IV SA/Wa 448/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), asesor WSA Anna Sidorowska - Ciesielska, Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych ewidencyjnych pozyskanych w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej również jako: "organ, organ odwoławczy") po rozpatrzeniu odwołania B. J. i J. J., dalej zwanych "skarżącymi" od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. znak [...] odrzucającej zarzuty w/w do danych ewidencyjnych pozyskanych w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...], Dzielnica [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone było wydaniem: 1. przez Prezydenta [...] decyzji [...] z [...] września 2009 r. o odmowie wprowadzenia do operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] zmiany danych ewidencyjnych dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych przy ulicy [...] w zakresie przeprowadzenia weryfikacji przebiegu granicy pomiędzy działką o nr ew. [...] a działkami o nr ew. [...], [...], [...] i [...] i odmówieniu ujawnienia w ewidencji spadkobierców po Z. J. jako współwłaścicieli do działki ewidencyjnej nr [...]. 2. przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję z pkt 1; 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dna 11 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/WA 1389/10 którym Sąd uchylił decyzję nr [...] i nakazał ustalenie w jakim trybie dot. modernizacji ewidencji gruntów i budynków powinny być rozpoznane zastrzeżenia skarżącej do tej modernizacji. 4. decyzji nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który ponownie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając, że zastrzeżenia w/w powinny zostać jako wniosek o zmianę danych ewidencyjnych. 5. wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1389/10, uchylającym decyzję z pkt 4 i wskazującym, że wniosek skarżących powinien być rozpoznany jako zarzuty do danych modernizacyjnych z uwagi na datę udostępnienia Dziennika Urzędowego Województwa [...]. 6. wyroku NSA z 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2525712, oddalającym skargę kasacyjną organu. 7. decyzji WINGiK nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., która utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009r., wskazującą, że z uwagi na datę złożenia zastrzeżeń do modernizacji winny być one rozpoznane jako wniosek o zmianę danych. 8. wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2015r. sygn. akt IV SA/Wa 448/15 uchylającym decyzję jak w pkt 7 i utrzymana nią w mocy decyzję organu I instancji, wskazującym, iż okoliczność udostępnienia Dziennika Urzędowego Województwa [...] i nadania pisma w urzędzie pocztowym wskazują na konieczność rozpoznania go w trybie zarzutów do danych z modernizacji ewidencji. Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji wydzielił do odrębnego postępowania kwestę działki nr [...] wskazując na inny krąg stron tego postępowania. We wniosku z dnia 19 lutego 2009 r. (dt. działki nr [...]) panie J. i B. J. wystąpiły z zarzutami odnośnie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, kwestionując jej ustalenia jako naruszające przebieg granic i powierzchni działki nr [...] oraz żądając ujawnienia w ewidencji dotychczasowej powierzchni działki. Kwestionowały również określenie klasoużytków w tej działce oraz żądały weryfikacji operatów jednostkowych, z których przyjęto współrzędne punktów granicznych. We wniosku powołano jako dokumenty określające powierzchnię nieruchomości ( 1,2752 ha) przed modernizacją : Akt Własności Ziemi z [...] października 1973r., odpis z księgi wieczystej [...] z [...] listopada 2008r. oraz wypis z ewidencji gruntów i budynków z 31 lipca 2008r. Organ I instancji, działając na podstawie art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 35 i § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, stwierdził, że granice działki nr [...] mają charakter wyłącznie ewidencyjny, ponieważ nigdy nie zostały prawnie określone i zatwierdzone. Strona w toku postępowania również nie wskazała dokumentów, które określałyby inny przebieg granic działki niż wykazany w ewidencji. Wskazywana przez Skarżące powierzchnia działki – 1,2752 ha – była wynikiem opracowania wykonanego dla celów uwłaszczeniowych, a sposób dokonania tych obliczeń nie pozwala na ich weryfikację, bowiem wykazane w obliczeniach wielkości nie mają odniesienia w terenie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] Prezydent [...] odrzucił zarzuty do danych ewidencyjnych ujawnionych w modernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr [...] z obrębu [...]