VII SA/Wa 2202/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2017 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 2202/16 UZASADNIENIE Prezydent [...]decyzją z [...]maja 2016 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r., poz. 290) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r., poz. 23), zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], pozwolenia na budowę budynku [...]kondygnacyjnego, 2 częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem i infrastrukturą techniczną przy ul. [...]w [...] (dz. ew. nr [...],[...],[...],[...]w obrębie [...]). Nadto ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, obejmuje dz. ew. nr dz. ew. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...]w obrębie [...]w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...].04.2015r. wpłynął wniosek inwestora - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na: budowie budynku [...] kondygnacyjnego, 2 częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem i infrastrukturą techniczną przy ul. [...]w [...] (dz. ew. nr [...],[...],[...],[...], obręb [...]). Decyzją z dnia [...].07.2015r. Prezydent [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia budowę dla ww. inwestycji. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...].10.2015r. uchylił w całości decyzję z dnia [...].07.2015r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...]wskazał, że w aktach sprawy znajdowały się dwa sprzeczne opracowania dotyczące analizy zacieniania/nasłonecznia oraz przesłaniania (opracowanie inwestora i strony postępowania - [...]). Natomiast organ I instancji nie wykazał przyczyn, dla których odmówił wiarygodności przedstawionej przez stronę postępowania "Analizie nasłoneczniania i zgodności z [...]projektowanych budynków na działkach [...],[...],[...]ob. [...]i ich wpływ na istniejące budynki mieszkalne przy ul. [...]". Organ II wskazał również, że Prezydent [...]powinien ustalić, czy dopuszczalne jest różnicowanie powierzchni użytkowej usług na powierzchnię zasadniczą i powierzchnię pomocniczą. Wyjaśnił, że plan miejscowy w § 15 ust. 9 różnicuje charakter powierzchni użytkowej usług, jednak, jako kryterium ilości koniecznych miejsc parkingowych wymienia charakter prowadzonej działalności usługowej, a nie konkretne przeznaczenie powierzchni np. na magazyny i zaplecza. W toku ponownego rozpoznawania sprawy, Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...].02.2016r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji. Inwestor złożył uzupełnione 4 egzemplarze projektu budowlanego - tom I, wraz z opracowaniem pt. "Weryfikacja analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...]w [...]na warunki nasłonecznienia okolicznych mieszkań opracowanej przez [...], autorstwa prof. dr hab. inż. arch. W. W.. W projekcie budowlanym - tom I (str. 192-196) projektant dokonał korekt bilansu powierzchni usług, a w piśmie z dnia [...].04.2016r. pełnomocnik inwestora wyjaśnił m.in, że: "(...) łączny bilans miejsc postojowych dla wszystkich powierzchni usług (powierzchnie usług plus zaplecza usług) o powierzchni łącznej 987,75m wynosi 16 miejsc postojowych. Bez znaczenia pozostaje kwestia podziału powierzchni usług na powierzchnie zasadnicze i pomocnicze, gdyż dla ich powierzchni dokonano korekty w oparciu o funkcje przewidziane przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, determinujący określenie liczby miejsc postojowych". Po ponownej analizie organ stwierdził, że z ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], dotyczących zasad kształtowania systemów komunikacji, parkingów i wskaźników parkingowych (§ 15 ust. 9 mpzp), dla budynków i lokali usługowych z zakresu biur administracji, obsługi finansowej ustala się nie mniej niż 20 miejsc parkingowych na 1000m2 powierzchni użytkowej budynków, dla budynków i lokali usługowych z zakresu handlu, rzemiosła, kultury, rozrywki, gastronomii, poczty i łączności albo innych niewymienionych w pkt 1 i 3, ustala się nie mniej niż 25 miejsc parkingowych na 1000 m2 powierzchni użytkowej budynków lub lokali, dla budynków i pomieszczeń usługowych z zakresu oświaty, zdrowia oraz budynków sakralnych - nie mniej niż 10 miejsc parkingowych na 1000m2 powierzchni użytkowej budynków lub pomieszczeń; Projekt budowlany (po korekcie) zawiera szczegółowy bilans powierzchni, w tym powierzchni użytkowej usług, w skład której wchodzą pomieszczenia i lokale usługowe z zakresu: handel/rzemiosło, biur i administracji oraz oświaty - strony 195 i 241 projektu budowlanego tom I. Zatem określony w projekcie budowlanym bilans miejsc parkingowych jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. W odniesieniu do kwestii zacieniania/nasłoneczniania oraz przesłaniania, z przedstawionej "weryfikacji analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...] (...)" autorstwa prof. dr hab. inż. arch. W. W. sporządzonej w kwietniu 2016r., wynika że projektowana zabudowa nie wpływa na warunki nasłonecznienia mieszkań w istniejących budynkach przy ul. [...] i [...]. Poddane analizie mieszkania mają już ograniczony czas nasłonecznienia spowodowany przez istniejące budynki przy ul. [...]. Wymieniony w § 60 warunek nasłonecznia już obecnie został naruszony, bez projektowanej zabudowy. Projektowana zabudowa przy obecnym kształcie 2-częściowego budynku, na odcinkach budynków o wysokości VIII (24,95m), narusza jednak wymogi określone w § 13 rozporządzenia i dla spełnienia tego warunku konieczne byłoby obniżenie dwóch fragmentów projektowanej zabudowy. W projekcie budowlanym - tom I (str. 245, 249 i 250) projektant dokonał korekt tj. zmienił formę architektoniczną projektowanego budynku - zmniejszył wysokość budynku pomiędzy osiami B i C, osiami 30 i 31, osiami 12 i 13. Załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny oraz został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Projektanci i sprawdzający złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Przedłożony projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...]Rady Miasta [...] w dniu [...]maja 2008r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]z dnia [...]lipca 2008r.). Projekt budowlany posiada: - opinię rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych z dnia [...].04.2015r.