I OZ 112/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 września 2017 roku sygn. akt IV SA/Gl 704/17 odrzucające skargę T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 27 września 2017 roku sygn. akt IV SA/Gl 704/17 wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi. Zażalenie na to postanowienie złożył T. W., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że postanowienie zostało wydane przedwcześnie, gdyż nie został wezwany do podpisania skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się niezasadne. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie do treści art. 46 § 3 tej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 57 § 1 cytowanej ustawy skarga powinna m. in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika T. W. - M. P. Ze względu na brak załączonego pełnomocnictwa Sąd I instancji prawidłowo wezwał tego pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że jest osobą wymienioną w art. 35 p.p.s.a. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo wystosował też pouczenie o treści art. 35 p.p.s.a. - por. k. 12 akt sądowych. Wezwanie wraz z pouczeniem zostało skutecznie doręczone w dniu 30 sierpnia 2017 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 18 akt sądowych). W odpowiedzi na nie przedłożono jedynie odpis pełnomocnictwa upoważniającego M. P. do działania w imieniu skarżącego przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (k. 21 akt sądowych). W tej sytuacji należy przyznać rację Sądowi I instancji co do tego, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Przedłożone pełnomocnictwo upoważniało jedynie do działania w imieniu skarżącego przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, a nie przed sądem administracyjnym. Ponadto nie wykazano, że M. P. jest jedną z osób, które zgodnie z art. 35 p.p.s.a. mogą być pełnomocnikami strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym uznać należy za w pełni prawidłowe odrzucenie skargi przez Sąd I instancji. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy podkreślić, że nie można uznać, iż nieuzupełnienie braku formalnego skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym, tj. brakiem podpisu strony pod skargą. Jak wskazano powyżej w odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), co oznacza, że w przypadku, gdy wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego jest precyzyjnie sformułowane i prawidłowo doręczone Sąd obligatoryjnie odrzuca skargę. Wskazać również należy, że wezwanie do podpisania skargi osobiście przez stronę skarżącą prowadziłoby do uprzywilejowania strony korzystającej z usług pełnomocnika względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika, skarga, której brak formalny w postaci braku podpisu nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania (por. np postanowienie NSA z dnia 29 września 2017 roku sygn. akt II OZ 1020/17). Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska wyrażanego przez stronę skarżącą w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.