II OZ 1318/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1439/17 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 12 stycznia 2017 r. Nr ... w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2017 r. nr: ... w przedmiocie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1439/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji M. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 12 stycznia 2017 r. Nr ..., w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2017 r., nr: ... w przedmiocie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca w skardze na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2017 r., nr: ... w przedmiocie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przeprowadzenie robót przy budynku dawnej dyspozytorni, położonym na terenie stacji M., spowoduje wyrządzenie skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci poniesienia przez skarżącą kosztów tych robót w sytuacji kiedy konieczność ta byłaby niezasadna lub nałożona na inny podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że po pierwsze, ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro strona podnosi, że trudne do odwrócenia skutki miałyby polegać na poniesieniu kosztów, należałoby wykazać w jakiej sytuacji i kondycji finansowej znajduje się spółka. Po drugie, zawarcie w skardze wniosku dotyczącego jedynie decyzji organu I instancji bez objęcia wnioskiem zaskarżonej decyzji nie podlega rozpoznaniu. Co do zasady wnioskiem o wstrzymanie wykonania należy objąć zaskarżoną decyzję a dopiero kolejno decyzje ją poprzedzające. Podsumowując Sąd I instancji wyjaśnił, że we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie strona skarżąca nie uzasadniła w stopniu dostatecznym wniosku o wstrzymanie wykonania, czyli nie przekonała o jego słuszności, a co za tym idzie nie wskazała przekonywujących argumentów, odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, że wykonanie tej decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie strona wnioskująca nie objęła wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji, wobec czego, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. S.A. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie postanowienia oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania wskazały, że przeprowadzenie robót przy budynku dawnej dyspozytorni, położonym na terenie stacji M., spowoduje wyrządzenie skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci poniesienia przez spółkę kosztów robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie Sąd I instancji uznał, że, skarżąca spółka nie wykazała, iż zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie skarżący upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Obowiązkiem skarżącego było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Inicjatywa w tym zakresie należy do strony, a brak podania jakichkolwiek informacji i niepoparcie ich stosownymi dokumentami prowadzi do uznania, iż strona nie wywiązała się z obowiązku wykazania w wystarczającym stopniu istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wskazania na skutki finansowe wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że w zażaleniu tym nie zawarto przekonującej argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie odniesiono się do konkretnej sytuacji finansowej skarżącej, nie argumentowano, że koszty robót budowlanych, przekroczą możliwości płatnicze spółki. Z względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. ----------------------- 3