IV SA/Wa 1443/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi E. D. C. i J. C. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]; 2. zasądza od Głównego Geodety Kraj na rzecz skarżących E. D. C. i J. C. kwotę siedemset jedenaście (711) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej także "Sądu") decyzją z dnia [...] marca 2017 roku nr [...] Główny Geodeta Kraju (dalej także "GGK"), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez E. C. i J. C. (dalej "skarżących") od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] (dalej także "Inspektora") nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] września 1977 r., nr [...], wydanej w przedmiocie zatwierdzenia zaktualizowanej klasyfikacji gruntów na terenie rejonu urbanistycznego [...]-[...], w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...]/[...], obręb [...] Dzielnicy [...][...], utrzymał decyzję Inspektora w mocy. II. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: 1. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący jako współwłaściciele działki ewidencyjnej nr [...]/[...], położonej w obrębie [...] w Dzielnicy [...][...], wystąpili do Inspektora, na podstawie art. 157 § 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Dzielnicy [...] nr [...], wydanej w dniu [...] września 1977 r., w sprawie zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów (dalej także: "decyzji [...]/z 1977 r."), z uwagi na jej wydanie z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając swój wniosek, skarżący podnieśli w szczególności kwestię przeprowadzenia postępowania klasyfikacyjnego z rażącym naruszeniem szeregu przepisów nakazujących zapewnienie w nim udziału właścicielom nieruchomości objętych postępowaniem, uwypuklając w tym kontekście m.in. rażące naruszenie prawa, mające wynikać z faktu niedoręczenia stronom decyzji zatwierdzającej projekt klasyfikacji (z powołaniem się w tej ostatniej kwestii na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2036/11). 2. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Inspektor odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika z 1977 r., nie podzielając stanowiska skarżących, iż decyzja ta jest dotknięta którąkolwiek z kwalifikowanych wad prawnych, wyszczególnionych w art. 156 § 1 k.p.a. Inspektor podniósł w tym kontekście, co następuje: Postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na terenie rejonu urbanistycznego [...] -[...] , zakończone decyzją klasyfikacyjną, prowadzone było na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. Nr 19 poz.97 z późn. zm.), wydanego na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków. Rozporządzenie to określało sposób i tryb prowadzenia postępowania w sprawie klasyfikacji gruntów. Zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 1 cyt. rozporządzenia gleboznawczą klasyfikacją obejmowało się grunty rolne oraz grunty pod lasami, a także grunty pod wodozbiorami o powierzchni do 10 ha. Według § 14 ust. 2 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11 poz. 98) do lasów i gruntów leśnych zaliczało się grunty wraz ze znajdującymi się na nich drzewostanami, obejmujące uprawy, młodniki, drzewostany starsze oraz plantacje topolowe, prowadzone na gruntach leśnych, a także grunty przejściowo pozbawione drzewostanów, stanowiące halizny, płazowiny, wypaleniska, zręby i szkółki leśne oraz szkółki zadrzewione i plantacje choinkowe prowadzone na gruntach leśnych. W świetle wymienionych przepisów, o tym czy dany grunt należy zaliczyć do lasów i gruntów leśnych podlegających gleboznawczej klasyfikacji przesądzał stan faktyczny stwierdzony przez właściwy organ. Przedmiotowe grunty stanowiły w dacie wydania badanej decyzji część działki nr [...] i według mapy klasyfikacyjnej stanowią część konturu klasyfikacyjnego [...] - [...]. Sposób i tryb przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów określały przepisy szczególne rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. W wykonaniu § [...] ust. [...] w/w aktu decyzja [...] z 1977 r. wywieszona była w siedzibie organu w dniach od [...] września do [...] października 1977 r. i według zamieszczonej klauzuli stała się ostateczna. Należało ją zatem uznać za doręczoną po upływie 14 dni od dnia publicznego wywieszenia. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż w świetle przepisów k.p.a. brak udziału strony w postępowaniu nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. 3. Skarżący wnieśli do [...] odwołanie od decyzji Inspektora. 4. W wyniku rozpatrzenia w/w odwołania skarżących od decyzji Inspektora z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] podtrzymał w całości stanowisko wyrażone przez organ I instancji, stwierdzając iż: (-) w świetle zgromadzonej w sprawie dokumentacji bezspornym jest, iż decyzja [...] z 1977 r. została doręczona stronom w trybie przewidzianym w § [...]ust. [...] rozporządzenia z 1956 r., tj. w trybie obwieszczenia, (-) nawet przy przyjęciu, iż w/w tryb doręczenia decyzji był wadliwy z racji obowiązywania art.36 – 45 w związku z art.195 § 1 k.p.a., takie ewentualne uchybienie nie stanowiłoby przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji [...], natomiast mogłoby być kwestionowane poprzez wznowienie postępowania na zasadach określonych w art.145 i nast. k.p.a., (-) powołany przez skarżących wyrok NSA z dnia 20 marca 2013 r. prezentuje odosobnione stanowisko w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, (-) wbrew stanowisku skarżących brak jest podstaw do traktowania jako rażące naruszenie art.99 § 1 k.p.a. faktu niewymienienia w decyzji Naczelnika osób posiadających tytuł prawny do nieruchomości objętych postępowaniem klasyfikacyjnym (z racji przedmiotowego charakteru w/w decyzji, skoncentrowanego na klasyfikowanych gruntach oraz możliwości indywidualizacji adresatów rozstrzygnięcia w oparciu o treść mapy klasyfikacyjnej). 5. Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję Geodety, wskazując na naruszenie: - art. 7, 77 § 1 k.p.a. wskutek: 1) pominięcia okoliczności, że w ramach postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przedmiotowej decyzji: (1) nie zawiadomiono o zamiarze przeprowadzenia klasyfikacji gleboznawczej zainteresowanych użytkowników gruntów, (2) nie przeprowadzono oględzin na gruncie z udziałem zainteresowanych użytkowników gruntów, z których nie sporządzono protokołu wymagającego podpisu zainteresowanych użytkowników gruntów biorących udział w oględzinach, (3) nie zawiadomiono zainteresowanych użytkowników gruntów o sporządzeniu i wyłożeniu do publicznego wglądu protokołu, mapy i rejestru klasyfikacyjnego gruntów, (4) nie doręczono zainteresowanym użytkownikom ww decyzji [...] Dzielnicy [...][...]-[...] z dnia [...] września 1977 r.; 2) błędnej oceny mapy klasyfikacyjnej z [...] września 1977 r., jako dokumentu geodezyjnego wytworzonego poza procedurą klasyfikacji gleboznawczej zakończonej decyzją [...] Dzielnicy [...][...]-[...] nr [...]z dnia [...] września 1977 r. w sprawie zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów, gdy z treści tej mapy wynika, że była ona wytworzona wyłącznie w ramach ww. procedury i odzwierciedla wyłącznie wyniki czynności klasyfikatora; 3) błędnej oceny ww mapy klasyfikacyjnej jako dowodu na okoliczność, że przedmiotowa działka była w czasie ww postępowania klasyfikacyjnego "lasem" w rozumieniu § 14 ust. 2 Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów, gdy wobec stanu faktycznego sprawy, zgodnie z którym nie umożliwiono stronom postępowania klasyfikacyjnego wypowiedzenia się względem niej, zgodnie z art. 75 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.), okoliczność tę należy uznać za nieudowodnioną; 4) nieuwzględniania okoliczności, że w postępowaniu klasyfikacyjnym