II SA/Sz 1136/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda Z. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. Nr [...] z dnia [...] udzielającą Wójtowi Gminy K. pozwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "[...]". Opisaną decyzję organu odwoławczego A. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go możliwością wystąpienia nieodwracalnych skutków, grożących jej niepowetowaną szkodą, z uwagi m.in. na fakt, że zgodnie z wydaną decyzją na terenie, co do którego ma ona prawo wyłącznego korzystania mają być usytuowane obiekty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy w tym miejscu wskazać, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek należytego i szczegółowego uzasadnienia wniosku, natomiast obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub też wskazuje je ogólnikowo, to nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2010r., sygn. akt I OZ 705/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Poza tym, rozpatrując kwestie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należy także mieć na uwadze nie tylko skutki, jakie wystąpią po stronie skarżącej, ale także skutki, jakie spowoduje rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie dla pozostałych stron i uczestników postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 12 września 2007r., sygn. akt II OZ 725/07; z dnia 14 listopada 2007r., sygn. akt II OZ 1122/07 – dostępne w CBOSA). W postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 824/12 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż: "proces budowlany jest działalnością, która z zasady łączy się z możliwością wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutki wykonania decyzji, przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd, dotyczą jednak przede wszystkim interesów inwestora. To inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Nie należy jednak zapominać, że inwestor miał prawo do rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, bowiem kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego - gdyby zaistniała taka konieczność - będzie obciążać właśnie inwestora. Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej nie może natomiast sprowadzać się do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, a za zasadnością zastosowania takiej ochrony przemawiać będą tylko takie obiektywne okoliczności sprawy, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogą powodować realne niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a". Oceniając podnoszone przez skarżącą okoliczności należy mieć na uwadze również to, iż inwestycja w zakresie realizacji drogi publicznej ma na celu zapewnienia określonych potrzeb społeczności lokalnej (ponadlokalnej), zatem jest inwestycją określonego celu publicznego, jakim jest droga publiczna. Szczególny charakter ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wymaga zatem od wnioskodawcy, aby w sposób przekonujący uprawdopodobnić wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszym wniosku zabrakło. W związku z powyższym, na podstawie z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.