II GSK 3706/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 377/17 w sprawie ze skargi A. S.A. w R. na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie; 2. zasądza od A. S.A. w R. na rzecz Zarządu Województwa P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 12 września 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 377/17 uwzględnił skargę A. S.A. w R. na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji rozstrzygał w następującym stanie faktycznym i prawnym: A. S.A. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca lub spółka) w dniu 4 lipca 2016 r. złożyła do Zarządu Województwa P. wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "[...]". W wyniku oceny merytorycznej dokonanej przez Komisję Oceny Projektów w dniu 25 października 2016 r. stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryteriów merytorycznych dopuszczających standardowych. Odwołując się do zapisu § 5 ust. 4 pkt 4 Regulaminu konkursu, zakwestionowano spełnienie przez spółkę kryterium IX dotyczącego wykonalności instytucjonalnej oraz finansowej projektu. Oceniający projekt eksperci zgodnie stwierdzili, że wnioskodawca nie jest przygotowany pod względem finansowym do wdrożenia projektu o wartości 2.48 mln zł. Innych zastrzeżeń nie odnotowano. Uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Zarząd Województwa P. postanowił nie uwzględnić protestu. W uzasadnieniu powołał się na ponowną weryfikację wniosku dokonaną przez ekspertów, którzy podtrzymali wniosek o niespełnieniu przez spółkę opisanego wyżej kryterium. Zdaniem ekspertów dotychczasowa działalność wnioskodawcy, w tym malejący dynamicznie poziom przychodów oraz poniesiona w roku 2015 strata, nie uzasadnią przyjmowanych przez wnioskodawcę pozytywnych założeń co do wzrostu poziomu sprzedaży w 2016 r. Ponadto, spółka nie wykazała, że zadeklarowane wsparcie w formie kredytu zostanie jej faktycznie przyznane. W ocenie ekspertów istnieje wysokie ryzyko dla realizacji zgłoszonego projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem wskazanym na wstępie uwzględnił skargę spółki. W uzasadnieniu cytując treść art. 37 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), oraz § 5 pkt 4.2 i 4.3 Regulaminu Konkursu, wskazał, iż powodem negatywnej oceny było nieprzygotowanie wnioskodawcy pod względem finansowym do wdrożenia projektu dużej wartości. Formułując ocenę, badano wielkość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów z prowadzonej działalności, perspektywy finansowe dotyczące lat przyszłych, a także zwrócono uwagę na fakt, że wnioskodawca nie wykazał źródła finansowania projektu. WSA zaznaczył, że w odpowiedzi na zarzut skargi dotyczący braku wezwania skarżącego do złożenia wyjaśnień w trybie § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu, pełnomocnik Zarządu podkreślił, że wezwanie do uzupełnienia wniosku zarezerwowane jest dla przypadków, w których nie można dokonać jednoznacznej oceny danego kryterium - jest ono uprawnieniem ekspertów nie zaś prawem strony, gdyż z powołanych zapisów Regulaminu nie sposób wywieść wniosku o uniwersalnym prawie wnioskodawcy do dokonania korekty wniosku w każdym przypadku. Ponieważ powyższe argumenty pełnomocnika Zarządu korespondują z twierdzeniami skarżącej o zaniechaniu wezwania jej przez organ do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień - Sąd przyjął tę okoliczność za bezsporną. Zdaniem Sądu I instancji na etapie oceny merytorycznej eksperci nie posiadali wystarczających informacji, które umożliwiłyby im ocenę spełnienia poszczególnych kryteriów merytorycznych dopuszczających. W opisanej sytuacji eksperci powinni zwrócić się do wnioskodawcy w trybie określonym w § 5 ust. 4 pkt 7 i pkt 8 Regulaminu konkursu, o uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub informacji o projekcie lub dokonanie korekt czy uzupełnień wniosku lub załączników. Brak takiego wezwania i nieprzyznanie punktów w zakresie wymienionych kryteriów oznacza, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem § 5 ust. 4 pkt 7 - 9 Regulaminu konkursu oraz zasad przejrzystości i rzetelności, o których mowa w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. W skardze kasacyjnej Zarząd Województwa P. zaskarżył powyższy wyrok w całości, wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przypisanych, zrzekając się jednocześnie na podstawie art. 176 ust. 2 p.p.s.a. przeprowadzenia rozprawy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: I. Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego błędna wykładnię, tj.: a) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z § 5 ust. 4 pkt 7 i 8 Regulaminu konkursu, poprzez błędne przyjęcie, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem zasad przejrzystości i rzetelności; b) art. 44 ust. 2 w związku z § 5 ust. 4 pkt 7 i 8 Regulaminu konkursu, poprzez błędne przyjęcie, iż Instytucja Zarządzająca RPO WP w ramach ustanowionego regulaminu konkursu ma obowiązek wzywać beneficjentów do złożenia wyjaśnień, przy czym w ocenie organu Regulamin konkursu jasno wskazuje, iż wezwanie do uzupełnień lub wyjaśnień to jest uprawnienie Komisji Oceniającej Projekt i jest stosowane w przypadku powziętych wątpliwości, które w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły. II. Naruszenie przepisów postępowanie, tj.: a) art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a/ ustawy wdrożeniowej poprzez uwzględnienie skargi, w sytuacji gdy uchwała Zarządu Województwa P. w R. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu wniesionego w dniu 14 listopada 2016 r. przez przedsiębiorstwo A. S.A. od negatywnej oceny merytorycznej wniosku pn. "[...]" nr [...], złożonego w ramach Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014 - 2020 nie została wydana w sposób naruszający prawo i naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik oceny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Komplementarny charakter zarzutów skargi kasacyjnej uzasadnia ich łączne rozpoznanie. Istota tych zarzutów odnosi się do oceny zawartej w zaskarżonym wyroku. Zdaniem kasatora stanowisko Sądu I instancji jest błędne, gdyż ocena projektu jest zgodna z prawem. Negatywna ocena wniosku wynikała z niespełnienia kryteriów jakościowych, dokonana na podstawie dokumentów źródłowych dostępnych przy pierwszej ocenie merytorycznej. Wszelkie uzupełnienia dokumentacji będące załącznikiem do protestu zgodnie z zasadami oceny protestów nie mogą być brane pod uwagę. Ze zgromadzonej dokumentacji jednoznacznie wynika, że organ administracji działał na podstawie Regulaminu konkursu. Zarzucono, że ustalenia Sądu I instancji nie są prawidłowe w zakresie zgromadzonej dokumentacji, gdyż zgodnie z przepisami prawa oraz regulaminami wnioskodawca ma obowiązek złożyć kompletną i poprawną dokumentację, która podlega poszczególnym weryfikacjom. Zarzucono, że uzasadnienia dokonanej oceny w przypadku nieprzyznania punktów jasno wskazują jakiego typu braki posiadał wniosek skarżącej. Podniesiono, że przepis § 5 ust. 4 pkt 7 regulaminu konkursu miał na celu wskazanie wnioskodawcom, iż jeżeli dojdzie do wezwania do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym przez KOP, to wnioskodawca będzie miał prawo tylko i wyłącznie do jednokrotnej poprawy wniosku w tym wskazanym przez KOP zakresie. W związku z powyższym wskazać należy, że z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipa 2014 r. wynika, iż właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, dokonując oceny projektów pod względem spełnienia kryteriów wyboru zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określanymi w art. 125 ust. 3 lit. a/ rozporządzenia ogólnego, wymagając od wnioskodawcy, stosowanie do art. 37 ust. 5 tej ustawy, wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów. Jednocześnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy wynika, że właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia postępowania konkursowego na podstawie określonego przez siebie regulaminu, którego postanowienia mają wiążący