II SA/Gl 697/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r. nr [...]; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego 817 (osiemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy O. (dalej: Burmistrz) nałożył na przedsiębiorcę M. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" M. S., G., ul. [...], [...]-[...]O. (dalej: M.S.), karę pieniężną w wysokości 8.000,00 zł za nieprzekazanie w terminie sprawozdania podmiotu prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za IV kwartał 2015 r.  W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, ze zgodnie z art. 9o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z dnia 13 września 1996 r. (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 250), podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań. Sprawozdanie jest przekazywane wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Natomiast, w myśl art. 9xb pkt 2tej ustawy, podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9o - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni. M. S. złożył sprawozdanie podmiotu prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za IV kwartał [...] r. w dniu [...] r. Nie złożył zatem powyższego sprawozdania do ostatniego dnia miesiąca następującego po kwartale, którego sprawozdanie dotyczy, tj. do [...]r. Opóźnienie wyniosło 80 dni (luty — 29 dni, marzec - 31 dni oraz kwiecień 20 dni), wobec tego kara pieniężna wynosi 8 tys. zł. Postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] zostało z urzędu wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na podmiot "A" M. S. kary pieniężnej. W toku postępowania administracyjnego został zgromadzony materiał dowodowy w postaci: 1/ kserokopii zezwolenia wydanego przez Burmistrza Miasta i Gminy O. na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych nr [...] z dnia [...]r., 2/ odpowiedzi podmiotu "A" M. S. na wszczęte postępowanie w sprawie określenia wysokości kary pieniężnej za nieprzekazanie sprawozdania podmiotu prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za IV kwartał [...]r.; 3/ sprawozdania za IV kwartał [...] roku, potwierdzonego datą wpływu [...]r.; 4/ decyzji z dnia [...] roku nr [...] stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych znak [...]; W dniu [...] r. do Urzędu Miasta i Gminy w O. wpłynęło pismo od M. S. z uwagami do toczącego się postępowania, w którym poinformował o zaprzestaniu działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych od [...] r. oraz o zawieszeniu działalności na okres od [...]r. do [...] r. W opinii organu zawieszenie działalności podmiotu, dla którego w dniu wszczęcia postępowania, tj. [...] r. funkcjonowało w obrocie prawnym zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości nie zwalnia go ze składania kwartalnych sprawozdań. Organ zwrócił uwagę na to, że pomimo zaprzestania działalności M. S. składał wymagane prawem sprawozdania do III kwartału [...] r. oraz za I kwartał [...]r. W związku z tym wyjaśnienia strony nie spowodowały zmiany stanowiska organu w zakresie wydania decyzji w sprawie określenia wysokości kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania podmiotu prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za IV kwartał [...]r. W dniu [...]r. do organu wpłynął również wniosek M. S. o wygaszenie decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wywozu nieczystości ciekłych z terenu Gminy O.. Organ uznał w całości żądania strony, w związku z czym zezwolenie zostało wygaszone od [...]r. W dniu [...]r. do tutejszego urzędu wpłynęło Zawiadomienie o Popełnieniu Czynu Zabronionego od Pana M. S. prowadzącego działalność pod nazwą "A" M. S. z siedzibą w G. przy ul. [...], [...]- [...] O., w którym poinformował o zawieszeniu działalności i wyraził czynny żal. M. S. złożył odwołanie od ww. decyzji, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego tj. przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przepis ten zastosowano wobec niego, mimo tego, że nie prowadził działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych. Posiadał jedynie zezwolenia na prowadzenie takiej działalności. Wskazał także na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a także na nieprawidłowy sposób obliczenia liczby dni opóźnienia w złożeniu sprawozdania, bez pominięcia niedziel i drugiego dnia świąt wielkanocnych - jako dni wolnych od pracy. Zawnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozstrzygnięciem z [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Dla uzasadnienia swojego stanowiska Kolegium przywołało wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 05.01.2017 r. sygn. akt II SA/GI 986/16), który stwierdził, iż podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest obowiązany do sporządzania kwartalnego sprawozdania w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Redakcja tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że chodzi o podmiot, który został wpisany na swój wniosek