II OZ 46/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 969/17 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 969/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. C. na ww. decyzję organu z dnia [...] lutego 2017 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 17 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu złożony wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, bo przedwczesny, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Skarżący w niniejszej sprawie złożył zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do uzupełnienia jej braków, zaś od oceny tej kwestii zależy ocena przesłanek warunkujących ewentualne przywrócenie uchybionego terminu. Dalej Sąd wskazał, że w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do dokonania tej czynności, wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do normy art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w realiach niniejszej sprawy, odrzucenie wniosku strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie znajduje uzasadnienia. Z praktyki orzeczniczej wynika, że nierzadkie są przypadki łącznego składania zażalenia na odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego na wykonanie danej czynności procesowej. W przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej – winien być nadany bieg w pierwszej kolejności zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie. Na gruncie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony jest, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pogląd o dopuszczalności jednoczesnego złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu pisma procesowego oraz ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej (zobacz: motywy do uzasadnienia postanowienia NSA z 9.11.2017 r. II OZ 1360/17). W zależności od etapu postępowania na którym strona składa wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, różny może być sposób procedowania przez sąd. Rzeczą Sądu jest jednak właściwe nadanie biegu pismom procesowym składanym przez stronę, przy uwzględnieniu wynikającej z art. 7 p.p.s.a. zasady szybkości postępowania i wymogów sprawiedliwości proceduralnej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.