charakter zarówno w odniesieniu do instytucji zarządzającej przeprowadzającej postępowanie konkursowe w sprawie wyboru projektów do dofinansowania, jak i w takim samym stopniu do podmiotów przystępujących do postępowania konkursowego z zamiarem ubiegania się o dofinansowanie zgłaszanych projektów. Stosownie do art. 44 ust. 1 i 2 przywołanej ustawy oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów. Właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji lub eksperci, o których mowa w art. 49. Ponadto nie można pomijać konsekwencji wynikających z art. 50 i art. 67 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. Zgodnie z tymi przepisami do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy, a także do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Ma to tę konsekwencję, że nie pozostaje bez wpływu na zakres postępowania ("wyjaśniającego") prowadzonego w sprawie oceny wniosku. Ogranicza się on bowiem do oceny projektu pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, co znajduje swoje jednoznaczne potwierdzenie w art. 37 ust. 2 w zw. z art. 44 ust. 1 ww. ustawy, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 tej ustawy. Z regulacji tych wynika zaś, że przedmiotem postępowania regulowanego ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. jest ocena projektu, w konsekwencji czego właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Przedmiotowo istotne elementy wniosku o dofinansowanie nie mogą być również modyfikowane w toku postępowania konkursowego, w tym w trybie określonym w art. 43 ustawy oraz w trybie określonym postanowieniami Regulaminu konkursu. Byłoby to bowiem nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasada szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3547/17, baza orzeczeń nsa.gov.pl). Warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnienie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów. Zatem to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany projekt kryteria te spełnia. Zaś zadaniem instytucji odpowiedzialnej za zarządzanie i realizację programu wsparcia jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez wnioskodawcę. Na tle takich regulacji zwraca się uwagę w orzecznictwie sądowym, że całość dokumentacji przedkładanej do konkursu musi być spójna i dotyczyć tego samego zamierzenia, pierwotnie scharakteryzowanego we wniosku i dlatego właśnie wykluczona jest możliwość wprowadzenia do projektu jakichkolwiek modyfikacji w toku oceny, z wyjątkiem tych wynikających wprost z wezwania właściwej instytucji (por. wyroki NSA z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1638/13; z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16 baza orzeczeń nsa.gov.pl). Regulamin konkursu może przewidywać w procedurze oceny wniosków i wyborze projektów do dofinansowania podjęcie przez instytucję zarządzającą pewnych tzw. czynności naprawczych. W § 5 regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków RPOWP na lata 2014-2020 w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4. Wsparcie MŚP, Poddziałania 1.4.1. Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP (zwanego dalej Regulaminem) zawarto regulacje dotyczące oceny wniosków i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu w przypadku konieczności uzyskania od wnioskodawcy dodatkowych wyjaśnień lub informacji o projekcie lub dokonania korekt/uzupełnień wniosku i załączników wynikających z dokonanej przez KOP oceny kryteriów merytorycznych, oceniający za pośrednictwem IOK zwracają się z wezwaniem do wnioskodawcy o dokonanie stosownych uzupełnień/korekt lub wyjaśnień. W tym celu oceniający przedstawiają taką potrzebę Przewodniczącemu KOP i za pośrednictwem IOK wnioskodawca wzywany jest do złożenia wyjaśnień. Stosownie do § 5 ust. 4 pkt 8 Regulaminu na etapie oceny merytorycznej wnioskodawca ma prawo do dokonania jednokrotnych wyjaśnień, uzupełnień lub korekt w zakresie wskazanym przez KOP. W mys § 5 ust. 4 pkt 9 tego Regulaminu wnioskodawca składa uzupełnienia/wyjaśnienia na piśmie w terminie do 7 dni kalendarzowych od daty otrzymania wezwania. W przypadku niezłożenia uzupełnień/wyjaśnień w tym terminie, wniosek jest oceniany na podstawie dostępnych informacji, zawartych w pierwotnie złożonej dokumentacji. Przewidziana w ww. regulacjach Regulaminu procedura służy wyjaśnieniu wątpliwości powstałych przy ocenie poszczególnych kryteriów wyboru projektu. Użyty w postanowieniach § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu zwrot: "w przypadku konieczności uzyskania dodatkowych wyjaśnień" nie oznacza wyłącznie dowolnego uprawnienia, z którego ocieniający mogą, a nie muszą skorzystać. Skoro słowo: "konieczność" w języku polskim oznacza: "to co jest konieczne, niezbędne albo to, że coś jest konieczne, nieuchronne, nie dające się uniknąć; nieodzowność, przymus" (por. Słownik Języka Polskiego pod red. M. Szymczaka, Wyd. PWN, W-wa 1982 r., t. I, str. 989), to tym samym przyjąć należy, że postanowienia § 5 ust. 4 pkt 7 regulaminu o konieczności uzyskania dodatkowych wyjaśnień mają charakter zobowiązujący (a nie wyłącznie uprawniający) w tym sensie, iż oczywistość istnienia tego rodzaju konieczności powinna wynikać z analizy informacji dokonanej przez oceniających, a przedstawionych przez wnioskodawcę. Innymi słowy, o ile przedstawione przez wnioskodawcę informacje nie pozwalają w sposób jednoznaczny ocenić danego kryterium, czy też pozostawiają wątpliwości co do spełnienia danego kryterium, to zważywszy na zasadę przejrzystości i rzetelności wyboru projektów do dofinansowania należy zastosować procedurę przewidzianą w § 5 ust. 4 pkt 7 i 8 Regulaminu. Sąd administracyjny kontrolując natomiast zaskarżony akt w tym aspekcie powinien rozważyć czy sposób w jaki zostały sformułowane w tej kwestii oceny ekspertów uzasadniał potrzebę wystąpienia przez oceniających o dodatkowe wyjaśnienia lub uzupełnienia wniosku. Jednocześnie zważywszy na treść art. 37 ust. 2 i art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. wskazać należy, że w postępowaniu odwoławczym wywołanym protestem od negatywnej oceny projektu, przedmiotem tego postępowania w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów musi być ten sam projekt. Z powołanych przepisów oraz art. 53 ust. 1 i art. 57 powołanej ustawy wynika, że celem rozpoznania protestu jest w istocie weryfikacja prawidłowości oceny projektu w kontekście kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, a także zarzutów o charakterze proceduralnym, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Efektem wniesienia protestu jest więc ponowna ocena złożonego wniosku w zakresie spełnienia konkretnych kryteriów wyboru projektu (art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r.). Powyższe oznacza więc, że podniesiona w uzasadnieniu protestu argumentacja powinna umożliwić organowi rozpatrującemu ten środek odwoławczy zbadanie jego zasadności. Wyżej przedstawione zasady powinny zostać uwzględnione przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu skargi. Innymi słowy, Sąd I instancji dokonując kontroli legalności zaskarżonego w trybie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. aktu powinien był zbadać, czy ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z ww. regułami, dokonując jej weryfikacji w oparciu o załączoną do skargi kompletną dokumentację. Sąd I instancji stwierdzając w zaskarżonym wyroku, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, uznał za zasadny zarzut zawarty w skardze o zaniechaniu wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień. Sąd I instancji uznał za bezsporną okoliczność o braku wezwania do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień, opierając się w tym względzie – jak podkreślił – na twierdzeniach zawartych w skardze oraz na stanowisku przedstawionym w odpowiedzi na skargę. Sąd przedstawiając stan sprawy podkreślił, że: "Z odpowiedzi na skargę wynika zatem, że organ nie uznał za konieczne i nie zastosował w niniejszej sprawie przewidzianego w Regulaminie trybu wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień, uzupełnień bądź korekt". Sąd przy tym nie zwrócił uwagi, że IZ przywołując w odpowiedzi na skargę postanowienia § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu konkursu jednocześnie stwierdziła, iż: "Powyższy przepis miał na celu wskazanie Wnioskodawcom, że jeżeli dojdzie do wezwania do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym przez KOP, to Wnioskodawca będzie miał prawo tylko i wyłącznie do jednokrotnej poprawy wniosku w tym wskazanym przez KOP zakresie". Natomiast skarżąca w skardze kwestionując ocenę zawartą w uchwale z dnia [...] maja 2017 r., którą nie uwzględniono protestu, odwoływała się m.in. do dokumentów załączonych do tej skargi, podkreślając przy tym jakie argumenty i dokumenty przedstawiła w złożonym proteście. Przy tak sformułowanych zarzutach zawarto też w skardze stwierdzenie: "Nadmieniamy, że nie zostaliśmy wezwani przez Urząd Marszałkowski do uzupełnienia dokumentacji i złożenia dodatkowych wyjaśnień". Zauważyć zatem należy, że Sąd I instancji przedstawiając stan sprawy wskazał jedynie, iż w wyniku negatywnej oceny merytorycznej z dnia 25 października 2016 r. zakwestionowano spełnienie przez spółkę kryterium IX dotyczącego wykonalności instytucjonalnej oraz finansowej projektu, gdyż wnioskodawca nie jest przygotowany pod względem finansowym do wdrożenia projektu o wartości 2,48 mln zł. Odnosząc się natomiast do uchwały Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu, Sąd podkreślił, iż organ ten w uzasadnieniu powołał się na ponowną weryfikację wniosku przez ekspertów, którzy podtrzymali wniosek o niespełnieniu przez spółkę przedmiotowego kryterium. Sąd jednakże w ogóle nie zwrócił uwagi, iż w uzasadnieniu negatywnej oceny wniosku z dnia 25 października 2016 r. poza oceną przedstawionego sposobu finansowania projektu wskazano też, że do wnioskodawcy zostało wysłane pismo wzywające do złożenia uzupełnień w zakresie przedłożenia dokumentów w celu uwiarygodnienia źródła finansowania projektu i wyjaśniono z jakich przyczyn dokonane uzupełnienia nie były brane pod uwagę przy ocenie. W złożonym proteście skarżąca kwestionując negatywną ocenę wniosku co do braku spełnienia kryterium IX w zakresie niespełnienia warunków wykonalności finansowej projektu, zawarła także stanowisko odnośnie skierowanego do niej pisma nr [...] z dnia 2016-08-[...]. Wśród załączonej do skargi kasacyjnej tzw. kompletnej dokumentacji znajduje się m.in. pismo z dnia 30 sierpnia 2016 r. z załącznikiem skierowane do skarżącej w trybie § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu konkursu. Jednocześnie w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały z dnia [...] maja 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu zawarto stanowisko odnoszące się do kwestii związanej z tym, jakie dokumenty oraz z jakich powodów stanowiły podstawę ponownej oceny merytorycznej w zakresie kryteriów jakościowych w związku z rozpatrzeniem protestu. Sąd I instancji dokonując kontroli legalności zaskarżonej uchwały w zakresie tego, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, nie rozpoznał sprawy w tym względzie przez pryzmat powyższej dokumentacji. Sąd I instancji ocenę o zasadności zarzutu skargi o zaniechaniu wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień oparł jedynie, jak to już wyżej stwierdził NSA, o twierdzenia zawarte w skardze i odpowiedzi na skargę, nie weryfikując tych twierdzeń ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami, których przedmiotem była ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez skarżącą. Sąd administracyjny nie jest zwolniony z obowiązku formułowania ocen odnoszących się do stanu faktycznego ustalonego przez organy. Z przyczyn wyżej wskazanych za co najmniej przedwczesne należy uznać stanowisko Sądu I instancji, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny. Ponownie rozpoznając skargę Sąd I instancji uwzględni powyższe wskazania. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).