VIII SAB/Wa 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Państwową Inspekcję Pracy Okręgowego Inspektora Pracy w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. [...] S.A. z siedzibą w W. G. (dalej: "skarżąca", "Spółka"), na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4, art. 50 § 1 i art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2016 r. (złożonego za pośrednictwem poczty elektronicznej we wskazanym dniu). Autor skargi zarzucił organowi naruszenie: 1) art. 12 § 1 oraz art. 35 § 1 i 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne przedłużanie prowadzonego postępowania administracyjnego po uchyleniu pierwotnie wydanej decyzji przez organ administracji II instancji, pomimo jasnych wytycznych [...] co do koniecznych do podjęcia przy ponownym rozpoznawaniu sprawy działań, czym naruszona została zasada szybkości postępowania administracyjnego oraz terminy załatwienia spraw określone w k.p.a.; 2) art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej w ustawowym terminie, który, zdaniem skarżącej, winien być zachowany również w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy. Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie [...] w W. do rozpoznania wniosku [...] S.A. o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2016 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości 15.000 zł, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in., iż [...] w W., przy ponownym rozpoznawaniu sprawy wykazuje się opieszałością w swoich działaniach, a zwłoka w rozpatrywaniu sprawy nie jest uzasadniona. Zdaniem skarżącej, co wynika z analizy dostępnej skarżącej dokumentacji, [...] w W. w okresie do dnia [...] października 2016 r. nie podjął żadnych działań, aby zrealizować zalecenia organu II instancji zawarte w decyzji [...] z dnia [...] lipca 2016 r.; znak [...]. Jedynymi działaniami w tym okresie podejmowanymi przez organ I instancji było informowanie M.M. o nowych terminach załatwienia sprawy, przy czym uzasadnione wątpliwości budzi terminowość organu w informowaniu o wyznaczaniu kolejnych, nowych terminów załatwienia sprawy. W ocenie skarżącej dopiero pod koniec października 2016 r. organ I instancji przystąpił do realizacji decyzji organu II instancji, kierując do M. M. na adres [...] S.A. pismo znak: [...] (doręczone w dniu [...] października 2016 r.), w którym organ I instancji zobowiązał do wskazania, kto jest wnioskodawcą w sprawie oraz jaka jest ostateczna treść wniosku. W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. M.M. udzielił odpowiedzi na zapytania organu. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] (nadanym w dniu [...] grudnia 2016 r.) poinformowano o wyznaczeniu kolejnego terminu na załatwienie sprawy do dnia 30 grudnia 2016 r. Zdaniem skarżącej, działania podejmowane przez [...] w W. w toku ponownego rozpoznawania sprawy, po uchyleniu jego decyzji przez organ administracji II instancji, nie dość, że podejmowane są z dużą opieszałością, to równocześnie mają charakter pozorowany. W ocenie skarżącej, całokształt okoliczności opisanych w skardze wskazuje nie tylko na przewlekłość postępowania, ale również na złą wolę organu przy załatwianiu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w tym w szczególności na etapie po uchyleniu pierwotnie wydanej decyzji tego udostępnienia odmawiającej. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...] stycznia 2017 r.) organ przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Podniósł, że w odniesieniu do wniosku z [...] maja 2016 r., w piśmie z [...] maja 2016 r. poinformował skarżącą, że żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p., a także wystąpił o wykazanie, że udostępnienie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. M. M. wskazał, iż według reprezentowanej przez niego spółki udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie zgadzając się jednocześnie z kwalifikacją wnioskowanej informacji publicznej jako przetworzonej. W dniu [...] czerwca 2016 r. [...] w W. wydał decyzję znak: [...], w której odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji M.M. zmodyfikował swój wniosek i wystąpił o udostępnienie w trybie informacji publicznej protokołów z kontroli (bez załączników dołączonych do nich), nakazów oraz wystąpień wytworzonych w roku 2014 i 2015 przez nadinspektora p. A. K., powołując się na postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową [...]