V SA/Wa 1060/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Matylda Arnold - Rogiewicz (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2017 r. sprawy ze skargi Miasta J. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi Miasta J. (dalej: "Strona Skarżąca" lub "Wnioskodawca") jest rozstrzygnięcie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: "Organ" lub "W.") zawarte w piśmie z [...] maja 2017 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Strona Skarżąca wnioskiem nr [...] wystąpiła o dofinansowanie projektu pt. "[...]", zgłoszonego w konkursie nr [...] przeprowadzonym w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, IV Oś priorytetowa "Przejście na gospodarkę niskoemisyjną", Działanie 4.2 "Efektywność energetyczna". O zakończeniu oceny merytorycznej projektu Wnioskodawca został poinformowany pismem znak [...] z dnia [...] listopada 2016 r. W piśmie poinformowano Wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu w zakresie następujących kryteriów merytorycznych: a) kryterium nr 2 Podwyższenie standardu energetycznego budynku, wyrażone wskaźnikiem EPh + w; b) kryterium nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii. W związku z negatywnym wynikiem oceny projektu w zakresie ww. kryteriów Wnioskodawca złożył protest od negatywnej oceny projektu w zakresie obu ww. kryteriów. Odnośnie kryterium nr 3 Wnioskodawca wskazał, że podczas oceny wniosku do określenia efektywności kosztowej zmniejszenia zużycia energii Organ przyjął jako wartość zaoszczędzonej energii cieplnej błędną wartość 342,12 GJ/rok. Tymczasem zdaniem Wnioskodawcy jest to wartość docelowa związana ze zużyciem energii cieplnej po termomodernizacji. Natomiast faktyczna planowana oszczędność energii cieplnej jest różnicą wartości bazowej (początkowej, czyli przed termomodernizacją) oraz docelowej. Wartość bazowa wynosi 2129,16 GJ/rok, natomiast różnica zaś pomiędzy wartością bazową a wartością docelową 342,12 GJ/rok (jak twierdzi Wnioskodawca) wynosi 1787,04 GJ/rok. W wyniku rozpatrzenia protestu Organ zmienił ilość przyznanych punktów w zakresie kryterium nr 2 i za spełnienie tego kryterium przyznane zostały 4 pkt (maksymalna możliwa do zdobycia ilość punków przy tym kryterium). W zakresie kryterium nr 3 w wyniku rozpatrzenia protestu punktacja nie została zmieniona - Organ podtrzymał punktację 0 punktów. W związku z powyższym Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W wyroku z dnia 28 lutego 2017 r. (sygn. akt V SA/Wa 84/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przeprowadzona została z naruszeniem prawa i widząc potrzebę odniesienia się przez W. do treści protestu przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał przy tym, że Wnioskodawca nie doczekał się weryfikacji zawartych w proteście poglądów i postulatów w zakresie zarzutu zawartego w proteście w zakresie kryterium merytorycznego nr 3. Dalej Sąd wskazał, że wyliczona przez MJWPU wartość kosztu jednostkowego oszczędności energii oszacowanego poprzez odniesienie nakładów inwestycyjnych poniesionych w celu oszczędności energii do ilości zaoszczędzonej energii (zł/MWh/rok) w żaden sposób nie koresponduje z danymi podanymi w proteście, a W. nie wskazała na metodę jej wyliczenia, co pozbawia Sąd możliwości prześledzenia rozumowania Organu. Po ponownym rozpatrzeniu protestu przez Organ, protest nie został uwzględniony, o czym poinformowano Wnioskodawcę pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. W związku z powyższym Skarżący wniósł kolejną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze z dnia z dnia 13 czerwca 2017 r. Strona Skarżąca zaskarża w całości nieuwzględnienie protestu. Wnioskodawca wskazuje na naruszenie przez Organ: 1) art. 37 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"), poprzez przeprowadzenie wyboru projektów w sposób nierzetelny i stronniczy, jak również poprzez niezapewnienie dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, ponieważ do określenia efektywności kosztowej podczas oceny wniosku, jako ilość zaoszczędzonej energii cieplnej w GJ/rok została przyjęta błędna wartość 342,12 GJ/rok, która to wartość jest wartością docelową związaną ze zużyciem energii cieplnej po termomodernizacji, natomiast faktyczna planowana oszczędność energii cieplnej jest różnicą wartości bazowej (początkowej czyli przed termomodernizacją) oraz docelowej, w konsekwencji W. nie przydzieliła żadnych punktów w tym kryterium w sytuacji, gdy przy zastosowaniu