nie ustalono kręgu stron postępowania, a w związku z tym (1) nie doręczono im zawiadomienia o wszczęciu ww. postępowania, (2) nie doręczono im zawiadomienia o wyłożeniu do publicznego wglądu protokołu klasyfikacji gleboznawczej, mapy, rejestru klasyfikacyjnego, (3) nie dokonano wyboru przedstawicieli stron postępowania w postępowaniu klasyfikacyjnym, (4) nie doręczono im zawiadomienia stron postępowania o oględzinach gruntów objętych klasyfikacją gleboznawczą, (5) nie doręczono im ww decyzji [...] Dzielnicy [...][...] -[...] z dnia [...] września 1977 r. w sprawie zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów; - art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w badanym postępowaniu zakończonym wydaniem przedmiotowej decyzji nie doszło do rażącego naruszenia prawa albo wydania decyzji bez podstawy prawnej wobec naruszenia: 1) § 1 ust. 1 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów z powodu objęcia klasyfikacją gleboznawczą gruntu - obecnej działki ewidencyjnej nr [...] /[...] , która nie stanowiła wówczas gruntu pod lasami; 2) § 3 ust. 3 ww rozporządzenia w związku z art. 57 § 3 k.p.a. w zw. z art. 36 - 45 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku doręczenia stronom postępowania zawiadomienia o wszczęciu z urzędu postępowania klasyfikacyjnego; 3) § 4 ust. 4, 5, 6 ww rozporządzenia - z powodu braku wyboru przedstawicieli stron postępowania w postępowaniu klasyfikacyjnym; 4) art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 36 - 45 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku doręczenia stronom postępowania zawiadomienia o terminie przeprowadzenia przez klasyfikatora oględzin gruntów objętych klasyfikacją gleboznawczą; 5) art. 75 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu uznania za udowodnioną okoliczności, że obecna działka ewidencyjna nr [...] /[...] była "lasem" w rozumieniu § 14 ust. 2 powołanego zarządzenia, czego dowodem ma być mapa klasyfikacyjnej z [...] września 1977 r., gdy wobec uniemożliwienia stronom postępowania klasyfikacyjnego wypowiedzenia się, co do ww. dowodu, okoliczność z niego wynikającą należy uznać za nieudowodnioną; 6) § 6 ust. 2 zdania 2 ww rozporządzenia w z w. z art. 36 - 45 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku doręczenia stronom postępowania zawiadomienia o wyłożeniu do publicznego wglądu protokołu, mapy oraz rejestru klasyfikacyjnego; 7) § 7 ust. 1 ww rozporządzenia w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku doręczenia stronom postępowania zawiadomienia o terminie przeprowadzenia przez inspektora oględzin gruntów objętych klasyfikacją gleboznawczą; 8) § 7 ust. 2 cyt. rozporządzenia w zw. z art. 75 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu uznania za udowodnione okoliczności stwierdzone protokołem, o którym mowa w § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, gdy wobec uniemożliwienia stronom postępowania klasyfikacyjnego wypowiedzenia się, co do ww. dowodu, okoliczności z niego wynikające należy uznać za nieudowodnione; 9) § 8 ust. 1 ww rozporządzenia w zw. z art. 101 § 1 k.p.a. w zw. z art. 36 - 45 k.p.a. w zw. z art. 195 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku doręczenia stronom postępowania przedmiotowej decyzji z dnia [...] września 1977 r.; 10) art. 99 § 1 k.p.a. (w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.) - z powodu braku oznaczenia w badanej decyzji stron postępowania. 6. Główny Geodeta Kraju w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: III. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, skargę należało uwzględnić. Przedmiotem przeprowadzonego przez Inspektora i GGK nadzwyczajnego postępowania administracyjnego było skontrolowanie w trybie uregulowanym w art.156 k.p.a. legalności decyzji [...] Dzielnicy [...] - [...] z dnia [...] września 1977 r., nr [...], wydanej w przedmiocie zatwierdzenia zaktualizowanej klasyfikacji gruntów na terenie rejonu urbanistycznego [...]-[...], w części dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...]/[...], obręb [...] Dzielnicy [...][...] . Klasyfikacja przeprowadzana była na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 roku w sprawie klasyfikacji gruntów i na podstawie tabeli klas gruntów, stanowiącej załącznik do ww rozp (§ 1 i § 2 rozp). Zgodnie z przepisem jego § 3 powyższą dokonywana była przez prezydium powiatowej rady narodowej a o zamierzonym jej przeprowadzeniu na terenie wsi (gromady, osiedla, miasta) prezydium zawiadamiało, w terminie nie krótszym niż 5 dni przed rozpoczęciem prac terenowych, prezydium gromadzkiej rady narodowej w celu powiadomienia o tym zainteresowanych użytkowników gruntów, w sposób przyjęty w danej miejscowości. Zgodnie natomiast z brzmieniem § 4 projekt klasyfikacji gruntów opracowuje klasyfikator w obecności użytkowników klasyfikowanych gospodarstw oraz pełnomocnika gromadzkiej rady narodowej, zaś klasyfikację obejmującą więcej niż 4 gospodarstwa przeprowadza klasyfikator w obecności przedstawicieli użytkowników gruntów w liczbie 3 osób, wybranych na zebraniu użytkowników gruntów, pod przewodnictwem przedstawiciela prezydium gromadzkiej rady narodowej. Z kolei treść § 6 stanowiła, że klasyfikator obowiązany jest sporządzić protokół z dokonanych czynności, który podpisuje wraz z osobami biorącymi udział w klasyfikacji, i który wraz z mapą i rejestrem klasyfikacji gruntów winien być wyłożony na okres 7 dni w lokalu prezydium gromadzkiej rady narodowej. O powyższym powiadamia się osoby zainteresowane, które mogą w tym czasie zgłaszać na piśmie zastrzeżenia. W myśl natomiast § 5. ust. 1 ww rozp. przeprowadzenie klasyfikacji obejmowało: 1) analizę niezbędnych materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny; 2) przeprowadzenie czynności klasyfikacyjnych w terenie; 3) sporządzenie projektu ustalenia klasyfikacji; 4) rozpatrzenie zastrzeżeń do projektu klasyfikacji; 5) wydanie decyzji o ustaleniu klasyfikacji. Ustęp 2 zaś stanowił, że czynności, o których mowa powyżej w ust. 1 pkt 1–3 rozp., przeprowadza osoba upoważniona przez starostę, zwana dalej "klasyfikatorem". Projekt ustalenia klasyfikacji obejmuje mapę klasyfikacji, sporządzoną na kopii mapy ewidencyjnej, która zgodnie z treścią § 11. 1. rozp. stanowi integralną część decyzji o ustaleniu klasyfikacji. Zgodnie natomiast z § 8 stosowne orzeczenie, po rozpatrzeniu ewentualnych zastrzeżeń, ogłasza się przez wywieszenie w lokalu gromadzkiej rady narodowej na okres 14 dni. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przewidziana powołanym aktem prawnym procedura nie została dochowana, brak jest jakichkolwiek informacji o powiadomieniu zainteresowanych użytkowników gruntów o terminie klasyfikacji, o wyznaczeniu przedstawicieli, o sporządzeniu protokołu z przebiegu czynności, protokół nie został podpisany przez zainteresowanych użytkowników, ówcześni właściciele gruntów nie zostali powiadomieni o wyłożeniu do publicznej wiadomości protokołu wraz z mapą i rejestrem klasyfikacji gruntów na okres 7 dni w lokalu prezydium gromadzkiej rady narodowej. Organ prowadzący przedmiotową klasyfikację gruntów nie uczynił zadość powyższej regulacji. Jednocześnie, co istotne, Kodeks postępowania administracyjnego w tekście z Dziennika Ustaw z 1960 r. Nr 30, poz. 168, w art. 195 § 1 uchylił dotychczasowe przepisy w sprawach w nim uregulowanych. Oznacza to, że wszystkie przepisy regulujące dotychczas postępowanie organów w ramach postępowania administracyjnego tracą moc o ile kwestie nimi uregulowane znalazły się w przepisach tego Kodeksu. W ocenie Sądu zatem, procedura uregulowana w przepisach powołanego rozporządzenia, a dotycząca w szczególności sposobu rozumienia strony (zainteresowanych użytkowników gruntów), zawiadomień (doręczeń), oględzin klasyfikatora, protokołów z czynności klasyfikacji, dowodów, ogłaszania decyzji klasyfikacyjnej, na mocy art. 195 k.p.a. została derogowana, a w jej miejsce weszły odpowiednie przepisy k.p.a. Tego typu stanowisko wyraził NSA w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. (sygn. akt: I OSK 2036/11). Przy czym, te odpowiednie przepisy k.p.a. w swej treści odnoszą się do regulacji zawartej w ww rozporządzeniu w zakresie konieczności zawiadomienia wszystkich osób będących stronami w sprawie (art. 57 § 3 k.p.a. w zw. z art. 25 k.p.a. w wersji od 1 czerwca 1975 r. do 27 marca 1980 r.) tj. wszystkich zainteresowanych użytkowników gruntów objętych klasyfikacją, do oględzin klasyfikatora na gruntach objętych klasyfikacją - art. 70 i następne k.p.a. (w wersji od 1 czerwca 1975 r. do 27 marca 1980 r.), a w szczególności art. 73 k.p.a. (obowiązek zawiadomienia o terminie oględzin), co do obowiązku sporządzenia protokołu z przeprowadzonych oględzin (art. 62 § 2 pkt. 3 k.p.a. - w wersji od: 1 czerwca 1975 r. do: 27 marca 1980 r.), zawierającego informacje zgodnie z art. 63, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy oględzinach obecny, co i w jaki sposób w wyniku oględzin ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Żadnej ze stron nie umożliwiono zapoznania się z wynikami klasyfikacji gleboznawczej, objętymi protokołem klasyfikacyjnym (§ 6 ust. 1 rozporządzenia), jak również objętymi mapą i rejestrem klasyfikacyjnym, o których wyłożeniu do publicznego wglądu, zgodnie z § 6 ust. 2 ww rozporządzenia, zainteresowane strony winne były być powiadomione, podobnie jak i o jakichkolwiek czynnościach przez organ podejmowanych (art. 36 - 45 k.p.a.). Nadto wskazać należy, że kpa w swej treści nie przewidywał doręczenia decyzji poprzez ogłoszenie – art. 36 do 45 i to zarówno w tekście pierwotnym jak i obowiązującym w dacie decyzji z [...] września 1977 r. Doręczenia można było dokonać przez pocztę, przez swych pracowników lub inne upoważnione osoby lub organy, osobom zainteresowanym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, a tylko co do osób nieznanych z miejsca pobytu, ale którym Sąd nie wyznaczył przedstawiciela, pisma pozostawiało się w aktach sprawy, a o tym fakcie wywieszało się obwieszczenie. Możliwość zawiadomienia stron przez obwieszczenie wprowadzona została do kpa dopiero w 1980 r. Zastosowanie zatem takiego trybu doręczenia, jak to uczynił [...] Dzielnicy tj. przez obwieszczenie, świadczy o działaniu bez podstawy prawnej, czy też z rażącym naruszeniem ww art. 195 § 1 k.p.a. i trudno zgodzić się ze stanowiskiem organów, że powyższa okoliczność może ewentualnie stanowić podstawą do wznowienia postępowania, kiedy świadczy o wadliwości rażącej decyzji. Za niezasadne natomiast uznał Sąd stanowisko skarżących, iż doszło do rażącego naruszenia art. 99 § 1 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania kwestionowanej decyzji wskutek nie wskazania podmiotów do których podważana decyzja została skierowana. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że decyzja ustalająca gleboznawczą klasyfikację gruntów, odnosi się głównie do aspektu przedmiotowego sprawy, w tym przypadku określonej nieruchomości (gruntu), stąd też nie musiała w swojej treści wskazywać na poszczególnych użytkowników klasyfikowanych gruntów. Jednocześnie jednak wskazać należy, zgodnie z powyższymi wywodami, że o ile nie musiała wskazywać z imienia i nazwiska użytkowników klasyfikowanych gruntów, o tyle powinna była im zostać doręczona. Uznając zatem, że doszło do naruszenia wymienionych wyżej przepisów procesowych, a uchybienie im mogło mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd doszedł do wniosku, że konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c) P.p.s.a. i 135 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku zapadło na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy.