I SA/Bd 464/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Protokolant: st. sekretarz sądowy Agnieszka Liberda-Koczorowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Miasta B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie trybów udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli i innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oświatowych oddala skargę Uchwałą nr XLVII/1014/13 z dnia 30 października 2013 r. Rada Miasta Bydgoszczy ustaliła tryb udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oświatowych prowadzonych na terenie Miasta Bydgoszczy przez inne niż Miasto Bydgoszcz osoby prawne i osoby fizyczne oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania. Pismem z dnia [...] stycznia 2017r. K. S. (skarżący) - organ prowadzący K. - wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o zmianę ww. uchwały w taki sposób, aby jej postanowienia mieściły się w zakresie delegacji ustawowej wynikającej z art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 07 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 2156 ze zm.), dalej jako u.s.o. oraz nie pozostawały w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. W związku z brakiem odpowiedzi organu skarżący złożył skargę na powyższą uchwałę do tut. Sądu, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności ewentualnie o stwierdzenie jej niezgodności z prawem. Zaskarżonej uchwale zarzucił sprzeczność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego w szczególności przekroczenie zakresu delegacji ustawowej wynikającej z art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez zamieszczenie w jej treści następujących postanowień: § 6 ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały w brzmieniu "Dotacja przeznaczona jest na wydatki określone odpowiednio w art. 80 ust. 3d lub art. 90 ust. 3d ustawy"; § 9 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do uchwały w brzmieniu odpowiednio: "W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Prezydent Miasta Bydgoszczy przekazuje organowi prowadzącemu kontrolowany podmiot wystąpienie pokontrolne, zawierające ocenę przedmiotu kontroli, wynikającą z ustaleń opisanych w protokole, a także zalecenia pokontrolne." oraz "Organ prowadzący kontrolowany podmiot jest obowiązany, w terminie określonym w wystąpieniu pokontrolnym, poinformować na piśmie Prezydenta Miasta Bydgoszczy o sposobie wykonania zaleceń oraz podjętych działaniach, w celu usunięcia stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości."; § 6 ust. 6 załącznika nr 1 do uchwały w brzmieniu "Dotowane jednostki zobowiązane są do przechowywania dokumentów finansowo-merytorycznych, podlegających kontroli zgodnie z §7 przez okres minimum 5 lat, licząc od końca roku, w którym była udzielona dotacja"; § 6 ust. 7 załącznika nr 1 do uchwały w brzmieniu "Na dokumentach finansowych potwierdzających wydatki, które zostały sfinansowane ze środków z dotacji, Dotowany zobowiązany jest zamieścić opis: "Wydatek sfinansowany ze środków otrzymanej dotacji z budżetu Miasta Bydgoszczy, w kwocie (...) zł słownie (...) zł. Dotyczy (nazwa dotowanej jednostki)" oraz datę i podpis organu prowadzącego/osoby upoważnionej"; § 6 ust. 8 załącznika nr 1 do uchwały w brzmieniu: "Dotowane jednostki zobowiązane są do prowadzenia dokumentacji finansowej w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację wydatków dokonywanych ze środków dotacji, otrzymanej z budżetu Miasta Bydgoszczy"; § 8 ust. 3 i 4 załącznika nr 1 do uchwały, odpowiednio w brzmieniu: "Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół kontroli w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, który podpisują kontrolujący i organ prowadzący lub osoba upoważniona przez organ prowadzący do reprezentowania kontrolowanego podmiotu". Zdaniem skarżącego, wskazane przepisy zaskarżonej uchwały bądź to nakładają na niego obowiązki nie znajdujące pokrycia w przepisach prawa ani w zakresie delegacji ustawowej (np. narzucanie zasad prowadzenia dokumentacji księgowej) – co uznać należy za niedopuszczalne, bądź też ograniczają służące skarżącemu zgodnie z przepisami gwarancje procesowe, wprowadzając niezgodne z nimi (a także wychodzące poza zakres delegacji ustawowej) rozwiązania proceduralne (przede wszystkim regulacje dotyczące "protokołu kontroli", jego kształtu oraz skutków prawnych z niego wynikających). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na naruszenie przez skarżącego procedury składania skargi w przypadku nie uznania tego wniosku za zasadny o oddalenie skargi. Odnosząc się do zapisu w § 6 ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały Prezydent Miasta Bydgoszczy stwierdził, że przepis ten ma charakter porządkujący, tzn. wskazuje adresatom uchwały, jakie przepisy regulują rodzaje wydatków, które mogą być ponoszone ze środków dotacyjnych oraz zasady ich ponoszenia. W kontekście powyższego, zdaniem organu, zachodzi wątpliwość czy przytoczenie w uchwale zapisu ustawowego narusza interes prawny skarżącego oraz jest naruszeniem zasad techniki legislacji o charakterze istotnym. W zakresie § 9 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do uchwały organ wskazał, że upoważnienie ustawowe do podjęcia przedmiotowej uchwały wyraźnie wskazuje na konieczność określenia w uchwale "trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji". Odnośnie § 6 ust. 6 załącznika nr 1 do uchwały organ zauważył, że jest on tożsamy w treści z zapisem w § 11 ust. 5 uchwały Rady Miasta Bydgoszczy Nr LX/902/10 z dnia 3 lutego 2010r., który był przedmiotem badania przez WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 21 kwietnia 2011r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1264/10. W wyroku tym stwierdzono, że uregulowanie to jest naturalna konsekwencją przyznanych organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego uprawnienia do kontrolowania wykorzystania dotacji i nie stanowi wyjścia poza ustawowe upoważnienie. Odnosząc się do § 6 ust. 7 i 8 załącznika nr 1 do uchwały Prezydent podkreślił, że jest on tożsamy w treści z zapisem w § 12 ust. 4 uchwały Rady Miasta Bydgoszczy Nr LX/902/10 z dnia 3 lutego 2010r., który był również przedmiotem badania przez WSA w Bydgoszczy w ww. wyroku z dnia 21 kwietnia 2011r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1264/10. Na mocy tego wyroku Sąd oddalił skargę złożoną przez inny podmiot prowadzący szkoły niepubliczne na terenie Miasta Bydgoszczy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 września 2015r., sygn. akt II GSK 860/11. W zakresie § 8 ust. 3 i 4 załącznika nr 1 do uchwały organ wyjaśnił, że na możliwość umieszczenia ww. zapisu w uchwale wskazał WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 25 czerwca 2014r. sygn. akt I SA/Gd 318/14, a stanowisko powyższe podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2016r. sygn. akt II GSK 2427/14. W piśmie z dnia [...] maja 2017r. skarżący wyjaśnił, że zachował termin do wniesienia skargi bowiem w dniu [...] lutego 2017 r. złożył skargę do sądu nadając jeden jej egzemplarz bezpośrednio do sądu a drugi do organu. Na dowód powyższego załączył potwierdzenie nadania pocztą przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066) kontrola zaskarżonego aktu prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego jest dokonywana przez sąd administracyjny pod względem zgodności z prawem, przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Merytoryczną kontrolę kwestionowanej uchwały poprzedzić należy oceną spełnienia przez skargę warunków jej dopuszczalności. Jak wynika z akt sprawy skargę wniesiono na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz.U z 2016r. poz. 814) zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. M. B. jest miastem na prawach powiatu. Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie, dlatego jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę prawidłową podstawę prawną zaskarżenia stanowi art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. zwanej dalej u.s.g ) stosownie do którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Mając jednak na uwadze tożsamość treści powołanych przepisów oraz fakt iż, zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną błąd ten nie ma wpływu na zasadność skargi. Warunkiem dopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 u.s.g. jest: wydanie przez organ uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej, uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, powyższe formalne przesłanki zostały w sprawie spełnione. Bezspornie uchwała z dnia 30 października 2013r. została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, bowiem normy stanowiące podstawę jej wydania są normami prawa administracyjnego (publicznego) i taki też publiczny charakter nadają przedmiotowi regulacji zawartemu w uchwale (vide postanowienie SN z 26 września 1996 r., III ARN 45/96, OSNP 1997/9/125). Przypomnieć należy, że upoważnienie do podjęcia spornej uchwały wynika z art. 90 ust. 4 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r. poz. 1943, zwanej