II GSK 2113/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia NSA Jan Bała Sędzia del. WSA Lidia Ciechomska- Florek Protokolant Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. Spółki z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1313/14 w sprawie ze skargi G. Spółki z o.o. w K. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od G. Spółki z o.o. w K. na rzecz Ministra Gospodarki 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1313/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę "G." Sp. z o.o. w K. (zwanej dalej: skarżącą) na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 (zwanego dalej: PO IG), Oś priorytetowa 3 - Kapitał dla innowacji, Działanie 3.1- Inicjowanie działalności innowacyjnej. Pismem z [...] lutego 2014 r. nr [...] skarżąca została poinformowana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, że projekt spełnił wszystkie kryteria obligatoryjne, jednak z powodu uzyskanej liczby punktów z oceny merytorycznej fakultatywnej został uszeregowany na liście rankingowej na miejscu niepozwalającym na rekomendowanie go do dofinansowania z powodu ograniczonej alokacji środków wsparcia przeznaczonej na konkurs. Po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżącą protestu, Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca), pismem z [...] maja 2014 r. poinformował skarżącą, że został on uznany za niezasadny. W uzasadnieniu wskazał, iż w ogłoszeniu o naborze wniosków do działania 3.1 PO IG w roku 2013 r. wyraźnie wskazano, że cyt.: "(...) Wnioskodawca wypełnia wniosek o dofinansowanie w Generatorze Wniosków (...) zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie (...)". Organ zaznaczył, iż Instrukcja w pkt 8 wprowadza jasną i niewymagającą interpretacji definicję funduszu Venture Capital. Sekcja VI wniosku o dofinansowanie – Deklaracja Partnera [...] Sp. z o.o. została wypełniona nieprawidłowo: nie została wskazana zgodnie z Instrukcją wartość inwestycji kapitałowych w przedsiębiorstwa niebędące spółkami publicznymi. Informacja o Instrukcji została zawarta w ogłoszeniu o naborze, a w Regulaminie przeprowadzania konkursu (zwanego dalej: Regulaminem) została wskazana strona, na której Instrukcja została udostępniona. Wnioskodawcy nie mają obowiązku spełnienia warunku dotyczącego liczby przeprowadzonych wejść kapitałowych (o określonej w Instrukcji wartości) dokonanych przez fundusz Venture Capital, ponieważ jest to kryterium fakultatywne. Niespełnienie tego warunku wiąże się z brakiem przyznania dodatkowych punktów, ale nie skutkuje negatywną oceną wniosku o dofinansowanie. W skardze na to rozstrzygnięcie skarżąca zarzuciła m.in. naruszenie § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu w zw. z pkt II b) kryteriów merytorycznych fakultatywnych zawartych w Załączniku nr 1 do Regulaminu oraz pkt 7 Części "Kryteria Merytoryczne fakultatywne" II Części Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG "Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru finansowanych operacji w ramach poszczególnych działań oraz poddziałań III, IV, V, VI osi priorytetowej PO IG" w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.), zwanej dalej: z.p.p.r., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że projekt nie spełnił kryterium nr 7, dotyczącego konieczności realizacji projektu z partnerem będącym funduszem Venture Capital lub siecią Aniołów Biznesu, pkt 8 Instrukcji wypełnienia wniosku, art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i 3 z.p.p.r. oraz pkt II b) kryteriów merytorycznych fakultatywnych w zw. z § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu oraz pkt 7 Części "Kryteria Merytoryczne fakultatywne" II Części Przewodnika poprzez ich niezastosowanie, § 7 ust. 2 pkt 4 i pkt 10 Regulaminu oraz § 48 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencje Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438), zwanego dalej: rozporządzeniem z 2 kwietnia 2012 r. oraz art. 26 ust. 1 pkt 4 i art. 29 ust. 2 pkt 6 z.p.p.r. poprzez niewłaściwe zastosowanie i oparcie oceny merytorycznej fakultatywnej na dokumencie, który nie może stanowić podstawy do dokonania oceny oraz brak umieszczenia na stronie internetowej w ogłoszeniu o konkursie wszystkich kryteriów wyboru projektów. Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumenty zaprezentowane w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 z.p.p.r. za niezasadne uznał zarzuty dotyczące wadliwej oceny punktowej w zakresie kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 7 - "wnioskodawca realizuje projekt z partnerem będącym Funduszem Venture Capital lub siecią Aniołów Biznesu". Sąd podkreślił, że sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie, stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 z.p.p.r. przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załącznik do ogłoszenia o konkursie został umieszczony m.in. "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Za bezzasadny Sąd uznał zarzut naruszenia zasad dokonywania oceny merytorycznej poprzez bezpodstawne powołanie się na zapis zawarty w Instrukcji, dotyczący inwestycji realizowanych przez fundusz Venture Capital, który, w ocenie skarżącej, nie stanowił elementu definicji samego funduszu, skoro nie został ujęty w Regulaminie i Przewodniku. Sąd powołał się na treść § 6 ust. 1 i 2 Regulaminu i stwierdził, że w Instrukcji, zgodnie z którą wniosek powinien być wypełniony wskazano, że w przypadku gdy projekt realizowany jest w partnerstwie, należy podać rolę partnerów oraz zakres ich zadań w sposób szczegółowy. Należy także wskazać, czy Partner jest funduszem Venture Capital, bądź organizacją zarządzającą siecią Aniołów Biznesu, czy innym podmiotem wybierając odpowiednie pole. Zgodnie z Instrukcją przez fundusz Venture Capital należy rozumieć osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której podstawowym przedmiotem działalności jest dokonywanie inwestycji kapitałowych w przedsiębiorstwa niebędące spółkami publicznymi, znajdujące się we wczesnym stadium rozwoju, wykazujące duży potencjał wzrostu i rozwoju i której członkowie organów zarządzających lub wspólnicy nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwa wymienione w art. 6b ust. 3 pkt 1 ustawy o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Na dzień 31 marca 2013 r. Fundusz Venture Capital dokonał przynajmniej 2 inwestycji, gdzie kwota pojedynczej inwestycji nie jest niższa niż 1 mln PLN. Potwierdzeniem spełnienia przez Partnera powyższej definicji funduszu Venture Capital jest deklaracja Partnera zawarta w sekcji VI wniosku o dofinansowanie. Sąd zauważył ponadto, że we wzorze Wniosku o dofinansowanie, stanowiącym załącznik do ogłoszenia o konkursie w sekcji VI wniosku w punkcie 11 zawarto treść oświadczenia partnera, który winien potwierdzić spełnienie warunków określonych w definicji Funduszu Venture Capital, określonej w punkcie 8 Instrukcji oraz dokonanie wejść we wskazane przez siebie podmioty poprzez podanie nazwy podmiotu, daty i kwoty inwestycji. IP zasadnie wskazała zatem w rozpoznaniu protestu, iż sekcja VI wniosku o dofinansowanie została przez skarżącą wypełniona nieprawidłowo: nie została wskazana zgodnie z Instrukcją wartość inwestycji kapitałowych w przedsiębiorstwa niebędące spółkami publicznymi. W konkluzji Sąd stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącej, Instrukcja wskazywała na wymóg minimalnej wartości inwestycji kapitałowych, stanowiąc istotne ukierunkowanie, w jaki sposób prawidłowo wypełnić sekcję VI wniosku o dofinansowanie. Obowiązek wypełnienia wniosku zgodnie z Instrukcją miał na celu zapewnienie przejrzystości reguł konkursu, równego dostępu do pomocy, prawidłowego wypełnienia wniosku oraz jego zobiektywizowanej oceny. Instrukcja stanowi zatem w istocie ułatwienie, zarówno dla wnioskodawców, jak i oceniających. Zdaniem Sądu, skoro dokumenty takie jak Przewodnik, czy Instrukcja są wiążące dla wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie, to są również wiążące dla oceniających oraz dla IP przy rozpatrywaniu protestu. Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącej, w ogłoszeniu o naborze została zawarta informacja o Instrukcji, natomiast w Regulaminie została wskazana strona, na której Instrukcja została udostępniona. W skardze kasacyjnej "G." Sp. z o.o. w K. zaskarżyła powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, to jest błędną wykładnię: a) § 6 ust. 1 i 2 oraz § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu w zw. z pkt II b) kryteriów merytorycznych fakultatywnych zawartych w Załączniku nr 1 do Regulaminu oraz pkt 7 Części "Kryteria Merytoryczne fakultatywne" II Części Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG "Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru finansowanych operacji w ramach poszczególnych działań oraz poddziałań III, IV, V, VI osi priorytetowej PO IG, 2007-2013" oraz pkt 8 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 27 ust. 1 pkt 2 i 3 z.p.p.r. poprzez przyjęcie, że Instrukcja ta zawiera wiążące kryterium wyboru projektu, co doprowadziło do błędnej oceny spełniania kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 7 dotyczącego realizacji projektu z partnerem będącym funduszem Venture Capital lub siecią Aniołów Biznesu, w wyniku czego Sąd I instancji uznał zarzut wadliwej oceny punktowej w zakresie ww. kryterium fakultatywnego za niezasadny; b) § 48 ust. 5 rozporządzenia z 2 kwietnia 2012 r. oraz art. 29 ust. 2 pkt 6 z.p.p.r. poprzez uznanie, że wszystkie zastosowane kryteria wyboru projektów zostały prawidłowo zamieszczone na stronie internetowej w ogłoszeniu o konkursie; c) art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 27 ust. 1 pkt 2 i 3 z.p.p.r. oraz pkt II b) kryteriów merytorycznych fakultatywnych zawartych w Załączniku nr 1 do ww. Regulaminu