. Odwołujący się wystąpił o uwzględnienie odwołania w całości, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz udostępnienie informacji publicznej. W dniu [...] lipca 2016 r. [...] wydał decyzję znak:[...], którą uchylił decyzję [...] w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ II instancji uzasadnił swoją decyzję tym, że organ I instancji nie ustalił w sposób prawidłowy osoby wnioskodawcy. Akta sprawy administracyjnej zostały zwrócone organowi I instancji w dniu |[...] września 2016 r. Pismem z dnia [...] października 2016 r. M. M. został wezwany przez organ I instancji do sprecyzowania, czy wnioskodawcą w kwestii udzielenia informacji publicznej w przedmiocie przekazania pełnych dokumentacji z kontroli przeprowadzonych przez nadinspektora p. A. K. w latach 2012, 2013, 2014 i 2015 jest M. M., czy reprezentowana przez niego [...] S.A. oraz do ewentualnego wskazania sposobu reprezentacji osoby prawnej. W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. M. M. wskazał, iż wnioskując o udzielenie informacji publicznej, występował jako członek zarządu [...] S.A., wykazując jednocześnie sposób reprezentacji osoby prawnej oraz legitymując się stosownym pełnomocnictwem. Wnioskodawca wskazał również, iż wnosił o udostępnienie w trybie informacji publicznej protokołów z kontroli (bez załączników dołączonych do nich), nakazów oraz wystąpień wytworzonych w roku 2014 i 2015 przez nadinspektora p. A. K.. Organ wskazał, iż w okresie pomiędzy [...] listopada 2016 r., a dniem wydania decyzji przez organ I instancji zaistniała konieczność rozważenia kwestii czy wnioskowana przez skarżącego informacja posiada przymiot informacji publicznej, a w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, [...] w W. dokonał analizy, czy w niniejszej sprawie zaistniał szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem informacji publicznej przetworzonej na żądanie skarżącego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] [...] w W. odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. [...] S.A. odwołał się od ww. decyzji. W odpowiedzi na zarzuty podniesione w skardze [...] w W. wskazał, iż nie kwestionuje dat wskazanych w skardze dotyczących wydawania przez organ administracji publicznej decyzji i wezwań oraz innych pism kierowanych do skarżącej. Organ podkreślił, iż akta przedmiotowej sprawy zostały przesłane przez organ odwoławczy do organu I instancji w dniu [...] września 2016 r. z uwagi na to, iż organ II instancji oczekiwał, czy wnioskodawca zaskarży jego decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu przedmiotowej decyzji. W związku z tym, w ocenie organu, niecelowym było wzywanie skarżącej w okresie, do sprecyzowania, czy wnioskodawcą w kwestii udzielenia informacji publicznej jest M. M., czy reprezentowana przez niego [...] S.A. oraz do ewentualnego wskazania sposobu reprezentacji osoby prawnej. Ponadto w sprawie koniecznym było ustalenie czy zachodziły przesłanki do wyłączenia przez organ wyższego stopnia [...] w W. A. K. na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. Jednocześnie organ wskazał, iż skarżąca sama przyczyniła się do przedłużenia postępowania w niniejszej sprawie. Zauważył, iż od dnia otrzymania przez [...] w W. akt administracyjnych po uchyleniu jego decyzji przez organ II instancji i skierowaniu sprawy do ponownego rozpoznania, do dnia wydania decyzji po ponownym rozpoznaniu sprawy upłynęło niewiele ponad 3 miesiące. Jednakże przez okres ponad 1 miesiąca organ oczekiwał na sprecyzowanie przez skarżącego zakresu wniosku o udzielenie informacji publicznej. W związku, w ocenie organu, żądanie orzeczenia grzywny wobec organu pozostaje niecelowe. Konkludując organ podniósł, iż istotnym w niniejszej sprawie jest również to, że protokoły z kontroli, a także pokontrolne środki prawne (nakazy i wystąpienia) adresowane do podmiotów kontrolowanych zawierają liczne dane o charakterze niejawnym, w tym dane osobowe wielu zatrudnianych osób, dane o zarobkach, uregulowaniach wewnętrznych w tym systemów płacowych, systemach organizacyjnych funkcjonowania podmiotów, dane technologiczne stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa itp. Przetworzenie tych licznych dokumentów (setki stron dokumentacji, setki stron nakazów i wystąpień) w sposób zapewniający ochronę informacji niejawnych i to w sposób żądany przez wnioskodawcę bezpośrednio zakłóca normalne funkcjonowanie urzędu. Wnioskodawca nie określił o jakiego rodzaju podmioty kontrolowane chodzi we wniosku (wskazując wszystkie) powołując się na związek z postępowaniem w prokuraturze. Organ zauważył także, że w przedmiocie wniosku zawiera się także udostępnienie dokumentacji kontrolnej przeprowadzonej w [...] S.A przez nadinspektora p. A. K., którą to dokumentację wnioskodawca posiada jako strona kontrolowana. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej spółki podtrzymał złożoną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego co do zasady, modyfikując przy tym żądanie skargi w ten sposób, że wniósł o: 1) stwierdzenie, że postępowanie administracyjne prowadzone przez [...] w W., związane z rozpoznaniem wniosku [...] S.A., złożonego w jej imieniu przez M. M., o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] maja 2016 r., po uchyleniu decyzji organu administracji I instancji z dnia [...] czerwca 2016 r., wydanej w sprawie znak: [...], decyzją [...] z dnia [...] lipca 2016 r., wydaną w sprawie znak: [...], zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], prowadzone było w sposób przewlekły; 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości 15.000 zł, na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Z kolei w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2017 r. (stanowiącym uzupełnienie stanowiska) pełnomocnik skarżącej odniósł się do decyzji [...] w w. z dnia [...] grudnia 2016 r. Wskazał m.in., iż, co wynika z pierwszej strony decyzji i użycia w niej "papieru firmowego", decyzja ta została wydana w imieniu [...] w W., nie zaś w imieniu [...]. W decyzji nie wskazano aby zastępca [...] ds. prawno - organizacyjnych G. C. pisząc w imieniu [...] w W. działał z upoważnienia [...] w W.. Zdaniem skarżącej powoduje to, że rzeczona decyzja jest wadliwa pod względem formalnym. Z powyższego jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja nie została wydana przez upoważniony organ, a organ zobowiązany do jej wydania czyli [...] faktycznie pozostaje w tej sprawie w bezczynności. W ocenie skarżącej, fakt wydania decyzji przez osobę nieuprawnioną, stanowi podstawę do jej uchylenia w całości i stwierdzenia, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2017 r. organ, odnosząc się do zarzutów dotyczących decyzji wydanej [...] grudnia 2016 r., wskazał, iż decyzja ta została wydana w imieniu [...] w W. na podstawie upoważnienia udzielonego przez [...] w W. G. C. - p.o. Zastępcy [...] ds. Prawno - Organizacyjnych posiada upoważnienie [...] w W. do wydawania decyzji w jego imieniu. W związku z powyższym zarzut skarżącej organ uznał za bezpodstawny. Nadto podniósł, iż [...] wydał w dniu [...] lutego 2017 r. decyzję nr rej. [...], w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. Organ stwierdził, iż postępowanie prowadzone w [...] w W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej, było zgodnie z przepisami w zakresie wymogów formalnych - kierowano stosowne zawiadomienia do wnioskodawcy, celem uściślenia kto jest wnioskodawcą, o wskazanie zakresu żądanej informacji, o wskazanie szczególnego uzasadnienia ze względu na interes publiczny - do otrzymania bardzo obszernej i koniecznej do przetworzenia informacji publicznej. Biorąc pod uwagę także wydanie decyzji w tej sprawie nie można, zdaniem organu, mówić o przewlekłości prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie udostępnienia informacji w trybie dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 przywołanej ustawy, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W tym miejscu należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Wyjaśnienia wymaga także, iż celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań. Wniesienie tej skargi jest zatem czasowo ograniczone jedynie trwaniem niepożądanego stanu przewlekłości lub bezczynności, a więc np. do czasu wydania decyzji, postanowienia czy załatwienia wniosku strony. Takie stanowisko prezentowane jest konsekwentnie w judykaturze i w piśmiennictwie – por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2006 r. o sygn. akt II OSK 52/06, ONSAiWSA 2006, nr 4, poz. 100; postanowienia NSA: z dnia 13 marca 2009 r. o sygn. akt II FSK 2020/08; z dnia 19 lipca 2013 r. o sygn. akt I FSK 1325/13 oraz T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 243; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 143. W przypadku złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). Odnosząc powyższe uregulowania do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że wniesiona skarga jest niezasadna. Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organu, jak i skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego powielania. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest wyłącznie ocena, czy organ przewlekle prowadził postępowanie ustosunkowując się do żądania strony w związku z jej wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. o udostępnienie wskazanych w nim informacji publicznych, po uchyleniu decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2016 r. W ocenie Sądu, w świetle powyższego nie ma podstaw do zarzucenia organowi przewlekłego prowadzenia niniejszego postępowania. Należy zauważyć, iż celem ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez ustawę terminie. Regulacje ustalające terminy udostępnienia informacji publicznej mają przede wszystkim oddziaływanie dyscyplinujące na podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji, przy czym ustawa przewiduje własne, krótsze od powszechnie obowiązujących, terminy udostępnienia informacji publicznej w wypadku wystąpienia do organu ze stosownym wnioskiem. Stanowią one lex specialis w stosunku do przepisów kpa określających terminy załatwienia spraw. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku. W terminie tym adresat wniosku powinien także poinformować wnioskodawcę, że żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej, jak również o nieposiadaniu wnioskowanej informacji. Powyższy termin został nadto zakreślony dla wszczęcia procedury przewidzianej w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Uchybienie terminom do udostępnienia informacji publicznej powoduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, albo na bezczynność i przewlekłość, której istotą jest ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej poza określeniem terminów do jej udostępnienia nie formułują pojęcia przewlekłego prowadzenia postępowania. W wyroku z dnia 26 października 2012 r. (II OSK 1956/12 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że przewlekłość w prowadzeniu postępowaniu wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należnej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Do tego poglądu Naczelny Sąd Administracyjny nawiązał w wyroku z dnia 13 sierpnia 2013 r. (II OSK 549/13 opubl. w CBOSA) dowodząc, że postępowanie prowadzone w sposób przewlekły jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności domowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiana w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużenie terminu załatwienia sprawy. Postępowanie, które według skarżącej dotknięte było wadą przewlekłości, toczyło się na podstawie przepisów u.d.i.p., bowiem wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca zwróciła się do [...] w W. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie dokumentacji z kontroli przeprowadzonych w latach 2012, 2013, 2014 i 2015 przez nadinspektora p. A. K.. Z akt sprawy wynika, że w stosunku do przedmiotowego wniosku z [...] maja 2016 r., organ pismem z dnia [...] maja 2016 r. poinformował skarżąca, że żądana informacja jest informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p. i jednocześnie wystąpił o wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Po uzyskaniu odpowiedzi na powyższe wezwanie (pismo skarżącej z [...] czerwca 2016 r.) organ wydał decyzję z [...] czerwca 2016 r. znak: [...], którą odmówił udostępnienia informacji publicznej we wskazanym przedmiocie. Następnie [...] [...] lipca 2016 r. wydał decyzję znak:[...], którą uchylił decyzję [...] w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ, związany wytycznymi zawartymi we wskazanej decyzji oraz modyfikacją wniosku przez skarżącą (zawartą w odwołaniu), pismami z [...] sierpnia 2016 r. (sprostowanym [...] września 2016 r.), z [...] września 2016 r., [...] października 2016 r. i [...] grudnia 2016 r. informował skarżącą o powodach przedłużenia terminu zakończenia postępowania. Sąd zauważa także, iż skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2016 r. po przeszło miesiącu udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu z [...] października 2016 r. Ostatecznie [...] w W. wydał w dniu [...] grudnia 2016 r. decyzję znak [...], w której odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej. Niniejsze rozstrzygnięcie zostało następnie utrzymane w mocy decyzją [...] w dniu [...] lutego 2017 r. nr rej. [...]. Przestawiony przebieg postępowania, w ocenie Sądu, nie pozwala na uznanie zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania za zasadny. Działania podejmowane przez organ I instancji zmierzały do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz załatwienia sprawy. Natomiast przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia, co w sprawie nie miało miejsca. Jednocześnie Sąd zauważa, iż organ przez okres ponad 1 miesiąca oczekiwał na sprecyzowanie przez skarżącą zakresu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Z powyższych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.