dalej "u.s.o") i ogólnie rzecz ujmując uprawnia do uregulowania zasad udzielania dotacji (środków publicznych) niepublicznym formom działalności wychowawczo- oświatowej (podmiotom prywatnym). Zasady dysponowania dotacją wynikają zatem częściowo z przepisów ustawowych (art. 90 u.s.o.), a częściowo z uchwał podejmowanych na podstawie upoważnienia zawartego w wymienionym wyżej art. 90 ust. 4 u.s.o. Kontrolowana uchwała spełnia również drugi warunek uzasadniający jej zaliczenie do aktów "z zakresu administracji publicznej", bowiem w sposób władczy, a nie na zasadzie równorzędności stron stosunku prawnego gmina - podmiot prywatny (beneficjent dotacji), kształtuje sytuację prawną adresata norm. Podjęta jest celem realizacji zadania własnego miasta na prawach powiatu polegającego na dofinansowywaniu działalności szkół i przedszkoli oraz ma na celu rozdysponowanie, na określonych zasadach, środków publicznych podmiotom, które się o nie ubiegają. Z uwagi na charakter jej norm prawnych - nieprecyzujących, poza ogólnymi cechami, podmiotów mogących stać się beneficjentami środków publicznych - a więc norm generalnych, abstrakcyjnych, stanowi akt prawa miejscowego. Jej regulacjami może być bowiem objęta nieograniczona liczba podmiotów spełniających określone kryteria - prowadzących niepubliczne formy działalności oświatowo-wychowawczej. Spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi z art. 101 ust. 1 u.s.g. - wezwano organ podejmujący uchwałę do usunięcia naruszenia prawa (pismo z [...] stycznia 2017 r.). Skargę wniesiono również w ustawowym terminie. Zgodnie ze stanowiskiem NSA z uchwały z 2 kwietnia 2007 r. (II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60) do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że należy ją wnieść w terminie trzydziestu dni od otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w braku takiej odpowiedzi - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania. W sprawie niniejszej Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi. Zatem termin na złożenie skargi upływał z dniem [...] marca 2017r. Jak wynika z wyjaśnień skarżącego (pismo z dnia [...] maja 2017r. , k- 77 akt sądowych) skarga została złożona organowi [...] lutego 2017r., a więc przed upływem 60-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. i otwarcia drogi do merytorycznego jej rozpoznania jest, oprócz jej dopuszczalności, posiadanie przez stronę skarżącą legitymacji skargowej. W przypadku skargi opartej na wskazanej normie chodzi o wykazanie się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem oraz zaistniałym w dacie wnoszenia skargi i spowodowanym zaskarżoną uchwałą - naruszeniem subiektywnie pojmowanego interesu lub uprawnienia. Uwzględnienie skargi w takiej sytuacji może zatem nastąpić, gdy sąd stwierdzi, że naruszenie interesu prawnego skarżącego wiąże się z uchybieniem przez organ obiektywnemu porządkowi prawnemu (vide wyrok NSA z 9 czerwca 1995 r., IV SA 346/96, ONSA 1996, Nr 3, poz. 125). W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realność charakteru interesu prawnego strony, kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. W sprawie niniejszej powyższe przesłanki zostały spełnione. Skarżący jest organem prowadzącym kilka szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych na terenie miasta B., korzystające z dotacji na podstawie art. 90 u.s.o Istota sporu w niniejszej sprawie, sprowadza się do zakresu upoważnienia dla organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, określonego w przepisach art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, dla regulacji trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół niepublicznych. Należy więc udzielić odpowiedzi na pytanie, czy przywołana uchwała w zaskarżonej części przekracza lub nie zakres upoważnienia ustawowego zawartego w przytoczonych przepisach ustawy o systemie oświaty. Dokonując pod tym kątem wykładni przepisów spornej uchwały, które zaskarżyła strona, należy także mieć na uwadze spójność przepisów uchwały z innymi bezwzględnie obowiązującymi przepisami. Ponadto należy wziąć pod uwagę względy racjonalności ustawodawcy, określającego zakres upoważnienia dla prawodawcy podustawowego, jakim w niniejszej sprawie jest Rada Miasta, podejmująca sporną uchwałę. Jeżeli ustawodawca upoważnia prawodawcę podustawowego do uregulowania określonej materii, tym samym pozostawia mu pewien niezbędny margines luzu, aby konstruując przepisy podustawowe, w ramach delegacji ustawowej, prawodawca osiągnął zamierzony