II SA/Rz 855/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur – Selwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi M. P. i R. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] (dalej: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] maja 2017 znak: [...] w sprawie udzielenia spółce G. SA z siedzibą w [...] Oddział [...] Rejon Energetyczny [...] (dalej: "inwestor [...]"), reprezentowanej przez pełnomocnika A. B., zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 1156 o pow. 0,6691 ha, będącej własnością M. L. P. oraz R. B. P. ( dalej: "Skarżący"), celem przeprowadzenia prac dotyczących remontu linii napowietrznej SN. W podstawie prawnej organ wskazał: art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "K.p.a."), w związku z art. 9a i art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147, ze zm.; dalej: "u.g.n."). Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 8 kwietnia 2016 r. pełnomocnik inwestora [...], A. B. wystąpił do Burmistrza [...] z wnioskiem o ustalenie lokalizacji celu publicznego dla zadania pod nazwą "Przebudowa linii napowietrznej SN-15 kV [...]". W dniu 6 czerwca 2016 r. Burmistrz [...] wydał decyzję [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W dniu 26 sierpnia 2016 r. przedstawiciel inwestora wniósł do Burmistrza [...] pismo o wycofanie wniosku z dnia 8 kwietnia 2016 r. o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w związku z możliwością wykonania zadania na podstawie zgłoszenia robót budowlanych. Decyzją z dnia 3 października 2016 r. Burmistrz [...] umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymało tą decyzję w mocy. W dniu 17 maja 2016 r. A. B. wystąpił w imieniu inwestora [...] z wnioskiem o zgłoszenie wykonania robót budowlanych obejmujących przebudowę linii napowietrznej SN relacji [...] od słupów nr 1 do 23, obejmujących między innymi działkę nr 1156. Zakres zgłoszonych robót budowlanych obejmował: przebudowę odcinka linii napowietrznej SN-15 kV na linię kablową, wymianę przewodów gołych AFL na przewody izolowane BLX na odcinku od słupa nr 19 do słupa nr 23, wymianę stanowisk słupowych na odcinku od słupa nr 19 do 23, przebudowę stanowiska słupowe nr 19 na stanowisko Kpgo 12/10/E, przebudowa stanowiska nr 23 na stanowisko Op 12/10E. Z uwagi na brak zgody Skarżących na realizację zadania, wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2016 r. pełnomocnik inwestora wystąpił o wyłączenie działki nr 1156 z zakresu zgłoszenia budowy, a następnie wnioskiem z dnia 25 października 2016 r. pełnomocnik inwestora wystąpił do Starosty [...] o wydanie decyzji obejmującej przedmiotową działkę nr 1156, na podstawie art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz na podstawie art. 108 K.p.a. o nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wskazując, że dotychczasowe rokowania i negocjacje prowadzone ze Skarżącymi, dotyczące zgody na przebudowę urządzeń elektroenergetycznych nie przyniosły pozytywnego rezultatu. Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Starosta [...] działając w oparciu o art. 124b u.g.n. udzielił inwestorowi [...], zezwolenia na czasowe zajęcie działki nr 1156 o pow. 0,6691 ha, celem przeprowadzenia prac dotyczących przebudowy linii napowietrznej SN, jednocześnie nie stwierdził podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zobowiązał właścicieli do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości na okres 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja Starosty [...] stanie się ostateczna, inwestora do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu przebudowy linii napowietrznej SN. Wskazał również, że za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek wykonanych czynności przysługuje właścicielowi odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem nieruchomości, a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. W odwołaniu M. P. zarzucił naruszenie przepisów u.g.n. przez brak jednoznacznego wskazania przebiegu inwestycji przez działkę nr 1156, tj. brak projektu graficznego, jednoznacznego określenia jakich uszczupleń władztwa nad obszarem objętym wywłaszczeniem będą musieli