prawidłowych danych liczba punktów byłaby maksymalna, 2) art. 41 ust. 1 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez przeprowadzenie weryfikacji wniosków w ramach prowadzonego konkursu z przyjęciem błędnej wartości wejściowej do kryterium oceny (niezgodnej z przyjętymi kryteriami oceny wniosków), co spowodowało przyznanie zaniżonej wartości punktów w kryterium nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii dla wniosku Strony Skarżącej, 3) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie protestu w całości (także w zakresie kryterium nr 2 Podwyższenie standardu energetycznego budynku wyrażone EPh + w) pomimo wywiedzenia w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu, iż uwzględnia argumenty Strony Skarżącej w zakresie tego kryterium i przydziela maksymalna liczbę punktów za to kryterium. W uzasadnieniu skargi Wnioskodawca w zakresie kryterium nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii stwierdza, że do określenia efektywności kosztowej podczas oceny wniosku Organ przyjął błędną wartość 342,12 GJ/rok (podaną przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie na str. 14) jako wartość zaoszczędzonej energii cieplnej w GJ/rok. Tymczasem zdaniem Wnioskodawcy jest to wartość docelowa związana ze zużyciem energii cieplnej po termomodernizacji. Natomiast faktyczna planowana oszczędność energii cieplnej jest różnicą wartości bazowej (początkowej, czyli przed termomodernizacją) oraz docelowej. Wnioskodawca w skardze (jak również we wniosku o dofinansowanie na stronie 14) podaje, że wartość bazowa wynosi 2129,16 GJ/rok. Różnica zaś pomiędzy wartością bazową a wartością docelową 342,12 GJ/rok (jak twierdzi Wnioskodawca) wynosi 1787.04 GJ/rok. Wnioskodawca wskazuje także na metodologię liczenia wartości przy kryterium nr 4 (nie objętym protestem ani skargą). Wnioskodawca twierdzi, że przy ocenie tego kryterium W., aby uzyskać wymaganą wartość porównawczą dokonała działania polegającego na przyjęciu jako dana bazowa różnicy wartości wskazanej w kolumnie "wartość bazowa" (115,36 ) i kolumny "wskaźnik" (63,39) i dopiero wynik tego działania (51,97) uwzględniono w ocenie spełnienia kryterium nr 4 Stopień redukcji C02. Strona Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jednocześnie wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę W. wniosła o jej oddalenie, dołączając ponadto pismo Wnioskodawcy z dnia [...] lipca 2016 r., zawierające m.in. informację, że stopień redukcji CO2 w wyniku realizacji projektu wyniesie 45,05%. Na rozprawie pełnomocnik Strony Skarżącej podał, iż w chwili obecnej nie zgłasza zarzutów do oceny kryterium nr 2. Jednocześnie złożył do akt dwie karty wydruku z programu do wypełniania wniosku - co do wskaźnika rezultatu nr 5 i nr 9. Wyjaśnił, iż w obu przypadkach program żądał wskazania wartości bazowej i wartości docelowej, ale w przypadku wskaźnika rezultatu nr 9, ocenianego w ramach kryterium nr 4, eksperci przy ocenie dokonali odjęcia od wartości bazowej wartości docelowej i uzyskana różnica stanowiła punkt wyjścia do oceny spełnienia tego kryterium. Odmiennie natomiast postąpiono w przypadku kryterium nr 3. Pełnomocnik Organu podniósł, iż przy wypełnianiu wskaźnika rezultatu nr 5 odnosi się on do zaoszczędzonej energii cieplnej, wobec czego podana wartość docelowa ma wskazywać właśnie tę liczbę. Natomiast wskaźnik nr 9 był inaczej liczony niż podaje to Strona Skarżąca - nie była to różnica, ale wskaźnik procentowy. Ponieważ wszyscy beneficjenci podawali błędne wskaźniki, W. zwróciła się o wyjaśnienie i Strona Skarżąca nadesłała w odpowiedzi wyjaśnienie załączone do odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 (w brzmieniu mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie), że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy wdrożeniowej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "k.p.a."), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie, postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez W., jak również legalność jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] maja 2017 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona informacja z dnia [...] maja 2015 r. została wydana po uwzględnianiu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 84/17 skargi na informację W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II OSK 518/09; ten oraz wszystkie powoływane niżej wyroki dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznawania sprawy (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2014 r. sygn. akt II FSK 2523/12). Jeżeli zatem organ lub strona nie zgadza się z oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku kasatoryjnym, to powinni orzeczenie to zakwestionować za pomocą właściwych środków odwoławczych. Ponieważ w niniejszej sprawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 84/17 nie wniesiono skargi kasacyjnej, to zarówno organ jak i sąd rozpatrując ponownie sprawę są związani poglądem prawnym zawartym w uzasadnieniu tamtego prawomocnego wyroku. Kwestia, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi nawet główne kryterium kontroli poprawności nowowydanego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 729/10). W informacji z dnia [...] maja 2017 r. bardzo szeroko i dokładnie zostało omówione kryterium nr 3. Przedstawiono wyniki oceny oraz sposób oceny tego kryterium przez Organ, wraz z podaniem i dokładnym opisaniem sposobu przeprowadzenia dokonanych przy tym wyliczeń (czego brakowało w informacji z dnia [...] grudnia 2016 r.). Odniesiono się także do argumentacji zawartej w proteście, wyjaśniając dlaczego nie został on uwzględniony. Wobec tego wytyczne wynikające z wyroku Warszawskiego Sadu Administracyjnego z Warszawie z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 84/17 zostały przez W. niewątpliwie wykonane. Przechodząc do zbadania zasadności zarzutów Strony Skarżącej wskazać należy, że w sprawie niniejszej ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (W.) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020; a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności: - Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 (dalej: "Wytyczne"), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych, - Regulaminem konkursu nr [...]; Regionalny Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, IV Oś priorytetowa: Przejście na gospodarkę niskoemisyjną, Działanie 4.2 Efektywność energetyczna, Typ projektów: Termomodernizacja budynków użyteczności publicznej (zwanym dalej: "Regulaminem konkursu"). Przy ocenie projektu nie doszło do naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia rzetelności stosowanych reguł oraz bezstronności, bądź niedokonanie oceny projektu pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący. Ustawa wdrożeniowa nie definiuje pojęć "przejrzysty", "rzetelny" i "bezstronny". Zasady te zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a, b i c Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014- 2020. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu W. na bieżąco informowała wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs. Rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w gdy przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów. Obie karty oceny formalnej wniosku Strony skarżącej zawierają pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia każdego z kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o ilości przyznanych punktów. Tym samym obie karty oceny spełniają wymogi rzetelności oceny określone w Wytycznych. Bezstronność jest rozumiana jako zakaz indywidualnych preferencji w ramach grup czy typów wnioskodawców dopuszczonych do ubiegania się o dofinansowanie. Zasada ta jest realizowana poprzez przygotowanie kryteriów w taki sposób, aby ich stosowanie podczas wyboru projektów uniemożliwiało zastosowanie indywidualnych preferencji o charakterze podmiotowym. Stosowanie innych preferencji, dotyczących np. typów wybieranych projektów oraz grupowe preferencje o charakterze podmiotowym nie są zabronione, o ile mają umocowanie w kryteriach. Dodatkowo zasada bezstronności odnosi się do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. W stosunku do pracowników właściwych instytucji włączanych do oceny projektów wymagane jest co najmniej wprowadzenie obowiązku podpisywania przez nich oświadczenia o braku przesłanek do wyłączenia pracowników organu, o których mowa w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do wyłączenia pracowników organu (art. 24 § 1 i 2 k.p.a.). W stosunku do ekspertów oznacza to złożenie przez nich oświadczenia dotyczącego bezstronności. Strona Skarżąca zarzuca przeprowadzenie wyboru projektów w sposób stronniczy, lecz nie wskazuje faktów, które miałyby o tym świadczyć. Nie wskazała także, na czym w jej ocenie polegało zarzucane niezapewnienie dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Faktów takich nie zauważa w przebiegu postępowania również