w zw. z § 7 ust. 2 pkt 4 i pkt 10 Regulaminu oraz pkt 7 Części "Kryteria Merytoryczne fakultatywne" II Części Przewodnika – poprzez przyjęcie, że wypełnienie wniosku zgodnie z Instrukcją, która w sposób niedopuszczalny wprowadza dodatkowy wymóg, spełnia przesłankę zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. W uzasadnieniu wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że biorąc pod uwagę kryteria wyboru wniosku zawarte w Regulaminie przeprowadzania konkursu, Przewodniku oraz przepisach prawa powszechnie obowiązującego regulujących szczegółowe warunki ubiegania się o wsparcie, a także wykładnię literalną i systemową pojęcia "fundusz Venture Capital" oraz cel i statut powołanego przez partnera funduszu, należy uznać, że wnioskodawca oświadczając, iż będzie realizował projekt razem z partnerem – [...] Sp. z o.o., która jest tzw. funduszem typu Venture Capital, spełnił kryterium merytoryczne fakultatywne nr 7 dotyczące konieczności realizacji projektu z partnerem będącym funduszem Venture Capital lub siecią Aniołów Biznesu, za co powinien otrzymać nie 0, a 5 pkt. Niedopuszczalne jest przyjęcie, że Instrukcja, jako dokument pomocniczy przy wypełnianiu wniosku, może wprowadzać dodatkowy wymóg ilości przeprowadzonych inwestycji, to jest dodatkowe kryterium merytoryczne fakultatywne, które nie wynikało z Regulaminu, czy też z Przewodnika. Skarżąca przyznała, że w pkt 8 Instrukcji przewidziana jest informacja o minimalnej wartości inwestycji kapitałowych, lecz wymóg ten nie ma mocy wiążącej, skoro nie pojawił się w dokumentach programowych, takich jak Regulamin, czy Przewodnik po kryteriach, a jedynie w dokumencie, który stanowi pomoc dla wnioskodawców, co do prawidłowego wypełnienia wniosku. Ponadto, Instrukcja ta nie została zawarta w ogłoszeniu o konkursie, ani opublikowana na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej. Minister Gospodarki nie skorzystał z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 p.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 p.p.s.a. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1536/11, LEX nr 1218336). Przy skorzystaniu w skardze kasacyjnej z podstawy określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zakres oceny Sądu jest ograniczony do badania, czy wskazane przepisy prawa materialnego zostały naruszone przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i na czym to naruszenie polegało. Natomiast w myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Sąd kontroluje, czy w trakcie orzekania przed sądem pierwszej instancji nie doszło do naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może więc samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani uściślać bądź w inny sposób ich korygować. Dodać należy, iż zasada związania granicami skargi kasacyjnej nie dotyczy jedynie nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. Przechodząc do złożonego środka zaskarżenia stwierdzić należy, że zarzuty skargi kasacyjnej koncentrują się głównie na podważaniu znaczenia instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach faktycznych sprawy nie można zaakceptować poglądu prezentowanego przez skarżącą Spółkę, że instrukcja wypełnienia wniosku nie miała charakteru wiążącego. W myśl art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. W ogłoszeniu o przedmiotowym konkursie projektów wskazano najważniejsze informacje dotyczące konkursu. Na stronie internetowej zawierającej ogłoszenie obok wskazania niezbędnych dokumentów zamieszczono odesłania do tych dokumentów, m. in. regulaminu przeprowadzania konkursu, kryteriów wyboru projektów, wzoru wniosku o dofinansowanie projektu. Ogłoszenie zawierało także informacje odnoszące się do sposobu przygotowania i składania wniosków. Podano w nich, że wnioskodawca wypełnia wniosek o dofinansowanie w Generatorze Wniosków zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Na stronie tej było też odesłanie do treści instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Instrukcja wypełnienia wniosku była zatem dostępna dla potencjalnych beneficjentów w dacie ogłoszenia o konkursie. Zasadnie Sąd I instancji nie podzielając zarzutów skargi powołał się na treść § 6 regulaminu przeprowadzania konkursu. W myśl bowiem § 6 ust. 1 tego dokumentu wnioskodawca wypełnia wniosek o dofinansowanie [...] na podstawie instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. Z § 6 ust. 2 regulaminu wynika zaś, że wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami powinien być wypełniony zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku. Niewątpliwie więc instrukcja stanowi niezbędny element dokumentacji, bez którego poprawne wypełnienie wniosku byłoby bardzo trudne, jeśli nie niemożliwe do zrealizowania. Instrukcja wypełniania wniosku ma stanowić pomoc dla uczestnika konkursu przy prawidłowym wypełnianiu wniosku, aby mógł on sprostać wymaganiom organizatorów