. Zdaniem organu I instancji dane przedstawione przez Strony nie pozwalały na ich bezpośrednie wykorzystanie dla określenia obecnych danych ewidencyjnych ( granic i powierzchni działki nr [...]) z dokładnością wymaganą dla tych danych. Odwołanie od powyższej decyzji złożyły J. i B. J., zarzucając jej naruszenie § 37, § 56 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 24a ust.11 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając zawarte w niej stanowisko. Organ stwierdził, że żadne z opracowań geodezyjnych dotyczących granicy działki nr [...], nie podważa współrzędnych zawartych w operacie [...], który zawierał projekt podziału nieruchomości sąsiedniej, oznaczonej jako działka nr [...] i został przyjęty do PZGiK oraz zatwierdzony decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 1992 r. Żądanie weryfikacji przebiegu granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami [...] i [...] jako niezgodnej z przebiegiem granicy istniejącej podczas wydawana aktu własności ziemi, w sytuacji gdy brak jest danych w zasobie, jest bezpodstawne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła J. J., dalej zwana "skarżącą". Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego w postaci : 1. naruszenia § 56 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] oraz dacie składania zarzutów do tych danych), poprzez nie wykonanie przy kompleksowej modernizacji działań na zasadach i w trybie określonym przepisami rozdziału 2 tegoż rozporządzenia, co doprowadziło do powielania błędów, niedokładności i nieprawidłowości w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...], zamiast do ich wyeliminowania; 2. naruszenia § 56 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji tegoż aktu z dniem 31.12.2013 ), poprzez nie wykonanie przy kompleksowej modernizacji działań na zasadach i w trybie określonym przepisami rozdziału 2 ( z wyłączeniem §34 i § 40 – 43 ) powołanego rozporządzenia, co doprowadziło do powielania błędów, niedokładności i nieprawidłowości w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...], zamiast do ich wyeliminowania; 3. naruszenia § 37 Rozporządzenia MRRiB z 29 marca 2001 r. ( w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz składania zarzutów do ujawnionych w niej danych) oraz naruszenie § 37 ust. 1 tegoż rozporządzenia ( w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji tegoż aktu z dniem 31.12.2013 ) poprzez jego niezastosowanie, pomimo że dane dotyczące przebiegu północnej granicy działki zostały pozyskane : - opracowaniem KEM [...] ( dotyczącym podziału działki ew. nr [...] ), którego wiarygodność została skutecznie podważona ( podobnie jak wiarygodność operatu KEM [...]) w opinii technicznej Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego L.dz. [...] z dnia 7.09.2000r., w której wskazano, że granice zewnętrzne działki nr [...] są niewiarygodne, bowiem zostały ustalone w sposób formalnie niewłaściwy, a sposób ich ustalenia jest nieokreślony; - opracowaniem KEM [...] ( metodą digitalizacji mapy, a zatem w sposób najmniej dokładny) z pominięciem znajdujących się w zasobie materiałów źródłowych w postaci szkiców polowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 maja 2012r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 166/12, wydanym w identycznym stanie faktycznym i prawnym, stwierdził, że w takim przypadku podczas modernizacji należy zastosować przepisy § 37 Rozporządzenia MRRiB w sprawie ewidencji gruntów i budynków. 4. naruszenia Rozporządzenia MRRiB z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w postaci § 37 ( w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz składania zarzutów do ujawnionych w niej danych) oraz w postaci § 37 ust. 1 ( w brzmieniu po nowelizacji z dniem 31.12.2013 ) poprzez jego niezastosowanie pomimo że opracowaniem KEM [...] ( przyjętym do zasobu w kwietniu 2008 ), wykonano mapę do celów sądowych w postępowaniu o dział spadku, która do dnia dzisiejszego nie jest zatwierdzona wyrokiem sądu, zaś wiarygodność opracowania została skutecznie podważona w opinii technicznej Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 3.10.2008r. L.dz. [...], sporządzonej w postępowaniu kontrolnym przeprowadzonym przez WINGiK. W rzeczonej opinii negatywnie oceniono także działania ODGiK podczas kontroli w/w operatu. 