I OZ 1018/17
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-06-22
Skład orzekający: Sędzia NSA Monika Nowicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który wymaga uzupełnienia poprzez wniesienie skargi za pośrednictwem organu, może zostać uznany za skutecznie wniesiony, jeśli strona nada skargę bezpośrednio do sądu po terminie, ale przed przekazaniem jej przez sąd organowi?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który wymaga uzupełnienia poprzez wniesienie skargi za pośrednictwem organu, nie może zostać uznany za skutecznie wniesiony, jeśli strona nada skargę bezpośrednio do sądu po terminie, a sąd przekaże ją organowi po upływie terminu. Niedopełnienie tej czynności procesowej w zakreślonym terminie obliguje sąd do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.Stan faktyczny
P. H. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał ją do uzupełnienia braku formalnego poprzez wniesienie skargi za pośrednictwem SKO w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Strona nadała skargę bezpośrednio do sądu po terminie, a sąd przekazał ją organowi po upływie terminu. WSA pozostawił wniosek bez rozpoznania. NSA rozpoznał zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. H. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 259/17 pozostawiające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: oddalić zażalenie.
Pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. P. H. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
W wyniku przekazania wskazanego wyżej wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. zobowiązał wnioskodawczynię do uzupełnienia braku formalnego tego pisma poprzez wniesienie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w terminie 7 dni skargi na ww. decyzję - pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 9 marca 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 12 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Gd 259/17) sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek P. H., bowiem strona wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu Sądu, nie uzupełniła braku formalnego wniosku w zakreślonym terminie. Wskazano, że co prawda w dniu 15 marca 2017 r. wnioskodawczyni nadała drogą pocztową podpisaną skargę, jednakże nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku - zgodnie z treścią zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 lutego 2017 r. – lecz bezpośrednio do Sądu. W takim przypadku dla zachowania terminu zasadnicze znaczenie miała data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia skargi upływał w dniu 16 marca 2017 r., natomiast skarga została przekazana organowi w dniu 21 marca 2017 r., a zatem już po upływie terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła P. H., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 § 1 P.p.s.a., z którym ustawa wiąże dodatkowe wymagania formalne. W myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać uchybionej czynności procesowej. Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, we wskazanym wyżej terminie, uchybionej czynności procesowej, jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 437/05, opubl. ONSAiWSA 2006/1/6).
W przedmiotowej sprawie skarżąca prawidłowo została wezwana do usunięcia braku złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wniesienie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi na opisaną na wstępie decyzję w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak - jak wynika z akt sprawy - w zakreślonym terminie strona nie uczyniła zadość temu wezwaniu. Mimo wyraźnego pouczenia zawartego w zarządzeniu Przewodniczącego z dnia 28 lutego 2017 r. o trybie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, skarżąca nadała skargę w przedostatnim dniu terminu bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji prawidłowo przyjęto, iż za datę wniesienia skargi można uznać dopiero dzień, w którym Sąd pierwszej instancji przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Gdańsku, które wydało zaskarżoną decyzję, tj. 21 marca 2017 r. Nieuzupełnienie zaś braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 16 marca 2017 r., zgodnie z art. 49 § 2 P.p.s.a., obligowało Przewodniczącego (w niniejszej sprawie w osobie sędziego sprawozdawcy) do zarządzenia pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło