I OSK 2110/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 111/17 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku K. J., reprezentowany przez adwokata, zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że niezwykle dba o swoje uprawnienie pozwalające na prowadzenie pojazdów, jest ono bowiem ściśle związane z charakterem wykonywanej pracy. Jest zatrudniony w hurtowni materiałów budowlanych jako kierowca, a zatem dokument prawa jazdy jest jego narzędziem pracy, bez którego pracę tę najpewniej straci. Oprócz tego uprawnienia nie posiada żadnych innych dodatkowych kwalifikacji, które pozwoliłyby mu na znalezienie pracy o równorzędnych zarobkach, za które byłby w stanie utrzymać siebie i swoją rodzinę, której jest podstawowym żywicielem. Załącznikiem do wniosku była kopia umowy o pracę zawartej w dniu [...] lutego 2017 r. pomiędzy skarżącym a [...] Sp. jawna. Wynika z niej, że skarżący jest zatrudniony w Spółce od 7 lutego 2017 r. na pełny etat na stanowisku kierowcy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Obowiązkiem sądu nie jest natomiast domniemywanie intencji strony, ani orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. To w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie, a także uprawdopodobnienie składanego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał, iż w sytuacji wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy wystąpi po jego stronie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W tym zakresie kluczowym dla możliwości zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. było wykazanie, że jedyna możliwość zarobkowania (której brak może prowadzić do powstania po jego stronie znacznej szkody) związana jest z posiadaniem przez niego prawa jazdy. Utrata możliwości zarobkowania jako kierowcy, nie uniemożliwia wykonywania innej pracy zarobkowej nawet osobom, które nie posiadają żadnych innych kwalifikacji. Natomiast kwestie związane z zagrożeniem zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącego i jego rodziny nie są poparte żadnymi dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić. Należy przy tym mieć na uwadze, że prewencyjny charakter instytucji zatrzymania prawa jazdy i wartości, ochronie których służą przepisy regulujące postępowanie z kierowcami naruszającymi przepisy o ruchu drogowym, sprzeciwiają się przyznaniu tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W tym aspekcie ochrona bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego musi uzyskać pierwszeństwo przed interesami ekonomicznymi skarżącego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.