II GZ 572/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt VI SA/wa 635/17 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 635/17 po rozpoznaniu wniosku K.L. wstrzymał wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [..] stycznia 2017 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. K.L.(dalej: skarżący) w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także trudne do odwrócenia skutki, także w sferze życia i majątku osób trzecich. Ponadto skarżący wskazał, że odebranie licencji spowoduje konieczność zwolnienia 82 zatrudnionych przez niego osób, utratę środków do życia przez niego i wspomnianych pracowników. Dodał, że postępowanie karne prowadzone wobec jego osoby nie zostało zakończone, a uniewinnienie przez sąd nie spowoduje przywrócenia na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Ponadto podniósł, że będzie zmuszony ponownie uzyskać wpis na listę, jednak do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej, będzie pozbawiony środków do życia, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, co spowoduje pogorszenie sytuacji bytowej wielu osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny wniosku Sąd I instancji wziął pod uwagę stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 68/13 w którym uznano, że utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Mając na uwadze powyższe, w ocenie WSA powołane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wypełniają przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie Komendant Główny Policji wniósł o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucił: 1. naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że utrata przez skarżącego uprawnień pracownika ochrony fizycznej spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków; 2. naruszenie art. 29 ust. 9 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1432 z późn. zm.; dalej: ustawa o ochronie osób i mienia) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że może nastąpić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej podczas, gdy ta z mocy prawa, tj. wolą ustawodawcy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczającym jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności. W ocenie NSA skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek ochrony tymczasowej wymienionych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed Sądem I instancji. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podkreślił, iż skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej tj. odebranie licencji spowoduje zwolnienie 82 zatrudnionych. Na dowód tego skarżący dołączył do wniosku zaświadczenie, iż na dzień 18 listopada 2016 r. zatrudnia 3 osoby na umowę o pracę i 79 osób na umowę zlecenie. Ponadto skarżący dołączył oświadczenie z którego wynika, że na dzień 16 lutego 2017 r. posiada łącznie około 220 umów i kontraktów z firmami i osobami prywatnym na wykonanie usług ochrony osób i mienia. Wobec tego w jego ocenie utrata licencji na pracownika ochrony może spowodować zerwanie kontraktów i umów co pozbawi skarżącego środków do życia i odbije się na sytuacji bytowej pracowników. Ze względu na powyższe okoliczności zasadnie nie budziło wątpliwości Sądu I instancji, że zaskarżona decyzja może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Również skoro bezpośrednim skutkiem wykonania powyższej decyzji może być utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w jej następstwie całkowite zakończenie prowadzenia działalności i w konsekwencji zwolnienie pracowników, niewątpliwie może to prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem NSA Komendant w zażaleniu nie podważył prawidłowej oceny wniosku dokonanej przez Sąd I instancji. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący uprawdopodobnił w sposób wystarczający spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a organ tej oceny nie podważył. Chcąc skorzystać z ochrony tymczasowej, jaką jest możliwość wstrzymania wykonania decyzji strona zobowiązana jest bowiem uprawdopodobnić, a nie udowodnić zaistnienie określonych okoliczności przemawiających za jej zastosowaniem. Skarżący wystarczająco uprawdopodobnił spełnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji w myśl przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. do czego, wbrew sugestiom zażalenia Komendanta, nie było niezbędne przedłożenie szeregu dokumentów potwierdzających sytuację skarżącego, tylko przekonanie WSA o zasadności wniosku, czemu skarżący sprostał. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wbrew argumentacji podniesionej w zażaleniu, skarżący wystarczająco uprawdopodobnił przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji w myśl przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny ustosunkowywując się do zarzutu podniesionego w punkcie drugim zażalenia wskazuje, że istotne jest, iż natychmiastowe wykonanie decyzji dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji, natomiast wniosek skarżącego dotyczył decyzji organu odwoławczego. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.