I SA/Kr 911/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł (sto złotych). Pismem z dnia 29 lipca 2017 r. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazane w sentencji postanowienia, stwierdzające, że zażalenie skarżącego na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 5 stycznia 2017r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela zostało wniesione z uchybieniem terminu, przewidzianego w art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 . Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wynika, że z zakresu kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym o charakterze incydentalnym, m.in. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższe wyłączenie jest konsekwencją uznania w orzecznictwie sądów administracyjnych, że stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, wyrażone w formie postanowienia, stanowi jedynie element materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2007 r., I FSK 3/07, LEX nr 368349). W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jednakże od postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że zaskarżone postanowienie dotyczyło stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 stycznia 2017r. Prezydenta Miasta K., działającego jako wierzyciel, uznające zarzut zgłoszony przez skarżącego za nieuzasadniony. Jeżeli zatem z kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia będące stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, to w ocenie Sądu postanowienia wpadkowe w tym przedmiocie, a dotyczące uchybienia terminu do wniesione zażalenia od tych postanowień, również nie podlegają kognicji tego sądu. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w pkt 1 sentencji. W przedmiocie pkt 2 sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.