IV SAB/Gl 148/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu A oraz Stowarzyszenia B na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę Komitetu A; 2. odrzucić skargę Stowarzyszenia B. W piśmie z dnia 14 września 2016 r. Komitet A oraz Stowarzyszenie B, obydwa reprezentowane przez M.K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2016 r. wezwano M.K. do usunięcia braków formalnych skargi Komitetu A - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie podmiotu wnoszącego skargę tj. wyjaśnienia, czy M.K. występuje: - w imieniu własnym lub, - w imieniu grupy mieszkańców (jeżeli tak to o przedstawienie pełnomocnictw udzielonych wyżej wymienionemu przez mieszkańców) lub, - jako Komitet A (jeżeli tak to o wskazanie formy prawnej Komitetu np. czy Komitet A jest stowarzyszeniem, stowarzyszeniem zwykłym, jeżeli tak to o nadesłanie dokumentów rejestracyjnych tj. w przypadku: a) stowarzyszenia zwykłego: regulaminu stowarzyszenia zwykłego bądź innego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami stowarzyszenia wraz z aktualnymi adresami ich zamieszkania, potwierdzenia wydanego przez starostę właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia zwykłego, że reprezentujące to stowarzyszenie osoby dokonały powiadomienia organu nadzorującego o założeniu stowarzyszenia zwykłego, złożenia pełnomocnictwa dla M.K. udzielonego przez wszystkich członków stowarzyszenia do występowania w imieniu stowarzyszenia przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia w budynku Sądu lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków stowarzyszenia, b) stowarzyszenia: KRS oraz statutu. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2016 r. Stowarzyszenie B zostało wezwane o wskazanie, czy występuje z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu ze skargi Komitetu A jako uczestnik postępowania oraz o nadesłanie statutu Stowarzyszenia w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że nie występuje w charakterze uczestnika postępowania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie M.K. w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. wyjaśnił, że Stowarzyszenie B jest zgodnie z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stroną postępowania w sprawie skargi na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ponadto wskazał, że zarówno on sam jak i Komitet A oraz B występują w niniejszej sprawie jako współuczestnicy. Jednocześnie podkreślił, że Stowarzyszenie B jest nie tylko organizacją społeczną ale także osobą prawną zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym. Do pisma dołączono również statut powyższego Stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Tym samym, na mocy art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jak każde pismo strony powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie w przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Komitet A, reprezentowany przez M.K. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, do której dołączył kserokopię aktu powołania wyżej wymienionego komitetu społecznego i kserokopię listy członków tego komitetu. Pomimo wezwania wyżej wymieniony nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez wskazanie podmiotu wnoszącego skargę tzn., czy M.K. występuje: w imieniu własnym lub w imieniu grupy mieszkańców (jeżeli tak to należało przedstawić pełnomocnictwa udzielone wyżej wymienionemu przez mieszkańców) lub jako Komitet A (jeżeli tak to należało wskazać formę prawną Komitetu np. czy Komitet A jest stowarzyszeniem, stowarzyszeniem zwykłym, jeżeli tak to należało nadesłać dokumenty rejestracyjne). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należało odrzucić skargę Komitetu A. Jednocześnie w piśmie z dnia 14 września 2016 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wniosło również Stowarzyszenie B, reprezentowane zgodnie z informacją z Krajowego Rejestru Sądowego przez M.K. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 5 listopada 2015 r. złożył jedynie Komitet A. Wobec tego, Stowarzyszenie B nie może być uznane za podmiot mający uprawnienie do wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku o informację publiczną, który został złożony w dniu 5 listopada 2015 r. przez inny podmiot, tj. Komitet A. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; Lex nr 742360). W przedmiotowej zaś sprawie Stowarzyszenie B nie złożyło wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a zatem jego sytuacja jest analogiczna do sytuacji podmiotu, który wniósł skargę w sprawie, w której nie był stroną postępowania administracyjnego, w konsekwencji nie był też adresatem decyzji organu I i II instancji i z tego powodu nie miał uprawnienia do wniesienia skargi. Stwierdzić zatem należało, że skarga Stowarzyszenia B, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.