Sąd. Nie jest trafny także zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie weryfikacji wniosków w ramach prowadzonego konkursu z przyjęciem błędnej wartości wejściowej do kryterium oceny (niezgodnej z przyjętymi kryteriami oceny wniosków). Na wstępie należy zaznaczyć, iż w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. zawarte zostało obszerne i wyczerpujące wyjaśnienie dotyczące kryterium nr 3, przedstawiające sposób oceny tego kryterium przez Organ i sposób przeprowadzenia dokonanych przy tym wyliczeń, a także odnoszące się do argumentacji zawartej w proteście i wyjaśniające, dlaczego Organ nie uwzględnił protestu. Jednocześnie, wobec twierdzenia Strony Skarżącej, że przyjęcie do wyliczeń kwoty 342,12 GJ/rok było wynikiem błędu, wskazać należy, że W. nigdy tak nie twierdziła, nie wynika to także z załączonego do skargi wydruku e-mail W. z dnia [...] listopada 2016 r. Sąd aprobuje przy tym stanowisko zarówno oceniających jak i W., że Strona Skarżąca nie wskazała we wniosku o dofinansowanie takich danych, które świadczą o wadliwej weryfikacji kryterium merytorycznego nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii. Zgodnie z opisem tego kryterium: "Kryterium weryfikuje koszt jednostkowy oszczędności energii poprzez odniesienie nakładów inwestycyjnych poniesionych w celu oszczędności energii do ilości zaoszczędzonej energii [zł/kWh/rok]. Przyjmuje się, że kosztami niezbędnymi do osiągnięcia oszczędności energii są całkowite wydatki kwalifikowalne". Koszt jednostkowy oszczędności energii wyrażony jest zatem stosunkiem wartości kosztów kwalifikowalnych do sumy ilości zaoszczędzonej energii cieplnej i elektrycznej przeliczanej na zł/kWh/rok. Dane niezbędne do wyznaczenia efektywności kosztowej zmniejszenia zużycia energii zawarte zostały w punkcie A9. wniosku - Wydatki kwalifikowalne (zł) oraz E2. wniosku - Wskaźniki rezultatu: wskaźnik nr 5 Ilość zaoszczędzonej energii cieplnej (wyrażonej w GJ/rok) oraz wskaźnik nr 6 Ilość zaoszczędzonej energii elektrycznej (wyrażonej w MWh/rok). Wnioskodawca w punkcie E2. wniosku Wskaźniki rezultatu, przy wskaźniku nr 5 wskazał wartość 342,12 GJ/rok, zaś przy wskaźniku nr 6 wskazał wartości 10,90 MWh/rok: (strona 14 wniosku o dofinansowanie) Zasadnie przy tym W. uznała, że inne dane dotyczące ilości zaoszczędzonej energii niż podane w punkcie E2. wniosku (wskaźnik rezultatu nr 5 i 6) nie mogły zostały wzięte pod uwagę. Zgodnie bowiem z postanowieniami Regulaminu konkursu (§ 7 pkt 8): "wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania wartości docelowych dla wszystkich wskaźników dostępnych w ramach Działania 4.2 we wniosku o dofinansowanie, nawet jeśli wartości docelowe miałyby osiągnąć wartość "0". Wnioskodawca jest również zobowiązany do realizacji (podania wartości większej niż "0") wszelkich innych wskaźników adekwatnych dla projektu, które dostępne są w formularzu wniosku o dofinansowanie." W. zasadnie zatem stwierdziła, że Wnioskodawca został poinformowany o konieczności rzetelnego wskazania we wniosku o dofinansowanie wartości dla wskaźników realizowanych w wyniku inwestycji, a zatem także wskaźników rezultatu nr 5 i 6, jeśli będą realizowane. Tymczasem Wykonawca popełnił błąd przy wypełnianiu wskaźnika rezultatu nr 5 w części E2. wniosku o dofinansowanie "Ilość zaoszczędzonej energii cieplnej", wpisując tam zamiast ilości zaoszczędzonej energii cieplnej planowaną ilość energii cieplnej zużywanej po termomodernizacji. Na rozprawie pełnomocnik Strony Skarżącej wyjaśniał, iż było to spowodowane sformułowaniami użytymi w programie do wypełniania wniosku oraz w samym wniosku, gdzie posługiwano się sformułowaniem "wartość docelowa", co Wnioskodawca odczytał jako żądanie podania planowanej ilości energii cieplnej zużywanej po termomodernizacji. Niewątpliwie jednak była to błędna interpretacja Strony Skarżącej, gdyż wypełniana rubryka wniosku dotyczyła rezultatu "Ilość zaoszczędzonej energii cieplnej", nie zaś innych wartości. Nadto Wnioskodawca miał możliwość sprawdzenia wypełnionego przez siebie wniosku, w którym pozycja ta widniała jako wartość wskaźnika rezultatu przy wskaźniku nr 5 "Ilość zaoszczędzonej energii elektrycznej". Nie sposób więc przyjąć, że prawidłowe było wypełnienie tej rubryki zamiast danymi żądanymi we wniosku innymi danymi, dotyczącymi ilości energii cieplnej zużywanej po termomodernizacji. Wobec podania w rubryce "wartość wskaźnika" w punkcie 5 części E2. wniosku o dofinansowania ilości 