konkursu. Instrukcja taka może doprecyzowywać pewne informacje pozwalające na prawidłowe wypełnienie wniosku. Przyczynia się do realizacji zasady równego dostępu i równego traktowania wszystkich uczestników konkursu, bowiem wszyscy uczestnicy konkursu mają jednakową wiedzę co do sposobu wypełnienia wniosku oraz takie same szanse na jego prawidłowe wypełnienie i sprostanie wymogom konkursu. Wyjaśnienie we wniosku pewnych zagadnień, które winny być przedstawione w treści wniosku o dofinansowanie realizuje też zasadę przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Ustawodawca w art. 29 ust. 2 pkt 8 z.p.p.r. postanowił, że ogłoszenie o konkursie zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. W ocenie NSA instrukcja wypełniania wniosku ma charakter akcesoryjny w stosunku do wniosku i winna być traktowana jako jego integralna część. Tym samym przyjąć należy, że instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można jej uznać w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru. Ze wzoru wniosku, a konkretnie z pkt 11 sekcji VI wynika, że winny się w nim znaleźć dane dotyczące Funduszu, czyli partnera wspierającego, a mianowicie nazwa tego podmiotu, data wsparcia innego podmiotu (data inwestycji kapitałowych) oraz kwota tego wsparcia. Tak więc, obowiązek wskazania konkretnej kwoty wsparcia wynikał też wprost ze wzoru wniosku. Spółka składając wniosek o dofinansowanie podała, że dokonała dwóch wejść kapitałowych poniżej 1 miliona złotych każde. Taka informacja jest niezgodna z wymogami wzoru wniosku o dofinansowanie, który stanowi o konkretnej kwocie dofinansowania. Może ona oznaczać każdą kwotę mieszczącą się we wskazanym przedziale, inaczej mówiąc może być to kwota od złotówki wzwyż. Wkład Venture Capital winien być wkładem rzeczywistym, nie powinien mieć charakteru iluzorycznego. Dlatego za usprawiedliwione należało uznać żądanie wskazania we wniosku konkretnej kwoty wsparcia. Niepodanie konkretnych kwot wsparcia świadczy o niespełnieniu kryterium "udziału partnera - Funduszy Venture Capital" w inwestycji. W konsekwencji już sam ten fakt uniemożliwił przyznanie dodatkowych 5 punktów. Zauważyć przy tym trzeba, że Spółka nie spełniła tego kryterium i to bez uwzględnienia dodatkowych treści zawartych w pkt 8 instrukcji, które kwestionuje w skardze kasacyjnej. W przekonaniu NSA nie doszło też do naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 6 z.p.p.r. oraz § 48 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438) wszystkie bowiem kryteria oceny projektów, łącznie ze wsparciem Funduszu Venture Capital były dostępne dla wnioskodawców w dniu ogłoszenia o konkursie na stronach internetowych. Potwierdza to fakt wypełnienia przez skarżącą kasacyjnie wniosku o dofinansowanie, co do zasady w sposób prawidłowy, zgodny z instrukcją. Poza tym, co najważniejsze, sama skarżąca kasacyjnie Spółka w skardze kasacyjnej przyznaje, że jednak dotarła do instrukcji poprzez kliknięcie na odpowiedni link. Podkreślić trzeba, że odesłanie poprzez link dotyczyło pełnej dokumentacji. Końcowo podnieść należy, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej znajduje się sugestia naruszenia przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na stwierdzeniu, że nie wszystkie kryteria oceny projektów zostały zatwierdzone przez Komitet Monitorujący. Brak jednak w tym zakresie wyraźnej precyzji zarzutu oraz wskazania na czym polega błędna wykładnia oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia tych regulacji. Zauważyć w kontekście powyższego trzeba, że skarga kasacyjna winna być tak zredagowana, żeby nie stwarzała żadnych wątpliwości, a intencje strony winny być wyartykułowane w sposób jednoznaczny (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1491/11, LEX nr 1069025). W skardze kasacyjnej należy sformułować w sposób jednoznaczny podstawy kasacyjne oraz umotywować je w taki sposób, aby poszczególne fragmenty uzasadnienia można było połączyć z poszczególnymi zarzutami (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 229/09, LEX nr 596327 oraz wyrok NSA z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 97/08, LEX nr 521952). Zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego nastąpić może przez błędną jego wykładnię albo ma ono postać niewłaściwego zastosowania prawa materialnego. Zarzut skargi kasacyjnej powinien być w tej mierze wyraźnie sprecyzowany (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2026/04, LEX nr 154622). Na autorze skargi kasacyjnej ciąży obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżanym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie (por. wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1560/11, LEX nr 1218337). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione i oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. Natomiast o kosztach postanowił w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).