5. naruszenia art. 82 ust. 4 Rozporządzenia MRRiB z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków) polegającym na zmianie pola powierzchni działki, pomimo że dane ewidencyjne określające położenie punktów załamania północnej granicy działki nr [...], przyjęte w trakcie kompleksowej modernizacji egib nie spełniały obowiązujących standardów technicznych (pozyskane metodą digitalizacji ) , a dodatkowo uznano je za niewiarygodne w w/w opiniach; 6. naruszenia art. 82 ust. 3 Rozporządzenia MRRiB z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków polegające na jego niezastosowaniu; 7. naruszenia § 2 Rozporządzenia MAiC z 29 listopada 2013 r. zmieniającego Rozporządzenie MRRiB z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, polegające na zmianie powierzchni działki ew. nr [...], pomimo że punkty graniczne są niewiarygodne i nie spełniają obowiązujących standardów dokładności; 8. naruszenia art. 6, 7, 8 i 9 oraz 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego polegającego na : - błędnym ustaleniu stanu faktycznego i prawnego sprawy w stopniu mającym wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia - na sprzeczności ustaleń organu z treścią materiału dowodowego, - sprzeczność rozstrzygnięcia z wyrażonym wcześniej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego własnym stanowiskiem w sprawie, zajętym po kontroli prac geodezyjnych przyjętych do zasobu pod nr KEM [...] oraz KEM [...], - uporczywym uchylaniu się od wyeliminowania niewiarygodnych i nie spełniających standardów dokładności danych ewidencyjnych ( numerycznych opisów punktów załamania granic działki ) pomimo dysponowania uniemożliwiającymi to narzędziami prawnymi, a tym samym zgoda , a wręcz wymóg ich wykorzystania w kolejnych opracowaniach z naruszeniem przepisów § 85 ust.2 Rozporządzenia MRRiB z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania tych opracowań ); - utrzymywaniu od kilkunastu lat w obrocie prawnych niewiarygodnych i nie spełniających obowiązujących standardów dokładności danych ewidencyjnych dotyczących punktów granicznych, wprowadzonych wadliwym opracowaniem KEM [...], uzasadniane przekonaniem, że stwierdzenie wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości z naruszeniem prawa i odmowa jej uchylenia ze względu na upływ czasu, uniemożliwia weryfikację tych danych i ich wyeliminowanie z zasobu, pomimo że granice zewnętrzne nieruchomości objętej tym opracowaniem do chwili obecnej nie są granicami prawnymi i nigdy nie zostały ustalone w sposób przewidziany prawem z udziałem zainteresowanych stron; 9. zaniechania obowiązku rozpatrzenia i odniesienia się do bardzo szczegółowych zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] ; 10. zmniejszenia w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] o 335 m2 ( następnie skorygowanym do 331m2) na podstawie § 102 Instrukcji G-5, która została wydana Zarządzeniem Nr [...] Głównego Geodety Kraju z dnia [...].11.2003r., a zatem bez podstawy prawnej, o czym przesądza art. 87 ust.1 i 2 Konstytucji RP z 1997r. Instrukcja G-5 wymieniona jest wśród standardów technicznych zalecanych do stosowania przy przeprowadzaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], pomimo że nigdy nie była standardem technicznym. Powierzchnia poszczególnych konturów klasyfikacyjnych została zmieniona także w oparciu o zasady określone w § 103 Instrukcji G-5. Z zapisów operatu geodezyjno – prawnego modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednoznacznie wynika, że modernizacja ewidencji wykonywana była według zasad określonych w Instrukcji G-5, a zatem zmiany wprowadzane do ewidencji na podstawie zasad określonych w w/w instrukcji nie mają podstawy prawnej ( co potwierdza np. wyrok w sprawie sygn. II SA/Po 388/09) , a to stanowi rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 6 kpa w zw. z art. 87 § 1 i 2 Konstytucji RP z 1997r.; 11. art. 24 a ust. 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, polegającego na tym, że pomimo wniesienia zarzutów do danych ewidencyjnych dotyczących działki ew. nr [...] z zachowaniem terminu, na wniosek organu I instancji z dnia [...] czerwca 2011r. dokonano zmiany wpisu powierzchni działki nr [...] w Dziale I księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości ( tj. dokonano wpisu powierzchni ujawnionej w zmodernizowanym operacie ewidencji). Powołany przepis prawa stanowi, że do czasu ostatecznego zakończeni postępowania, którym mowa w ust.10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo – kartograficznym nie są wiążące. W dacie wystąpienia do Wydziału Ksiąg Wieczystych o dokonanie wpisu, jak i w dacie jego dokonania, dane ujawnione w operacie modernizacji ewidencji nie były wiążące i jako takie nie mogły stanowić podstawy wpisu w księdze wieczystej, albowiem decyzja Prezydenta [...] Nr [...] nie była ostateczna, ponieważ utrzymująca ją w mocy decyzja WINGiK Nr [...] została uchylona wyrokiem WSA sygn. IV SA/Wa 1389/10 z dnia 11.01.2011r. O tym fakcie oraz o motywach rozstrzygnięcia sądu, organ I instancji został poinformowany pismem WINGiK z dnia 4.05.2011r. Adnotacja uczyniona na tym piśmie wskazuje, że organ mając świadomość nieprawidłowości, czerpała z tego faktu korzyści występując o zmianę wpisu w Dziale I księgi wieczystej, polegającą na wpisie powierzchni ujawnionej w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, która była mniejsza o 331m2, w stosunku do dotychczasowej. Takie działanie organu było w opinii skarżącej wysoce naganne i niedopuszczalne. W uzasadnieniu skarżąca szczegółowo rozwinęła zarzuty skargi. Dodatkowo, w dniu 8 czerwca 2017r. zostało wniesione pismo Uczestniczki B. J., w którym poparła zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 poz. 1066 tj.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Modernizacja ewidencji gruntów to, zgodnie z § 55 rozporządzenia z 2001 r. zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu, 3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. Modernizacja ewidencji gruntów i budynków przeprowadzona w niniejszej sprawie w latach 2006 – 2007 miała na celu m.in. jednolite numeryczne opracowanie mapy ewidencyjnej dla tego obszaru, co wymagało – w miejsce dotychczasowego obrazu graficznego – pozyskania numerycznych współrzędnych punktów załamania granic. Tryb przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego uregulowany został w art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i obejmuje m.in. wyłożenie do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, na okres 15 dni roboczych, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4), ze stosowną informacją o terminie i miejscu wyłożenia oraz prawo zgłaszania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego przez każdego czyjego interesu prawnego one dotyczą, w okresie wyłożenia projektu do wglądu (ust. 6). Uwagi te rozpatruje upoważniony pracownik organu, rozstrzyga o ich przyjęciu lub odrzuceniu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Zgodnie z art. 24a ust. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji) po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków, a informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa. Wówczas też każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 cyt. ustawy). Dane ewidencyjne pozyskane w ramach modernizacj ewidencji gruntów i budynków dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] służyły uzupełnianiu baz danych ewidencyjnych i utworzeniu pełnego zakresu zbioru danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami powoływanego wyżej rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Wykonawca w ramach zleconych zadań miał obowiązek ustalenia i pomiaru przebiegu granic działek dla których brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym danych pomiarowych lub gdy dane te są sprzeczne, niejednoznaczne albo nie są wiarygodne, a także przeprowadzenie analizy w zakresie aktualności danych zawartych w dotychczasowym operacie ewidencyjnym w tym dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych i obiektów, przebiegu konturów użytków gruntowych i oznaczeń, danych ewidencyjnych właścicieli i władających. Na podstawie analizy akt administracyjnych Sąd stwierdza, że tryb modernizacji w niniejszej sprawie został przeprowadzony prawidłowo. Zasadniczą kwestią podnoszoną przez skarżącą jest nieprawidłowe ustalenie przebiegu linii granicznej oraz wpisu powierzchni nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Skarżąca wywodzi przede wszystkim, że podstawą do ustalenia przebiegu granic powinna być dokumentacja z zebrana w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Nr [...] z 1973r. w przedmiocie utworzenia działki, tj. pomiary w terenie, szkice polowe i obliczenia. W toku postępowania organ stwierdził, że instytucja ewidencji gruntów i budynków nie służy regulacji stanów prawnych nieruchomości. Prawa właścicieli i użytkowników nieruchomości, stosownie do § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków pozwala na ich ujawnianie na podstawie wypisów z ksiąg wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktu notarialnego, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, umów dzierżawy. Tym samym interpretacja faktów podnoszonych przez skarżącą, niepoparta jednym z w/w dokumentów, nie może być podstawą zmian zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Sąd podziela także pogląd organu, że spory graniczne nie wstrzymują prac modernizacyjnych. W razie sporu o granice, wykazuje się je na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru w terenie. W związku z tym granice działek nr : [...], [...], [...] należało wykazać przy wykorzystaniu danych zgromadzonych w PZGiK. W ramach modernizacji dokonano numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych w oparciu o opracowanie geodezyjno-kartograficzne przyjęte do PZGiK sporządzone w ramach postępowań dotyczących podziału nieruchomości tj. m.in. działki nr [...] i nr [...]