I SA/Sz 168/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K. Z. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 14 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz K. Z. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi K.Z. jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej w B., działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] roku znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie faktyczne. Wnioskodawca jest osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli [...] oraz sprzedaż detaliczna prowadzona przez internet [...]. Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach ogólnych, wg skali podatkowej. Nie jest podatnikiem VAT czynnym (zwolnienie ze względu na osiągane obroty). Małżonka Wnioskodawcy również prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Zakres tej działalności to handel artykułami przemysłowymi przez internet. Małżonka Wnioskodawcy rozlicza się z podatku dochodowego na zasadzie ryczałtu ewidencjonowanego . Nie jest podatnikiem VAT czynnym (zwolnienie ze względu na osiągane obroty). Działalność Wnioskodawcy oraz jego Małżonki nie dotyczy najmu ani nie ma jakiegokolwiek związku z nieruchomościami. Wnioskodawca wraz z Małżonką dysponują lokalem mieszkalnym o powierzchni [...] m2 w miejscowości M. z przynależnym do mieszkania miejscem parkingowym. Mieszkanie zostało zakupione w 2012 r. na podstawie aktu notarialnego w połowie ze środków własnych, a w połowie z kredytu. Nieruchomość nie jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą. Celem zakupu mieszkania była poprawa stanu zdrowia córek Wnioskodawcy, które notorycznie miały problemy zdrowotne (problemy z [...]) i lekarz rodzinny polecił jak najczęstsze zmiany klimatu. Wnioskodawca miał do wyboru góry lub morze. Ze względu na odległość do morza (niewiele ponad [...] km), Wnioskodawca wraz z Małżonką zdecydował się na zakup mieszkania w miejscowości n. Z mieszkania korzysta przez 10 i pół miesiąca w roku. W pozostałym czasie, kiedy nie ma możliwości wyjazdu rodzinnego, Wnioskodawca wraz z Małżonką wynajmuje mieszkanie na bardzo krótki okres czasu tj. [...] dni, maksymalnie [...] tygodnie. Wynajem to od [...] do maksymalnie [...] tygodni w roku, głównie w miesiącach letnich. Ceny za najem ustalane są za dobę lub tydzień itd. Wnioskodawca rozpoczął najem w 2013 r. Najem prywatnego lokalu mieszkalnego nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i profesjonalny. Działania prowadzone w związku z najmem nie są wykonywane w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. W ramach najmu prywatnego Wnioskodawca nie zatrudnia innych osób, nie korzysta z obsługi księgowej ani zarządczej, wszystkie czynności wykonuje samodzielnie. Czynności związane z wynajmem nie są i nie będą podejmowane w sposób ciągły (stały), lecz okazjonalny jak do tej pory. Z najmem prywatnego mieszkania nie są powiązane usługi takie jak: dostęp do restauracji, przyrządzanie posiłków, recepcja, usługi sprzątania w trakcie pobytu najemcy oraz wpisywanie danych najemcy do księgi meldunkowej. Wnioskodawca nie prowadzi biura ani zorganizowanej akcji marketingowej, a ogłoszenie dotyczące wynajmu opublikował jedynie na jednym z portali internetowych, co Jego zdaniem jest w dzisiejszych czasach formą ogłoszenia powszechną dla osób wynajmujących lokale mieszkalne i nie wskazuje automatycznie na profesjonalny i zorganizowany charakter wynajmu. Wnioskodawca nie świadczy również żadnych dodatkowych usług dla najemców. Z najemcami podpisuje umowy najmu. Ze względu na skalę najmu, tj. jedno małe mieszkanie o powierzchni [...] m2, z którego Wnioskodawca przez 10 i pół miesiąca korzysta wraz z rodziną, nie może być mowy o profesjonalnym podejściu. Wnioskodawca wraz z Żoną są osobami prowadzącymi własne działalności gospodarcze, które absorbują bardzo dużo czasu i te ograniczenia czasowe nie pozwalają na prowadzenie zorganizowanych i profesjonalnych działań. Lokal mieszkalny, jak wcześniej podkreślił Wnioskodawca, został zakupiony głównie ze względu na stan zdrowia córek i nie planuje On zakupu kolejnych nieruchomości pod wynajem. W 2013 r. Wnioskodawca złożył, w odpowiednim czasie, oświadczenie o sposobie rozliczania, informując, że w bieżącym roku podatkowym będzie rozliczał najem prywatny ryczałtem 8,5 %. W przepisach brak jest definicji długości okresu krótkotrwałego i długotrwałego. Informacje na temat wyboru tej formy opodatkowania najmu prywatnego Wnioskodawca znalazł w broszurze "Opodatkowanie dochodów najmu, dzierżawy osiąganych poza działalnością gospodarczą" znajdującej się na stronie Ministerstwa Finansów (strona 4). Opisana tam definicja "Co to jest najem..,", też nie rozdziela się najmu na krótkotrwały i długotrwały - jest tylko "najem" (stan na 1 stycznia 2014 r.). Także interpretacje wydane przez Dyrektorów Izb Skarbowych utwierdzały Wnioskodawcę w przekonaniu wyboru właściwej formy opodatkowania najmu prywatnego. W związku z powyższym opisem zadał następujące pytania. 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa", a co za tym idzie zastosowanie zryczałtowanego podatku 8,5%, a nie do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy "pozarolnicza działalność gospodarcza"? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, najem prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą stanowi dla Wnioskodawcy odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu? Czy w związku z faktem, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przychody z najmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zaliczone do źródeł określonych art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pozarolnicza działalność gospodarcza), czy mogą być uznane za źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 i korzystać z możliwości opodatkowania na zasadzie określonej w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym na zasadzie ryczałtu ewidencjonowanego ? Prezentując własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i korzystać z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i korzystać z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. Mieszkanie nie stanowi składnika majątku związanego z działalności gospodarczą, zostało zakupione dla celów prywatnych i nigdy nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych związanych z prowadzoną działalnością. Także charakter wynajmu nie ma charakteru ciągłego, zarobkowego (nie jest nastawiony na osiągnięcie zysku). W interpretacji indywidualnej z dnia [...] roku nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny po przedstawieniu regulacji prawnych w zakresie objętym wnioskiem odniósł przywołane regulacje do rozpatrywanej sprawy. Wskazał że najem nieruchomości przez Wnioskodawcę na krótkie pobyty stanowi w istocie szereg cyklicznych powtarzalnych okresowo w sposób zorganizowany i ciągły czynności podejmowanych w celach zarobkowych zawierających element działalności gospodarczej. Takie usługi zdaniem organu bez wątpienia noszą znamiona usług związanych z zakwaterowaniem co oznacza ze winny zostać zakwalifikowane do źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, pismem z dnia 27 października 2016 roku (data wpływu 2 listopada 2016 roku) Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po dokonaniu analizy zarzutów postawionych w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, w odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 7 grudnia 2016 roku znak [...] stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji przepisów prawa podatkowego W dniu 11 stycznia 2016 roku złożona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której Strona zaskarżyła wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. interpretację indywidualną i wniosła o: - uchylenie w całości skarżonej interpretacji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, - zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norma prawem przepisanych. Skarżący zarzuca organowi podatkowemu naruszenie: 1. art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) - dalej jako Ordynacja podatkowa - poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych przejawiające się w wydaniu interpretacji dokonanej z pominięciem właściwych przepisów prawa oraz poprzez wydanie rozstrzygnięcia, w którym wszelkie wątpliwości dotyczące stanu faktycznego rozstrzygnięte zostały na niekorzyść Skarżącego, co wskazuje na wydanie interpretacji z naruszeniem prawa; 2. art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego niezastosowanie i uznanie, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przychody uzyskiwane przez Skarżącego w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą nie są kwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i nie korzystają z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. Zdaniem Skarżącego zważywszy na okoliczności przedstawione w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, przychody uzyskiwane przez Skarżącego w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i korzystać z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. Ustosunkowując się do stanowiska organu, że wydawane interpretacje dotyczą zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawców i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawców i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji, przez co ich treść nie mogą stanowić argumentów na poparcie stanowiska Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie oraz pouczenie o źródłach powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej, Skarżący zwraca uwagę na wyartykułowany w niniejszym wezwaniu zarzut naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych przejawiającego się w wydaniu interpretacji dokonanej z pominięciem właściwych przepisów prawa, zaburzenia jednolitości stanowiska organów podatkowych w interpretowaniu tożsamych stanów faktycznych jak ten w przedmiotowej sprawie oraz poprzez wydanie rozstrzygnięcia, w którym wszelkie wątpliwości dotyczące stanu faktycznego rozstrzygnięte zostały na niekorzyść podatnika, co wskazuje na wydanie interpretacji z rażącym naruszeniem prawa.  Istnieje szereg interpretacji potwierdzających stanowisko Skarżącego w zakresie wynajmowania mieszkania na krótkie pobyty przy założeniu, że nie robi tego w sposób zorganizowany i profesjonalny ani metodyczny, systematyczny i uporządkowany, a także, że nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Skarżący stoi na stanowisku, zważywszy na okoliczności w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, że przychody uzyskiwane przez Skarżącego w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą powinny być zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i korzystać z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. Dalej Skarżący zarzucił naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych przejawiające się w wydaniu interpretacji dokonanej z pominięciem właściwych przepisów prawa oraz poprzez wydanie rozstrzygnięcia, w którym wszelkie wątpliwości dotyczące stanu faktycznego rozstrzygnięte zostały na niekorzyść Skarżącego, sprawia, że uzasadnione jest stanowisko Skarżącego, że stanowisko wyartykułowane przez organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji indywidualnej jest błędne, nienależycie uzasadnione i umotywowane oraz rażąco narusza prawo, co powoduje, że przedmiotowa interpretacja wymaga zmiany. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślenia wymaga, że postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest uregulowaniem szczególnym. Przedmiotem tego postępowania jest bowiem dokonanie wykładni zagadnienia prawnego przedstawionego uprawnionemu organowi do wyjaśnienia w trybie przepisów rozdziału 1a Działu I ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.; dalej: OP). W postępowaniu interpretacyjnym przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, przyporządkowane mu pytanie oraz własne stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, wyznaczają organowi granice takiej interpretacji i w tych też granicach przeprowadzana jest kontrola sądu administracyjnego co do zgodności z prawem wydanej interpretacji. Na wstępie należy wskazać, że granice w której organ jest uprawniony do wydania interpretacji wyznaczone są przez przepisy art. 14b § 1, art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 i art. 14c § 2 O.p. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. interpretacje wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. Stosownie do art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.). Jako utrwalone w orzecznictwie NSA należy uznać stanowisko, że na podstawie art. 14b § 1 i § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 O.p. organ podatkowy uprawniony jest do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie w zakresie wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji przedmiotu sprawy, który określają: pytanie i stanowisko prawne zainteresowanego dotyczące możliwości zastosowania i wykładni prawa podatkowego w relacji do przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. II FSK 553/11). Postępowanie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie wszczynane jest na wniosek podmiotu wymienionego w art. 14b § 1 O.p., a więc w niniejszej sprawie – K. Z. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o interpretację jest obowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne (A. Kabat {w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa, komentarz wydanie 5, Lexis Nexis, Warszawa 2009, s. 105). Skutkiem tego, ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (zob. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2015 r. sygn. II FSK 1252/13). Zarówno interpretacja ministra finansów, jak też ocena interpretacji dokonana przez sąd pierwszej instancji, jest dokonywana na podstawie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę. W tym zakresie organ interpretacyjny, jak też sąd administracyjny, nie dokonują własnych ustaleń faktycznych, a jedynie opierają się na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. Organ interpretacyjny nie może wykraczać poza granice, które wyznaczają po pierwsze - treść zadanego pytania i po drugie - okoliczności stanu faktycznego przedstawiane we wniosku przez pytającego. Oznacza to, że jeżeli podatnik o coś nie pyta, to organ nie może tego oceniać ani też ingerować w stan faktyczny zawarty we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2014 r. sygn. II FSK 2452/12). Organ wydający interpretację indywidualną przyjmuje do wiadomości okoliczności wskazane przez wnioskodawcę, a nie bada i nie szuka potwierdzenia ich prawdziwości czy wiarygodności. Organ nie ma prawa do kwestionowania przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, nawet jeżeli z urzędu wiadome mu jest, że opis ten nie pokrywa się z rzeczywistością (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. I SA/Po 708/16). Biorąc pod uwagę powyższe kryteria należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie czy przychód uzyskiwany z najmu mieszkania zakupionego przez Skarżącego jest przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), czy też przychodem z najmu (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy) i w związku z tym może być opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a w związku z art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Skarżący we wniosku wskazał że wraz z Małżonką dysponują lokalem mieszkalnym o powierzchni [...] m2 w miejscowości M. z przynależnym do mieszkania miejscem parkingowym. Mieszkanie zostało zakupione w 2012 r. na podstawie aktu notarialnego w połowie ze środków własnych, a w połowie z kredytu. Nieruchomość nie jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą. Celem zakupu mieszkania była poprawa stanu zdrowia córek Wnioskodawcy. Z mieszkania korzysta przez 10 i pół miesiąca w roku. W pozostałym czasie, kiedy nie ma możliwości wyjazdu rodzinnego, Wnioskodawca wraz z Małżonką wynajmuje mieszkanie na bardzo krótki okres czasu tj. [...] dni, maksymalnie [...] tygodnie. Wynajem to od [...] do maksymalnie [..] tygodni w roku, głównie w miesiącach letnich. Ceny za najem ustalane są za dobę lub tydzień itd. Wnioskodawca rozpoczął najem w 2013 r. Najem prywatnego lokalu mieszkalnego nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i profesjonalny. Działania prowadzone w związku z najmem nie są wykonywane w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. W ramach najmu prywatnego Wnioskodawca nie zatrudnia innych osób, nie korzysta z obsługi księgowej ani zarządczej, wszystkie czynności wykonuje samodzielnie. Czynności związane z wynajmem nie są i nie będą podejmowane w sposób ciągły (stały), lecz okazjonalny jak do tej pory. Z najmem prywatnego mieszkania nie są powiązane usługi takie jak: dostęp do restauracji, przyrządzanie posiłków, recepcja, usługi sprzątania w trakcie pobytu najemcy oraz wpisywanie danych najemcy do księgi meldunkowej. Wnioskodawca nie prowadzi biura ani zorganizowanej akcji marketingowej, a ogłoszenie dotyczące wynajmu opublikował jedynie na jednym z portali internetowych, co Jego zdaniem jest w dzisiejszych czasach formą ogłoszenia powszechną dla osób wynajmujących lokale mieszkalne i nie wskazuje automatycznie na profesjonalny i zorganizowany charakter wynajmu. Wnioskodawca nie świadczy również żadnych dodatkowych usług dla najemców. Z najemcami podpisuje umowy najmu. Ze względu na skalę najmu, tj. jedno małe mieszkanie o powierzchni [...] m2, z którego Wnioskodawca przez 10 i pół miesiąca korzysta wraz z rodziną, nie może być mowy o profesjonalnym podejściu. Wnioskodawca wraz z Żoną są osobami prowadzącymi własne działalności gospodarcze, które absorbują bardzo dużo czasu i te ograniczenia czasowe nie pozwalają na prowadzenie zorganizowanych i profesjonalnych działań. Lokal mieszkalny, jak wcześniej podkreślił Wnioskodawca, został zakupiony głównie ze względu na stan zdrowia córek i nie planuje On zakupu kolejnych nieruchomości pod wynajem. Organ natomiast dokonując oceny stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę wskazał, że najem nieruchomości przez Wnioskodawcę na krótkie pobyty stanowi w istocie szereg cyklicznych powtarzalnych okresowo w sposób zorganizowany i ciągły czynności podejmowanych w celach zarobkowych zawierających element działalności gospodarczej. Takie usługi zdaniem organu bez wątpienia noszą znamiona usług związanych z zakwaterowaniem co oznacza ze winny zostać zakwalifikowane do źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Sąd uznał, że zasadny jest zarzut skarżącego, że organ dokonujący interpretacji art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, z niewiadomych przyczyn uznał przychody uzyskiwane przez Skarżącego w ramach wynajmu prywatnego lokalu mieszkalnego nie będącego składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą nie są kwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa" i nie korzystają z możliwości zastosowania zryczałtowanego podatku w stawce 8,5%. W wydanej interpretacji indywidualnej organ całkowicie pominął element stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, że najem prywatnego lokalu mieszkalnego nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i profesjonalny. Działania prowadzone w związku z najmem nie są wykonywane w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Skoro organ wydajający interpretację nie może dokonywać oceny stanowiska, którego sam wnioskujący o udzielenie interpretacji nie wyraził, ani co do okoliczności, nienależących do stanu faktycznego. W związku z powyższym przyjęcie w niniejszej sprawie przez organ stanu faktycznego odmiennego od przedstawionego we wniosku stanowi podstawę do uchylenia wydanej interpretacji indywidualnej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien dokonać interpretacji w granicach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, z uwzględnieniem uwag sformułowanych w przedmiotowym uzasadnieniu wyroku. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania sądowego w kwocie [...] zł składają się: uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł, uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości [...] zł w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 z późn. zm.).