cel ustawowej delegacji i to jak najmniejszym kosztem dla adresatów tych przepisów. Kwestia ta ma istotne znaczenie w realiach niniejszej sprawy. Zakres ustawowej delegacji dla podjęcia spornej uchwały, mając na uwadze jej przedmiot, z natury rzeczy nie może być jednoznacznie, precyzyjnie sformułowany, o czym zresztą świadczy brzmienie przepisu art. 90 ust. 4 u.o.s., w którym upoważnia się organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystywania. Nie może dojść do sytuacji, jak to zdaje się wynikać z intencji skarżącego, aby beneficjent miał otrzymywać dotacje bez żadnych obowiązków po jego stronie, a w szczególności w zakresie wykazania faktu wydatkowania dotacji zgodnie z jej celami. Natomiast pozostaje do oceny problem, czy obowiązki nałożone sporną uchwałą na beneficjentów dotacji, a ukierunkowane w szczególności na rozliczenie i skontrolowanie prawidłowości wykorzystania dotacji, są ustalone w zakresie niezbędnym dla realizacji celów ustawowych delegacji, nie stwarzając nieuzasadnionych obciążeń dla beneficjentów tych środków publicznych. Wychodząc z powyższych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw dla uwzględnienia skargi uznając w tym zakresie, iż zaskarżone przepisy mieszczą się w zakresie wynikającym z delegacji art. 90 ust. 4 u.o.s., a nadto w niezbędnym tylko zakresie nakładają na beneficjentów dotacji obowiązki w zakresie ich rozliczenia i prawidłowości wykorzystania. Pierwszy z zakwestionowanych przepisów załącznika do uchwały stwierdza, że: "dotacja przeznaczona jest na wydatki określone odpowiednio w art. 80 ust. 3d lub art. 90 ust. 3d ustawy i może być wykorzystana na zasadach wskazanych odpowiednio w art. 80 ust. 3da i art. 90 ust. 3 da". W ocenie Sądu zapis powyższy ma charakter jedynie doprecyzowujący albowiem nie określa w odmienny sposób niż ustawa celów na które dotacja może być wykorzystana a jedynie wskazuje adresatom uchwały jakie przepisy regulują rodzaje wydatków które mogą być ponoszone ze środków dotacyjnych oraz zasady ich ponoszenia. Ponadto nie sposób wykazać (a strona tego nie uczyniła) w jaki sposób obiektywnie zapis taki narusza interes prawny skarżącego. Odnosząc się natomiast do zarzutu stawianego § 9 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do uchwały, który stanowi, że: "w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Prezydent Miasta Bydgoszczy przekazuje organowi prowadzącemu kontrolowany podmiot wystąpienie pokontrolne , zawierające ocenę przedmiotu kontroli wynikającą z ustaleń opisanych w protokole a także zalecenia pokontrolne; organ prowadzący kontrolowany podmiot jest obowiązany w terminie określonym w wystąpieniu pokontrolnym poinformować na piśmie Prezydenta Miasta Bydgoszczy o sposobie wykonania zaleceń oraz podjętych działaniach w celu usunięcia stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości" stwierdzić należy, że przepis ten stanowi uszczegółowienie trybu dokonywania kontroli beneficjentów dotacji i w tym zakresie mieści się w pojęciu określenia trybu i zakresu kontroli o którym mowa w art. 90 ust. 4 u.o.s. Ponadto wskazać należy, że § 6 ust. 4 załącznika do uchwały zawiera zapis zgodnie z którym dotacje w części lub w całości pobrane nienależnie, w nadmiernej wysokości lub wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak od zaległości podatkowych w terminach i na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych. W przypadku ustalenia w trakcie kontroli konieczności zwrotu dotacji, wyniki postępowania kontrolnego i wydane w jego wyniku wystąpienie pokontrolne mogą być podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ewentualnego zwrotu udzielonej dotacji, które będzie podlegało kontroli sądowoadministracyjnej. Tym samym brak jest podstaw do twierdzenia, że Rada Miasta pozbawiła stronę skarżącą prawa do sądowoadministracyjnej kontroli orzeczeń. Kontrola, o której mowa w art. 90 ust. 3e ustawy o systemie oświaty oraz w postanowieniach § 7,8 i 9 uchwały nr XLVII/1014/13 nie jest postępowaniem administracyjnym kończącym się wydaniem decyzji administracyjnej. Kontrola ta jest czynnością sprawdzającą stan faktyczny w porównaniu ze stanem wymaganym przepisami prawa. Kontrolujący działający na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa nie mają uprawnień organu prowadzącego postępowanie administracyjne. Dopiero ustalenia kontrolującego mogą stanowić podstawę do wszczęcia takiego postępowania (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 213/12 dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wykracza poza ustawową delegację, wynikającą z przepisu art. 90 ust. 4 u.o.s., przepis § 6 ust. 6 załącznika nr 1 do uchwały, obligujący beneficjenta dotacji do przechowywania przez okres minimum 5 lat dokumentów finansowo-merytorycznych związanych z wydatkowaniem dotacji. Przechowywanie wspomnianych dokumentów przez 5 lat jest skorelowane z 5-letnim okresem przedawnienia dla ewentualnego domagania się przez organ zwrotu dotacji wykorzystanej z naruszeniem prawa, co pozostaje w bezpośrednim związku z problematyką rozliczenia dotacji w świetle art. 90 ust. 4 u.s.o. Przepis art. 67 w związku z art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, co wymaga podkreślenia, odnosi się do kwot dotacji podlegających zwrotowi. W sprawach tych ma zastosowanie ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Na gruncie Ordynacji podatkowej zasadą jest 5-letni okres przedawnienia (por. art. 70 § 1 tej ustawy). Mając na uwadze treść art. 90 ust. 4 u.s.o. nie sposób byłoby zakwestionować prawidłowość uwzględnienia w omawianej uchwale przepisu § 6 ust. 7 i 8, obligujących beneficjenta dotacji do dokonania odpowiedniej adnotacji na dokumentach finansowych na okoliczność sfinansowania określonych wydatków ze środków otrzymanej dotacji oraz prowadzenia dokumentacji finansowej w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację wydatków dokonywanych ze środków dotacji . Taka czynność w prosty, i mało uciążliwy dla beneficjenta sposób, umożliwia skuteczną kontrolę organu nad prawidłowością wydatkowanych kwot dotacji, a to zaś jest wyraźnie wyartykułowanym celem i zakresem delegacji wynikającym z art. 90 ust. 4 wspomnianej ustawy. Sądowi znane są orzeczenia przywołane w skardze nie mniej wskazuje, że Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2012r. sygn. akt II GSK 1860/11 wyraził stanowisko zgodne z prezentowanym przez tut. Sąd na tle identycznego zapisu uchwały Rady Miasta Bydgoszczy. Nie naruszają również przepisów ustawy o systemie oświaty § 8 ust. 3 i 4 załącznika nr 1 do uchwały określające obowiązek sporządzenia protokołu kontroli w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, które podpisują kontrolujący i organ prowadzący lub osoba upoważniona oraz wskazujące co powinien zawierać protokół kontroli. Treść art. 90 ust. 4 u.s.o. nie pozostawia żadnych wątpliwości, że ustawodawca upoważnił organy stanowiące samorządu terytorialnego do szczegółowego określenia trybu i zakresu kontroli, jaka może zostać przeprowadzona z punktu widzenia prawidłowości wykorzystania środków uzyskanych z udzielonej dotacji. Zdaniem Sądu, pojęcie kontroli powinno być rozumiane jako działanie mające na celu sprawdzenie, zestawienie zastanego stanu faktycznego ze stanem wymaganym. Uprawnienie do określenia trybu kontroli to z kolei ustalenie zasad, na jakich będzie się ona odbywać, sposobu postępowania, procedury przeprowadzania kontroli. Oznaczenie zakresu kontroli należy natomiast pojmować jako wskazanie jej granic, rozmiaru oraz wskazanie elementów poddanych kontroli. Jednocześnie w art. 90 ust. 3e u.s.o. zagwarantowano organom jednostek samorządu terytorialnego możliwość kontrolowania prawidłowości wykorzystania dotacji. Należy przez to rozumieć, że organy są uprawnione do badania, czy beneficjenci dotacji wykorzystują otrzymane środki w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z celami określonymi w art. 90 ust. 3d u.s.o. Rozwinięciem tej regulacji jest zawarcie ustawowej delegacji dla organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do szczegółowego określenia procedury, zakresu oraz elementów poddanych kontroli, przy zastosowaniu kryterium prawidłowości wykorzystania środków, a więc zgodności z celami, którym udzielone dotacje mają służyć. W ocenie Sądu, zakwestionowane unormowania uchwały wpisują się w tak określone ustawowe ramy delegacji. Zatem zapis § 8 ust. 3 i 4 załącznika do uchwały dotyczący sposobu zakończenia kontroli i formy w jakiej to ma nastąpić stanowi jeden z elementów trybu kontroli, do którego ustalenia upoważniony został organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego na mocy art. 90 ust. 4 u.o.s. i w powyższym zakresie nie nastąpiło przekroczenie ustawowego upoważnienia. Reasumując, stwierdzić trzeba, że ww. zapisy § 6 ust. 2 ,6 ,7 8, § 8 ust. 3 i 4 oraz § 9 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do uchwały nie wykraczają poza granice zakreślone upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 90 ust. 4 u.o.s. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.