I OZ 1092/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2017 roku sygn. akt I SA/Wa 832/16 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 marca 2017 roku sygn. akt I SA/Wa 832/16 wydanym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 roku nr [...] podjęło z urzędu postępowanie odwoławcze zawieszone zaskarżonym postanowieniem. W rezultacie tego w ocenie Sądu I instancji postępowanie sądowe zainicjowane skargą K. G. stało się bezprzedmiotowe. Zażalenie na to postanowienie wywiódł K. G., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 1 p.p.s.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie występuje przesłanka do umorzenia postępowania polegająca na następczej bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania sądowego, co pozbawia żalącego możliwości uzyskania oceny działalności administracji publicznej poprzez kontrolę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. W oparciu o powyższy zarzut żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Norma zawarta w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umożliwia zakończenie (poprzez umorzenie) postępowania sądowoadministracyjnego w wyniku zajścia w toku tego postępowania innych niż wymienione w pkt 1 i 2 (cofnięcie skargi i śmierć strony) zdarzeń, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Inne przyczyny, o których mowa w ww. przepisie, nie zostały zdefiniowane. Muszą to jednak być przyczyny wywołujące bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Użycie w § 1 pkt 3 tego przepisu słowa "bezprzedmiotowe" odnosi się do sytuacji, gdy przestaje istnieć przedmiot postępowania. W niniejszej sprawie K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2016 roku o zawieszeniu postępowania odwoławczego. Organ odwoławczy pismem z dnia 17 listopada 2016 roku poinformował, że przedmiotowe postępowanie odwoławcze zostało z urzędu podjęte - w załączeniu przedstawił odpis postanowienia z dnia [...] listopada 2016 roku w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania odwoławczego (k. 63 akt sądowych). W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie wprawdzie nie przestało istnieć, ale przestało wywoływać skutki prawne. W związku z tym należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego stanowi "inną przyczynę" bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone m. in. w postanowieniach NSA z dnia 31 marca 2016 roku sygn. akt I GZ 69/16 oraz z dnia 4 grudnia 2014 roku sygn. akt II FSK 3265/14, że w sytuacji podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego przez organ po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na postanowienie zawieszające to postępowanie, proces zainicjowany tą skargą staje się bezprzedmiotowy. Jeżeli więc organ sam doprowadzi do tego stanu rzeczy (poprzez podjęcie postępowania), to przestaje istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Postanowienie podejmujące postępowanie niweczy (podobnie jak orzeczenie sądowe) skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Podkreślić należy, że kontrola sądowoadministracyjna ma prowadzić do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, co w przypadku niezasadnego zawieszenia postępowania administracyjnego oznacza kontynuację tego postępowania. W przedmiotowej sprawie taki skutek wywołało postanowienie organu administracji podejmujące z urzędu zawieszone postępowanie odwoławcze. Mając na uwadze powyższe, zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem, a zarzut zawarty w zażaleniu za niezasadny. W konsekwencji zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu zażaleniowym wyjaśnić należy, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy, należne od Skarbu Państwa (art. 250 § 1 p.p.s.a.), jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu unormowanym w przepisach art. 254 § 1 i art. 258-261 p.p.s.a.