342,12 GJ/rok, zasadnie oceniający przyjęli, iż jest to wartość, którą należy uwzględnić przy wyliczeniu kryterium nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii. Argumentacja Strony Skarżącej, która domaga się zastosowania innej metody wyliczeń jest nie do przyjęcia, gdyż przy dokonywaniu oceny wniosków złożonych w konkursie W. musiałaby stosować różne metody postępowania w zależności od tego, którą wartość zastosował podmiot wypełniający wniosek o dofinansowanie, posługując się przy tym domysłami co do sposobu rozumowania tego podmiotu przy wypełnianiu wniosku. Tymczasem obowiązkiem podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie jest dokładne i prawidłowe wypełnienie wniosku, bez zmuszania oceniających do domyślania się, co wnioskodawca miał na myśli. Z tego też powodu dla oceny spełnienia kryterium nr 3 Efektywność kosztowa zmniejszenia zużycia energii istotne były dane podane w części E2. wniosku, natomiast powoływane w skardze dane zamieszczone w części C2. wniosku oraz w studium wykonalności i audytach energetycznych dla poszczególnych budynków nie mogły być brane pod uwagę. Niemożliwe było także wezwanie Wnioskodawcy do zmiany w tym zakresie wniosku o dofinansowanie projektu powodowałoby jego istotną modyfikację, o której mowa w art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, gdyż zmieniałoby deklarowane we wniosku wskaźniki rezultatu. Faworyzowałoby to Stronę Skarżącą wobec innych uczestników konkursu. Na marginesie należy wskazać, że w zamieszczonym w części E2. wskaźniku nr 6 "Ilość zaoszczędzonej energii elektrycznej" Wnioskodawca wskazał wartość 10,90 MWh/rok, której używa w prezentowanych w skardze wyliczeniach, bez dokonywania wobec niej wyliczeń takich jak w przypadku wskaźnika nr 5 "Ilość zaoszczędzonej energii cieplnej". W ocenie Sądu świadczy to, że we wskaźniku nr 5 została podana przez Wnioskodawcę błędna wartość, co Wnioskodawca próbuje naprawić poprzez proponowanie dla tego wskaźnika innego sposobu dokonywania wyliczeń. Należy zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego (w tym adresowanych w pierwszej kolejności do komisji oceny projektów (KOP) kryteriów wyboru projektu) wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14 odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - Dz. U. z 2017 r. poz. 1376 ze zm.). Strona Skarżąca, wbrew swoim twierdzeniom, nie złożyła we wniosku o dofinansowanie rzetelnych oświadczeń wymaganych do weryfikacji kryterium nr 3. Tymczasem to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z 30 marca 2010 r. sygn. akt II GSK 309/10). Podkreślić wypada także, że Strona Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winny zostać oceniony negatywnie. Trzeba podkreślić, że gdyby Strona Skarżąca w sposób prawidłowy zapoznała się z Regulaminem konkursu i załącznikami dotyczącymi kryterium oceny, to w sposób prawidłowy zamieściłby wymagane informacje. To że tak się nie stało nie upoważnia Wnioskodawcy do przerzucania odpowiedzialności za swoje zaniechanie na organ. Odnosząc się natomiast do argumentacji Strony Skarżącej, odwołującej się do sposobu podawania danych dla wskaźnika nr 9, ocenianego w ramach kryterium nr 4 (nieobjętego skargą), wskazać należy, iż nie ma ona znaczenia w niniejszej sprawie. Zasadnie Organ wskazał, że był on liczony inaczej niż podaje to Strona Skarżąca - nie jest to różnica, lecz wskaźnik procentowy. Jak wskazał na rozprawie pełnomocnik Organu, ponieważ wszyscy beneficjenci podawali błędne wskaźniki, W. zwróciła się o wyjaśnienie. W piśmie Strony Skarżącej z dnia [...] lipca 2016 r., będącym odpowiedzią na pismo Organu z dnia [...] czerwca 2016 r., zostało wskazane w pkt 10 zamieszczonym na 3 stronie pisma, że stropień redukcji CO2 w wyniku realizacji projektu wyniesie 45,05%. Taka też wartość została przyjęta, bez przeprowadzania przez W. wskazanych w skardze wyliczeń. Nie ma potrzeby odnoszenia się przez Sąd do zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez nieuwzględnienie protestu w całości (także w zakresie kryterium nr 2 Podwyższenie standardu energetycznego budynku wyrażone EPh + w) pomimo wywiedzenia w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu, iż Organ uwzględnia argumenty Strony Skarżącej w zakresie tego kryterium i przydziela maksymalną liczbę punktów za to kryterium, gdyż na rozprawie pełnomocnik Strony Skarżącej podał, że nie zgłasza zarzutów do oceny kryterium nr 2. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.