I SA/Wa 475/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Jolanta Dargas Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2017 r. sprawy ze skargi D. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz D. B. sumę pieniężną w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz D. B. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 11 października 2016 r. D.B., reprezentowana przez radcę prawnego [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo upływu terminu do wykonania wyroku, organ nie wydał decyzji w kwestii odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] , ozn. hip. [...]. Przy czym podała, iż niniejsza skarga jest już kolejną skargą w sprawie niewykonania ww. wyroku i organ został już ukarany grzywną za niewykonanie powołanego wyroku, a mimo to wyrok z dnia 17 marca 2014 r. nie został wykonany. Jednocześnie podniosła, iż pozostało bezskuteczne kolejne pismo skarżącej z dnia 1 kwietnia 2016 r., wzywające organ do wykonania tego wyroku. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: 1) wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia; 2) przyznania jej od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy nałożonej na organ grzywny; 3) stwierdzenie, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując na skomplikowanie sprawy oraz złożoność okoliczności, które należy ustalić w toku postępowania. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13 uwzględnił skargę skarżącej na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 8 maja 2006 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość płożoną w W. przy ul. [...] , ozn. hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął bezskutecznie w dniu 23 lipca 2014 r. Wobec nierozpoznania powołanego wniosku odszkodowawczego w terminie wskazanym przez Sąd w wyroku z dnia 17 marca 2014 r skarżąca wystąpiła do Sądu ze skargami na niewykonanie ww. wyroku. W konsekwencji wyrokami z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 111/15 i z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1644/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za niewykonanie wyroku z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13, wymierzył Prezydentowi [...] grzywny w wysokości odpowiednio 500 zł i 1500 zł. Następnie od wydania przez Sąd ww. wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. organ nadal przez ponad półtora roku nie załatwił sprawy w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość, co skutkowało wystąpieniem przez skarżącą z kolejną skargą z dnia 11 października 2016 r. na niewykonanie powołanego wyroku z dnia 17 marca 2014 r., która to skarga zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie, stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13, co czyni zasadną przedmiotową skargę na niewykonanie tego wyroku. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent [...] został już ukarany grzywnami w wysokości 500 z i 1500 zł, które to sankcje jednak nie przyniosły skutku w postaci wykonania wyroku z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13 - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 3000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie ww. wyroku Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu, bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 641/13, ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania szczególnie w sytuacji, gdy organ pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. poinformował pełnomocnika skarżącej, że do zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę konieczne jest wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego gruntu a decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia 30 kwietnia 2015 r. Następnie pismem z dnia 18 września 2015 r. organ poinformował pełnomocnika skarżącej jw. wskazując, że wykonanie operatu szacunkowego nieruchomości zostanie zlecone do 30 listopada 2015 r., natomiast przewidywany termin wydania decyzji to 31 stycznia 2016 r. Przy czym z akt administracyjnych wynika, że operat szacunkowy przedmiotowej nieruchomości został sporządzony w lipcu 2016 r., a mimo tego faktu organ nadal nie podjął żadnych kroków zmierzających do załatwienia wniosku odszkodowawczego. Natomiast - jak wskazał organ w pismach skierowanych do pełnomocnika skarżącej - do zakończenia postępowania w sprawie potrzebne było jedynie wykonanie operatu szacunkowego nieruchomości. Jednocześnie z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Tymczasem do dnia rozprawy w niniejszej sprawie, tj. do dnia 3 lipca 2017 r. powołany wyrok z dnia 17 marca 2014 r. nie został wykonany. Z tego też względu Sąd uznał, że wniosek o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej jest zasadny. Jednocześnie Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 3000 zł uzasadniają szczególne okoliczności sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w jej załatwieniu, co przemawia za przyznaniem skarżącej zadośćuczynienia z tego powodu. Podkreślić należy, że w niewykonanym wyroku Sąd wyznaczył Prezydentowi [...] termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy, który upłynął 23 lipca 2014 r. Natomiast organ przez prawie trzy lata od daty wydania tego orzeczenia oraz pomimo wydania przez Sąd w dniu 22 kwietnia 2015 r. i w dniu 17 grudnia 2015 r. wyroków wymierzających grzywnę, nadal nie rozpoznał opisanego wniosku odszkodowawczego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. sumy pieniężnej, przyznając w pkt 3 sentencji wyroku na rzecz skarżącej kwotę 3000 zł. W przedmiocie kosztów postępowania (punkt 4 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).