- mgr inż. A. C.; - opinię rzeczoznawcy ds. sanitarnohigienicznych z dnia [...].04.2015r. - mgr inż. T. W.. Ponadto, do projektu budowlanego dołączono: - umowę przedwstępną sprzedaży w formie aktu notarialnego rep. [...]Nr [...]z dnia [...].10.2014r., zawartą pomiędzy inwestorem a firmą [...]sp. z. o.o.; - oświadczenie z dnia [...].11.2014r. spółki [...]Sp. z. o.o. dotyczące zgody dla inwestora na przeprowadzenie ze stacji trafo w realizowanym przez spółkę budynku wielorodzinnym na części działki ew. nr [...]z obrębu [...]przy ul. [...].[...]w [...], energetycznych linii zasilających do zasilania zabudowy na działkach [...],[...],[...],[...]planowanej przez inwestora; - pismo z dnia [...].12.2014r. Inżyniera Ruchu [...], dotyczące zakresu kompetencji organu zarządzającego ruchem w zakresie opiniowania terenów położonych poza drogami publicznymi; - postanowienie [...]Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].12.2014r. wyrażające zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla przedmiotowego budynku; - raport z symulacji [...]działania systemu wentylacji oddymiającej dla przedmiotowego obiektu z marca 2015r. autorstwa: mgr inż. M. F. i mgr inż. D. K.;  - decyzję nr [...]z dnia [...].01.2015r. zatwierdzającą projekt robót geologicznych na opracowanie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej ustalającej geologiczno-inżynierskie warunki posadowienia budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. ew. nr [...],[...],[...],[...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...]; - decyzję nr [...]z dnia [...].03.2015r. zatwierdzającą dokumentację geologiczno-inżynierską ustalającą geologiczno-inżynierskie warunki posadowienia budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach ew. nr [...],[...],[...],[...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...]; - dokumentację geologiczno-inżynierską do projektu architektoniczno-budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...]przy ul. [...]z lutego 2015r. sporządzonej przez dr inż. K. T. (upr. geol. [...]); - opinię Wydziału Ochrony Środowiska [...] z dnia [...].01.2015r., dotyczącą usunięcia drzew kolidujących z planowaną inwestycją; - opracowanie pt. "Inwentaryzacja zieleni" z grudnia 2014r. autorstwa [...]R. B.; - warunki techniczne [...]w [...]zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków dla projektowanego budynku z [...].01.2013r., oraz warunki techniczne zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków bytowych i deszczowych z trzech budynków mieszkalnych z usługami na dz. ew. nr [...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...]z dnia [...].04.2011r. ; - warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej z dnia [...].02.2015r. oraz z dnia [...].04.2013r. wydane przez [...]Sp. z. o. o. - warunki techniczne przyłączenia węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej z dnia [...].02.2015r. wydane przez [...]S.A.; - warunki techniczne przyłączenia do sieci telefonicznej projektowanego zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej z usługami z dnia [...].02.2013r. wydane przez [...] Spółka Akcyjna. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt. 2 Prawa budowlanego inwestor złożył wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. W dniu [...].05.2016r. [...]Spółdzielnia [...]", zapoznała się z aktami sprawy. Strony postępowania nie zgłosiły żadnych wniosków ani zastrzeżeń dotyczących przedmiotowego postępowania. Skoro inwestor złożył komplet dokumentów wymaganych przepisami Prawa budowlanego, to stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. [...]Spółdzielnia [...]wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2016r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej firmie [...]Sp. z o. o. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku [...]kondygnacyjnego, 2 częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem i infrastrukturą techniczną przy ul. [...]w [...] ( dz. ew. nr [...],[...],[...],[...]w obrębie [...]). Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i odmowę udzielenia pozwolenia na budowę, zarzucając naruszenie: - art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 32 ust. 1 pkt 1, art. 32 ust. 4 pkt 2, art. 34 ust. 3 pkt 1 - 3, art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, w związku z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] z dnia [...]maja 2008 r., a także art. 35 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 oraz art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, - § 13 i § 57 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, - art. 6, 7, 8, 11, 77 § 1, 80, 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Spółdzielnia [...] wskazała, że Prezydent [...]w dniu [...]maja 2016r. zawiadomił ponownie Spółdzielnię, że zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Jednakże przed wydaniem decyzji nie zawiadomił o zakończeniu postępowania, uniemożliwiając zapoznanie się z całością zgromadzonego materiału dowodowego. Realizacja projektowanego budynku i jego funkcjonowanie wymaga wybudowania określonej infrastruktury, jak również ustanowienia określonych uprawnień na rzecz inwestora w postaci ograniczonych praw rzeczowych (służebności) na innych - nie będących własnością inwestora nieruchomościach. W chwili wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor nie posiadał żadnych praw rzeczowych do przedmiotowych nieruchomości. Wskazany jako tytuł prawny akt notarialny Rep. [...]z dnia [...]października 2014r. umowa przedwstępna sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, nie zawiera ustanowienia takich służebności. Obejmuje jedynie zobowiązanie sprzedającego ([...] Sp. z o.o.) do ustanowienia służebności przesyłu na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego działek objętych umową przedwstępną. Na dzień wydania pozwolenia na budowę inwestor nie posiadał praw do terenów przez które ma przebiegać infrastruktura techniczna służąca zaopatrzeniu planowanego budynku w energię i ciepło. Zobowiązania do ustanowienia służebności przesyłu na rzecz nieruchomości objętej planowaną inwestycją są niewystarczające gdyż nie ma pewności, iż umowa przeniesienia własności pomiędzy [...] Sp. z o. o., a inwestorem w ogóle zostanie zawarta (a służebności skutecznie ustanowione). Analogicznie kształtuje się kwestia dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej. Działki nr [...],[...],[...]powstałe w wyniku podziału działki [...]nie mają dostępu do drogi publicznej od strony ul. [...]