do rejestru takiej działalności gospodarczej i dotyczy także sytuacji, gdy w danym okresie sprawozdawczym w rzeczywistości nie odebrał żadnych nieczystości i nie zawarł umowy na tego rodzaju usługi na terenie gminy. Stąd też skoro opóźnienie w złożeniu sprawozdania wyniosło 80 dni (termin do złożenia sprawozdania za IV kw. [...] r. upływał z dniem [...]r., do dnia złożenia sprawozdania w dniu [...] r. minęło 80 dni) to prawidłowo organ I instancji ustalił karę w wysokości 8.000,00 zł. Odnosząc się do argumentów odwołania, iż strona we wskazanym okresie nie wykonywała działalności polegającej na opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i transporcie nieczystości ciekłych, Kolegium wyjaśnia, iż początkowo porównywało tę sytuację do sytuacji podmiotów odbierających odpady komunalne, które nie odbierając odpadów komunalnych w danym okresie, nie składały sprawozdań tzw. zerowych. Decyzje nakładające kary na te podmioty były uchylane przez sądy administracyjne, które wywiodły, iż określenie użyte przez ustawodawcę "podmiot odbierający odpady komunalne" oznacza podmiot rzeczywiście świadczący tego rodzaju usługi na terenie gminy, a nie podmiot jedynie wpisany jako uprawniony do rejestru działalności regulowanej. W stosunku do podmiotów prowadzących działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, ustawodawca użył określenia "podmiot prowadzący działalność w zakresie...". W ocenie Kolegium zakres znaczeniowy pojęcia "prowadzący działalność w zakresie..." jest daleko większy niż tylko "odbierający... Wszak w pojęciu "prowadzący działalność.." zawierają się wszystkie inne czynności i działania podmiotu, nie tylko faktyczne "odbieranie..", ale też i oczekiwanie na zlecenia, czas przestoju z powodu remontu urządzeń itp. Stanowisko Kolegium w tym względzie zostało ugruntowane wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 05.01.2017 r. sygn. akt II SA/GI 986/16, który wprost "dotyczy także sytuacji, gdy w danym okresie sprawozdawczym w rzeczywistości nie odebrał żadnych nieczystości i nie zawarł umowy na tego rodzaju usługi na terenie gminy". Odnosząc się do argumentu odwołania o konieczności odliczenia od okresu opóźnienia dni wolnych od pracy (12 dni - niedziele i II dzień świąt wielkanocnych), Kolegium zauważa, iż ustawa o utrzymaniu porządku i czystości stanowi, iż karze podmiot podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie dokonując rozróżnienia czy są to dni wolne od pracy czy nie. Stąd żądanie odwołującego się nie może zostać uwzględnione. W skardze z 19 czerwca 2017 r. pełnomocnik M.S. podnosi zarzuty dotyczące: 1/ naruszeń prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 9o ust. 1 i 2 oraz art. 9xb pkt. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity z dnia 3 lutego 2016 r., Dz.U. z 2016 r. poz. 250; dalej: u.c.p.g.) poprzez zastosowanie wyżej wskazanych przepisów mimo braku ku temu jakichkolwiek podstaw, ponieważ Skarżący od roku [...] (w tym też przez cały IV kwartał [...]r.) nie wykonuje działalności, o której mowa w art. 9o wspomnianej wyżej ustawy, podmiotem wskazanym w art. 9o i 9xb jest zaś wyłącznie "Podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych", nie zaś podmiot jedynie legitymujący się zezwoleniem na prowadzenie takiej działalności, lecz działalności tej nie prowadzący; 2/ naruszeń prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r. (nr [...]) mimo braku ku temu jakichkolwiek podstaw; - art. 8 k.p.a. ze względu na rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść Skarżącego, wskutek wydania dwóch odmiennych decyzji zapadłych na tle takiego samego stanu faktycznego, dotyczących tej samej osoby przy czym jedna z tych decyzji wydana została na korzyść Skarżącego (decyzja z dnia z [...]r. sygn. akt: [...]), druga zaś na jego niekorzyść (decyzja z [...] r. [...]), Organ nie wyjaśnił zaś właściwie przyczyni zmiany swego stanowiska - art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z tych przepisów. Ponadto wskazuje na naruszenie art. 42 Konstytucji RP poprzez nałożenie kary mimo braku winy Skarżącego i szkodliwości społecznej czynu, a także art. 1 pkt 1d oraz pkt. 2 ustawy o dniach wolnych od pracy z dnia 18 stycznia 1951 r. (tekst jednolity z dnia 19 grudnia 2014 r., Dz.U. z 2015 r. poz. 90), Odwołujący nie miał bowiem możliwości wysłania! pocztą lub złożenia osobiście sprawozdania w niedziele i w drugi dzień Wielkiej Nocy, a zatem organ błędnie zaliczył tych 12 dodatkowych dni do okresu opóźnienia. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r. (nr [...]), a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi poszczególne zarzuty zostały szczegółowo uzasadnione. W ocenie pełnomocnika Skarżącego, poprzedzonej analizą orzecznictwa sądowego oraz doktryny, prowadzenie działalności w rozumieniu art. 9o ust. 1 u.c.p.g. oznacza faktyczne jej wykonywanie. Czym innym jest zaś wpis do ewidencji czy rejestru takiej działalności. Wpis taki stanowi jedynie podstawę domniemania, które można wzruszyć poprzez wykazanie okoliczności przeciwnej. Wniosek zaprezentowany przez organy administracji publicznej w rozpoznawanej sprawie, iż wpis do ewidencji jest równoznaczny z prowadzeniem działalności gospodarczej jest więc w istotny sposób błędny. Redakcja art. 9o. ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie pozwala zatem uznać, że chodzi tu o podmiot, który został wpisany na swój wniosek do rejestru takiej działalności gospodarczej i aby przepis ten dotyczył także sytuacji, gdy w danym okresie sprawozdawczym podmiot ten w rzeczywistości nie odebrał żadnych nieczystości i nie zawarł umowy na tego rodzaju usługi na terenie gminy. Zgodnie zaś z ustaleniami organu I instancji Skarżący zaprzestał działalnośći w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych od [...]r. Wówczas też zezłomował wóz asenizacyjny i od tego czasu wskazanej wyżej działalności nie prowadzi.  Organy obu instancji nie kwestionują faktu oraz daty zaprzestania działalności przez M. S.. Z treści decyzji z [...] r. wprost zaś wynika, że obowiązek, o którym mowa w art. 9o i 9xb pkt. 2 ustawy organ I instancji wyprowadza z faktu "funkcjonowania w obrocie prawnym zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości" oraz złożenia przez odwołującego kwartalnych sprawozdań do III kwartału [...] roku oraz za I kwartał [...] r. Biorąc jednak pod uwagę treść wskazanych wyżej przepisów uznać należy, że organ nie miał żadnych podstaw do nałożenia kary w IV kwartale roku [...] Odwołujący nie był bowiem "Podmiotem prowadzącym działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych", zaś kwartalne sprawozdania do III kwartału [...] roku oraz za I kwartał [...] r. składał pomimo braku ciążącego na nim w tym zakresie ustawowego obowiązku. Podkreślić należy przy tym, że sprawozdania te były tzw. sprawozdaniami " zerowymi", w art. 9o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie przewidziano natomiast obowiązku składania sprawozdań zerowych, w sytuacji, gdy działalność nie jest prowadzona, tak jak ma to miejsce w art. 9n tej ustawy. Na marginesie wskazać też należy, że treść sprawozdań świadczy również o tym, że nie prowadził w tym czasie działalności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie Przedmiotem kontroli sądowej jest wyłącznie zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu przekazania po terminie sprawozdania za I kwartał [...]r. Zgodnie z art. 9 o. ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wyżej powołanej, podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest obowiązany do sporządzania kwartalnego sprawozdania w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się, w istocie rzeczy do tego, czy "podmiot" prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych to podmiot gospodarczy faktycznie prowadzący taka działalność, czy też podmiot, który formalnie jest tak zakwalifikowany (np. w wyniku wpisu do ewidencji). Konstrukcja prawna przyjęta w art. 9o ust. 1 u.c.p.g. jest analogiczna do tej, którą znajdujemy w art. 9n ust. 1 tej ustawy. Co prawda jest tam mowa o podmiocie "odbierającym odpady", natomiast w art. 9o ust. 1 o podmiocie "prowadzący działalność", jednakowoż, w ocenie Sądu, nie daje to podstaw do formułowania wniosku jakoby w pierwszym przypadku chodziło o podmiot faktycznie odbierający odpady, zaś w drugim o taki, który formalnie jest uprawniony do prowadzenia działalności w tym zakresie. W orzecznictwie sądowym, na tle art. 9n ust. 1 u.c.p.g., ukształtowały się w tym względzie dwa przeciwstawne stanowiska. Jedno, dla którego charakterystyczny pozostaje pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z29 grudnia 2016 r., II OSK 866/15 (CBOSA) z następującą tezą: "Zmiana tekstu prawnego dokonana ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw, polegająca na tym, że w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach dodano ustęp szósty, stanowiący o obowiązku składania tak zwanych sprawozdań zerowych przez podmioty, o których mowa w art. 9n ust. 1 tej ustawy, które w okresie sprawozdawczym nie odbierały na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, ma charakter normatywny. Oznacza to, że przed wejściem w życie wskazanej nowelizacji (przed 1 lutego 2015 r.) przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie nakładały na podmioty wskazane w art. 9n ust. 1 tej ustawy, które w okresie sprawozdawczym nie odbierały na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obowiązku składania sprawozdania." Sąd uznał zatem, że w okresie, w którym nie obowiązywał przepis o konieczności składania sprawozdania "zerowego" podmioty formalnie uprawnione do odbierania odpadów, natomiast faktycznie nie dokonujące takich czynności, nie miały obowiązku składania sprawozdań i, co za tym idzie, nie podlegały karze za czyn określony w art. 9x ust. 1 pkt. 5 u.c.p.g. (przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni). Analogiczny pogląd w takich sprawach (przed wprowadzaniem obowiązku składania sprawozdań zerowych) wyrażął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyrokach z 13 sierpnia 2014 r., sygn.. akt II SA/Gl 396/14; z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt 55/14). Odmienne stanowisko zostało zaprezentowane w ww. wyroku NSA z 29 czerwca 2016 r., w ramach zdania odrębnego jednego z członków składu orzekającego. Jak wynika z treści zdania odrębnego, nawiązującego do wcześniejszego wyroku tego Sądu z 29 września 2016 r. , II OSK 3224/14 (CNOSA), adresatem obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 9n ust. 1 u.c.p.g. jest każdy podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości tj. prowadzący działalność zgodnie z obowiązującymi przepisami (uzyskał wpis do rejestru działalności regulowanej w danej gminie), a nie tylko podmiot, który faktycznie odpady odbiera. Podobnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 5 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 986/16, który to wyrok, zapadły na tle art. 9o ust. 1 u.c.p.g., stał u źródeł zmiany stanowiska Kolegium (w decyzji z [...] r. nr [...] Kolegium prezentowało stanowisko zbieżne z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w wyrokach z tego Sądu z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 396/14 oraz z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt 55/14, a więc akceptujących konieczność badania czy działalność polegająca na odbiorze odpadów jest faktycznie realizowana i uzależnienie od tego obowiązku złożenia sprawozdania). Zdaniem Sądu, nałożenie na skarżącego, dysponującego zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, kary pieniężnej za niezłożenie w terminie sprawozdania za IV kwartał [...] r., nie znajduje uzasadnienia z następujących względów: Po pierwsze - nie budzi wątpliwości, że M. S. w IV kwartale [...]r. działalności w tym zakresie faktycznie nie prowadził. Świadczy o tym m.in. fakt zezłomowania i wyrejestrowania w dniu 18 grudnia 2012 r. samochodu marki Star A 200, przy pomocy którego usługi takie wykonywał (k. 17 i 18 akt administracyjnych). Poza tym, Skarżący oświadczył, a organ tego nie zakwestionował, iż jego działalność była zawieszona w okresie od [...]r. do [...] r. Trzeba zauważyć, że przepis art. ustawy o z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1829, dalej: u.d.g.) dopuszcza możliwość zawieszenia działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Stosownie do art. 14a ust. 3 u.d.g., w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Po drugie – skoro ustawodawca w przypadku działalności polegającej na odbiorze odpadów wprowadził obowiązek składania sprawozdań zerowych, co wiąże się z faktycznym nieprowadzeniem działalności w tym zakresie, a nie przewidział takiego obowiązku w przypadku działalności polegającej na opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, to argumentując a contrario uznać trzeba, iż przedsiębiorca dysponujący stosownym zezwoleniem, ale faktycznie nie wykonujący usług w tym zakresie, nie ma obowiązku składania sprawozdania, które w takim przypadku musiałoby przybrać formę sprawozdania "zerowego". Po trzecie - obciążenie przedsiębiorcy, w sytuacji opisanej powyżej, karą za nieterminowe złożenie sprawozdania z działalności, która de facto nie jest faktycznie prowadzona w IV kwartale roku [...] jest niesprawiedliwe i nieproporcjonalne. Po czwarte - właściwe organy powinny rozważyć, czy do rozpatrywanej sprawy nie zastosować zasady, że niedające się usunąć wątpliwości należy tłumaczyć na korzyść strony na którą nakładany jest obowiązek prawny. Od dnia [...] r. będzie bowiem obowiązywał art. 7a k.p.a. przyjęty ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 12 maja 2017 r. poz. 935). Nawet jeśli zasada ta nie będzie miała bezpośredniego zastosowania do rozpatrywanej sprawy, to w przekonaniu Sądu interpretowanie wątpliwości na rzecz strony mogło być wyprowadzone już z obecnych przepisów k.p.a. (choćby art. 7 i art. 8) oraz Konstytucji RP (m.in. art. 2, art. 23 i art. 31 ust. 3). Powyżej sformułowane uwagi prowadzą do wniosku, iż tak organ odwoławczy, jak i organ I instancji orzekający w przedmiotowej sprawie błędnie zastosowały normę prawa materialnego, stanowiącą podstawę nałożenia kary za nieterminowe złożenie sprawozdania przez podmiot prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jtj. 9o ust. 1 i 2 w zw. z 9xb pkt. 2 u.c.p.g. i karę taką nałożyły na skarżącego, podczas gdy nie by ło ku temu podstaw. Wobec tego, Sąd działając na podstawie art. art. 145 § 1 lit. a w zw. z art. 145 § 3 p.p.s.a., postanowił uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji, a także umorzyć postępowanie administracyjne. Koszty postępowania Sąd obliczył jako sumę uiszczonej opłaty sądowej (320 zł) oraz wynagrodzenia adwokata skarżącego (480 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Koszty adwokackie Sąd ustalił zgodnie z §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).