znosić jej właściciele oraz jakie ograniczenia będą występowały w wytyczonym decyzją administracyjną pasie technologicznym, brak przeprowadzenia rokowań pomiędzy inwestorem i właścicielami nieruchomości z jednoznacznym określeniem wyników tych rokowań, nie uwzględnienie wielokrotnego wyrażania zgody na przeprowadzenie inwestycji, po spełnieniu warunków podlegających negocjacjom na gruncie prawa cywilnego, jawną stronniczość organu administracyjnego na szkodę właścicieli działki nr 1156 oraz brak reakcji Starosty [...] na kierowane w tej sprawie zarzuty, względem urzędnika zasługującego na wyłączenie w postępowaniu. Według Skarżącego rokowania z nim prowadzone dotyczyły innego postępowania, tj. postępowania objętego uchyloną decyzją Burmistrza [...] znak: [...] z dnia [...]czerwca 2016 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po uchyleniu decyzji Burmistrza [...] ponowne postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone, ponieważ sprawa została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący w odwołaniu twierdzi, że w trakcie rozprawy administracyjnej, odbytej w dniu 28 marca 2017 r. w Starostwie Powiatowym w [...] udzielił zgody na przeprowadzenie inwestycji, przedstawił jednocześnie własne stanowisko do podjęcia ewentualnych rokowań. Do zaproponowanego przez Skarżącego stanowiska inwestor nie odniósł się i nie potwierdził możliwości zaakceptowania stanowiska właścicieli. W ocenie Skarżącego brak odpowiedzi inwestora na propozycje właściciela potwierdzają, że właściciel wyraża zgodę na przeprowadzenie inwestycji ale pod pewnymi warunkami. Podniósł również, że pracownik Starostwa Powiatowego prowadzący sprawę był stronniczy na korzyść inwestora. Według Skarżącego ograniczenie jego prawa własności może nastąpić jedynie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, dlatego postępowanie Starosty Stalowowolskiego, zakończone zaskarżoną decyzją, uważa za pozbawione podstaw prawnych. Powyższych zarzutów nie podzielił Wojewoda [...], który opisaną na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W pierwszej kolejności organ odwoławczy zwrócił uwagę na uchybienie organu I instancji, które jednak, jak podkreślił, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z § 1 decyzji wynika, że dotyczy ona zezwolenia na wykonanie robót budowlanych podczas gdy w § 2, 3 i 4 wskazano, że decyzja dotyczy zobowiązania do udostępnienia nieruchomości celem wykonania remontu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygające jest, czy prace, jakie mają być wykonane na nieruchomości oznaczonej jako działka 1156 w [...], stanowią remont linii elektroenergetycznej i w konsekwencji, czy istniały podstawy do zastosowania art. 124b ust. 1 u.g.n. Organ II instancji wyjaśnił, że pojęcie remontu zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 8 P.b., gdzie wskazano, że należy przez nie rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Odnosząc to do sprawy wskazał, że wymiana słupów i lin na części linii, czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Zmiana parametrów technicznych linii napowietrznej musi wynikać z dokumentacji technicznej przewidzianych w ramach remontu elementów linii podlegających wymianie. Przy linii energetycznej zmiana parametrów musi polegać chociażby na zwiększeniu mocy, czy też zwiększeniu wytwarzania pola elektromagnetycznego. Zmiana parametrów technicznych nie zależy od wymiany zużytego słupa na nowy, nowszej generacji, czy też zastąpienia lin linii napowietrznej lepszymi o nowszej technologii. Wymianę elementów obiektu należy pojmować w powiązaniu z konkretną budowlą. W przypadku obiektu liniowego, który jest również obiektem budowlanym, należy postrzegać budowlę jako całość. Przy czym nie można pomijać charakterystycznego parametru tego obiektu jakim jest długość. Remont obiektu liniowego może polegać na wymianie zużytych jego fragmentów na poszczególnych działkach nowymi, takimi jak liny, słupy, nie może dojść do zmiany parametru długości (wydłużenia linii napowietrznej), czy parametrów technicznych takich jak moc przesyłu i zwiększenie pola elektromagnetycznego. Nie może również dojść do innego