. Służebność gruntową posiada tylko każdoczesny właściciel/użytkownik wieczysty działek nr [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr [...]). Z akt sprawy wynika brak uzgodnienia o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych - na zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego. Inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonego Uchwałą Nr [...]Rady [...]z dnia [...]maja 2008 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]z [...].07.2008 r.) ponieważ plan nie przewiduje realizacji włączenia zaprojektowanej ulicy na działce nr [...]z obrębu [...] (obszar oznaczony według planu symbolem [...]) do ul. [...] ( obszar oznaczony według planu jako [...]), plan zakłada nasadzenia drzew. Nadto podziemny garaż budynku został zaprojektowany na terenie oznaczonym symbolem [...], przeznaczonym na rezerwę pod budowę sieci technicznych uzbrojenia terenu. Lokalizacja miejsc parkingowych - zarówno nadziemnych, jak i podziemnych - na ww. terenie jest niedopuszczalna. Zdaniem strony zakaz sytuowania zabudowy na terenie [...]dotyczy również części podziemnej. Kolejną wadą projektu budowlanego jest usytuowania budynku w stosunku do linii rozgraniczających Według § 5 ust. 2 lit c planu miejscowego, jeżeli na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy odległość zabudowy od linii rozgraniczających dróg wewnętrznych ([...]), dróg publicznych ([...]), alei pieszych ([...]), ciągów pieszo-jezdnych ([...]) i placów miejskich ([...]) powinna wynosić przynajmniej 4m, W projekcie zabudowy na działce nr ew. [...]- budynki są zbliżone do linii rozgraniczających na odległość mniejszą niż 4m. Korekta projektu budowlanego dokonana w dniu [...]kwietnia 2016r. ograniczyła się jedynie do wyróżnienia powierzchni wchodzących w skład funkcji usługowej poprzez wprowadzenie przeznaczenia na handel/rzemiosło, biura i administracja oraz oświata. Z tego względu, że łączna powierzchnia 987.75 m2 ma tak różne przeznaczenie, a co się z tym wiąże pomieszczenia musza spełniać warunki opisane w przepisach szczegółowych, wymagane jest wykonanie aranżacji całej kondygnacji usług pod kątem ich przeznaczenia. Zastrzeżenia zgłoszono wobec opracowania: "weryfikacja analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...] (...) " autorstwa prof. dr hab. inż. arch. W. W. sporządzonej w kwietniu 2016r. Podczas zapoznania się z materiałem dowodowym w Wydziale Architektury i Budownictwa [...]w dniu [...]maja 2016r. nie przedstawiono przedstawicielom [...] tego opracowania. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]sierpnia 2016r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania [...]Spółdzielni [...] od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2016 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...], pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego [...]kondygnacyjnego, 2-częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem i infrastrukturą techniczną przy ul. [...]w [...] (dz. ew. nr [...],[...],[...],[...]w obrębie [...]), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2016 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu [...]kwietnia 2015 r., Spółka [...]Sp. z o. o. wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku [...]kondygnacyjnego, 2-częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem, zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...]z obrębu [...]przy ul. [...]w [...]. Do wniosku dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kserokopię wypisu aktu notarialnego z dnia [...]października 2014 r. umowy przedwstępnej sprzedaży (Repertorium [...] Nr [...]), kserokopię oświadczenia [...]Sp. z o.o. oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego. W toku postępowania, [...]Spółdzielnia [...], wniosła obszerne zastrzeżenia do planowanej inwestycji. Inwestor ustosunkował się do uwag wniesionych przez [...]Spółdzielnię [...] dołączył wypis aktu notarialnego z dnia [...]czerwca 2015 r. (Repertorium [...]Nr [...]) oraz opinię prawną. Przy piśmie z dnia [...]lipca 2015 r. [...]Spółdzielnia [...] złożyła do akt sprawy opracowanie pt. "Analiza nasłonecznienia i zgodności z [...]projektowanych budynków na działkach [...],[...],[...]obręb [...]i ich wpływ na istniejące budynki mieszkalne przy ul, [...]", sporządzone przez mgr inż. arch. J. K.. Do powyższych uwag i zastrzeżeń zawartych w tym opracowaniu odniósł się inwestor, dołączając rysunki analizy nasłonecznienia i przesłaniania oraz kserokopię analizy zacieniania projektowanej zabudowy na dz. nr ew. [...]przez projktowaną zabudowę na dz. nr ew. [...]. Prezydent [...]decyzją z dnia [...]lipca 2015 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...]Sp. z o. o. z siedzibą w [...]pozwolenia na budowę. Odwołanie od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]lipca 2015 r., wniosła [...]Spółdzielnia [...]. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]października 2015 r., uchylił decyzję Prezydenta [...]z dnia [...]lipca 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na decyzję Wojewody [...]z dnia [...]października 2015 r., [...]Spółdzielnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...]lutego 2016 r., na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji. Inwestor złożył wyjaśnienia oraz załączył do dokumentacji projektowej opracowanie prof. dr hab. inż. arch. W. W. zatytułowane "Weryfikacja Analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...]w [...]na warunki nasłonecznienia i przesłaniania okolicznych mieszkań, opracowanej przez [...]". Następnie decyzją z dnia [...]maja 2016 r., Prezydent [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce [...]Sp. z o. o. z siedzibą w [...]pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego [...]kondygnacyjnego, 2-częściowego w części nadziemnej, mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem podziemnym wraz z dojazdem i infrastrukturą techniczną przy ul. [...]w [...] (dz. ew. nr [...],[...],[...],[...]w obrębie [...]), kategoria obiektu budowlanego - [...]. W ocenie Wojewody odwołanie [...]Spółdzielni [...]z dnia [...]czerwca 2016 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 10 § 1 Kpa. Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 73 § 1 Kpa strona ma prawo wglądu w akta sprawy na każdym etapie toczącego się postępowania, tj. od daty doręczenia pierwszego zawiadomienia o jego wszczęciu w dniu [...]czerwca 2015 r., niezależnie od zawiadomień ze strony organów administracji publicznej. Ponadto pismem z dnia [...]kwietnia 2016 r. Prezydent [...]zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z decyzją Wojewody [...]z dnia [...]października 2015 r. W zawiadomieniu tym strony zostały pouczone o prawie zapoznania się z projektem budowlanym i zgłaszania wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zawiadomienie zostało doręczone [...]Spółdzielni [...] w dniu [...]maja 2016 r. Nadto z notatki służbowej z dnia [...]maja 2016 r. wynika, że przedstawiciele [...]Spółdzielni [...] w tym dniu zapoznali się z aktami sprawy. Strona miała pełną wiedzę o prowadzonym postępowaniu dowodowym i bez przeszkód mogła zapoznać się z kompletną dokumentacją sprawy na każdym etapie jej załatwiania. Decyzja Wojewody [...]z dnia [...]października 2015 r., uchylająca decyzję Prezydenta [...]z dnia [...]lipca 2015 r., i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazała dwa znaczące uchybienia kontrolowanej decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał ówcześnie na naruszenie art. 107 § 3 K.p.a., w zakresie oceny kwestii nasłonecznienia i przesłaniania lokali w sąsiednich budynkach, ponadto na niesprawdzenie zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie planowanych miejsc parkingowych dla budynków i lokali usługowych. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy inwestor złożył opracowanie prof. dr hab. inż. arch. W. W. zatytułowane "Weryfikacja Analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...]w [...]na warunki nasłonecznienia i przesłaniania okolicznych mieszkań, opracowanej przez [...]". Celem opracowania było sprawdzenie, czy opracowana przez [...], szczegółowa analiza wpływu projektowanej zabudowy na nasłonecznienie i przesłanianie okolicznych mieszkań znajdujących się w rejonie oddziaływania tej zabudowy wykonana została w sposób prawidłowy, niebudzący wątpliwości. W konkluzji opracowania stwierdzono, że analiza nasłonecznienia i przesłaniania mieszkań znajdujących się w rejonie oddziaływania projektowanego budynku, przeprowadzona przez [...]wykonana została rzetelnie, ze znajomością problemu. Ponadto stwierdzono, że projektowana zabudowa nie wpływa na warunki nasłonecznienia mieszkań w istniejących budynkach przy ul. [...]i [...], ponieważ poddane analizie mieszkania mają już ograniczony czas nasłonecznienia spowodowany przez istniejące budynki przy ul. [...], a wymieniony w § 60 warunków technicznych, warunek nasłonecznienia już obecnie został naruszony, bez projektowanej zabudowy. Stwierdzono również, że projektowana zabudowa przy pierwotnym kształcie dwuczęściowego budynku, na odcinkach budynków o wysokości VIII kondygnacji (24,95 m), narusza jednak wymogi określone w § 13 warunków technicznych i dla spełnienia tego warunku konieczne by było obniżenie tych dwóch fragmentów projektowanej zabudowy, W związku z opinią prof. dr hab. inż. arch. W. W. oraz mając na uwadze wymogi określone w § 13 warunków technicznych, inwestor dokonał korekt w pierwotnym projekcie budowlanym, tj. zmienił formę architektoniczną projektowanego budynku poprzez zmniejszenie wysokości budynku pomiędzy osiami B i C, osiami 30 i 31, osiami 12 i 13, w wyniku czego planowana inwestycja spełnia określone w przepisach wymogi, poza tymi, które są naruszone przez inne inwestycje (projekt budowlany tom I, rys. nr [...], str. [...]; rys. nr [...], str. [...]; rys. nr [...], str. [...]). Organ I instancji wskazał ww. opracowanie prof. dr hab. arch. W. W., jako podstawę podjętego rozstrzygnięcia W zakresie projektowanych miejsc parkingowych, to w dniu [...]kwietnia 2016 r. inwestor złożył skorygowany bilans miejsc parkingowych. Także w części opisowej projektu zagospodarowania terenu (tom 1, str. 195 projektu budowlanego) dokonano stosownej korekty. Zdaniem Wojewody [...], bilans miejsc parkingowych dla planowanej inwestycji jest zgodny z wymogami § 15 ust. 9 planu miejscowego. Za bezzasadne organ uznał zarzuty odwołania, że w związku z różnorakim przeznaczeniem lokali usługowych, wykazanym w projekcie, inwestor na etapie uzyskania pozwolenia na budowę winien dokonać aranżacji całej kondygnacji usług pod kątem ich przeznaczenia. Złożony projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodny jest z ustaleniami planu miejscowego. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o wpisie projektantów na listę właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności. Został wykonany oraz sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor przedłożył także oświadczenie projektanta i sprawdzającego, złożone na podstawie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wojewoda stwierdził, że odwołanie [...]Spółdzielni [...] od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2016 r., w znacznej mierze powiela zarzuty przedstawione wcześniej, w odwołaniu z dnia [...]sierpnia 2015 r. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]lipca 2015 r. Dlatego wskazał, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]października 2015 r., w sposób wyczerpujący odniósł się do tych zarzutów. Odnośnie zarzutu wydania pozwolenia na budowę przy braku możliwości przyłączenia inwestycji do sieci elektroenergetycznej i cieplnej stwierdził, że inwestor uzyskał warunki przyłączenia z dnia [...] lutego 2015 r. do sieci elektroenergetycznej [...]Sp. z o.o. budynku wielorodzinnego ul. [...]/[...]/[...]na dz. ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...] w [...], ważne 2 lata od ich doręczenia (karta 45-46 projektu budowlanego tom 1). W aktach sprawy znajduje się oświadczenie [...]z dnia [...]listopada 2014 r. wyrażające zgodę na przeprowadzenie ze stacji trafo w realizowanym budynku wielorodzinnym na działkach [...]i [...], energetycznych linii zasilających do zasilania zabudowy na działkach [...],[...],[...]i [...]planowanej przez S[...]Sp. z o. o. W projekcie budowlanym (karta 64-66 projektu budowlanego tom 1) znajdują się również, wydane przez [...]S.A, warunki techniczne z dnia [...]lutego 2015 r. Nadto w § 4 ust. 3 tiret 2 wskazanej umowy przedwstępnej sprzedaży z dnia [...]października 2014 r. stwierdzono, że Sprzedająca Spółka zobowiązuje się najpóźniej w dniu zawarcia umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego do ustanowienia na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego działek [...],[...],[...]i [...]wszelkich niezbędnych służebności przesyłu do połączenia projektowanego, dwuczęściowego budynku wielorodzinnego od strony części działki nr ew. [...] (po podziale [...]i [...]). W ocenie Wojewody [...]powyższe dokumenty stanowią, iż projektowana inwestycja posiada wymagane art. 33 ust. 2 pkt 1 uzgodnienia w zakresie przyłączenia inwestycji do sieci elektroenergetycznej i cieplnej. Odnośnie zarzutu wydania pozwolenia na budowę przy braku dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej organ odwoławczy wskazał, że inwestycja jest zlokalizowana na dz. ew. nr [...],[...],[...]i [...]w obrębie [...]. Konieczność zapewnienia dostępu do drogi publicznej dotyczy terenu, na którym planowane jest zamierzenie inwestycyjne, a nie bezpośrednio każdej z działek, na których inwestycja ma być zlokalizowana. Działka nr ew. [...]posiada pośredni dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowioną służebność gruntową wpisaną do księgi wieczystej KW Nr [...]. Działka nr ew. [...]bezpośrednio graniczy z działką nr ew. [...], właścicielem wszystkich działek objętych zamierzeniem inwestycyjnym jest ten sam podmiot. Z powyższego wynika, że wszystkie działki na których zlokalizowana jest planowana inwestycja posiadają pośredni dostęp do drogi publicznej poprzez działkę ew. nr [...]. Taki dostęp do drogi jest równoznaczny z dostępem bezpośrednim. Zatem cała planowana inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej. W zakresie zarzutu niezgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z przeznaczeniem terenu oznaczonego symbolem [...]na rezerwę pod budowę sieci technicznych uzbrojenia terenu, organ stwierdził, że planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolami: [...] (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług), [...] (tereny dróg wewnętrznych), [...] (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług) i [...] (ul. [...]- tereny ciągów pieszo - jezdnych). Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu (karta 199 projektu budowlanego tom 1), części nadziemne planowanej inwestycji znajdują się na terenie oznaczonym [...]i [...]. Zgodnie z § 28 ust. 18 planu miejscowego, ustalającym przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu [...], warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w pkt 1 stanowią, że zakazuje się wprowadzania zabudowy, zaś w pkt 5 stanowią, że dopuszcza się realizację na terenie tarasu powyżej wjazdu do garaży podziemnych łączącego ze sobą budynki na terenach [...]. W § 2 planu miejscowego (słowniczek), brak jest definicji pojęcia zabudowy, ale pkt 16, zawierający definicję pojęcia obowiązujących linii zabudowy, odnosi się do nadziemnych ścian budynku. Nadto § 28 ust. 18 pkt 5 planu miejscowego, dopuszcza realizację tarasu łączącego ze sobą budynki na terenach [...]. Z powyższego wynika, że zakaz zabudowy terenu oznaczonego symbolem [...]dotyczy zabudowy nadziemnymi częściami budynku i nie obejmuje konstrukcji podziemnej. Zasadnicze przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]to tereny dróg wewnętrznych. Projekt zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji przewiduje spełnienie tego wymogu. Zdaniem Wojewody [...]planowana inwestycja jest w tym zakresie zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania organ II instancji wskazał, że pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...]z dnia [...]sierpnia 2016 roku, wniosła [...]Spółdzielnia [...] z siedzibą w [...], Decyzję zaskarżyła w całości, zarzucając naruszenie: - art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 34 ust. 2 pkt 1, 2 i 3a, jak również art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz 3 ustawy Prawo budowlane; - art. 6, 7, 8, 11, 77 §1, 80, 107 §3, 138 §1 pkt 2 oraz 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...]z dnia [...]maja 2016 roku. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w toku postępowania przed Prezydentem [...]doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Pismem z dnia [...]kwietnia 2016 roku organ I instancji zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego, w związku z ponownym rozpatrzeniem sprawy przez organ administracji I instancji. Upoważniony przedstawiciel Spółdzielni zapoznawał się z aktami postępowania w dniu [...]maja 2016 roku. W tym dniu ([...]maja 2016 roku) do akt sprawy wpłynęło opracowanie - "Weryfikacja analizy wpływu projektowanej zabudowy przy ul. [...]w [...]na warunki nasłonecznienia okolicznych mieszkań opracowanej przez [...]autorstwa prof. dr hab. inż. arch. W.W.. Skarżąca nie miała możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co tym samym doprowadziło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Nadto organ II instancji dopuścił się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., gdyż jedynie zdawkowo odniósł się do zarzutów odwołania. Sformułowany zarzut niezgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie umiejscowienia planowanej inwestycji z naruszeniem obowiązujących linii zabudowy nie został w ogóle zbadany, nie przeprowadzono postępowania w tym zakresie. Spółdzielnia w toku sprawy przedstawiła opinię "Analiza nasłonecznienia i zgodności z [...]projektowanych budynków na działkach [...],[...],[...]obręb [...]i ich wpływu na istniejące budynki mieszkalne przy ul. [...]" przygotowaną przez mgr inż. arch. J. K.. Z opinii tej wynika, że budynek objęty pozwoleniem na budowę będzie ograniczał nasłonecznienie i nadmiernie przesłaniał budynki już istniejące. Okoliczności te nie zostały jednak w sposób należyty przeanalizowane i ocenione. Projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. Niezgodność ta polega zarówno na zlokalizowaniu podziemnego garażu na terenie oznaczonym symbolem [...], jak również umiejscowieniu projektowanej inwestycji w odległości mniejszej od linii zabudowy, niż przewidziana planem. Garaż podziemny ma być położony na terenie oznaczonym symbolem [...]