I SA/Gd 133/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi H. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok oddala skargę. Decyzją z dnia 4 czerwca 2014 r. Prezydent Miasta ustalił H.B. i M.B. podatek od nieruchomości na rok 2014 w kwocie [...] zł. Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. odwołanie od powyższej decyzji złożyli H.B. i M.B. kwestionując przyjętą stawkę podatkową w przypadku miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym, wskazując, że miejsca postojowe stanowią nierozłączny element budownictwa mieszkaniowego. Powołano się także na publikacje Ministra Finansów w Gazecie Prawnej, z której wynika, że podatek od nieruchomości od miejsc postojowych w budynkach mieszkalnych powinien być naliczany tak jak od lokalu mieszkalnego. Rozpatrując sprawę w związku z wniesionym odwołaniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 1 grudnia 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wskazano, że podstawę ustalenia obowiązku podatkowego w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (zwanej dalej "ustawą"), które określają podmiot i przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Po przywołaniu treści art. 2 ust. 1, art. 3 i art. 6 ust. 1 tej ustawy oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. tj. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z zm.) uznano decyzję Prezydenta Miasta za prawidłową. Z akt sprawy wynikało, że H.B. i M.B. są współwłaścicielami gruntu ozn. jako działka nr [...], w udziale w nieruchomości wspólnej ([...]) oraz w udziale 1/9 części we współwłasności lokalu - garażu wielostanowiskowego. W ewidencji gruntów działka ta oznaczona jest jako B - tereny mieszkaniowe, z rejestru budynków wynika, że na działce znajduje się budynek o funkcji niemieszkalnej - hala garażowa. Z akt sprawy wynikało też, że w dniu 26 marca 2014 r. M.B. i H.B. nabyli udział 1/9 części lokalu niemieszkalnego - hali garażowej stanowiącej odrębną nieruchomość o pow. użytkowej 219,76 m2, dla którego prowadzona jest księga wieczysta KW [...] położoną w budynku przy ul. S. (akt notarialny z dnia 26 marca 2014 r. Rep. A Nr [...]). Z przedmiotowym lokalem związany jest udział wynoszący [...] części w nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą Kw nr [...]. W dniu 2 kwietnia 2014 r. strona złożyła do organu pierwszej instancji informację w sprawie podatku od nieruchomości, w której wskazała do opodatkowania m.in. grunt o pow. 45,85 m2 (miejsce postojowe) oraz powierzchnię lokalu niemieszkalnego "pozostałe" - 24,42 m2. Zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji M.B. i H.B. podatek od nieruchomości na rok 2014 (9 miesięcy), w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że wysokość podatku ustalona została w sposób następujący: - grunty - ilość miesięcy 9; pow. 45[...] m2; stawka [...] zł/m2 = [...] zł, - budynki pozostałe lub ich części - ilość miesięcy 9; pow. [...] m2; stawka [...] zł/m2 = [...] zł, Łącznie kwota podatku wynosiła [...] zł. Obliczając wysokość podatku, organ pierwszej instancji przyjął stawki przewidziane w § 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. e uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia 26 września 2013 r. w sprawie określenia wysokości stawek i zwolnień w podatku od nieruchomości na terenie Miasta ([...]). Kolegium w zaskarżonej decyzji wskazało, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował stawkę podatku od nieruchomości przewidzianą w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy, czyli jak dla budynków lub ich części pozostałych. Powołano przy tym uchwałę 7 sędziów z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt II FPS 4/11, w której Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał analizy przepisów prawa i wyraził pogląd, iż garaż (również miejsce postojowe w hali garażowej) może stanowić, bądź to pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, bądź odrębną własność lokalową, co wprost wpływać będzie na sposób jego opodatkowania. W pierwszej z tych sytuacji garaż nie będzie stanowił odrębnego od samodzielnego lokalu mieszkalnego przedmiotu opodatkowania. Będzie zatem podlegał opodatkowaniu tak jak lokal mieszkalny. Dotyczy to wszystkich sytuacji, w których nie wyodrębniono prawnie własności lokalowej: np. miejsce postojowe w hali garażowej z podziałem quo ad usum. W sytuacji, gdy garaż (miejsce postojowe w hali garażowej) został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalne przeznaczeniu, stanowiący odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). W oparciu o to, Sąd w przedmiotowej uchwale sformułował następującą tezę, iż w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy. Powyższe zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego potwierdziło legalność decyzji organu pierwszej instancji. Nie zgadzając się z decyzją SKO skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze wyrazili pogląd, że miejsce postojowe przeznaczone na parkowanie pojazdu związanego z funkcją mieszkalną powinno być opodatkowane jak lokal mieszkalny. Zacytowali także definicję pojęcia "zasoby mieszkaniowe", na którą powołał się Minister Finansów w interpretacji z 5 marca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest wysokość stawki podatkowej w podatku od nieruchomości jaka powinna być zastosowana przy opodatkowaniu miejsca postojowego usytuowanego w hali garażowej, stanowiącej przedmiot odrębnej własności. O wyniku rozstrzygnięcia tego problemu przesądza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11, jako że rozstrzygnięto w niej kwestię stanowiącą przedmiot sporu występującego w rozpoznanej sprawie. Z art. 269 § 1 i art. 187 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika bowiem moc wiążąca uchwał. Podkreślić należy, że uchwała wiąże nie tylko w danej sprawie (art. 187 § 2 p.p.s.a.), ale również w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym. Dopóki nie nastąpi zmiana stanowiska zawartego w uchwale, dopóty sądy administracyjne stanowisko to powinny respektować. W ww. uchwale z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FPS 4/11 Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że przepis art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali wskazuje, że samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W ust. 4 art. 2 wskazano także, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi". Z powyższych przepisów należy wyprowadzić wniosek, że garaż może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W pierwszej z tych sytuacji, nie będzie stanowił odrębnego, od samodzielnego lokalu mieszkalnego, przedmiotu opodatkowania. Będzie zatem podlegał opodatkowaniu tak jak lokal mieszkalny. Dotyczy to wszystkich tych sytuacji, w których nie wyodrębniono prawnie własności lokalowej np. miejsce postojowe w hali garażowej z podziałem quoad usum. W sytuacji, gdy garaż został wyodrębniony jako lokal o innym niż mieszkalnym przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, nie dzieli losu budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). Dalej Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że dla potrzeb kwalifikacji przedmiotu opodatkowania w postaci odrębnej własności lokalowej - garażu niezbędne jest ustalenie, czy ma on charakter mieszkalny, czy też takiego charakteru nie można mu przypisać. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "garaż", w rozumieniu potocznym, to pomieszczenie przystosowane do przechowywania samochodów (Słownik współczesnego języka polskiego, pod. red. B. Dunaja, WILGA, Warszawa 1996, s. 166). Uwzględniając kryterium zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich, trzeba uznać, zdaniem NSA, że garaż nie spełnia funkcji mieszkalnych. W sytuacji, gdy stanowi on odrębny od innych części budynku, przedmiot opodatkowania nie dzieli losu innych części tego budynku (mieszkalnych), nawet jeżeli cały budynek ma charakter mieszkalny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) tej ustawy. W art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. mowa jest o budynkach lub ich częściach pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego, dla których stawka opodatkowania jest wyższa niż dla budynków mieszkalnych. Mając na uwadze wiążącą moc uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że SKO prawidłowo przyjęło w zaskarżonej decyzji, iż dla miejsca postojowego, stanowiącego odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot własności, należy zastosować stawkę podatku jak dla budynków pozostałych. Wobec wiążącej mocy uchwały Sąd nie może uznać za trafny zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Takiego naruszenia nie dopatrzył się bowiem NSA wydając ww. uchwałę. Przy czym podkreślić należy, że przywołana uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie w badanym zakresie. Jej rozważania skupiają się bowiem na kryterium funkcjonalnym oraz fakcie, ze garaż może stanowić odrębny od mieszkania przedmiot własności, a tym samym może stanowić przedmiot umowy sprzedaży czy najmu. Uwzględniając powyższe oraz fakt, iż w przedmiotowej sprawie zastosowano stawki prawidłowe - jak dla gruntów pozostałych, budynków lub ich części pozostałych, przewidziane w § 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. e) uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia 26 września 2013 r., w sprawie określenia wysokości stawek i zwolnień w podatku od nieruchomości na terenie Miasta, a dokonane obliczenia nie zawierają błędu stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. Dla niniejszej sprawy pozostają bez znaczenia zawarte w skardze argumenty wywodzące się z pojęć definiowanych dla celów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a.). DSz