IV SA/Wa 1229/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Protokolant ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odsetek ustawowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza nieważność postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy J. , decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...]: - uchylił w całości decyzję Starosty L. nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r.; - orzekł o ustaleniu odsetek ustawowych: za okres od dnia [...] lutego 2011 r. do dnia [...] marca 2011 r. w kwocie [...] zł za 45 dni opóźnienia oraz za okres od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. w kwocie [...]zł za 36 dni opóźnienia w zapłacie świadczenia głównego ustalonego decyzją Starosty L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w wysokości [...] zł na rzecz M.M. ; - zobowiązał Gminę J. do wypłaty odsetek ustawowych na rzecz M.M. w wysokości [...]zł w terminie 14 dni, od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Starosta Powiatu L. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. ustalił odszkodowanie w kwocie [...] zł należne M.M. od Gminy J. za działki gruntu wydzielone pod publiczne drogi gminne w wyniku podziału nieruchomości oznaczone jako działki nr: [...] o łącznej pow. [...] m2, położone w obrębie S. , gmina J. . Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną przez Gminę J. decyzję Starosty Powiatu L. ustalającą wysokość odszkodowania. W związku z wniesioną przez Gminę J. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. wydanym na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami Wojewoda [...] wstrzymał z urzędu wykonanie swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 578/11 oddalił skargę Gminy J. . Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt 1 OSK 2204/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt l SA/Wa 578/11. Pismem z dnia [...] maja 2016 r., sprostowanym w dniu [...] czerwca 2016 r., M.M. złożyła do Starosty L. wniosek o wydanie decyzji w sprawie ustalenia i wypłaty odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie odszkodowania ustalonego w decyzji Starosty L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. za działki wydzielone pod drogi, na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Starosta L. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. ustalił wysokość odsetek ustawowych w wysokości [...] zł należnych M.M. z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania ustalonego decyzją Starosty Powiatu L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. za działki gruntu wydzielone pod publiczne drogi gminne w wyniku podziału nieruchomości oznaczone jako działki nr: [...] o łącznej pow. [...] m2, położone w obrębie S. , gmina J. oraz zobowiązał Gminę J. do wypłaty odsetek ustawowych od kwoty [...] zł od dnia [...] lutego 2011 r. do dnia [...] grudnia 2015 r., jednorazowo w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Dnia [...] sierpnia 2016 r. w ustawowo przepisanym terminie odwołanie od ww. decyzji złożył Wójt Gminy J. , wnosząc o uchylenie decyzji Starosty L. nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...]: - uchylił w całości decyzję Starosty L. nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r.; - orzekł o ustaleniu odsetek ustawowych: za okres od dnia [...] lutego 2011 r. do dnia [...] marca 2011 r. w kwocie [...] zł za 45 dni opóźnienia oraz za okres od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. w kwocie [...] zł za 36 dni opóźnienia w zapłacie świadczenia głównego ustalonego decyzją Starosty L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w wysokości [...] zł na rzecz M.M. ; - zobowiązał Gminę J. do wypłaty odsetek ustawowych na rzecz M.M. w wysokości [...] zł w terminie 14 dni, od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 104 Kpa w zw. z art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1998 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.) – zwanej dalej "ugn". Zgodnie z ust. 3 tego artykułu za działki gruntu, wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela i które z mocy prawa przeszły odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości, tj. według art. 128-135 ugn oraz przepisów wykonawczych wydanych do ustawy. Organ wskazał, że zagadnienie dotyczące ustalania odsetek za nieterminowe wypłacenie odszkodowania uregulowane jest przepisem art. 132 ust. 2 ugn, z którego wynika, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Kwestia odsetek za nieterminowe wypłacenie odszkodowania uregulowana przepisem art. 132 ust. 2 ugn jest nierozerwalnie związana z trybem i zasadami jego wypłaty, ponieważ uregulowany wprost w tym przepisie jest termin wypłaty odszkodowania, który zgodnie z art. 132 ust. 1a ugn, w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. Wojewoda [...] zauważył, że Starosta L. w badanym rozstrzygnięciu błędnie uznał, że bezprzedmiotowym było zastosowanie przez Wojewodę wstrzymania wykonania decyzji i jako takie nie może rodzić skutków prawnych w postaci wstrzymania biegu odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania ustalonego tą decyzją. Zdaniem Starosty, ustawodawca precyzyjnie wskazał w art. 9 ugn katalog spraw, co do których wyłączone zostało jego stosowanie. Do takich spraw należą m. in. sprawy, w których wydano na podstawie art. 132 ust. 1a odrębną decyzję o odszkodowaniu czyli m. in. sprawy ustalenia i wypłaty odszkodowania za działki gruntu zajęte pod drogi publiczne, w trybie art. 98 ugn, zatem stosowanie w takim przypadku art. 9 ugn było niedopuszczalne. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., w oparciu o dyspozycję art. 9 ugn, zgodnie z którą, złożenie skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie powoduje skutek w postaci obligatoryjnego wstrzymania z urzędu wykonania decyzji przez organ, który ją wydał, wstrzymał wykonanie decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniach wydanych w przedmiotowej sprawie nie odnieśli się do kwestii zgodności z przepisami prawa postanowienia Wojewody [...] o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, a posiadały do tego kompetencje kontrolując prowadzone postępowanie w tym wydane rozstrzygnięcia organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty. Wojewoda [...] zaznaczył, że zgodnie z art. 16 § 1 Kpa ustanawiającym ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, decyzję, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w wypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Przepis ten należy stosować również do innych rozstrzygnięć administracyjnych, w tym postanowień. Zatem w obrocie prawnym znajduje się rozstrzygnięcie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji odwoławczej i obowiązuje ono również organ ustalający odsetki za opóźnienie w wypłacie odszkodowania ustalonego ww. decyzją. Wstrzymanie wykonania decyzji oznacza zawieszenie jego skutku prawnego, tj. zawiesza wymagalność roszczenia. Ilekroć bowiem ustawodawca uznaje, że wstrzymanie wykonania decyzji nie ma wpływu na naliczenie odsetek za zwłokę, to stwierdza to - jak np. w art. 239 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) expressis verbis, co w ugn nie występuje. Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wobec powyższego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] upadło w dniu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 578/11 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Z powyższego wynika, iż decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. odnosząca się do odszkodowania na rzecz M.M. stała się wykonalna względem Gminy J. z dniem [...] lutego 2011 r., tj. po upływie 14 dni od dnia wydania przez Wojewodę [...] ostatecznej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty L. orzekającą o ustaleniu odszkodowania. Wskutek wstrzymania przez Wojewodę wykonania niniejszej decyzji do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny, wymagalność roszczenia została zawieszona. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] upadło w dniu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 578/11 oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. W związku z czym z dniem [...] listopada 2015 r., tj. następnego dnia po wydaniu ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego roszczenie z decyzji Starosty L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. dotyczące zapłaty odszkodowania na rzecz M.M. ponownie stało się wymagalne względem Gminy J. . Wobec powyższego odsetki za opóźnienie w wypłacie odszkodowania ustalonego decyzją Starosty Powiatu L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. na rzecz M.M. należne są za następujące okresy: 1) od dnia [...] lutego 2011 r., tj. po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja Starosty L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. stała się ostateczna do dnia [...] marca 2011 r. - daty wydania przez Wojewodę [...] postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2011 r.; 2) od dnia [...] listopada 2015 r., tj. następnego dnia po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] do dnia [...] grudnia 2015 r. - daty zapłaty odszkodowania przez Wójta Gminy J. . Wojewoda wskazał, że stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 Kpa organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę, co do istoty, jeżeli dojdzie do przekonania, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, a zebrany materiał dowodowy przez organ I instancji pozwala na wydanie decyzji merytorycznej. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, jeżeli organ administracji państwowej działający w trybie odwoławczym nie ma wątpliwości, co do stanu faktycznego w sprawie i nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (art. 136 Kpa) ma obowiązek zastosować instytucję reformacji i orzec, co do istoty sprawy, zamiast uchylać decyzję organu I instancji i przekazywać mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe Wojewoda [...] uznał, że w decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Starosta L. niewłaściwie zinterpretował stan faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie poprzez błędne określenie daty wymagalności roszczenia, tj. wypłaty odszkodowania. Wobec tego stwierdził, że powyższa nieprawidłowość musi skutkować jej eliminacją z obrotu prawnego. Jednakże z uwagi na zebrany materiał dowodowy nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego według art. 136 Kpa. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa orzekł, jak w rozstrzygnięciu. Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] M.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniosła, że Wojewoda [...] w swej decyzji nie kwestionuje jej prawa do odsetek. Przedmiotem skargi jest niewłaściwy okres uznany przez Wojewodę za podstawę naliczenia odsetek. Skarżąca opisała stan faktyczny sprawy od momentu ustalenia przez Starostę Powiatu L. decyzją nr [...] na jej rzecz odszkodowania, do chwili wydania zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Zdaniem skarżącej, Wojewoda nie wziął pod uwagę tego, że w roku 2011 obowiązywał przepis ustalający, że udzielone przez organ lub sąd administracyjny wstrzymanie wykonania decyzji upada w momencie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dopiero nowelizacja ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r. wprowadziła zmianę ustalając termin wygaśnięcia ochrony wynikającej ze wstrzymania wykonania decyzji w momencie uprawomocnienia się rozstrzygającego orzeczenia. Z powyższego wynika, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn. akt l SA/Wa 578/11 z dnia 25 sierpnia 2011 r. oznacza wypadnięcie z obiegu prawnego postanowienia Wojewody o wstrzymaniu wykonania decyzji i tym samym nadaje postanowieniu zobowiązującemu Gminę J. do wypłaty odszkodowania nakaz wykonalności. Wobec tego odsetkami objęty powinien być okres od wyroku WSA w Warszawie, do dnia wypłaty skarżącej odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał prezentowane w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. W niniejszej sprawie kwestią sporną pomiędzy Starostą L. m, a Wojewodą [...] było to, czy do ustalenia na rzecz M.M. okresu i wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie odszkodowania ustalonego ostateczną decyzją Starosty Powiatu L. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. należy uwzględnić ostateczne postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Trafnie zauważył Wojewoda [...] , że przy orzekaniu o zapłacie odsetek ustawowych związany był wydanym wcześniej swoim postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], co wynika z odpowiedniego stosowania, na mocy art. 126 Kpa, do niezaskarżalnych zażaleniem postanowień (art. 9 zd. drugie ugn) przepisu art. 110 Kpa. Nie można pominąć i tego, że Wojewoda [...] przed złożeniem przez M.M. wniosku o wypłatę odsetek i w trakcie wywołanego tymże wnioskiem postępowania nie miał możliwości eliminacji z urzędu niezaskarżalnego postanowienia z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], ponieważ był nim związany (art. 110 Kpa), a jednocześnie do tego typu ostatecznych postanowień (niezaskarżalnych) nie miały zastosowania tzw. tryby nadzwyczajne, co wynika z przepisu art. 126 Kpa. Zasadnie wskazał też Wojewoda [...] , że zarówno WSA w Warszawie, jak i NSA nie wypowiadały się w kwestii zgodności z prawem postanowienia z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]. Pomijając to, że postanowienie to nie było wówczas kwestionowane, należy zauważyć, że brak stanowiska sądów administracyjnych w tym zakresie był zasadny w sytuacji, gdy nie było podstaw do uwzględnienia skargi Gminy J. . Nie można się natomiast zgodzić z Wojewodą [...], że orzeczone postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] wstrzymanie wykonania decyzji odwoławczej z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] upadło dopiero w dniu wydania wyroku przez NSA w sprawie o sygn. akt I OSK 2204/15. Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania wyroku WSA w Warszawie przepisem art. 61 § 6 w zw. z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymanie wykonania aktu upadało wraz z wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Tylko bowiem w przypadku uwzględnienia skargi sąd określał, w jakim zakresie zaskarżony akt (nadal) nie mógłby być wykonany, a taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie skutek w postaci upadku wstrzymania wykonania decyzji odwoławczej z dnia [...] stycznia 2011 r. nastąpił w dacie wydania przez WSA w Warszawie (25 sierpnia 2011 r.) wyroku oddalającego skargę w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 578/11. Te skutek został wówczas skonsumowany. W ocenie Sądu, zmiany przepisów art. 61 § 6 i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzone z dniem 15 sierpnia 2015 r., na mocy art. 1 pkt 20 i 41 w zw. z art. 2 i 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 .r poz. 658) nie zniosły wcześniej zaistniałego upadku wstrzymania decyzji odwoławczej z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] orzeczonego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]. Przepis art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa w nowym brzmieniu miałby zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyby ustawa zmieniająca weszła w życie w okresie czasu po złożeniu przez Gminę J. skargi na decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r., ale przed wydaniem przez WSA w Warszawie wyroku z dnia 25 sierpnia 2011 r. kończącego postępowanie wywołane tą skargą. Błędnie też Wojewoda [...] związał termin rozpoczęcia jednorazowej zapłaty odszkodowania, o którym mowa w przepisie art. 132 ust. 1a ugn, z upływem 14 dni, od dnia w którym została wydana decyzja odwoławcza z dnia [...] stycznia 2011 r. Zdaniem Sądu, nie jest tak, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna od razu w dacie wydania decyzji odwoławczej. Decyzja odwoławcza w chwili jej wydania nie istnieje w obrocie prawnym. Organ wyższego stopnia wydający decyzję odwoławczą jest nią bowiem związany dopiero od chwili jej doręczenia przynajmniej jednej ze stron (art. 110 Kpa). Zatem w rzeczywistości decyzja pierwszoinstancyjna o ustaleniu odszkodowania staje się ostateczna dopiero od daty najwcześniejszego doręczenia jednej ze stron odpisu decyzji odwoławczej. W niniejszej sprawie był to dzień [...] stycznia 2011 r., gdy decyzję tę otrzymał pełnomocnik I.M., J.M. i M.M. . Termin 14-dniowy na zapłatę odszkodowania kończył się zatem z upływem dnia [...] lutego 2011 r., a nie [...] lutego 2011 r. Rację ma więc M.M. twierdząc, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. została wydana z naruszeniem art. 128 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 61 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r. oraz w zw. z art. 132 ust. 1a ugn i art. 110 Kpa, a naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie należało zwrócić uwagę na jeszcze jedną kwestię. W dniu 27 listopada 2010 r., tj. po wydaniu przez Starostę L. decyzji ustalającej odszkodowanie z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] weszła w życie ustawa z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 200, poz. 1323). Na mocy art. 1 pkt 2 tej ustawy zmianie uległa treść przepisu art. 9 ugn. W nowym brzmieniu, obowiązującym od dnia 27 listopada 2010 r. przepis art. 9 ugn wyłączał wstrzymanie z urzędu wykonania decyzji odwoławczej poprzez wydanie postanowienia przez organ odwoławczy, w odniesieniu do odrębnych decyzji o odszkodowaniu, o których mowa w art. 132 ust. 1a ugn, a więc m. in. decyzji odszkodowawczych wydanych (tak jak w niniejszej sprawie) w trybie art. 98 ust. 3 w zw. z art. 129 ust. 5 pkt 1 ugn. Z tym, że z art. 2 ustawy zmieniającej wynika, że w sprawach wszczętych i niezakończonych prowadzonych na podstawie przepisów działu III ugn, stosuje się przepisy dotychczasowe. Trzeba wskazać, że ustawa zmieniająca wprowadziła zmiany nie tylko w zakresie treści przepisu art. 9 ugn, ale też wskazanych w niej przepisów regulujących sprawy wywłaszczeniowe i sprawy odszkodowawcze. Nie budzi wątpliwości Sądu to, że – jeżeli chodzi o wydanie postanowienia, o którym mowa w przepisie art. 9 zd. drugie ugn – dotyczy ono decyzji organu odwoławczego i jego wydanie uzależnione jest od uprzedniego wniesienia przez stronę skargi na decyzje organu odwoławczego do sądu administracyjnego. Sąd zwraca uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji odwoławczej uregulowane w art. 9 ugn ma specyficzny charakter. Nie jest to postanowienie wydawane w toku postępowania administracyjnego (art. 123 Kpa). Postanowienia tego (niezaskarżalnego) nie można zaskarżyć w odwołaniu od decyzji (art. 142 Kpa), ponieważ nie jest ono wydawane w toku trwającej sprawy administracyjnej. Postanowienie z art. 9 ugn mimo, że wydawane jest przez organ administracji publicznej, podejmowane jest w toku postępowania sądowoadministracyjnego, które rozpoczyna się wraz z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu (art. 50 w zw. z art. 54 § 1 Ppsa). Poza sporem jest to, że wniesienie skargi do WSA w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] miało miejsce już po wejściu w życie ustawy zmieniającej z dnia 24 września 2010 r. Zatem Wojewoda [...] winien przy wydaniu postanowienia z art. 9 ugn uwzględnić nowe brzmienie tego przepisu. Mając na uwadze to, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] rodzi skutek w postaci wstrzymania biegu odsetek ustawowych za niewypłacone odszkodowanie i to, że zaskarżona niniejszą skargą decyzja kończy sprawę administracyjną o zapłatę odsetek za skutki opóźnienia w wypłacie odszkodowania, w której znaczenie mają skutki prawne wywołane powołanym wyżej postanowieniem Sąd uznał, że wraz z uchyleniem zaskarżonej decyzji należy – przy zastosowaniu przepisu art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "Ppsa" – stwierdzić nieważność postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]. Postanowienie to zostało bowiem wydane z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Rażące naruszenie prawa polegało na pominięciu przez Wojewodę [...] przy wydaniu postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. treści art. 9 ugn w nowym brzmieniu, obowiązującym od 27 listopada 2010 r., który to przepis wyłączał zastosowanie instytucji wstrzymania z urzędu wykonania decyzji w stosunku do wydanej w nowym stanie prawnym decyzji odwoławczej opartej o podstawę prawną z art. 132 ust. 1a ugn. Uwzględnienie przez Sąd skargi poprzez wycofanie zaskarżonej niniejszą skargą decyzji z obrotu prawnego, umożliwiało zastosowanie przepisu art. 135 Ppsa i w konsekwencji wycofanie z obrotu prawnego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], podjętego w granicach tej sprawy, ponieważ istnienie tego aktu, stało na przeszkodzie zgodnego z prawem końcowego załatwienia niniejszej sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Wojewoda [...] weźmie pod uwagę zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ odwoławczy w szczególności uwzględni to, że na skutek stwierdzenia przez Sąd w niniejszym wyroku nieważności postanowienia z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], które działa ex tunc wystąpi taka sytuacja, że roszczenie o wypłatę odsetek za opóźnienie na podstawie art. 132 ust. 1a ugn w zw. z art. 110 Kpa stanie się wymagalne od dnia 15 lutego 2011 r. Unieważnienie zaś postanowienia wstrzymującego z urzędu wykonanie decyzji odwoławczej z dnia [...] stycznia 2001 r. połączone z tym, że na etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie zostało wydane odrębne postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji dezaktualizuje rozpatrywanie zagadnienia upadku wykonalności decyzji odwoławczej z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], w oparciu o przepis art. 61 § 6 Ppsa, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa orzekł, jak w sentencji.