. Takie zamierzenie narusza postanowienia § 16 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], który teren oznaczony ww. symbolem przeznacza na rezerwę pod budowę sieci technicznych uzbrojenia terenu. Projekt budowlany przewiduje lokalizację budynków w odległości mniejszej niż wymagana treścią miejscowego planu. Według § 5 ust. 2 lit. c planu miejscowego, jeżeli na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy, odległość zabudowy od linii rozgraniczających dróg wewnętrznych ([...]), dróg publicznych ([...]), alei pieszych ([...]), ciągów piezo-jezdnych ([...]) i placów miejskich ([...]) powinna wynosić co najmniej 4 metry. W chwili wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor nie posiadał żadnych praw rzeczowych do nieruchomości. Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej, akt notarialny z dnia [...]października 2014 roku, Repertorium [...]nr [...], nie ustanowiono żadnych służebności - dokument ten zawiera jedynie zobowiązanie sprzedającego ([...]Sp. z o.o.) do ustanowienia służebności przesyłu na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego działek objętych umową przedwstępną. Nie ma pewności, czy uprawnienia takie inwestor nabędzie w przyszłości. Zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia wydanymi przez [...] Sp. z o. o. oraz warunkami wydanymi przez [...]S.A. rozpoczęcie dostaw zarówno energii elektrycznej i cieplnej wymaga ingerencji w działki nie stanowiące własności inwestora. Nadto nie wszystkie z działek ewidencyjnych objętych planowaną zabudową, posiadają dostęp do drogi publicznej. Służebność gruntową posiada tylko każdoczesny właściciel/użytkownik wieczysty działek nr ew. [...]i [...] (powstałych w wyniku podziału działki nr ew. [...]). Natomiast działki nr ew. [...],[...]i [...]powstałe po podziale działki nr ew. [...], dostępu do drogi publicznej nie posiadają. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Już po wniesieniu przedmiotowej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 września 2016 r. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 2930/15, po rozpoznaniu skargi [...]Spółdzielni [...]na decyzję Wojewody [...]z dnia [...]października 2015 r. - oddalił skargę. Wyrok ten jest nieprawomocny. W toku postępowania sądowoadministracyjnego, inwestor - [...] sp. z o.o. wnosząc o oddalenie skargi [...]Spółdzielni [...] wskazał, że nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., gdyż skarżący został zawiadomiony przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, a ewentualne uchybienie nie miałoby wpływu na wynik sprawy. W dniu [...]maja 2016 r. - na tydzień przed wydaniem decyzji, skarżący zapoznał się z aktami sprawy. Pismo inwestora zawierające opinię prof. dr hab. arch. W. W. oraz skorygowany projekt budowlany wpłynęło do organu w dniu [...]kwietnia 2016 r., co potwierdza prezentata urzędu. Żadne nowe materiały dowodowe po dacie zawiadomienia, ani po zapoznaniu się przez skarżącego, nie zostały dołączone do akt sprawy. Pierwotna decyzja Prezydenta [...]została uchylona wyłącznie z uwagi na konieczność przeanalizowania inwestycji pod względem zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie miejsc parkingowych, jak również w zakresie nasłonecznienia i przesłaniania lokali w sąsiednich budynkach. Wytyczne Wojewody [...]zostały przez organ I instancji wykonane, poprzez częściową zmianę projektu budowlanego. Wpływ na zacienienie sąsiednich nieruchomości ma nie projektowana inwestycja, ale inwestycje, które już zostały zrealizowane (budynki wzajemnie się zacieniają). Główny zarzut skargi, że teren, oznaczony w planie miejscowym symbolem [...], przeznaczony jest na rezerwę pod budowę sieci technicznych uzbrojenia terenu i wyklucza możliwość usytuowania podziemnego garażu jest bezzasadny. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów [...] w zakresie możliwości lokalizacji zabudowy odnoszą się wyłącznie do części nadziemnych obiektów budowlanych i nie obejmuje konstrukcji podziemnej. Spółdzielnia bezpodstawnie zarzucała, że budynki na działce nr ew. [...]są zbliżone do linii rozgraniczających na odległość mniejszą niż 4 m, podczas gdy zgodnie z § 5 ust. 2 lit. c planu miejscowego, odległość ta powinna wynosić przynajmniej 4 m. Tymczasem na załączonym do projektu budowlanego planie zagospodarowania terenu wyraźnie wskazano odległości od linii rozgraniczających terenu [...]. Teren ten zgodnie z ustaleniami szczegółowymi planu miejscowego ma szerokość 10 m w liniach rozgraniczających. Części budynków odsunięte są od linii rozgraniczających o przewidziane planem 4 m (także w przypadku fragmentu budynku od linii [...]). Spółdzielnia opiera się na oczywistej omyłce pisarskiej w opisie projektu, gdyż oznaczenie pn. "linie rozgraniczające" odnosić się powinno do linii oznaczonych literami [...],[...]i [...]lub powinno brzmieć "do linii rozgraniczającej", wskazując 4 metrową odległość od krańca budynku do linii rozgraniczających. Błędne jest twierdzenie, że inwestor nie posiadał żadnych praw rzeczowych do nieruchomości, gdyż w akcie notarialnym z dnia [...]października 2014 r., Rep [...][...], ustanowiono jedynie zobowiązanie sprzedającego ([...] sp. z o.o.) do ustanowienia służebności przesyłu, przez co inwestor nie ma możliwość wykonania infrastruktury, zaopatrzenia budynku w energię i ciepło. Kwestia ta była już przedmiotem zarzutów w skardze Spółdzielni od decyzji Wojewody [...]z dnia [...]października 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2930/15 nie uznał tego zarzutu za zasadny. Okoliczność, że inwestor na dzień wydawania decyzji nie posiadał praw rzeczowych do nieruchomości, a jedynie związany był z użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości umową przedwstępna sprzedaży oraz ustanowienia służebności, nie pozbawia możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Włączenie do ruchu drogowego następuje przez teren oznaczony [...], położony na działce o numerze ew. [...]- która ma dostęp do drogi publicznej, wobec ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego tej działki służebności polegającej na prawie przejścia i przejazdu od ulicy [...]istniejącą ulicą [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., w skrócie p.p.s.a.). Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2016r., poz. 290), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. zgodność projektu zagospodarowania dziatki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wszystkie te warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione. W odniesieniu do aktualnie sformułowanych zarzutów skargi podnieść należy, że pierwsza decyzja Prezydenta [...]została uchylona z uwagi na konieczność ponownego przeanalizowania inwestycji pod względem zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie miejsc parkingowych, jak również w zakresie nasłonecznienia i przesłaniania lokali w sąsiednich budynkach. Wojewoda [...]w decyzji z dnia [...]października 2015 r. uwzględnił bowiem te zarzuty odwołania, które dotyczyły kwestii wskazanych miejsc parkingowych oraz nasłonecznienia i przesłaniania lokali w sąsiednich budynkach i wobec braku wszechstronnego rozważenia tych okoliczności uznał za konieczne ponowne ich przeanalizowanie przez organ I instancji. Wskazał, kwestie które powinny być jeszcze raz wnikliwie zbadane i ostatecznie wyjaśnione, uznając pozostałe zarzuty odwołania za bezzasadne, a tym samym podzielając stanowisko organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2930/15 - oddalił skargę Spółdzielni od powyższej decyzji, która twierdziła, że choć formalnie Wojewoda rozstrzygnął sprawę zgodnie z jej odwołaniem, to w innych aspektach nietrafnie ocenił prawidłowość pozwolenia na budowę. Sąd rozpoznając sprawę odniósł się do charakteru decyzji kasatoryjnej, tj. czy istniały podstawy do jej wydania, a także do pozostałych zarzutów prawa materialnego i procesowego sformułowanych przez Spółdzielnię, tj. do zarzutu naruszenia przez Wojewodę [...]art. 5 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 3 pkt 1 -3, art. 35 ust. 1 pkt 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, a także art. 6, 7, 8, 11, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., co zostało ponownie podniesione w niniejszej skardze. W szczególności Sąd za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie organu drugiej instancji odnoszące się do kwestii prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane. Należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 września 2016 r., wskazał "rozpoznając szczegółowe zastrzeżenia skarżącej, Wojewoda zbadał rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji co do meritum i w kilku miejscach potwierdził stanowisko Prezydenta [...]. Dzięki temu kwestie te w procesie ponownego rozpoznania sprawy nie będą musiały stać się przedmiotem postępowania dowodowego. " Odnosząc się do obecnie podnoszonych zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., gdyż skarżący został zawiadomiony przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. W dniu [...]maja 2016 r. zapoznał się z aktami sprawy. Natomiast pismo inwestora zawierające opinię prof. dr hab. arch. W. W. oraz skorygowany projekt budowlany wpłynęło do organu w dniu [...]kwietnia 2016 r., co wynika z prezentaty urzędu. Żadne nowe materiały dowodowe po dacie zawiadomienia, ani po zapoznaniu się przez skarżącego, nie zostały dołączone do akt sprawy. Poza tym w orzecznictwie przyjmuje się, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, czego w tej sprawie skarżąca nie wykazała. Spółdzielnia w skardze do WSA nie podważyła prawidłowości opinii prof. dr hab. arch. W. W. w kwestii nasłoneczniania lokali sąsiednich. Podkreślić należy, że w ponownym rozpoznaniu sprawy wytyczne Wojewody [...]z decyzji kasatoryjnej zostały przez organ I instancji wykonane. Inwestor poprzez częściową zmianę projektu budowlanego, dostosował inwestycję do stanu zgodnego z prawem. Z opinii prof. dr hab. arch. W. W. wynikało że wpływ na zacienienie sąsiednich nieruchomości ma nie projektowana inwestycja, ale inwestycje, które już zostały zrealizowane. Zarzuty skargi dotyczące sprzeczności zaskarżonej decyzji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady [...]z dnia [...]maja 2008 r., z uwagi na fakt, że przedmiotowy teren, oznaczony symbolem [...], przeznaczono na rezerwę pod budowę sieci technicznych uzbrojenia terenu, co wyklucza możliwość usytuowania podziemnego garażu, są bezzasadne Teren przedmiotowej inwestycji obejmuje m.in. obszar oznaczony w planie symbolem [...]. Zgodnie z § 28 pkt 18 planu zagospodarowania przestrzennego teren ten przeznaczony jest pod tereny dróg wewnętrznych. Przeznaczenie podstawowe terenu określa § 4 pkt 17 ppkt 1 planu, które obejmuje komunikację kołową, chyba że ustalenia szczegółowe stanowią inaczej, komunikacja piesza i rowerowa- dojścia i dojazdy do działek położonych przy drodze wewnętrznej oraz urządzenia techniczne związane z oświetleniem i odwodnieniem ulic lub ciągów pieszo-jezdnych. Z kolei § 4 pkt 17 ppkt 2 planu określa przeznaczenie dopuszczalne, jako infrastrukturę techniczną - sieci rozbiorcze i urządzenia uzbrojenia inżynieryjnego oraz przyłącza do budynków. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów [...]w zakresie możliwości lokalizacji zabudowy odnoszą się wyłącznie do części nadziemnych obiektów budowlanych, a zakaz zabudowy nie obejmuje konstrukcji podziemnej. Spółdzielnia błędnie wywodzi, że część podziemna budynku stanowi zabudowę w rozumieniu przedmiotowego planu miejscowego. Paragraf 2 planu miejscowego (tzw. słowniczek) nie zawiera definicji pojęcia zabudowy, ale w pkt 16, zawierającym definicję obowiązujących linii zabudowy, odnosi się do nadziemnych ścian budynku. Tak więc linie zabudowy nie dotyczą części podziemnej budynków, które mogą poza nie wykraczać. Paragraf 28 ust. 18 planu zagospodarowania, wprowadza zakaz zabudowy terenu jedynie w przestrzeni, a więc w części nadziemnej terenu. Umieszczenie zapisów w punkcie "Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego" w sposób nie budzący wątpliwości to potwierdzają. Projekt budowlany przewiduje lokalizację miejsc postojowych w garażu podziemnym, który swoją kubaturą nie wykracza powyżej poziomu terenu istniejącego i projektowanego, co pozostaje w zgodzie z zapisami planu. Na rysunku planu stanowiącym integralną część planu zagospodarowania przestrzennego wyznaczono linią "P" teren, na którym dopuszcza się lokalizację parkingów podziemnych i teren ten obejmuje przedmiotową inwestycję. Plan nie tylko nie zabrania lokalizowania garaży podziemnych, ale wręcz nakazuje ich lokalizację. Ponadto, zgodnie z § 28 ust. 18 pkt 5 planu miejscowego, ustalającego przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu [...], warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w pkt 1 stanowią, że zakazuje się wprowadzania zabudowy, zaś w pkt 5 stanowią, że dopuszcza się realizację na terenie tarasu powyżej wjazdu do garaży podziemnych łączącego ze sobą budynki na terenach [...]. Zapisy te odnoszą wyłącznie do części nadziemnej. Projekt budowlany spełnia wymagania planu miejscowego, ponieważ na terenie [...]na działce o numerze ewidencyjnym [...]zaprojektowano drogę wewnętrzną, jako funkcję podstawową z urządzeniami technicznymi związanymi z oświetleniem i odwodnieniem, co odpowiada przeznaczeniu terenu wskazanemu w planie zagospodarowania przestrzennego. Do powyższej kwestii odniosło się również Biuro Planowania i Zagospodarowania Przestrzennego [...]w piśmie z dnia [...]marca 2011 r., w którym wskazano, że zlokalizowanie na terenach oznaczonych [...]zabudowy w postaci garażu podziemnego nie wykraczającego swoją kubaturą powyżej poziomu terenu istniejącego i projektowanego, jest zgodne z zapisami planu miejscowego. Organ wskazał, iż ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu odnoszą się do części nadziemnych obiektów budowlanych. W skardze Spółdzielnia podniosła, że zaprojektowane na działce nr ew. [...]budynki są zbliżone do linii rozgraniczających na odległość mniejszą niż 4 m, podczas gdy zgodnie z § 5 ust. 2 lit. c planu miejscowego, jeżeli na rysunku planu nie wyznaczono linii zabudowy, odległość zabudowy od linii rozgraniczających dróg wewnętrznych ([...]), dróg publicznych ([...]), alei pieszych ([...]), ciągów pieszo - jezdnych ([...]) i placów miejskich ([...]) powinna wynosić przynajmniej 4 m. Zarzut ten jest bezzasadny. Na planie zagospodarowania terenu wskazano odległości od linii rozgraniczających terenu [...]. Teren ten zgodnie z ustaleniami szczegółowymi planu miejscowego ma szerokość 10 m w liniach rozgraniczających, oznaczonych literami: [...],[...]. Części budynków zgodnie z zapisami § 5 ust. 2 lit c planu miejscowego odsunięte są od linii rozgraniczających o przewidziane 4 m (także w przypadku fragmentu budynku od linii [...]). Jak wyjaśnił inwestor, Spółdzielnia oparła swoje twierdzenia na oczywistej omyłce pisarskiej w opisie projektu, gdyż oznaczenie pn. "linie rozgraniczające" odnosić się powinno do linii oznaczonych literami [...],[...]i [...]lub powinno brzmieć "do linii rozgraniczającej", wskazując 4 metrową odległość od krańca budynku do linii rozgraniczających. W skardze Spółdzielnia szeroko argumentowała, że inwestor nie posiada praw rzeczowych do nieruchomości, a w akcie notarialnym z dnia [...]października 2014 r., Rep [...], ustanowiono jedynie zobowiązanie sprzedającego ([...]sp. z o.o.) do ustanowienia służebności przesyłu, przez co Skarżący kwestionuje możliwość powstania infrastruktury, w szczególności zaopatrzenia budynku w energię i ciepło. Kwestia ta była już przedmiotem zarzutów, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 września 2016 r., nie stwierdził nieprawidłowości w tym zakresie. Mimo to wskazać można, że [...]z o.o. w piśmie nr [...]określającym warunki techniczne przyłączenia wyraziło zgodę na zasilanie obiektu energią elektryczną o określonej mocy. [...]nie uzależniono możliwości dostaw energii elektrycznej od zgody i uprawnienia do korzystania udzielonego przez [...]sp. z o.o. Jednocześnie istnieje oświadczenie spółki [...]sp. z o.o. z dnia [...].11.2014 r., w którym spółka wyraziła inwestorowi zgodę na przeprowadzenie ze stacji trafo w realizowanym budynku wielorodzinnym na części działki ew. nr [...]energetycznych linii zasilających do zasilania zabudowy na działkach [...],[...],[...],[...]planowanej przez inwestora. Ponadto, w przedwstępnej umowie sprzedaży z dnia [...]października 2014 r. , Rep [...]nr [...] (§ 3 tiret 2), zawarto zobowiązanie do "ustanowienia na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego działek o numerach ewidencyjnych: [...],[...],[...]i [...]wszelkich niezbędnych służebności przesyłu do podłączenia projektowanego dwuczęściowego budynku wielorodzinnego od strony części działki nr ew. [...] (po podziale [...]i [...], oraz innych służebności. Koresponduje to z warunkami technicznymi określonymi przez [...] S.A. Operator ten wyraził zgodę na zasilenie projektowanego budynku poprzez węzeł cieplny umieszczony w budynku [...]sp. z o.o. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Z przepisem tym koresponduje § 26 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którym działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć możliwość przyłączenia uzbrojenia działki do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Oświadczenie właściwych jednostek organizacyjnych ma jedynie potwierdzać, iż istnieje faktycznie możliwość wykonania takich podłączeń na określonych warunkach technicznych. Okoliczność, że na dzień wydawania decyzji inwestor nie posiadał praw rzeczowych do nieruchomości, a związany był z użytkownikiem wieczystym nieruchomości umową przedwstępna sprzedaży oraz ustanowienia służebności, nie pozbawia możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżąca bezzasadnie podnosiła również, że działki nr [...],[...]i [...], objęte planowaną zabudową, nie posiadają dostępu do drogi publicznej. Jak wynika z zatwierdzonej dokumentacji, włączenie do drogi ma się odbywać przez działkę o numerze ew. [...]- która ma dostęp do drogi publicznej, dzięki ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego tej działki służebności polegającej na prawie przejścia i przejazdu od ulicy [...]ulicą [...]. Ulica [...]przy której bezpośrednio usytuowana jest działka [...]należąca do spółki [...]sp. z o.o. jest drogą wewnętrzną. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Dostęp do drogi publicznej to prawnie i faktycznie zagwarantowana możliwość komunikacji pomiędzy terenem inwestycji a drogą publiczną. Konieczność zapewnienia dostępu do drogi publicznej dotyczy terenu, na którym planowane jest dane zamierzenie inwestycyjne, a nie wszystkich działek dziatki. Oddzielenie nieruchomości od drogi publicznej przestrzenią stanowiącą inną nieruchomość przy założeniu, że właścicielem obu działek jest ten sam podmiot, pozwała stwierdzić, iż nieruchomość, która nie jest położona bezpośrednio przy drodze publicznej w sensie prawnym posiada dostęp do takiej drogi. Reasumując zdaniem Sądu, nie można zarzucić organowi odwoławczemu naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.