. Taki numeryczny opis granic stanowił podstawę obliczenia pola powierzchni. Wobec tego, że brak jest dokumentu geodezyjnego ustalającego granice z uwłaszczenia nie można obecnie jednoznacznie stwierdzić, że przebieg tych granic na gruncie ściśle odpowiadał granicy przyjętej za podstawę określonych powierzchni działek w aktach własności ziemi. Północna część granicy działki nr [...] została opracowana ( z obliczeniem współrzędnych punktów załamania granicy ) dopiero w operacie przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr KEM – [...]. Operat ten został sporządzony celem podziału sąsiedniej działki nr [...], co wymagał określenia współrzędnych granic nowopowstałych działek, w tym z działką nr [...]. Podział został zatwierdzony decyzją Burmistrza Gminy [...] znak [...] z [...].01.1992r. Decyzją Prezydenta [...] nr [...] z [...].06.2005r., utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z [...].04.2006r. odmówiono uchylenia tej decyzji podziałowej , a jedynie stwierdzono, że została wydana z naruszeniem prawa. Naruszenie to polegało na tym, że geodeta przy wykonywaniu tego operatu posłużył się swoim wcześniejszym opracowaniem KEM-[...], a w opracowaniach przyjął dane wynikające z pomiarów widocznej w terenie granicy. Pomiary te zostały dokonane bez udziału współwłaścicieli nieruchomości, co podważało wiarygodność ich pozyskania. Mimo negatywnej oceny operatu spowodowanej przez braki formalne, niemożliwe było wycofanie go z zasobu gdyż geodezyjnie opisywał stan prawny zatwierdzony pozostającymi w obrocie prawnym decyzjami. Sąd podziela opinię organu, że w/w braki formalne nie są tożsame z błędami technicznymi. Z zebranych dokumentów jednoznacznie wynika, że nie wykryto aby opisana tak pozyskanymi współrzędnymi granica odbiegała od graficznie określonej granicy z operatu sporządzanego dla celów uwłaszczeń, a stanowiącego podstawę określenia powierzchni działki w akcie własności ziemi. Żądanie weryfikacji przebiegu granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami [...] i [...] jako niezgodnej z przebiegiem granicy istniejącej podczas wydawana aktu własności ziemi, w sytuacji gdy brak jest danych w zasobie, jest bezpodstawne Południowa granica nieruchomości została określona w operacie KEM – [...]-[...], wykonanym celem podziału sąsiedniej działki nr [...]. Operat ten wykorzystywał 2 punkty wcześniej opracowane w pracy geodezyjnej KEM-Z-[...] – dotyczącej szczegółów terenowych. Podział nieruchomości został zatwierdzony decyzją Urzędu Dzielnicy Gminy [...] nr [...] z dnia [...].03.1993r. Reasumując : w myśl § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wykonawca modernizacji przyjął m.in. znajdujące się w zasobie opracowania jednostkowe tj. KEM – [...] oraz KEM – [...] do określenia współrzędnych punktów załamania granicy działki nr [...], na ich podstawie określił powierzchnię tej działki, a dane te znalazły się w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków. Podkreślić należy, że wbrew wywodom strony skarżącej, czynności modernizacyjne służą uzupełnianiu baz danych ewidencyjnych i utworzeniu pełnego zakresu zbioru danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia i modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu. Polegają na ustaleniu i pomiarze przebiegu granic działek, dla których brak jest w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym danych pomiarowych. Gdy dane te są sprzeczne, niejednoznaczne albo nie są wiarygodne konieczne jest przeprowadzenie analizy w zakresie aktualności danych zawartych w dotychczasowym operacie ewidencyjnym w tym dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych. Z powyższych względów istotna jest okoliczność, że do zasobu zostały przyjęte także inne opracowania geodezyjne dotyczące granicy działki nr [...], w tym opracowanie KEM-[...], KEM – [...], [...], które dotyczyły podziału sąsiednich nieruchomości oraz opracowanie KEM [...] sporządzone do sądowego wyjścia ze współwłasności dla przedmiotowej nieruchomości. Żadne z tych opracowań nie podważało technicznych ustaleń, w tym współrzędnych, zawartych we wcześniejszych opracowaniach, także w operacie KEM-[...] – co więcej ustalenia dotyczące granic pokrywają się z w/w operatem modernizacji ewidencji gruntów. Jak się wskazuje w orzecznictwie procedura aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczy 2 sytuacji. Pierwsza z nich to uaktualnienie danych ewidencyjnych polegające na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych w których mowa w § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia. Druga polega na prostowaniu błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych lecz tylko takich które mają charakter oczywistych pomyłek (por. uzasadnienie wyroku WSA w Białymstoku z 10 sierpnia 2010 r., II SA/Bk 272/10, Lex 744481). Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ prawidłowo uznał, że nie ma podstaw do wprowadzenia do ewidencji gruntów granic z postępowania uwłaszczeniowego, gdyż dokumentacja sporządzona na potrzeby tego postępowania nie zawiera parametrów pozwalających na odniesienie jej istniejących map (naniesienie) i standardów prawnych wynikających z rozporządzenia a dane z tego postępowania nie były ujawnione w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym. Zarzuty dotyczące uniemożliwienia stronom złożenia wyjaśnień co do przebiegu granic stanowią jedynie polemikę z dokumentami urzędowymi (protokoły z oględzin i ustalania granic nieruchomości). Jeszcze raz trzeba podkreślić, że zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r., przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). Powyższe wskazuje, że ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odzwierciedla się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na podstawie postępowań określonych w jednym z punktów § 36 ww. rozporządzenia. Taki tryb został prawidłowo zastosowany w tym postępowaniu, gdyż dokumentacja geodezyjna z zakładania ewidencji gruntów i uwłaszczenia była wiarygodna. Skutkuje to brakiem podstaw do zastosowania § 37 rozporządzenia. Należy podkreślić, że zgodnie z § 37 rozporządzenia możliwość jego zastosowania musi być poprzedzona ustaleniem braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub stwierdzeniem, że dane zawarte w tej dokumentacji nie są wiarygodne. Dopiero takie stwierdzenie pozwala na uzyskanie danych, co do granic ewidencyjnych działek, w wyniku pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych, poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Jak wynikało z dostępnej dokumentacji geodezyjnej operaty znajdujące się w PZGiK były wiarygodne i wystarczające do odtworzenia granic nieruchomości. Nawet gdyby pominąć operat modernizacji ewidencji gruntów oraz kwestionowany operat KEM-[...], opis granic działki nr [...] pozostałby niezmieniony, gdyż jest zawarty także w innych niekwestionowanych dokumentach i opracowaniach. Sąd podziela ocenę organu, że opracowania te są ze sobą zgodne i spójne. Część z nich zawiera również stanowisko sąsiadów co do położenia granic nieruchomości. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego wyklucza możliwość odmiennego niż to uczyniono określenia granic działki nr [...]. Konsekwencją takiego ustalenia granic jest powierzchnia nieruchomości – tj. matematycznie określona pochodna współrzędnych punktów załamania granic. W takiej sytuacji zarzuty naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i innych aktów prawnych, wskazane w punktach 1 – 3 oraz 5 – 7 i 10 skargi za chybione. Sąd podziela również stanowisko organu, że przedmiotowe postępowanie nie dotyczyło wyeliminowania z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego określonych opracowań geodezyjnych ani wprowadzania zmian w księgach wieczystych gdyż tego rodzaju działania wykraczają poza kompetencje organu ewidencyjnego, stąd też nie uznaje za trafne zarzutów ujętych w punktach 8 i 11 skargi. Podobnie, odnośnie zarzutu wobec pozyskiwania danych metodą digitalizacji – Sąd uznaje za trafne stanowisko organu, który przyznając, że pomiary te są mniej dokładne od terenowych, wskazuje jednocześnie, że są dopuszczalne. Co do zarzutów dotyczących opracowania KEM. [...], Sąd akceptuje wyjaśnienie organu, że chociaż nie stało się ono podstawą wyroku w sprawie rozgraniczeniowej ( postępowanie to jest w toku ), to z uwagi, że dotyczy działki nr [...] zostało włączone do materiału dowodowego w niniejszej sprawie administracyjnej. Na zarzut skarżącej, że opracowanie to miało negatywną opinię WINGiK, należy przywołać odpowiedź organu, że opinii tej nie podzielił Główny Geodeta Kraju w decyzji [...]. Z § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. wynika wyraźnie, że w razie wystąpienia sporów granicznych, przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie sprawy toczącej się w postępowaniu rozgraniczeniowym ustalające przebieg granic stanowi podstawę do ich ujawnienia w księgach wieczystych oraz w ewidencji gruntów i budynków, co może spowodować zmianę powierzchni działki, która jest pochodną jej granic. W tej sytuacji za słuszne należało uznać stanowisko organu, co do odmowy uwzględnienia zarzutów złożonych do operatu opisowo-kartograficznego z modernizacji gruntów dotyczących danych opisujących przebieg spornych granicy bowiem w drodze postępowania przed organami prowadzącymi ewidencję gruntów i budynków nie można rozstrzygać sporów o prawa rzeczowe, a taki charakter ma spór graniczny będący w istocie sporem o zasięg prawa własności. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Czyni to niezasadnymi zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów rozporządzenia oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazanych w skardze. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku