VI SA/Wa 2658/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2017 r. sprawy ze skargi D. C. na czynność Komendanta Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej im. Powstania Warszawskiego w przedmiocie udzielenia informacji o stwierdzeniu negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 ustawy prawo lotnicze oddala skargę W dniu [...] sierpnia 2015 r. do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] wpłynął wniosek P. S.A. z siedzibą w W. o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek do wydania certyfikatu członka załogi statku powietrznego (dalej także: "CMC"), zgodnie z przepisem art. 188b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 ze zm., dalej także: "ustawa Prawo lotnicze") w odniesieniu do D.C zatrudnionego na stanowisku pilota. W dniu [...] sierpnia 2015 r. pismem nr [...] organ poinformował wnioskodawcę, że wobec skarżącego zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, tj. cofnięcie poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia. Wyżej wymienioną negatywną przesłankę sformułowano w oparciu o ustalenia poczynione z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego (pismo nr [...] Zastępcy Dyrektora Biura Ewidencji i Analiz ABW z dnia [...] sierpnia 2015 r.). Pismem z [...] października 2015 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą czynność Komendanta polegającą na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec niego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze. Zarzucił, że zaskarżona czynność została wydana z naruszeniem art. 188 ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, albowiem wobec D.C. nie zachodziła przesłanka, o której mowa w art. 188 ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze. Wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu, a także zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowo-administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz o uznanie w wyroku, że według stanu na dzień 13 sierpnia 2015 r. brak było wobec skarżącego negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 188a ust. 5 ustawy Prawo lotnicze. W uzasadnieniu podniósł, że karta identyfikacyjna członka załogi statku powietrznego uprawniała do przebywania w strefie zastrzeżonej lotniska, zgodnie z punktem 1.2.2.2. lit b) Załącznika do Rozporządzenia Komisji (UE] nr 185/2010 z dnia 4 marca 2010 r. ustanawiającego szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego. Zgodnie z punktem 1.2.3.1. cyt. Załącznika do Rozporządzenia 185/2010 "Karta identyfikacyjna członka załogi dla członka załogi zatrudnionego przez wspólnotowego przewoźnika lotniczego i karta identyfikacyjna portu lotniczego mogą być wydane tylko ze względu na zadania wykonywane przez osobę która pomyślnie przeszła sprawdzenie ¡przeszłości zgodnie z pkt 11.1.3.". Punkt 11.1.3 stanowi natomiast, że zgodnie z przepisami wspólnotowymi i krajowymi sprawdzenie przeszłości obejmuje co najmniej: a) ustalenie tożsamości osoby na podstawie dokumentacji potwierdzającej tożsamość, b) rejestry karne we wszystkich państwach pobytu z co najmniej 5 poprzedzających lat, oraz c) zatrudnienie, kształcenie i wszystkie przerwy z co najmniej 5 poprzedzających lat. W przypadku, gdy karta identyfikacyjna osoby, która nie przejdzie pomyślnie sprawdzenia przeszłości, jest natychmiast unieważniana (punkt 1.2.3.3. Załącznika). Przywołane przepisy Załącznika do Rozporządzenia 185/2010 korespondują przy tym z ogólnym wymaganiem zawartym w punkcie 1.2.4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Kady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego. Zgodnie z jego treścią, osoby, w tym członkowie personelu latającego, muszą pozytywnie przejść kontrolę przeszłości przed wystawieniem im karty Identyfikacyjnej personelu latającego albo karty identyfikacyjnej portu lotniczego, które upoważniają do dostępu bez eskorty do stref zastrzeżonych lotniska. W ocenie skarżącego art. 188a ust. 4 i 5 ustawy Prawo lotnicze rozwija zakres kontroli przeszłości poza elementy wskazane w przepisach UE, wskazując w ust. 5 dodatkowe przesłanki negatywne uzyskania dostępu do strefy zastrzeżonej. Właśnie taką przesłankę tj. przesłankę negatywną wynikającą wyłącznie z prawa krajowego i niewymienioną w przepisach UE stwierdzono wobec skarżącego w wyniku wniosku złożonego przez jego pracodawcę. W konsekwencji, wobec stwierdzenia zaskarżoną czynnością tzw. negatywnej przesłanki do uzyskania dostępu do strefy zastrzeżonej lotniska, skarżący zatrudniony w P. SA na stanowisku pilota, nie posiada obecnie karty identyfikacyjnej członka załogi. Został zatem pozbawiony prawa dostępu do stref zastrzeżonych lotniska, co jest równoznaczne z brakiem możliwości wykonywania zawodu pilota. Nie ma bowiem choćby możliwości dostania się do samolotu celem rozpoczęcia czynności lotniczych. Przesłanka wskazana w zaskarżonej "Informacji" to art. 188 ust. 5 punkt 3 ustawy Prawo lotnicze, a więc cofnięcie poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia takiego upoważnienia. Tymczasem w stosunku do D.C. okoliczności takie nie miały miejsca. Faktem jest, że wydano decyzję o odmowie dostępu do informacji niejawnych, co wiązało się prowadzonym postępowaniem sprawdzającym (rozszerzonym) lecz decyzja ta nie jest równoznaczna z wydaniem decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa. W ocenie skarżącego, rozszerzająca interpretacja art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze jest niedopuszczalna, choćby z tego względu, że udzielenie informacji o stwierdzeniu negatywnej przesłanki, o której mowa w art. 188a ust. 5 ustawy Prawo lotnicze, jest wyjątkiem od konstytucyjnej wolności wykonywania zawodu wyrażonej w art. 65 ust. 1 Konstytucji RP. Podkreślił, że różnicę pomiędzy przesłankami wskazanymi w art. 188a ust. 5 punkt 3 ustawy Prawo lotnicze, a sytuacją skarżącego, podzielił w piśmie z dnia [...] września br. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, będący centralnym organem administracji właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego. Niezależnie od powyższych zarzutów niezgodności z prawem stawianych skarżonej czynności, skarżący podniósł że regulacja art. 188a ust. 4 i 5 nie tylko zaostrza wymagania przepisów UE dotyczących "sprawdzenia przeszłości" ale czyni w to sposób, który nakazuje zapytać o zgodność art. 188a ust. 4 i 5 Prawa lotniczego z konstytucyjną wolnością wykonywania zawodu (art. 65 ust. 1 Konstytucji). Skarżący wyjaśnił, że niniejsza skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 57/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi D.C. na czynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] w przedmiocie udzielenia informacji o stwierdzeniu negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawo lotnicze. Sąd stwierdził, że czynność organu polegającą na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach skarżącego. Udzielenie takiej informacji stanowi bowiem czynność materialno-techniczną, do której wykonania, w ściśle określonym terminie, organ jest zobligowany mocą art. 188a ust. 6 ustawy Prawo lotnicze. Nie można zatem utożsamić czynności organu polegającej na udzieleniu informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, jakimi są: cofnięcie poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia, z wydaniem na podstawie na art. 188b ust. 1 pkt 3 tej ustawy decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy wydania lub cofnięcia certyfikatu członka załogi statku powietrznego (CMC), która podlega zaskarżeniu na ogólnych zasadach. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu, albowiem udzielenie informacji o stwierdzeniu wobec skarżącego negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, stanowi czynność materialno-techniczną organu, zaś przedmiotowa informacja nie jest ani decyzją administracyjną, ani żadnym z innych aktów czy czynności wymienionych w art. 3 p.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu. Skargi kasacyjne od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli Rzecznik Praw Obywatelskich oraz D.C. Postanowieniem z dnia 21 października 2016r. II GSK 4126/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA zauważył że Sąd pierwszej instancji przyjął, bez jakiejkolwiek weryfikacji, w sposób całkowicie dowolny i bezkrytyczny za organem jego twierdzenia wyrażone w odpowiedzi na skargę, że sprawdzenie przeszłości skarżącego dokonane na podstawie wniosku o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek nastąpiło w związku z ubieganiem się przez skarżącego o certyfikat CMC. Wojewódzki Sąd Administracyjny, pomimo całkowicie odmiennych twierdzeń skarżącego przedstawionych w skardze, jak i pomimo dowodów składanych zarówno przez skarżącego i jego pełnomocnika w toku postępowania sądowoadministracyjnego, nie zbadał czy informacja udzielona przez Komendanta Straży Granicznej, a dotycząca zaistnienia wobec skarżącego negatywnej przesłanki z art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawa lotniczego, faktycznie została udzielona w ramach postępowania prowadzonego przed Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie wydania certyfikatu CMC. Sąd wobec zaistniałych istotnych wątpliwości powinien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe z dokumentów przedstawionych przez skarżącego, w celu wyjaśnienia w jakim trybie odbyło się sprawdzenie przeszłości skarżącego tj. czy miało to miejsce w sprawie wydania certyfikatu CMC, czy też na wniosek przewoźnika w związku z wydaniem skarżącemu karty identyfikacyjnej członka załogi ID CREW. NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji w omawianej kwestii oparł się przede wszystkim na formularzu wniosku o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, w sytuacji gdy przewoźnik lotniczy i sam skarżący zaprzeczali, aby ubiegali się o certyfikat CMC dla skarżącego, Sąd powinien wnikliwie zbadać okoliczność zaznaczenia na formularzu wniosku, że został on złożony w celu wydania certyfikatu CMC i ocenić, czy nie była to jedynie oczywista omyłka osoby wypełniającej formularz. Według twierdzeń skarżącego wystąpienie z wnioskiem o udzielnie informacji w ramach sprawdzenia jego przeszłości nastąpiło wyłącznie z inicjatywy przewoźnika, w celu wydania ID CREW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego należało ponownie orzekający Sąd zobowiązany był zbadać okoliczność zaznaczenia na formularzu wniosku, że został on złożony w celu wydania certyfikatu CMC i ocenić, czy nie była to jedynie oczywista omyłka osoby wypełniającej formularz. Według twierdzeń skarżącego wystąpienie z wnioskiem o udzielnie informacji w ramach sprawdzenia jego przeszłości nastąpiło wyłącznie z inicjatywy przewoźnika, w celu wydania ID CREW. Mając zatem na uwadze, że przewoźnik lotniczy nie posiada uprawnienia do składania wniosku o udzielenie informacji w sprawie wydania certyfikatu członka załogi statku powietrznego (tzw. CMC) i jest on upoważniony wyłącznie do złożenia wniosku o udzielenie informacji w celu wydania swojemu pracownikowi karty identyfikacyjnej członka załogi (ID CREW ), zdaniem Sądu należało uznać należy, że zaznaczenie na formularzu wniosku, że został on złożony w celu wydania certyfikatu CMC stanowił oczywistą omyłkę osoby wypełniającej formularz. Zwłaszcza, że od 2011 r. Prezes ULC nie prowadzi postępowań dotyczących wydawania w drodze decyzji administracyjnych certyfikatów CMC, gdyż nie zostały wydane na podstawie art. 189a ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz.U. 2017 poz. 959) przepisy wykonawcze określające m.in. szczegółowy sposób postępowania przy wydawaniu tych certyfikatów. Jednocześnie ponownie orzekający w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona informacja o istnieniu negatywnych przesłanek z art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawa lotniczego jest innym aktem dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem karta identyfikacyjna członka załogi statku powietrznego jest - podstawą do wstępu członka załogi do stref zastrzeżonych lotniska i w istocie warunkuje wykonywanie zawodu. Strefą zastrzeżoną lotniska jest bowiem m.in. część portu lotniczego wyznaczona do postoju statków powietrznych podczas wprowadzania pasażerów na pokład lub podczas załadunku. Bez dostępu do niej trudno sobie wyobrazić wykonywanie zadań członka załogi statku powietrznego. Na skutek braku karty identyfikacyjnej członka załogi może dojść do utraty ważność uprawnienia lotniczego wynikającego z licencji pilota. Każdy członek załogi statku powietrznego wykonujący swoje obowiązki, jest zarówno uprawniony, jak i zobowiązany do posiadania karty identyfikacyjnej. W razie udzielenia informacji o istnieniu negatywnych przesłanek, posiadana przez członka załogi karta identyfikacyjna jest niezwłocznie unieważniana, a sam jej posiadacz zobowiązany jest do jej niezwłocznego zwrotu, który nastąpić ma najpóźniej w terminie 2 dni roboczych od unieważnienia (§ 22 ust. 1 Krajowego Programu w zw. z § 24 ust. 3 Krajowego Programu). Zdaniem Sądu w świetle powyższego przyjąć należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona na czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem czynność Komendanta Straży Granicznej z 17 sierpnia 2015 r. dotycząca udzielenia informacji stwierdzającej istnienie przesłanki, o której mowa w art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawa lotniczego, dotyczy uprawnień i obowiązków skarżącego jako pilota statku powietrznego związanych z posiadaniem karty identyfikacyjnej i możliwością wstępu do stref zastrzeżonych lotnisk. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej czynności ponownie orzekający Sąd uznał, że nie narusza ona przepisów stanowiących podstawę jej dokonania, a tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 188a ust. 1 ustawy Prawo lotnicze zarządzający lotniskiem wyznacza strefy zastrzeżone lotniska oraz części krytyczne tych stref w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 300/2008/WE, a także przejścia do tych stref. Strefy i przejścia, o których mowa w ust. 1, wyznacza się w uzgodnieniu z: 1) Policją; 2) Strażą Graniczną; 3) Służbą Celną; 4) Prezesem Urzędu (art. 188a ust. 2 ustawy Prawo lotnicze). Strefy i przejścia, o których mowa w ust. 1, zarządzający lotniskiem określa w programie ochrony lotniska (art. 188a ust. 3 ustawy Prawo lotnicze). Warunkiem wstępu przez członka załogi statku powietrznego do strefy zastrzeżonej lotniska jest posiadanie specjalnej karty identyfikacyjnej. Zgodnie z § 24 ust. 1 Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego (dalej jako "Krajowy Program"), stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 912) przewoźnik lotniczy jest zobowiązany do wydania karty identyfikacyjnej zatrudnianemu przez siebie członkowi załogi statku powietrznego. Warunkiem jej wydania i tym samym realizacji uprawnienia członka załogi jest jednak uprzednie udzielenie przez komendanta oddziału Straży Granicznej informacji o braku negatywnych przesłanek do wstępu do stref zastrzeżonych lotnisk. Ewentualna negatywna informacja w sposób definitywny uniemożliwia członkowi załogi statku powietrznego uzyskanie dokumentu warunkującego wstęp do strefy zastrzeżonej lotniska. W celu umożliwienia dostępu osób, o których mowa w pkt 1.2.4 załącznika do rozporządzenia nr 300/2008/WE, do strefy zastrzeżonej lotniska zarządzający lotniskiem lub przewoźnik lotniczy w ramach sprawdzenia przeszłości tych osób, zgodnie z art. 3 pkt 15 tego rozporządzenia, występuje do komendanta oddziału Straży Granicznej o udzielenie informacji o braku negatywnych przesłanek do uzyskania takiego dostępu (art. 188a ust. 4 ustawy Prawo lotnicze). W myśl art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze przesłanki, o których mowa w ust. 4, polegają w szczególności na cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia. Stosownie do art. 188a ust. 6 ustawy Prawo lotnicze, Komendant Oddziału Straży Granicznej dokonuje ustaleń w zakresie istnienia przesłanek, o których mowa w ust. 4, i udziela stosownej informacji w terminie 21 dni od dnia wystąpienia o udzielenie informacji przez zarządzającego lotniskiem. Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną czynnością z dnia 17 sierpnia 2015 r. Komendant Oddziału Straży Granicznej udzielił informacji o zaistnieniu negatywnych przesłanek wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawa lotniczego, na podstawie ustaleń poczynionych przez ABW (pismo Zastępcy Dyrektora Biura Ewidencji i Analiz ABW z dnia 14 sierpnia 2015 r., nr E-77556/2015). W ocenie Sądu w sytuacji zaistnienia okoliczności wskazanej w art. 188a ust. 5 pkt 3 Prawa Lotniczego, Komendant Oddziału Straży Granicznej jest zobowiązany do stwierdzenia negatywnych przesłanek uzyskania dostępu osób, o których mowa w pkt 1.2.4 załącznika do rozporządzenia nr 300/2008/WE, do strefy zastrzeżonej lotniska. Ustalenia poczynione przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, która w świetle ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U 2016 poz.1167 ze zm.) jest organem upoważnionym do wydania lub odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych, były dla Komendant Oddziału Straży Granicznej bezwzględnie wiążące. Bez znaczenia w sprawie zdaniem Sądu pozostaje okoliczność, że w przypadku skarżącego wydana została decyzja odmawiająca wydania poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych. Należy mieć bowiem na uwadze, że przesłanki wydania decyzji odmownej są identyczne jak w przypadku wydania decyzji cofającej takie poświadczenie. Wydanie tych decyzji następuje m.in. w przypadku ustalenia, że istnieją wątpliwości o których mowa w art. 24 ust. 3 wskazanej ustawy i wątpliwości tych nie da się usunąć, a dotyczących: 1) poziomu życia osoby sprawdzanej wyraźnie przewyższającego uzyskiwane przez nią dochody; 2) informacji o chorobie psychicznej lub innych zakłóceniach czynności psychicznych ograniczających sprawność umysłową i mogących negatywnie wpłynąć na zdolność osoby sprawdzanej do wykonywania prac, związanych z dostępem do informacji niejawnych; 3) uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych. W tej sytuacji uznanie, że w przypadku osoby co do, której już na etapie postępowania sprawdzającego ABW powzięło uzasadnione wątpliwości co do możliwości wydania poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych, może być wydana karta identyfikacyjna zapewniająca do strefy zastrzeżonej lotniska, byłoby nieracjonalne mając na uwadze przepisy krajowe i prawa unijnego, których wspólnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Nie jest prawdą jak twierdzi skarżący, że nie są mu znane powody negatywnej oceny przesłanek wydania karty identyfikacyjnej, albowiem decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych, była skarżącemu doręczona. Skarżący od tej decyzji nie odwoływał się, natomiast przy piśmie z dnia [...] maja 2017r. załączył decyzję Prezesa Rady Ministrów odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dni [...] lipca 2015r. o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa, w której organ ponownie ocenił przesłanki leżące u podstaw tej odmowy, nie znajdując podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd nie dopatrzył się również sprzeczności pomiędzy rozwiązaniem zawartym w art. 188a ust. 5 Prawa lotniczego zawierającym przesłanki, które podlegają ocenie w przypadku badania przeszłości osoby której ma być wydana karta identyfikacyjna warunkującego wstęp do strefy zastrzeżonej lotnisk, a postanowieniami rozporządzenia nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002. Jak czytamy w preambule (10) Państwom członkowskim należy pozwolić na stosowanie, na podstawie oceny ryzyka, środków bardziej rygorystycznych od tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wprowadzenie, więc w art.188a ust.5 pkt 3 Prawa lotniczego jako przesłanki odmowy wydania kart identyfikacyjnej, cofnięcia poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych lub wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia takiego poświadczenia, nie narusza postanowień powołanego rozporządzenia. Jednocześnie ewentualna planowana zmiana stanu prawnego, o której mowa w piśmie Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, Departament Lotnictwa z dnia [...] kwietnia 2016r., które załączone zostało do pisma Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 26 kwietnia 2017r. pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, albowiem Sąd oceniał zaskarżoną czynność na dzień jej dokonania. Tym samym zdaniem Sądu mając na uwadze obowiązujące przepisy uznać należy, że Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] stwierdzając wobec skarżącego negatywne przesłanki wynikających z art. 188a ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo lotnicze, nie naruszył prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art.151p.p.s.a. skargę oddalił.