II OZ 1334/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 września 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 164/17 ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. 2 Postanowieniem z dnia 26 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną [...] sp. z o.o. w [...] od wyroku WSA w Kielcach z dnia 28 czerwca 2017 r. oddalającego skargę [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. skarżąca spółka została wezwana, na podstawie art. 49 § 1 i 4 w związku z art. 176 § 2 i art. 177a P.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 3 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 sierpnia 2017 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik złożył 3 egzemplarze odpisów skargi kasacyjnej, nie zawierające ww. wniosku albo oświadczenia, mimo że w piśmie przewodnim z dnia 22 sierpnia 2017 r. wskazał, że składa 3 egzemplarze wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Z tych powodów zasadne było odrzucenie skargi kasacyjnej. Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w całości i domagając się jego zmiany oraz przyjęcia do rozpoznania złożonej skargi kasacyjnej. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że z uwagi na niedołączenie odpisów wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie skarga ta powinna podlegać odrzuceniu. Wskazała, że w piśmie przewodnim z 22 sierpnia 2017 r. ponownie wyrażono wolę rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie, a w skardze immanentnie zawarty jest postulat rozpoznania skargi na rozprawie, nie złożono wniosku o zrzeczenie się rozprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołała szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazujących, że w razie niewniesienia przez stronę odpowiedniej ilości odpisów pisma, to sąd powinien wykonać brakujące odpisy celem doręczenia pozostałym stronom. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 177a P.p.s.a., w sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której, wbrew twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, nie zawarła wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie, ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wniosek taki albo oświadczenie powinny być wyraźnie wskazane w treści skargi kasacyjnej, a rolą Sądu nie jest poszukiwanie czy też domniemywanie intencji skarżącej. Zasadnie zatem skarżąca została wezwana do uzupełnienia powyższego braku skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Konieczność zaś dołączenia tego pisma w 3 egzemplarzach jest konsekwencją reguły zawartej w art. 47 P.p.s.a., statuującej wymóg dołączenia do pisma strony odpowiedniej liczby załączników dla doręczenia ich stronom. Stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1110/17). Powołane przez skarżącą liczne orzecznictwo, wobec treści ww. uchwały, straciło na aktualności. Ze względu na to, że skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 3 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Nawet gdyby uznać pismo przewodnie z dnia 22 sierpnia 2017 r. za wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie, to należy wskazać, że zostało ono złożone w jednym egzemplarzu, zatem nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3