II OZ 1020/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 607/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody M. z dnia 10 kwietnia 2017 r. znak: ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2017r., sygn. akt III SA/Kr 607/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. K. na postanowienie Wojewody M. z dnia 10 kwietnia 2017 r., znak: ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 10 maja 2017 r. Z. K., zw. dalej skarżącym, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody M. z dnia 10 kwietnia 2017 r., znak: ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Załączone do skargi pełnomocnictwo nie obejmowało reprezentowania skarżącego przez pełnomocnika przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi dnia 22 czerwca 2017 r. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa uprawniającego go do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed tut. Sądem o 1 miesiąc. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. - wzywa stronę przewodniczący, zobligowany do zbadania prawidłowości pisma. Nieuzupełnienie we wskazanym terminie takiego braku obliguje sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd argumentował, że na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 22 czerwca 2017 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 29 czerwca 2017 r. Pomimo upływu tego terminu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi. Sąd I instancji uznał zatem, że skarga nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa Sąd wskazał, że termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi nie ma charakteru terminu sądowego. Jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony, co czyniło złożony wniosek bezzasadnym. Zdaniem Sądu I instancji przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania nie mają żadnego wpływu na wykonanie nałożonego obowiązku. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił przedmiotową skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie działający przez profesjonalnego pełnomocnika Z. K., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: (1) art. 49 §1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt. 4 p.p.s.a. poprzez brak wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem, (2) art. 58 §1 pkt. 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi bez uprzedniego wezwania skarżącego do usunięcia jej braków formalnych oraz raz przepisów prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu - odrzucenie skargi bez uprzedniego umożliwienia stronie uzupełnienia jej braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesiona do Sądu I instancji skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zw. dalej p.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać podpis tejże strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prawidłowo Sąd I instancji wezwał pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi. Nie ulega również wątpliwości, że pełnomocnik braku tego nie uzupełnił. Sąd I instancji, nie mógł więc uznać, że strona prawidłowo wykonała zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi i zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy podkreślić, że nie można uznać, iż nieuzupełnienie braku formalnego skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego może stać się innego rodzaju brakiem formalnym, tj. brakiem podpisu strony pod skargą. Jak wskazano powyżej w odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), co oznacza, że w przypadku, gdy wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego jest precyzyjnie sformułowane i prawidłowo doręczone Sąd obligatoryjnie odrzuca skargę. Wskazać również należy, że wezwanie do podpisania skargi osobiście przez stronę skarżącą prowadziłoby do uprzywilejowania strony korzystającej z usług profesjonalnego pełnomocnika względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny w postaci braku podpisu pod skargą nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2110/16, z dnia 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1971/15 oraz z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 397/17 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska wyrażanego w orzeczeniach przytoczonych przez stronę skarżącą w zażaleniu. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 4