usytuowania słupów niż tych usuniętych. W takiej sytuacji, zakres prac będzie stanowił przebudowę, a nie remont, (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 31 marca 2017 r. II SA/Rz 1424/16). W niniejszej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, nie ulegną zmianie parametry techniczne linii (zmiana przewodów gołych AFL 70 mm na przewody izolowane BLX-T 70 mm ) nie będzie również innego usytuowania słupów - wymiana istniejącego słupa na nowy z żerdzi wirowanej, a wykonanie prac objętych wnioskiem i zgłoszeniem budowlanym, według oświadczenia inwestora, wynikać ma z zapewnienia bezpieczeństwa świadczonych przez inwestora usług dystrybucji energii elektrycznej. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wyrażenia zgody na przeprowadzenie prac, organ odwoławczy wskazał, że w aktach znajduje się pismo z dnia 5 października 2016 r. pełnomocnika inwestora A. B. do R. i M. P. o wyrażenie zgody na przeprowadzenie prac w obrębie działki polegających na wymianie przewodów oraz słupa wraz z umową użyczenia i załącznikiem graficznym, obrazującym zakres planowanych prac, które nie zostało odebrane przez właścicieli działki (pismo wysłano na adresy znajdujące się w rejestrze gruntów), notatki służbowe spisane przez przedstawicieli inwestora z R. i M. P. na okoliczność spotkań w dniu 26 lutego 2016 r. i 29 marca 2016 r., z których wynika, że właściciele nie wyrażali zgody na podpisanie zaproponowanej umowy cywilno-prawnej oraz zabronili wejścia wykonawcy na przedmiotową działkę. W protokole z przeprowadzonej rozprawy administracyjnej w dniu 28 marca 2017 r. M. P. potwierdził, że przedstawiciel inwestora zabiegał o spotkanie dotyczące planowanych prac. W dniu 17 sierpnia 2016 r. na spotkanie z pełnomocnikiem inwestora przybył J. P. w imieniu M. i R. P., który poinformował, że stanowisko właścicieli nie zmieniło się i odmówił negocjacji. W powyższym protokole, podpisanym przez M. P. zapisano, że jego zgoda jest uzależniona od cyt. "przesunięcia słupa do miedzy oraz podpisania umowy przesyłu". W świetle powyższego zdaniem organu odwoławczego zostały spełnione wszystkie przesłanki opisane w art. 124 b u.g.n. W skardze do Sądu M. i R. P. zarzucili naruszenie: - art. 9 i 10 K.p.a. poprzez niezapewnienie R. P. czynnego udziału w postępowaniu, przez przyjęcie, że fikcja doręczenia zastosowana przez inwestora powoduje udział strony w postępowaniu i skuteczność prowadzonych rokowań, - art. 7, 77, 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. polegające na wydaniu decyzji bez wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, - art. 124 b u.g.n. przez wydanie decyzji o wywłaszczeniu z całkowitym pominięciem decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2016 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, która jest jedyną podstawą do wydania decyzji o wywłaszczeniu w sytuacji, gdy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - art. 124 b u.g.n. poprzez wydanie decyzji w sytuacji, gdy brak jest przesłanek do jej wydania oraz w sytuacji gdy zakres wydanej decyzji jest sprzeczny z treścią decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 2016 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Na tych podstawach wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazania spawy do ponownego rozparzenia. W uzasadnieniu powtórzono argumenty dotyczące braku szczegółowe określenia zakresu inwestycji, nie uwzględnienie faktu, że właściciele wyrażają zgodę na przeprowadzenie prac modernizacyjnych, przedstawiając swoje warunki. Zarzuca dodatkowo, że inwestor nie prowadził rokowań z drogim współwłaścicielem tj. R. P., kwestionując przyjęcie przez organy obu instancji fikcji doręczenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutu niezapewnienia R. P. czynnego udziału w postępowaniu organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się kopia notarialnego pełnomocnictwa udzielonego przez R. P. M. P., natomiast odnosząc się do nieuwzględnienia decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wskazał, że przedmiotem postępowania jest zobowiązanie właściciela do udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia remontu na podstawie art. 124b ust. 1 u.g.n. co nie jest uwarunkowane zgodnością z planem zagospodarowania przestrzennego czy też z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2017 r. stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi organu Skarżący wskazali, że pełnomocnictwo zostało udzielone dopiero na etapie rozprawy administracyjnej w dniu 28 marca 2017 r. i dotyczyło wyłącznie tej rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W kontrolowanej sprawie zachodzi uzasadniona wątpliwość co do tego, czy organy prawidłowo odczytały treść wiążącego je wniosku inwestora i czy w związku z tym poczyniły konieczne ustalenia, a w efekcie dokonały prawidłowej subsumpcji normy prawnej do ustalonego stanu faktycznego. Wniosek w sprawie inwestor złożył w dniu 25 października 2016 r. (k. 108), żądając – z powołaniem się na art. 124b u.g.n. – wydania decyzji zezwalającej na przeprowadzenie prac związanych z przebudową linii napowietrznej SN polegającej na wymianie słupa i przewodów linii napowietrznej na działce nr 1156 obręb [...] w miejscowości [...]. W końcowej części wniosku inwestor wyjaśnił, że projektowane prace dotyczą przebudowy sieci światłowodowej. Z mapy dołączonej do wniosku wynika, że słup na działce P.P. P. ma nr 4 (k. 115). Z technicznych warunków przebudowy z dnia 29 lutego 2016 r. (k. 111), na które wniosek się powołuje – wynika, że inwestycja ma polegać na przebudowie odcinka linii napowietrznej SN – 15kV [...] od słupa nr 1 do słupa nr 19 kablem typu 3xRUHARxSx120mm2 o izolacji 20 KV (pkt 1.1). Kable od słupa nr 1 do 6, 7, 8 należy poprowadzić w jednym pionie kablowym (pkt 1.7). Istniejący odcinek linii SN – 15kV należy m.in. na działce nr 1156 zdemontować (pkt 1.8). Z mapy na k. 115 wynika także, że powierzchnia gruntu niezbędna do wykonania prac, zaznaczona ukośnymi liniami niebieskimi dotyczy nie tylko obszaru wzdłuż istniejącej linii napowietrznej, ale także gruntu wzdłuż północno – zachodniej granicy działki. Z mapy tej wynika też, że słup na działce ma być wymieniony na słup żerdzi wirowanej (k. 115). W innych dokumentach dostępnych w aktach sprawy stwierdzono, że projektowane zamierzenie inwestycyjne ma polegać na wymianie istniejących gołych przewodów AFL na przewody izolowane BLX oraz na wymianie istniejącego słupa na nowy z żerdzi wirowanej (k. 95, 94, 73). Sama więc treść wniosku może budzić wątpliwości, gdyż operuje ona jedynie pojęciem przebudowy linii energetycznej, odsyłając co do zakresu faktycznego prac do dołączonych doń dokumentów, z których w sposób jednoznaczny trudno odczytać jakie prace mają być na działce inwestorów wykonane. Brak wyjaśnienia precyzyjnie tej okoliczności przesądza o naruszeniu art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu, który mógł wpłynąć na wynik sprawy. Inwestor we wniosku podał jako podstawę prawną swojego żądania art. 124b u.g.n., a jednocześnie jako jego uzasadnienie wskazał przebudowę linii elektroenergetycznej. Z brzmienia art. 124b u.g.n., wynika że może on być zastosowany, jeżeli kumulatywnie spełnione zostaną następujące przesłanki: a) wystąpi konieczność wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wymienionych w przepisie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, b) właściciel (użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) nie wyraża zgody na takie udostępnienie. Przesłanka braku zgody właścicieli działki nr 1156 jest bezsporna. Niewyjaśniona jest kwestia przesłanki pierwszej (a), tj. czy wystąpiła konieczność konserwacji, remontu, awarii przedmiotowej linii i projektowane prace mają taki właśnie charakter. Wątpliwości Sądu w tym zakresie są o tyle uzasadnione, że sam inwestor w uzasadnieniu wniosku operuje pojęciem przebudowy z odwołaniem się do technicznych warunków przebudowy. Sąd nie wyklucza możliwości uznania zamierzonych prac za remont ale wymaga to uzyskania wcześniej precyzyjnie określonej informacji od inwestora o zakresie projektowanych prac, czego z naruszeniem art. 61 K.p.a., art. 7, art.77 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 124b u.g.n. zabrakło. Co do zasady wymiana słupów w orzecznictwie