II SA/Łd 131/17

Dnia 7 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 roku sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23 z późn. zm. – dalej "k.p.a."), art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016r. poz. 778 z późn. zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015r. poz. 1659 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia P.B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A na postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Powyższe postanowienie zostało wydana w następującym stanie faktycznym sprawy: Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ł., działając z urzędu, zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną, utwardzeniami oraz budową zjazdów z ul. A i B, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 7 i ul.B 6 (działki nr ewid: 560/1, 560/2 oraz fragmenty działek drogowych nr 551/5, 551/12 i 561/1 w obrębie [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że teren objęty wnioskiem inwestora zlokalizowany jest na obszarze, w odniesieniu do którego w dniu [...] Rada Miejska w Ł. podjęła Uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Ł. położonego w rejonie C oraz ulic: D, E, F, A, G, H, I i J. W ocenie organu I instancji plan ten może zostać uchwalony w okresie krótszym niż 9 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a ponadto określona we wniosku inwestycja koliduje z ustaleniami będącego aktualnie w opracowaniu planu miejscowego. P.B prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A w ustawowym terminie złożył zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu wskazano, że w założeniu inwestora nie jest realizowanie budowy budynku mieszkalnego poprzez wyburzenie istniejącego budynku, ale budowa w zakresie rozbudowy i nadbudowy istniejącego na przedmiotowej nieruchomości budynku mieszkalnego. Do zażalenia dołączone zostało sprostowanie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, w który wskazano, że przedmiotem inwestycji jest w rzeczywistości przebudowa, rozbudowa i nadbudowa istniejącego na przedmiotowej nieruchomości budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując przedmiotową sprawę podkreśliło, iż art. 62 u.p.z.p. nie wprowadza żadnych dodatkowych wymogów, poza określonymi w nim przesłankami, dając możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu. Dostrzeżenie przez organ prowadzący postępowanie o warunki zabudowy ewentualności konfliktu między zamierzeniem inwestycyjnym a wizją planistyczną, uprawnia organ do skorzystania ze wstrzymania toku postępowania o warunki zabudowy. Zawieszenie postępowania o warunki zabudowy w toku kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych, jest uzasadnione prymatem planu miejscowego jako instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji o stanie zaawansowania prac planistycznych. przedmiotowej sprawie, jak wynika z ustaleń organu I instancji procedura uchwalania przedmiotowego planu miejscowego jest znacznie zaawansowana. Zgodnie bowiem z informacją uzyskaną z Miejskiej Pracowni Urbanistycznej (pismo z dnia 26 października 2016r.) projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Ł. położonego w rejonie C oraz ulic: D, E, F, A, G, H, I i J jest w trakcie procedury uzyskiwania opinii i uzgodnień. Z treści tego pisma wynika ponadto, że przewidywany termin przekazania projektu planu do Rady Miejskiej w Ł. celem uchwalenia to I połowa 2017r. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji zasadnie uznał, że w sprawie ustalenia warunków zabudowy wszczętej wnioskiem P.B. zachodzi konieczność zawieszenia postępowania. Ustawodawca dopuścił maksymalny 9 miesięczny okres zawieszenia postępowania, w którym winno dojść do uchwalenia planu. Oznacza to, że nie jest dopuszczalne zawieszanie postępowania w sytuacji, w której z góry wiadomo, że 9 miesięczny okres nie jest wystarczający do uchwalenia planu, gdyż celem tego rozwiązania nie było wstrzymywanie toczącego się postępowania w dowolnym czasie na okres do 9 miesięcy, a zatem blokowanie wydania decyzji zastępującej plan, lecz umożliwienie realizacji zasady pierwszeństwa zagospodarowania wynikającego z planu, który co prawda nie powstał, ale co do którego istnieje realna szansa wejścia w życie w okresie 9 miesięcy od daty złożenia wniosku od wydanie decyzji o warunkach zabudowy - wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.08.2010r. sygn. akt IV SA/Wa 902/10. Z taką właśnie sytuacją, w której zachodzi realna szansa wejścia w życie planu miejscowego, w ocenie Kolegium, mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, co uzasadnia utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia Prezydenta Miasta Ł. Odnosząc się natomiast do "sprostowania" załączonego do zażalenia, a dotyczącego doprecyzowania przedmiotu inwestycji opisanego we wniosku o ustalenie warunków zabudowy, organ II instancji stwierdził, że okoliczność ta z punktu widzenia zawieszenia postępowania w tej konkretnej sprawie musi pozostawać bez znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P.B. wniósł o: a) uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. oraz postanowienia organu pierwszej instancji i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie o: b) uchylenie w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wobec konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego. c) o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przypisanych. Skarżący zarzucił decyzji Kolegium naruszenie: 1/ przepisów prawa procesowego mające istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy: - art. 7, 77 § 1 k.p.a. - art. 8 k.p.a. 2/ przepisów prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne uznanie, że zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji Skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw prawnych. Przedmiotem kontroli sądu jest jedynie incydentalne postanowienie o zawieszeniu postępowania, wydane w trybie art. 62 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) dalej jako u.p.z.p. Zgodnie z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Z treści przepisu wynika, że przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (także jako m.p.z.p.) dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest zatem już samo powzięcie przez organ wiedzy o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Z niespornych ustaleń organów wynika, ze już w [...] roku Rada Miejska w Ł. podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia m.p.z.p. , zatem w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji procedury planistyczne trwały, były zaawansowane. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych konstrukcja art. 62 ust. 1 ustawy daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustaleniu warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu. Władztwo planistyczne zastrzeżone zostało radzie gminy, która ma kompetencje do stanowienia planów zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym instrumentem celowego i racjonalnego kształtowania przestrzeni. Możliwość zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy, jaką daje przepis art. 62 ust. 1 ustawy z uwagi na rozpoczęte i kontynuowane prace planistyczne jest wyrazem prymatu planu miejscowego nad konkretnymi wymogami, jakie spełnić musi projektowa inwestycja i skutecznie zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Należy podnieść, że dla oceny zasadności podjętych rozstrzygnięć bez znaczenia pozostaje upływ zakreślonych ustawą 9. miesięcy po dacie orzekania przez organy. Obliguje on natomiast organ do podjęcia postępowania a uprawnia skarżącego do złożenia stosownego wniosku. Z uwagi na powyższe sąd oddalił skargę jako pozbawioną uzasadnionych podstaw na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.. Dz.U.2016, poz.718). jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych. A.B.