, że eksploatacja nowej instalacji nie będzie naruszać standardów jakości powietrza, a maksymalne stężenia substancji poza terenem inwestycji mieszczą się w poziomach dopuszczalnych. Realizacja przedsięwzięcia będzie się wiązać z powstaniem kubaturowych, punktowych i liniowych źródeł hałasu, jednakże inwestycja nie będzie powodować istotnego oddziaływania na te tereny podlegające ochronie akustycznej. Projektowany generator nie będzie źródłem ścieków technologicznych - powstające w wyniku pracy wytwornicy pary ścieki, kierowane będą do istniejącego systemu eksploatowanego obecnie na potrzeby kotła oraz częściowo wykorzystywane do uzupełniania systemu odżużlania. Realizacja inwestycji nie spowoduje żadnego zauważalnego i mierzalnego wzrostu ilości ścieków socjalno-bytowych i deszczowych. Planowany generator będzie źródłem powstania popiołu i żużla z mokrego odprowadzania odpadów paleniskowych oraz odpadów z oczyszczenia gazów odlotowych. Wszystkie odpady będą selektywnie zbierane i czasowo gromadzone na terenie zakładu, aż do momentu ich przekazania odbiorcy posiadającemu stosowne zezwolenia na odzysk lub unieszkodliwianie. Projektowana inwestycja nie będzie oddziaływać na wody powierzchniowe. Ponadto, co jest istotne, w przedłożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzono ustalono szereg działań ograniczających oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko m.in. na etapie realizacji inwestycji poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych oraz właściwej organizacji prac budowlanych. W konsekwencji przedmiotowy raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją przedmiotowego zamierzenia oraz określa konkretne wymagania ochrony środowiska na etapie prac budowlanych oraz w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia. Podkreślić tu należy, że podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym miały możliwość zgłoszenia dowodów zmierzających do podważenia miarodajności raportu i przedstawionych w nim wyników, miały prawo przedstawienia szczegółowej analizy zagadnień nim objętych oraz formułować wnioski, które wskazywałyby na wadliwość raportu (zob. wyrok NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08, LEX nr 526577; wyrok NSA z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 363/06 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Takich wniosków jednak nie wskazano. Nie przedstawiono też żadnych argumentów, podważających zawarte w nim ustalenia. Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. Niewątpliwie więc, sporządzenie raportu wymaga wiedzy specjalistycznej. Tym samym każdorazowe zastrzeżenia strony skarżącej wobec ustaleń raportu powinny być w zakresie wiadomości wymagających wiedzy specjalistycznej poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady danego raportu, oparty na odpowiednich ocenach (badaniach) specjalistycznych. 19. Nie są, w ocenie Sądu, wystarczającym przeciwdowodem dla podważenia ustaleń raportu odnoszącego się do konkretnej inwestycji, opierającego się w analizie na ścisłych danych dotyczących m.in. parametrów, zasad funkcjonowania, zastosowanych technologii, położenia przedsięwzięcia, przedłożone dokumenty w postaci ogólnej opinii naukowej autorstwa kierownika katedry T. P., we współpracy z J. P. oraz B. J. sporządzonej na potwierdzenie, że substancje, które obok drewna zawierają kleje (żywice mocznikowo-formaldehydowe), utwardzacza oraz środki hydrofobowe (emulsje), stanowią odpad poprodukcyjny i jednocześnie nie są biomasą, a poddawanie ich procesowi termicznego przekształcania może mieć miejsce jedynie w specjalnie przystosowanych do tego instalacjach zawierających urządzenia oczyszczające gazy odlotowe, opinii naukowej Politechniki A.G., że pyły z płyt drewnopochodnych i inne odpady z tych płyt, nie stanowią biomasy i mogą być spalane jedynie w instalacjach posiadających urządzenia do oczyszczania spalin, pisma Ministerstwa Środowiska z 30 kwietnia 2013 r., że odpady z płyt drewnopochodnych nie są biomasą, uwierzytelnionego z języka niemieckiego tłumaczenia dokumentu sporządzonego przez Federalny Urząd ds. Środowiska Republiki A., który dotyczy przemysłu płyt wiórowych i płyt włóknistych w A. Nie odejmując wymienionym dokumentom znaczenia naukowego, należy jednak zauważyć, że dokumenty te nie weryfikują tak jak raport, czy analiza porealizacyjną, działania i funkcjonowania w kontekście oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia w postaci budowy Generatora Gorącego Powietrza wraz z Wymiennikiem i Elektrofiltrem (GGPWE), zasilanego biomasą o mocy [...]. 20. Ponadto na uwagę zasługuje dokument, który został przedłożony przed wydaniem zaskarżonej decyzji, tj. Rewizja najważniejszych elementów analizy porealizacyjnej przedsięwzięcia polegającego na modernizacji istniejącego systemu ogrzewania suszarni zakładu Sp. sporządzona przez wyspecjalizowane P B i E Ś Sp. pod nazwą [...] z dnia [...] r. - posiadające akredytowane laboratorium wykonujące tego rodzaju badania, pomiary i analizy. Opracowanie to stanowi rewizję (porównanie) najważniejszych elementów analizy porealizacyjnej tytułowej inwestycji wg. stanu na [..] r. Wykonana rewizja analizy wykazała, że rzeczywista emisja pyłu ogółem oraz pyłu zawieszonego [...], związana z eksploatacją przedmiotowego Generatora Gorącego Powietrza wraz z Wymiennikiem i Elektrofiltrem jest znacznie niższa w stosunku do wartości jakie oszacowano na etapie opracowywania raportu oraz znajduje się poniżej wartości dopuszczalnych określonych w obowiązującym pozwoleniu zintegrowanym. Przedstawione w niej zostały także wyniki badań i ich porównanie pomiędzy rokiem [...] , dowodzące, że rzeczywista emisja pyłu ogółem oraz pyłu zawieszonego jest znacznie niższa w stosunku do wartości zakładanych w raporcie ooś i te wyniki świadczą o dotrzymywaniu stężenia gwarantowanego elektrofiltrem. Dokument ten potwierdza, zdaniem Sądu, słuszność stanowiska Organów w kwestii braku negatywnego oddziaływania spornej inwestycji na środowisko. 21. Podsumowując, w wyniku analizy całokształtu materiału dowodowego w sprawie, Sąd uznał, że Organy orzekające doszły do prawidłowych konkluzji, iż realizacja inwestycji przy zastosowaniu warunków jej realizacji, nie spowoduje ponadnormatywnego negatywnego oddziaływania na środowisko, warunki życia i zdrowie ludzi, nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej i zgodnie z zasadami procedury administracyjnej. Nie podlega uwzględnieniu zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. wobec Skarżącego, albowiem Stowarzyszenie brało aktywny udział w postępowaniu, było zawiadomione o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Ponadto należy podkreślić, że uwagi i argumenty Stowarzyszenia zgłaszane w toku postępowania, w tym w odwołaniu, zostały wyczerpująco i należycie rozpatrzone zarówno przez Organ I instancji, jak i II instancji. W zaskarżonej decyzji z dnia 30 listopada 2016 r. Kolegium szczegółowo odniosło się do zarzutów z odwołania, tym samym zrealizowało wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego ujęte w wyroku z dnia 30 grudnia 2015 r. 22. W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając w ustalonych okolicznościach sprawy naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji lub wyeliminowanie jej w inny sposób z obrotu prawnego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.