III SA/Po 157/15

Dnia 03 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 oddala skargę M. K. w dniu [...] złożył wniosek o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r., deklarując realizację pakietów: – 2- rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.1 – uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha, – 2- rolnictwo ekologiczne w wariancie [...] – trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha, – 2- rolnictwo ekologiczne w wariancie [...] – uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha, – 6- zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie w wariancie 6.2 – produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na powierzchni [...] ha. We wniosku zadeklarował do płatności działki o następujących numerach ewidencyjnych nr [....], [...], [...] oraz [...] położone w województwie l., powiat s., gmina S., obręb Ż., nr [...] położoną w województwie z., powiat d., gmina K.P., obręb D., nr [...] położoną w województwie z., powiat d., gmina K. P., obręb S., nr [...] położoną w województwie z., powiat w., gmina T., obręb N. S. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krotoszynie decyzją wydaną w dniu [...] na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn. Dz.U. z 2013, poz. 173), art. 10 ust 1, art. 16 ust. 5, rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011) , § 2, § 3, § 10 §11, § 12, §18 ust 3, § 20 , § 26 i §38 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. przyznał wnioskodawcy płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości [...] zł., pomniejszonej o kwotę [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że gospodarstwo wnioskodawcy poddano kontroli metodą inspekcji terenowej w zakresie kwalifikowalności powierzchni, z której sporządzony został raport z czynności kontrolnych nr [...], w trakcie której stwierdzono następujące nieprawidłowości: 1. w wariancie [...]. – uprawy rolnicze – dla działki rolnej oznaczonej symbolem [...] zadeklarowana powierzchnia całkowita działki ([...] ha) jest mniejsza od powierzchni całkowitej stwierdzonej ([...]), dla działki oznaczonej symbolem [...] zadeklarowana powierzchnia całkowita działki ( [...] ha) jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej ([...]). Ponadto na ww. działkach stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej. Na obu działkach rośliną deklarowaną była mieszanka wieloletnia traw, podczas kontroli stwierdzono nieużytek. Inspektorzy stwierdzili, że na ww. działkach znajdują się chwasty wieloletnie w ilości i wielkości zagłuszającej trawy. Znajdują się też wieloletnie siewki drzew i krzewów. Gleba występuje w wysokich bruzdach. Co świadczy o nieprzygotowwaniu i niedostosowaniu pól do koszenia i zbioru trawy. Dla ww. działek zastosowano w raporcie kontrolnym kod – nieodpowiednie przeznaczenie plonu. oraz prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należnej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. 2. w wariancie [...] trwałe użytki zielone - dla działki rolnej oznaczonej symbolem [...] zadeklarowana powierzchnia całkowita działki ([...] ha) jest mniejsza od powierzchni całkowitej stwierdzonej ([...]). 3. w wariancie [...] uprawy sadownicze i jagodowe dla działki oznaczonej symbolem [...] zadeklarowana powierzchnia całkowita działki ([...] ha) jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej ([...]), dla działki oznaczonej symbolem [...] zadeklarowana powierzchnia całkowita działki ([...]) jest większa od powierzchni całkowitej stwierdzonej ([...]), dla działki oznaczonej symbolem [...] dodatkowo zastosowano w raporcie kontrolnym kod – prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby oraz kod – brak wykonywania co roku zabiegów uprawowych lub pielęgnacyjnych na plantacji. M. K. nie wniósł żadnych zastrzeżeń do przedstawionego mu raportu z czynności kontrolnych. W związku z ww. nieprawidłowościami stwierdzonymi w trakcie kontroli organ przyznał wnioskodawcy płatność do powierzchni deklarowanych z uwzględnieniem sankcji oraz nie przyznał płatności w wariancie 2.9 uprawy sadownicze i jagodowe, z uwagi na to, że różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności, a powierzchnią stwierdzoną w trakcie kontroli przekroczyła 20% powierzchni stwierdzonej. M. K. wniósł odwołanie od ww. decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości w części dotyczącej nieprzyznania płatności z tytułu realizacji pakietu uprawy sadownicze i jagodowe – wariant [...] na działce oznaczonej symbolem [...]. W uzasadnieniu odwołania zarzucił, że organ nie przeprowadził należytego postępowania dowodowego i nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności i dowodów mających wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżącego, błędnie przyjęto, że powierzchnia działki oznaczonej symbolem [...] wynosi [...]. Na działce tej uprawiane są porzeczki i aronie. Dokonane pomiary dotyczyły powierzchni działki, na której uprawiane są porzeczki. Błędne jest także stwierdzenie, że na działce prowadzono produkcję rolną niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną oraz, że nie zachowano należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Zdaniem skarżącego, nie wzięto pod uwagę, że gospodarstwo prowadzone jest metodami ekologicznymi, co potwierdza wynik kontroli jednostki certyfikującej. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. decyzją wydaną w dniu [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) oraz na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 173 ze zm.), utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że kluczowe dla rozstrzygnięcia miały ustalenia kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego w dniach [...], podczas której poddano weryfikacji działki rolne oznaczone symbolami [...], [...] i [...]. Organ wskazał, że w dniu kontroli działka oznaczona symbolem [...] była w nieodpowiednim stanie agrotechnicznym rzędy, w których znajdowały się krzewy porzeczki były silnie porośnięte roślinnością zagłuszającą prowadzoną uprawę, co w znaczy sposób utrudniało, czy wręcz uniemożliwiało rozwój i rozrost tych krzewów. Na zdjęciach udokumentowano zaniedbane rzędy, silnie porośnięte roślinami, chwastami bez przeprowadzonych zabiegów agrotechnicznych. Stan uprawy udokumentowany na zdjęciach nie potwierdza przeprowadzenia zabiegów agrotechnicznych w sposób prawidłowy, dzięki którym prowadzona uprawa winna składać się z rzędów zadbanych, oczyszczonych z trwałych chwastów, wśród których odnalezienie krzewów porzeczki, chociażby na podstawie dokumentacji fotograficznej, nie powinno stanowić problemu. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia powierzchni działki o symbolu [...] organ wyjaśnił, że w przypadku, gdy w wyniku kontroli na miejscu zostanie stwierdzona inna uprawa, niż deklarowana we wniosku i rolnik nie zgłosił zmiany na podstawie art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, to powierzchnię taką należy wykluczyć z płatności rolnośrodowiskowej. W ocenie organu odwoławczego, z raportu kontroli jednoznacznie wynika, że czynności kontrolne przeprowadzone zostały w sposób pozwalający określić faktyczną powierzchnię, na której spełnione zostały podstawowe warunki udzielania pomocy finansowej, tj. obszaru zatwierdzonego, będącego podstawą do redukcji płatności w ramach deklarowanego wariantu. Odnosząc się do materiału fotograficznego załączonego przez skarżącego do odwołania, organ stwierdził, że zdjęcia wykonane przez inspektora działającego w ramienia jednostki certyfikującej (na co wskazują tablice opisujące lokalizację wykonanych zdjęć) wykonane zostały w dniu [...] czyli już po stwierdzeniu nieprawidłowości przez inspektorów terenowych ARiMR, którzy udokumentowali nieprawidłowości na kwestionowanych działkach [...], [...] i [...] w dniu [...]. M.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: – art. 21 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że powierzchnia deklarowanych do płatności działek jest mniejsza od rzeczywistej oraz, że na części działek zaniechano prowadzenia działalności rolniczej, co w konsekwencji skutkowało zaniżeniem powierzchni gruntów rolnych do których przysługiwały płatności. – art. 16 rozporządzenia Komisji (UE) 65/2011 poprzez nieprawidłowe zastosowanie i w konsekwencji dokonanie pomniejszenia kwoty płatności. Skarżący zakwestionował także dokonane w trakcie kontroli pomiary powierzchni działek rolnych [...] i [...]. W odniesieniu do działki o nr [...] zarzucił, że organ w sposób nieprawidłowy nie uwzględnił powierzchni tej działki obsadzonej krzewami aronii. Zdaniem skarżącego, organ nieprawidłowo zastosował wykluczenie przedmiotowej powierzchni wyłącznie z uwagi na niezastosowanie przez skarżącego wymogów określonych w art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. W załączeniu skargi skarżący przedłożył pismo z 5 listopada 2014 r. sporządzone przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji w Warszawie, Oddział Badań i Certyfikacji w P., z którego wynika, że stwierdzone w czasie kontroli w 2013 r. zachwaszczenie nie stanowiło zagrożenia dla prowadzonej uprawy, ponieważ było to zachwaszczenie chwastami jednorocznymi, właściwymi dla danego gatunku uprawy, potwierdzające, że prowadzona uprawa była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej i nie może być traktowane, jako nieprzestrzeganie wymogu rozporządzenia rolnośrodowiskowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący, w powołaniu na art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z przedłożonych dokumentów na okoliczność, że wszystkie działki należące do skarżącego, które były przedmiotem wniosku o przyznanie płatności na 2013 r. były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, że wykonane przez pracowników ARiMR pomiary działek metodą GPS nie były prawidłowe i nie odzwierciedlają rzeczywistej powierzchni upraw zgłoszonej do płatności oraz , że wszystkie działki objęte wnioskiem o płatność są uprawiane w ramach programu rolnośrodowiskowego metodami ekologicznymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krotoszynie z dnia [...] o przyznaniu wnioskodawcy płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy organy administracji prawidłowo ustaliły, że określone w decyzji powierzchnie działek rolnych nie mogły zostać zakwalifikowane do płatności rolnośrodowiskowej, albowiem ich uprawa lub zagospodarowanie nie spełniały wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach. Na wstępie należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej zostało przeprowadzone z zachowaniem reguł wynikających z przepisów prawa. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji wydawanych przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy tejże ustawy stanowią inaczej. Według art. 21 ust. 2 ustawy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Powyższe reguły stanowią modyfikację zasad wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego. Pierwszą z nich jest zasada praworządności, którą odzwierciedlają postanowienia art. 7 k.p.a. Według zaś reguły drugiej, organ zobowiązany jest w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Warto tu przypomnieć, że druga z zasad została ograniczona w stosunku do ogólnej reguły ujętej w art. 77 § 1 k.p.a., ponieważ na organ został nałożony obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, jednak bez zobowiązania tego organu do podejmowania z urzędu wszelkiej inicjatywy co do zebrania materiału dowodowego. Wprowadzenie takiego uregulowania nie może pozostać bez związku z zasadą rozłożenia ciężaru dowodu. Rozwiązania przyjęte w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy wskazują, że to strona musi wykazywać się wzmożoną aktywnością w gromadzeniu oraz przedstawianiu dowodów i nie może oczekiwać, że organ prowadzący postępowanie będzie z urzędu podejmował wszelkie środki dowodowe niezbędne do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 3 ustawy). W ocenie Sądu, organy administracji w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny i dokonały jego oceny, nie przekraczając jednocześnie ram swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), wskazując podstawy dokonanej oceny, czemu dano wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Z tego względu Sąd stwierdził, że przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z przedłożonych przez stronę skarżącą w toku postępowania sądowego dokumentów okazało się zbędne dla wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności. W rezultacie Sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącego na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu zatem, podniesione w skardze zarzuty, dotyczące błędnego ustalenia stanu faktycznego nie są uzasadnione. Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytuły realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w 2013 r., zgodnie z § 50 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2013.361) jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. U. Nr 33, poz. 262 Zgodnie z § 2 rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Nr 73/2009, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5 - letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), zwane "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej oraz 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. W myśl § 9 ust. 2, rozporządzenia, w przypadku pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako: 1. grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wariantów dla upraw rolniczych, warzywniczych, zielarskich czy sadowniczych z jagodowymi, 2. trwałe użytki zielone - w przypadku wariantów określonych dla trwałych użytków zielonych oraz jako 3. sady, w których m. in. są uprawiane krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, będące krzewami ukorzenionymi i spełniającymi wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego - w przypadku wariantów dla upraw sadowniczych i jagodowych. Zgodnie z § 3 rozporządzenia, podstawowymi wymaganiami, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, są: 1) wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; 2) minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia wymienionego w § 2 ust. 1 pkt 3, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005", wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia; 3) inne odpowiednie wymogi obowiązkowe, o których mowa w art. 39 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1698/2005, wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe obowiązany jest, na podstawie § 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia, do przestrzegania wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu, określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Wśród wymogów, od spełnienia których uwarunkowane jest przyznanie płatności do uprawy sadowniczej w ramach realizowanego przez skarżącego w 2013 roku wariantu 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) było wykonywanie na plantacji zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych, prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby oraz utrzymywanie określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia "Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów", w części II. Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne w ust. 1 pkt) 2 lit. b) – minimalnej obsady krzewów. Dodatkowo, jednym z warunków, którego spełnienie warunkowała w badanym okresie możliwość otrzymania płatności za realizację pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne – było prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) Nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) Nr 2092/91 (Dz.U. UE L 189 z dnia 20.07.2007 r.) oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia, w szczególności w zakresie uprawy roślin (§ 7 rozporządzenia). Zgodnie z § 38 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części działek rolnych w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie. Wysokość zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowej została określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia. W przypadku prowadzenia produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby, wysokość zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowej wynosi 100% dla działki rolnej. W ocenie Sądu, organ zasadnie zmniejszył o 100% dla działki rolnej [...] płatność rolnośrodowiskową w ramach pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne. Wbrew twierdzeniu skarżącego, z analizy rejestru działalności rolnośrodowiskowej nie można wyprowadzić wniosku, że w dniu [...] przeprowadził on koszenie gruntów. Miarodajne dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie są dowody sporządzone przez organ w trakcie kontroli, z których wynika, że uprawa była w nieodpowiednim stanie agrotechnicznym. Organ ustalił, że rzędy, w których znajdowały się krzewy porzeczki były silnie porośnięte roślinnością "zagłuszającą" prowadzoną uprawę, co w znaczny sposób utrudniało czy wręcz uniemożliwiało rozwój i rozrost krzewów. Z dokumentacji zdjęciowej wynika, że udokumentowano zaniedbane rzędy, silnie porastające roślinami, chwastami bez przeprowadzonych zabiegów agrotechnicznych. W rezultacie organ prawidłowo przyjął, że na przedmiotowej działce skarżący nie wykonywał niezbędnych do uprawy porzeczki zabiegów agrotechnicznych. Stan uprawy udokumentowany na fotografiach terenu wykonanych w dniu [...] nie potwierdzał przeprowadzenia zabiegów agrotechnicznych w sposób prawidłowy, dzięki którym prowadzona uprawa powinna składać się z rzędów, zadbanych, oczyszczonych z trwałych chwastów. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w odniesieniu do działki o symbolu [...] organ administracyjny w sposób właściwy dokonał pomiarów powierzchni działki, na której uprawiana była roślina wskazana we wniosku o przyznanie płatności. Działanie to odpowiadało dyspozycji art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzenia oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r. ze zm.), w myśl której jeżeli podane we wniosku dane zdezaktualizowały się lub są nieprawidłowe, rolnik powinien z własnej inicjatywy złożyć zmianę do wniosku. Skoro zatem w wyniku kontroli na miejscu została stwierdzona inna uprawa niż deklarowana we wniosku i rolnik nie zgłosił zmiany na podstawie art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, to powierzchnię taką należało wykluczyć z płatności rolnośrodowiskowej. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego został ustalony także, w sposób prawidłowy, stan faktyczny dotyczący działek rolnych oznaczonych identyfikatorami [...] i [...]. Na działkach tych stwierdzono nieprawidłowość polegającą na zaniechaniu prowadzenia działalności rolniczej. Organ ustalił występowanie na działkach samosiejek drzew oraz silnie porastającą roślinność wskazującą na nieużytkowanie terenu przez dłuższy okres, bez przeprowadzania zabiegów agrotechnicznych, mających na celu utrzymanie gruntów zgodne z normami określonymi w rozporządzeniu z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm. Okoliczność ta znalazła wyraz w dokumentacji fotograficznej dokonanej zarówno dla działki rolnej [...], jak i [...], stanowiących załącznik do raportu kontroli. Organ zasadnie przyjął, że występowanie samosiejek drzew na tych działkach wskazuje na brak utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej, w szczególności zgodnie z minimalnymi normami. Stan tych gruntów uniemożliwiał pozyskiwanie z nich produktów rolnych bądź utrzymywanie ich zgodnie z normami. Wykluczał też przyznanie płatności rolnośrodowiskowych do tych działek w analizowanym okresie. Odnosząc się do materiału fotograficznego przedłożonego przez skarżącego w toku postępowania, prawidłowa była ocena organu, który stwierdził, że zdjęcia te zostały wykonane w dniu [...], czyli już po ustaleniu nieprawidłowości na wskazanych działkach rolnych, co nastąpiło w dniu [...]. To samo dotyczy opinii Spółki A z dnia [...]. Opinia ta została sporządzona na wniosek skarżącego na podstawie ustaleń jednostki certyfikującej poczynionych w dniu [...], czyli po przeprowadzeniu kontroli przez organ w dniu [...]. Zatem nie sposób uznać, aby dokumenty te mogły podważyć prawidłowość ustaleń organu dokonanych na podstawie materiału dowodowego, sporządzonego w trakcie kontroli. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.