sądów administracyjnych traktowana jest jako remont. Roboty budowlane polegające na wymianie słupów drewnianych stanowiących część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna na wykonane z innego materiału w sytuacji, gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii mogą być zakwalifikowane jako remont (art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.), jak również, że roboty tego rodzaju, o ile zostały wykonane w czasie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z roku 1974 i wspomnianego rozporządzenia nie wymagały pozwolenia budowlanego (wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2005r., sygn. OSK 1427/04 oraz 24 czerwca 2004r. SA/Rz 535/02- publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W art. 124b ust. 1 u.g.n. ustawodawca określił warunki dopuszczalności wydania decyzji nie tylko w postaci wykazania braku zgody podmiotu praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości uprawnionemu podmiotowi, ale też w postaci wykazania okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. W przedmiotowej sprawie, wątpliwość dotyczy wyjaśnienia celu zajęcia nieruchomości, który przez inwestora został określony jako przebudowa. W przedmiotowej sprawie organy nie ustaliły precyzyjnie parametrów technicznych urządzeń, które mają zastąpić zużyte elementy linii istniejącej. W przypadku ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości lub jej udostępniania, indywidualność, na którą składać się będzie rodzaj i zakres prac koniecznych do wykonania na nieruchomości przesądzi, który tryb będzie miał zastosowanie, z art. 124 u.g.n. czy z art. 124b u.g.n. (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2000/16). Przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124b ust. 1 u.g.n. Inna interpretacja uniemożliwiałaby przebudowę jakiejkolwiek linii energetycznej, skoro art. 124b u.g.n. dotyczy wyłącznie prac związanych z bieżącą konserwacją, remontem czy usuwaniem awarii (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2618/16). Niewyjaśnienie opisanych kwestii z naruszeniem art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. mogło wpłynąć na wynik sprawy. Z pewnością jednak w treści kontrolowanych decyzji ujawniona została niespójność pomiędzy ich sentencją a uzasadnieniem. Zwrócił na to uwagę Wojewoda w swojej decyzji wskazując, że w decyzji Starosty [...] jest uchybienie, które jego zdaniem nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a mianowicie z § 1 sentencji decyzji wynikałoby, że dotyczy ona zezwolenia na wykonanie robót budowlanych jednak z § 2, 3 i 4 wynika, że decyzja dotyczy zobowiązania do udostępnienia nieruchomości. Sformułowanie użyte w § 1 decyzji wg Wojewody wynika prawdopodobnie z dostosowania treści decyzji do treści wniosku z dnia 25 października 2016 r. W celu większej przejrzystości treści wniosku i decyzji wnioskodawca powinien być wezwany do sprecyzowania wniosku, czy chodzi o udostępnienie nieruchomości i czy prace dotyczą remontu. Sąd nie podziela stanowiska Wojewody, że opisane uchybienie nie ma istotnego charakteru. Decyzja wydawana w trybie art. 124b u.g.n. jest władczą formą ograniczenia własności, która następuje wbrew woli właściciela. Zakres tej ingerencji wyznaczony treścią art. 124b u.g.n. powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści decyzji, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości w celu przebudowy linii energetycznej, z podaniem obszaru zajęcia, pasa technologicznego nie jest tożsame ze zobowiązaniem do udostępnienia nieruchomości w celu remontu, konserwacji czy usunięcia awarii. Żadne zabiegi w postaci ustalenia treści decyzji wbrew jej literalnemu brzmieniu nie sanują i nie mogą sanować jej wadliwości. Istnieje rozbieżność pomiędzy uzasadnieniem decyzji organu I instancji, które odwołuje się do art. 124b u.g.n. a jej sentencją wskazująca na rozstrzygnięcie regulowane w art. 124 u.g.n., która została zaakceptowana przez organ II instancji. Przesądza to o naruszeniu art. 107 K.p.a., ale wprost także art. 124b u.g.n. w stopniu, który przełożył się na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.