III SA/Łd 828/17

Dnia 8 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Janusz Nowacki, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 roku sprawy ze skargi "A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością" z siedzibą w W. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od etapu oceny merytorycznej projektu oddala skargę. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. nr WO.KB-02.03.01-009-0421/17-6, na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 [(Dz. U, z 2016 r. poz. 217 ze zm.), dalej: ustawa wdrożeniowa], poinformował A sp. z o.o. z siedzibą w W. o negatywnym rozpatrzeniu protestu wniesionego od etapu oceny merytorycznej projektu o nazwie "Wdrożenie wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji". W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym. W trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs nr RPLD.02.03.01-IP.02-10-009/16 na dofinansowanie projektów został ogłoszony w dniu 29 sierpnia 2016 r. Nabór wniosków o dofinansowanie trwał od 30 września 2016 r. do 23 listopada 2016 r. Regulamin konkursu, który został opublikowany w dniu ogłoszenia konkursu na stronie internetowej organizatora konkursu tj. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi, został przyjęty Uchwałą Nr 993/16 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 26 sierpnia 2016 r., zmienioną Uchwałą Nr 1320/16 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 26 października 2016 r., zmienioną Uchwałą Nr 545/17 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 26 kwietnia 2017 r. oraz zmieniona Uchwałą Nr 1037/17 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 25 lipca 2017 r. Organ wyjaśnił, że regulamin konkursu określa zasady ogłaszania konkursu, warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków, sposób i kryteria oceny wniosków, zakres i sposób dokonywania poprawy i uzupełnień wniosków, zasady podejmowania decyzji o przyznaniu dofinansowania oraz procedurę odwoławczą. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ogłoszenie o konkursie zostało podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej www.cop.lodzkie.pl, www.rpo.lodzkie. pl oraz www.funduszeeuropejskie.gov.pl. W ramach przedmiotowego konkursu na dofinansowanie projektów w ramach Poddziałania 11.3.1 Innowacje w MŚP, Działania 11.3: Zwiększenie konkurencyjności MŚP, Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna gospodarka Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020, skarżąca spółka złożyła w dniu 22 listopada 2016 r. wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie "Wdrożenie wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji" oznaczony nr RPLD.02.03.01-10-0421116. Zgodnie z § 14 Regulaminu konkursu ocena projektów dokonywana jest na podstawie kryteriów wyboru projektów dla Poddziałania 11.3.1: Innowacje w MŚP Osi priorytetowej II: Innowacyjna i konkurencyjna . Projekt został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów oceny formalnej i został przekazany do oceny merytorycznej, o czym wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 10 marca 2017 r. COP wskazał, że zgodnie z § 18 ust. 1, 2 i 3 Regulaminu konkursu, ocena merytoryczna projektów dokonywana jest przez członków Komisji Oceny Projektów będących pracownikami Instytucji Pośredniczącej lub ekspertami i ma na celu ich weryfikację pod względem spełnienia kryteriów merytorycznych projektu. Ocena następujących kryteriów: wpisywanie się projektu we właściwy typ projektu zgodnie z Regulaminem konkursu, innowacyjność w skali regionu, poprawność analizy finansowej i ekonomicznej, zasadność oraz wykonalność zaproponowanych w projekcie rozwiązań technicznych, wykonalność ekonomiczna i organizacyjna, zasadność i adekwatność wydatków, realność wskaźników oraz inwestycje w efektywność energetyczną, dokonywana jest w systemie zerojedynkowym (z przypisanymi wartościami logicznymi "tak", "nie", "nie dotyczy'). Niespełnienie przez projekt któregokolwiek z ww. kryteriów powoduje, że projekt nie podlega ocenie na podstawie kryteriów merytorycznych punktowych i uzyskuje ocenę negatywną. Organ wyjaśnił, że projekt o nazwie "Wdrożenie wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji" oznaczony nr RPLD.02.03.01-10-0421/16, został negatywnie oceniony pod względem zgodności z kryteriami merytorycznymi: zasadność i adekwatność wydatków (kryterium nr 6). W związku z powyższym, nie podlegał dalszej ocenie na podstawie kryteriów merytorycznych punktowych. Instytucja Pośrednicząca, pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. o sygn.: WP.MO-02.03.01-010-0421/17-3 poinformowała wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny projektu. Odnosząc się do kryterium, w stosunku do którego wnioskodawca wniósł protest, pierwotne oceny ekspertów przedstawiały się w następujący sposób: Kryterium pn. "Zasadność i adekwatność wydatków" Uzasadnienie pierwszego Eksperta: "Stwierdza się wydatki nieuzasadnione: - Budowa hali produkcyjnej - z opisu (A.3 WoD cz.2) wynika, że część hali nie będzie związana z wdrażaniem prac B+R tylko z funkcjonowaniem zakładu: poz. 4 "Wykonania robót ziemnych i fundamentowych pod konstrukcję budynku socjalnego", i poz. 8 "Wykonania konstrukcji stalowej budynku socjalnego wraz z obudową" - Oprogramowanie CAD - sz.4- nie uzasadniono liczby licencji" - System klasy ERP - Z opisu (A. 3 WoD cz. 2) "Planowany do nabycia system odpowiadać będzie za zarządzanie następującymi obszarami: zakupy, produkcja dystrybucja, finanse, magazynowanie, sprzedaż i marketing" - wynika, że system informatyczny jest związany z zarządzaniem przedsiębiorstwem, a nie wdrażaniem prac B+R. Niniejszym kryterium uzyskuje ocenę negatywną. " Uzasadnienie drugiego Eksperta: "Brak możliwości uznania, że przedstawione przez Wnioskodawcę wydatki są uzasadnione i niezbędne do realizacji tego projektu i osiągnięcia zakładanych rezultatów, gdyż Wnioskodawca nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia dla budowy hali produkcyjnej. Jest to bardzo istotne, gdyż koszt budowy hali produkcyjnej to kwota 3826221,00 zł i stanowi ona 64,3% wydatków kwalifikowalnych, a wnioskodawca dla uzasadnienia tego wydatku składa jedynie dwuzdaniową deklarację: "Rozpoczęcie produkcji mobilnych koszy zasypowych nowej generacji wymaga budowy nowego zakładu produkcyjnego. Obecnie posiadana hala wykorzystywana jest na cele obecnej działalności firmy - produkcji konstrukcji stalowych. Nie ma zatem możliwości realizacji obu zakresów w jednym miejscu." Jednakże nie przedstawił stosownej analizy potwierdzającej że budowa hali jest rozwiązaniem najbardziej optymalnym, może istnieje wariant alternatywny bardziej korzystny z punktu widzenia ekonomicznego. Brak również uzasadnienia dla planowanej wielkości hali, w tym przypadku podobnie jest tylko deklaracja Wnioskodawcy: "Liczba urządzeń wchodzących w skład linii oraz ich specyfikacja wymaga odpowiedniej (w zakresie wymiarów) powierzchni, stąd w/w specyfikacja" Nie przedstawiono planu sytuacyjnego potwierdzającego w/w deklarację. W związku z powyższym kryterium uznaję za niespełnione" W dniu 18 maja 2017 r. wpłynął do Centrum Obsługi Przedsiębiorcy protest wnioskodawcy od negatywnego wyniku oceny merytorycznej. W złożonym proteście, wnioskodawca przedstawia swoje stanowisko w odniesieniu do kryterium, które zostało ocenione negatywnie. W zakresie oceny kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" wnioskodawca nie zgodził się z wynikiem weryfikacji zgodności przedłożonej przez niego dokumentacji względem przedmiotowego kryterium, jak również wskazał na szereg naruszeń proceduralnych, które w jego opinii, miały miejsce podczas przeprowadzonej oceny. W pierwszej kolejności wnioskodawca zaznaczył, że nie zamierzał finansować budowy budynku socjalnego w ramach zgłoszonego do oceny przedmiotowego projektu, natomiast przytoczone przez eksperta fragmenty w projekcie traktować należy jedynie jako niezamierzoną oczywistą pomyłkę pisarską. Wnioskodawca wyjaśnił, iż wariant ten rozważany był z uwagi na fakt, iż budowa hali w której przewiduje się instalację/budowę stanowisk pracy obligatoryjnie wymaga zapewnienia części socjalnej. Jednakże w drodze selekcji i badania zgodności z wytycznymi konkursowymi koncepcja ta została odrzucona. Finalnie wybrano budowę wyłącznie hali produkcyjnej bez dodatkowych, niezwiązanych z produkcją części a część socjalna zostanie wykonana z własnych środków poza halą produkcyjna i poza projektem (tuż po jego zakończeniu) w postaci oddzielnej przybudówki do hali produkcyjnej połączonej z hala produkcyjną specjalnym łącznikiem. Autor protestu zaznaczył, że błędnie przekopiował opis odrzuconego na drodze analizy wariantu zawierającego - oprócz kwalifikowanej hali - dwie pozycje rzeczowe odnoszące się do w/w części socjalnej. Według wnioskodawcy najistotniejszym jest jednak to, iż załączony do dokumentacji aplikacyjnej Kosztorys Inwestorski, zawierający szczegółowy zakres zaplanowanych robót budowlanych wraz z ilością i jednostkami miary oraz kosztem każdego elementu składowego nie zawiera wspomnianych przez eksperta pozycji odnoszących się do części socjalnej, co tylko potwierdza fakt zaistnienia w/w pomyłki pisarskiej. Strona stwierdziła wobec tego, iż w powyższym zakresie dokonano oceny niezgodnej z procedurą i regulaminem konkursu, zgodnie z którym wniosek o dofinansowanie składa się z formularza wniosku o dofinansowanie, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do Regulaminu oraz załączników, natomiast kwestionując kwalifikowalność wydatku w postaci budowy hali, ekspert powołuje się jedynie na jedno miejsce we wniosku aplikacyjnym (istotne jest to, iż w żadnym innym miejscu dokumentacji nie pojawia się wzmianka o konieczności budowy części socjalnej) całkowicie pomijając pozostałe przytoczone opisy w innych częściach obu formularzy wniosku, a co najważniejsze, z kluczowym dla oceny kwalifikowalności tego kosztu Kosztorysie Inwestorskim. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż opisana niespójność pomiędzy opisem z pola A.3. cz. 2 wniosku a Kosztorysem winna być wychwycona przez eksperta najpóźniej na ocenie merytorycznej, zaś w efekcie jej identyfikacji firma powinna zostać wezwana do wyjaśnień, co byłoby zgodne z zapisami Regulaminu, który stwierdza iż w przypadku, gdy oceniający projekt członek KOP uzna za konieczne złożenie przez wnioskodawcę wyjaśnień lub informacji, IP RPO WŁ wzywa wnioskodawcę do ich przedstawienia w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do zakwestionowanego przez jednego z ekspertów zakupu 4 szt. Licencji na oprogramowanie CAD, wnioskodawca wskazał, że w pkt E.4 "Potencjał wnioskodawcy" zawarto informację, iż w ramach projektu zatrudnionych zostanie 5 nowych pracowników, wobec tego to właśnie oni będą korzystać z nabywanego oprogramowania, m.in. do tworzenia listy detali, kosztorysowania, a także do odczytu rysunków technicznych, wytycznych produkcyjnych, implementacji odpowiednich danych do wykorzystywanych w toku produkcyjnym urządzeń oraz maszyn. Zatem, w opinii wnioskodawcy, dokumentacja aplikacyjna zawiera uzasadnienie dla zaplanowanych do nabycia licencji w postaci liczby zaplanowanych do wykorzystania w nowym procesie, zasobów ludzkich. Autor protestu zaznacza także, iż opisał i uzasadnił w sposób szczegółowy każdy wydatek zgodnie ze wskazówkami zawartymi w instrukcji do pkt G.4 "Opis i uzasadnienie kosztów". Odnosząc się do kolejnego zakwestionowanego przez jednego z ekspertów wydatku, tj. zakupu systemu klasy ERP, autor protestu wyjaśnił, iż system ten odpowiadać będzie w znacznej mierze (a nawet przede wszystkim) za zarządzanie produkcją kluczowymi procesami, czyli procesami wytwarzania nowego, innowacyjnego produktu. Niewątpliwym elementem w/w procesów są zarządzanie logistyką i magazynowaniem materiałów oraz wyrobów gotowych (transport wewnętrzny). Wnioskodawca zwrócił również uwagę na rozbieżności w ocenach ekspertów. W jego opinii nie może dochodzić do sytuacji, gdy jeden z ekspertów nie kwestionuje wszystkich kosztów budowy hali produkcyjnej, tylko podważa jeden koszt w postaci części socjalnej, natomiast drugi z ekspertów kwestionuje zasadność i niezbędność wszystkich kosztów budowy hali produkcyjnej. Ponadto wnioskodawca podważa opinię tego eksperta, który stwierdził, że istnieje brak wystarczającego uzasadnienia dla wydatków na budowę hali, stwierdzając jednocześnie, że może istnieje wariant alternatywny bardziej korzystny z punktu widzenia ekonomicznego, co w opinii autora protestu, może świadczyć, iż ww. ekspert rozstrzygnął powyższą kwestię na niekorzyść wnioskodawcy oraz dokonał negatywnej oceny na zasadzie domniemania (bez żadnej podstawy czy też przedstawienia argumentów w tym zakresie), że budowa hali jest nieuzasadniona, niecelowa i nieefektywna ekonomicznie. W proteście Skarżąca spółka podnosiła, że nie było możliwości skorzystania z innych alternatywnych rozwiązań takich jak np. wynajęcie gotowej hali bowiem w okolicy nie było takiej spełniającego parametry konieczne do realizacji projektu. Również zaplanowanie produkcji w hali namiotowej było niemożliwe ze względu na rodzaj produkcji i fakt, iż miała ona odbywać się przez cały rok. W złożonym proteście wnioskodawca powołuje się także na inny projekt, który zajął 17 miejsce w rankingu i uzyskał 83,05% punktów, który również zakładał, podobnie jak projekt protestującego, budowę hali produkcyjnej w celu wprowadzenia na rynek nowego rodzaju wyrobów. W zaskarżonej informacji Centrum Obsługi Przedsiębiorcy wskazało, że zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasadę przejrzystości należy rozumieć jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej, poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na swojej stronie internetowej informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. Rzetelność wyboru projektów polega na obowiązku zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta realizowana jest co najmniej przez pisemne uzasadnienie wyniku spełnienia każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie. Uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełnienia danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Z kolei zasada bezstronności realizowana jest poprzez przygotowanie kryteriów w taki sposób, aby ich stosowanie podczas wyboru projektów uniemożliwiło zastosowanie indywidualnych preferencji o charakterze podmiotowym. Dodatkowo zasada bezstronności odnosi się do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. Z kolei mając na uwadze równe traktowanie wnioskodawców należy wyeliminować takie stosowanie Regulaminu konkursu, które skutkowałoby faworyzowaniem poszczególnych wnioskodawców kosztem pozostałych. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie należy zbadać, czy słuszna jest argumentacja wnioskodawcy, dotycząca spełnienia zakwestionowanego w proteście kryterium merytorycznego. Należy zbadać, czy objęcie wnioskowanego projektu dofinansowaniem nie naruszy warunków uczestnictwa w konkursie, zasad naboru i oceny wniosków o dofinansowanie. W ramach kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" sprawdzane jest, czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowalne w ramach projektu są uzasadnione i zaplanowane w odpowiedniej wysokości. Badaniu podlega niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz ich adekwatność do wdrożenia zaplanowanych działań. Organ wyjaśnił, że rozpatrzenie przedmiotowego protestu sprowadza się do weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie spełnienia ww. kryterium oraz zbadania słuszności zarzutów, podniesionych przez wnioskodawcę w proteście. Niespełnienie któregokolwiek z kryteriów dostępu skutkuje odrzuceniem wniosku. W toku przeprowadzanej procedury odwoławczej wniosek o dofinansowanie został poddany weryfikacji w zakresie spełnienia ww. kryteriów merytorycznych. W trakcie badania zasadności protestu, w celu potwierdzenia prawidłowości dokonanej oceny, powołany został ekspert, będący w wykazie kandydatów na ekspertów regionalnych, zatwierdzonym uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego. Według opinii ekspertów, nie wszystkie przewidziane w projekcie wydatki są uzasadnione dla celów projektu, gdyż wnioskodawca nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia. Odnosząc się do głównego z zakwestionowanych przez oceniającego wydatków, a mianowicie budowy hali produkcyjnej, której koszt, co zostało również wskazane prze eksperta, stanowi 64,3% wydatków kwalifikowalnych, po przeanalizowaniu złożonej przez wnioskodawcę dokumentacji aplikacyjnej oraz argumentacji wnioskodawcy przedstawionej w proteście, organ zgodził się ze stanowiskiem oceniających, iż nie uargumentowano wystarczająco, że budowa hali w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę (pkt A.3 wniosku) jest rozwiązaniem najbardziej optymalnym pod względem technicznym i ekonomicznym, tym bardziej, że budowa hali stanowi znaczącą część wydatków w projekcie. Bez wątpienia nie można uznać za zasadne: "Wykonania robót ziemnych i fundamentowych pod konstrukcję budynku socjalnego" i "Wykonania konstrukcji stalowej budynku socjalnego wraz z obudową". Zgodnie z przedstawionym opisem, jak również zawartą w ww. pkt wizualizacją planowanego do wybudowania obiektu, planowany do budowy obiekt uwzględnia budynek socjalny, co słusznie zostało zakwestionowane przez oceniającego. COP podkreśliło że w ocenie przedmiotowego kryterium, weryfikacji podlega niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz ich adekwatność do wdrożenia zaplanowanych działań. Budowa budynku socjalnego nie jest zasadna z punktu realizacji projektu. Wyjaśnienia wnioskodawcy, iż uwzględnienie go w działaniach inwestycyjnych stanowi tylko i wyłączenie "pomyłkę pisarską', w świetle informacji przedstawionych w pkt. A.3 wniosku, zdaniem organu, nie dają potwierdzenia, iż przedmiotowy budynek nie zostanie wybudowany zgodnie z przedstawioną wizualizacją. Nie uwzględnienie kosztów jego budowy w załączonym kosztorysie, także nie potwierdza, iż jego budowa nie będzie miała miejsca. Organ wskazał, iż to na wnioskodawcy spoczywa przede wszystkim obowiązek sporządzenia dokumentacji aplikacyjnej w taki sposób, aby nie budziła ona żadnych zastrzeżeń ekspertów. Niedopełnienie w tym zakresie staranności po stronie wnioskodawcy, w ocenie COP, nie świadczy o błędnie przeprowadzonej ocenie, ale o nierzetelnym przygotowaniu wniosku. Organ podkreślił, że niewezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w tym zakresie nie dowodzi o jakimkolwiek naruszeniu proceduralnym na etapie oceny. Przede wszystkim złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, bądź dokonania w nim jakiejkolwiek innej korekty, która miałaby wpływ na modyfikację projektu. Eksperci podczas oceny opierają się na dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę i jest ona przy ocenie wiążąca. Organ wskazał, że na etapie oceny formalnej w ramach kryterium nr 5 "Przygotowanie wniosku o dofinansowanie zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku": "warunkiem pozytywnej oceny kryterium jest spełnienie wymagań: wypełnienie wszystkich pól we wniosku zgodnie z wymogami instrukcji wypełniania wniosku i regulaminem konkursu, dołączenie wszystkich załączników przygotowanych zgodnie z wymogami instrukcji wypełniania wniosku i regulaminu konkursu. Oceniana jest w szczególności kompletność, poprawność wniosku i załączników, w tym poprawność wyliczeń arytmetycznych oraz spójność informacji w nich zawartych". Powyższy zarzut jest zasadny jedynie w odniesieniu do niespójności dotyczących źródeł finansowania. W innych kwestiach treść informacji podanych w zakwestionowanych podczas oceny polach, podlega wyłącznie ocenie merytorycznej. Opis projektu (tym bardziej jego zakres rzeczowy) weryfikowany jest bezsprzecznie na etapie oceny merytorycznej, w trakcie której nie ma możliwości uzupełniania/poprawienia wniosku. W szczególności zaś, należy mieć na względzie, iż procedura składania wyjaśnień nie może prowadzić do modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie - stosownie do treści art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Nawiązując tym samym do zarzutu dotyczącego niewezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień lub dodatkowych informacji w sytuacji wątpliwości ekspertów, organ podkreślił, iż stosownie do zapisów Regulaminu konkursu (§ 18 ust a) zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter nieobowiązkowy i jest zasadne jedynie wówczas, gdy członek KOP uzna to za konieczne (np. gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe), co w przedmiotowej sprawie nie wystąpiło. Zatem, jeśli oceniający projekt dysponuje danymi, które jego zdaniem są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia, to o takie dodatkowe wyjaśnienia, czy informacje nie występuje. Jest to logiczne, zważywszy na to, że ocena projektu dokonywana jest przez członków KOP, którzy wyrażają swoje stanowisko w stosownej opinii i z racji posiadania specjalistycznej wiedzy w określonych dziedzinach - wiedzą jakie dane są niezbędne do jej wydania w określonym zakresie. Oceniający wniosek nie widzieli konieczności złożenia tego typu wyjaśnień, co jest dopuszczalne Regulaminem konkursu. COP nie zgodził się z zarzutem wnioskodawcy, że między ocenami obu ekspertów jest znaczna rozbieżność. Zgodnie z uzasadnieniem negatywnej oceny w tym zakresie, obaj eksperci uznali, że budowa hali w wariancie przedstawionym we wniosku jest wydatkiem niezasadnym. Także uwaga wnioskodawcy na temat innego projektu, który otrzymał dofinansowanie w ramach rozpatrywanego naboru, jest całkowicie bezpodstawna, gdyż nie dotyczy przedmiotowego wniosku. We wskazanym zakresie, argumentacja wnioskodawcy, nie porusza merytorycznej kwestii kryteriów i nie jest związana z przyczyną odrzucenia wniosku. Organ podkreślił, że wnioski cechuje duża różnorodność i nieporównywalność, a każdy projekt oceniany jest indywidualnie, niezależnie od wyników oceny pozostałych projektów złożonych w danym konkursie. Ocena innych wniosków złożonych w ramach danego konkursu nie ma wpływu na wynik oceny wniosku będącego przedmiotem oceny. W kontekście zarzutu dokonania oceny w oparciu o nieprzejrzyste, pozaregulaminowe kryteria, rzutujące na obiektywizm KOP, organ stwierdził, że ocena złożonego wniosku została przeprowadzona w sposób zgodny z wymaganiami konkursowymi, na podstawie materiałów przedłożonych przez wnioskodawcę, a w momencie dokonywania weryfikacji, w żadnym miejscu dokumentacji aplikacyjnej nie znajdowały się informacje potwierdzające spełnienie zakwestionowanego kryterium. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek złożenia odpowiednich dokumentów mogących uzasadnić konieczność wyboru jego projektu jako najlepiej spełniającego wymagania konkursowe. Mając powyższe na uwadze, zdaniem COP nie można uznać wydatku na budowę hali produkcyjnej w zakresie ujętym we wniosku jako zasadny, a tym samym protestu wnioskodawcy w tej kwestii za uzasadniony. Analizując przeprowadzoną ocenę w zakresie zakwestionowanego zakupu 4 szt. licencji oprogramowania CAD oraz systemu klasy ERP, biorąc pod uwagę opis w części A.3 cz.2 wniosku, zgodnie z którym: "Planowany do nabycia system odpowiadać będzie za zarządzanie następującymi obszarami: zakupy, dystrybucja,(...),finanse, magazynowanie, sprzedaż i marketing", organ uznał powyższy zarzut eksperta w tym zakresie za zasadny, ponieważ z powyższego wynika, że system informatyczny jest związany z zarządzaniem przedsiębiorstwem, a nie wdrażaniem prac B+R. Przedstawione przez wnioskodawcę w proteście wyjaśnienia, że cztery licencje oprogramowania CAD będą służyły w pracy pięciu nowym pracownikom, ponieważ projekt przewiduje utworzenie 5 nowych miejsc pracy, co zostało wskazane w pkt E.4 Potencjał wnioskodawcy, są niewystarczające. W pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej nie zawarto bowiem takiej informacji, szczególnie w pkt G.4 "Opis i uzasadnienie dla kosztów", zgodnie z którym wnioskodawca był zobowiązany do przedstawienia takich informacji, które wskazywałyby jednoznacznie co wnioskodawca w ramach projektu zamierza kupić oraz umożliwiałyby ocenę zasadności wydatków. Brak odpowiedniego uzasadnienia, lakoniczny lub niepełny opis, mogą budzić wątpliwości oceniających projekt. Wobec tego obowiązkiem wnioskodawcy w tym zakresie było wykazanie jego niezbędności oraz jego bezpośredniego związku z projektem. Argument wnioskodawcy, iż w instrukcji wypełniania wniosku nie ma wskazanej konieczności uzasadnienia ilości, a tylko wysokości kosztu zakupu, jest nietrafne, ponieważ to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wyczerpującego uzasadnienia ekonomicznego zaplanowanego kosztu (w tym również jego ilości, co powinno być oczywiste), w taki sposób aby można było bez jakichkolwiek wątpliwości uznać jego zasadność. Nie bez znaczenia pozostaje także kwestia samej konstrukcji wniosku, która umożliwia odniesienie się do konkretnych zagadnień podlegających ocenie w ramach kryteriów merytorycznych. Wnioskodawca wypełniając wniosek powinien zatem zawrzeć wszystkie informacje, które umożliwiłyby dojście oceniającym projekt do tych samych wniosków co wnioskodawca. Wyjaśnienia autora protestu nie uzasadniają również wystarczająco, że zaplanowany do zakupu system zarządzania przedsiębiorstwem ERP przyczyni się bezpośrednio do wdrożenia prac B+R. We wniosku cz. I str. 24 wnioskodawca wskazuje, że system odpowiadać będzie za przetwarzanie, gromadzenie i przesyłanie informacji w formie elektronicznej, związanych z obsługą nowopowstającego procesu produkcji innowacyjnych koszy zasypowych nowej generacji. Planowany do nabycia system odpowiadać będzie za zarządzanie obszarami: zakupy, produkcja, dystrybucja, finanse, magazynowanie, sprzedaż i marketing. Według wnioskodawcy, istotnym argumentem przemawiającym za wprowadzeniem w/w systemu do przedsiębiorstwa, jest możliwość zarządzania procesem wytwarzania (produkcji) w czasie rzeczywistym, począwszy od dotarcia komponentów do magazynu, a na sprzedaży i transporcie do finalnego odbiorcy skończywszy. System ten umożliwi stały monitoring przepływu zasobów w przedsiębiorstwie, ustalanie zapotrzebowana na materiały zgodnie z bieżącą ilością zamówień oraz planowanie produkcji z odpowiednim wyprzedzeniem. Z powyższego wynika, iż system ten będzie służył przede wszystkim zarządzaniu przedsiębiorstwem, a nie bezpośrednio wdrażaniu prac B+R. W proteście wnioskodawca podnosi, że zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków zalicza się tu wydatki na wdrożenie procesów wytwarzania produktów, niemniej jednak we wniosku nie przedstawił dostatecznych informacji, które pozwoliłyby uznać powyższy wydatek za niezbędny do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz adekwatny do wdrożenia zaplanowanych działań. Organ zaznaczył, że wszystkie wydatki planowane w ramach projektu powinny być bezpośrednio powiązane z jego głównym celem, którym w tym przypadku jest wdrożenie wyników prac B+R, zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek gruntownego i jasnego uzasadnienia we wniosku powiązania wydatku z celem projektu. Po analizie argumentacji wnioskodawcy i ocen ekspertów COP nie zgodził się również z opinią że ocena została wykonana z brakiem staranności i znajomości przedłożonej dokumentacji aplikacyjnej, co doprowadziło do błędnej, nieprecyzyjnej i powierzchownej weryfikacji projektu. Nie są więc uzasadnione zgłoszone w proteście zarzuty dotyczące kwestii procedury oceny dokumentacji aplikacyjnej. Ocena przeprowadzona przez poszczególnych ekspertów została dokonana na podstawie obowiązujących kryteriów oceny dla przedmiotowego konkursu oraz na podstawie zapisów dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawcy. Istotne zmienne w zakresie oceny poszczególnego kryterium są weryfikowane na podstawie interpretacji zapisów złożonego wniosku o dofinansowanie, a następnie wynik tego procesu prezentowany jest w uzasadnieniu przeprowadzonej oceny. Nie można wykluczyć drobnych rozbieżności oceny przez weryfikujących poszczególnych stanów faktycznych, niemniej jednak mechanizm oceny eksperckiej na tzw. "dwie pary oczu", służy wyeliminowaniu rażących błędów, które mogłyby pojawić się w procedurze oceny zapisów złożonych wniosków o dofinansowanie. Należy zaznaczyć, iż obaj z ekspertów nie uznali przedmiotowego kryterium za spełnione. Spełnienie natomiast kryteriów merytorycznych oceniane jest na podstawie zapisów złożonego wniosku aplikacyjnego, które w przypadku zastosowania między innymi opisów Instrukcji, pozwalają na właściwe odniesienie się do kryteriów oceny merytorycznej. określonych w dokumentacji konkursowej. Zarówno kryteria oceny jak i sposób ich weryfikacji, znane są uczestnikom konkursu w momencie jego ogłoszenia. Autor protestu nie wyjaśnia przy tym, jakie konkretnie, oraz wobec jakich dokładnie zapisów dokumentacji konkursowej miały miejsce zarzucane naruszenia procedury oceny. Niewątpliwie to na wnioskodawcy ciąży obowiązek takiego zaprezentowania swojego zamierzenia inwestycyjnego w składanym wniosku aplikacyjnym, by czytającym go ekspertom, nasuwały się wnioski zbieżne z intencją jego autora, co do treści projektu. Protestujący nie przedstawił argumentacji, która świadczyłaby o błędach proceduralnych na etapie weryfikacji zapisów projektu pod kątem wyznaczonych kryteriów oceny, jaką przeprowadzili eksperci. Na podstawie zaprezentowanych powyżej ustaleń dotyczących poprawności przeprowadzonej oceny należy uznać zasadność argumentów zawartych w zakwestionowanym przez autora protestu - wyniku oceny ekspertów. Wskazuje on niewątpliwie, iż ocena nie została przeprowadzona pobieżnie, a niespełnienie przedmiotowego kryterium oceny merytorycznej skutkujące nieprzyznaniem dofinansowania na realizację projektu, wynika z treści zapisów opisujących projekt, zaprezentowanych w formularzu aplikacyjnym. Mając na uwadze powyższe argumenty, organ uznał powyższe kryterium za niespełnione. Oceniający weryfikujący wniosek na etapie wyboru projektu słusznie zakwestionowali spełnienie powyższego kryterium. Dokonując podsumowania weryfikacji prawidłowości przeprowadzonej oceny pod kątem spełnienia podniesionego w odwołaniu, kryterium merytorycznego, uwzględniając zarówno wynik przeprowadzonej oceny projektu, jak również stanowisko wnioskodawcy wyrażone w proteście, COP wskazał, że oceniający słusznie uznali za niespełnione zakwestionowane w proteście kryterium. Ocena złożonego wniosku została przeprowadzona w sposób zgodny z wymaganiami konkursowymi, na podstawie materiałów przedłożonych przez wnioskodawcę, a w momencie dokonywania weryfikacji, w żadnym miejscu dokumentacji aplikacyjnej nie znajdowały się informacje potwierdzające spełnienie zakwestionowanych kryteriów. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek złożenia odpowiednich dokumentów mogących uzasadnić konieczność wyboru jego projektu jako najlepiej spełniającego wymagania konkursowe. Analizując stwierdzenia wnioskodawcy zawarte w złożonym proteście, COP podkreślił, iż nie odniósł się on do jakichkolwiek okoliczności, pozwalających na zmianę wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu. Subiektywne i nieweryfikowalne opinie wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie, nie są wystarczającą przesłanką do przyjęcia, że w trakcie procedury oceny wniosków, naruszone zostały przepisy ustawowe lub regulacje Regulaminu konkursowego. Protest może zostać uznany za zasadny jedynie wtedy, kiedy wnioskodawca odwoła się do konkretnych kryteriów i udowodni, iż ocena danego kryterium była niezgodna ze stanem rzeczywistym. Należy zatem stwierdzić, iż ocena przedmiotowego projektu została dokonana w sposób nienaruszający prawa. W ocenie organu przeprowadzoną ocenę należy uznać za prawidłową, zaś protest wnioskodawcy za bezzasadny. Weryfikujący wniosek dokonali zatem trafnej oceny projektu, nie kwalifikując go do dalszego etapu oceny, tj. oceny merytorycznej punktowej. Wymagania i procedury wynikające z dokumentacji konkursowej obowiązują zarówno wnioskodawców, jaki i instytucję przeprowadzającą konkurs - Centrum Obsługi Przedsiębiorcy. Wymagania te powinny być przestrzegane i egzekwowane z należytą starannością i dokładnością. Odnosi się to do każdej fazy postępowania konkursowego. IP dopełniła wszelkich obowiązków wynikających z art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej. Organ wskazał, że możliwość dofinansowania projektu, jaką daje Regionalny Program Operacyjny Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020, jest uprawnieniem wnioskodawcy, a nie obowiązkiem instytucji ogłaszającej konkurs, czy instytucji zarządzającej. Wnioskodawca korzystając z tego uprawnienia, musi spełnić określone wymagania, aby skorzystać z dofinansowania środkami unijnymi swojego przedsięwzięcia. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku i załączników do niego z uwzględnieniem ustalonych kryteriów wyboru (oceny) projektów zgłoszonych do konkursu. Kryteria te wiążą w równym stopniu wszystkich wnioskodawców. Opierając się na przeprowadzonej analizie zasadności złożonego protestu, należy przychylić się do wyniku przeprowadzonej oceny, z uwagi na fakt, iż projekt nie spełnia kryterium merytorycznego: "Zasadność i adekwatność wydatków". W skardze A sp. z o.o. z siedzibą w W. zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego t.j. art. 125 ust 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 130312013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące EFRR, EFS, FS, EFRROW oraz EFMiR poprzez nie prawidłowe zastosowanie; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego t.j. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez niewłaściwe zastosowanie tj. przyjęcie, że wniosek nie spełnia wymogów merytorycznych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego, w następstwie czego Strona przeciwna nie dokonała merytorycznopunktacyjnej oceny Wniosku. 3. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 43 ustawy poprzez uniemożliwienie Skarżącemu dokonanie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie "budowy budynku socjalnego" co skutkowało uznaniem niespełnienia jednego z kryteriów merytorycznych. Spółka wniosła o uchylenie odmowy uwzględnienia protestu i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania stronie przeciwnej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób nierzetelny z naruszeniem zasady przejrzystości postępowania. Argumenty zawarte w proteście, które odnoszą się szczegółowo do kwestii poruszonych w piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r. strony przeciwnej dot. negatywnej oceny projektu zostały w całości pominięte. Niezależnie od powyższego w treści uzasadnienia do odmowy uwzględnienia protestu z dnia 11 sierpnia 2017 r. strona przeciwna na stronie 7, wskazała że: ,,zgodnie z przedstawionym opisem, jak również zawartą w ww. pkt wizualizacją planowanego do wybudowania obiektu, planowany do budowy obiekt uwzględnia budynek socjalny, co słusznie zostało zakwestionowane przez oceniającego". Spółka nie zgodziła się z tym stanowiskiem, które stoi w jawnej sprzeczności ze zgromadzoną dokumentacją dołączoną do wniosku oraz było już kwestionowane, i szczegółowo wyjaśnione w treści protestu. Wbrew twierdzeniom Strony przeciwnej opisy zawarte w złożonym wniosku nie wskazują, aby skarżący zamierzał wybudować w ramach projektu budynek socjalny. Wzmianka taka znalazła się omyłkowo w jednym punkcie wniosku co stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, gdyż zapis ten stał w opozycji do całości dokumentacji dołączonej do wniosku. W ocenie spółki wbrew regulaminowi konkursu oraz wbrew ustawie, skarżącemu nie zezwolono na poprawę w/w oczywistej omyłki pisarskiej na etapie oceny wymogów formalnych. W związku z powyższym zdaniem strony skarżącej, nie można uznać, że ocena spełnienia kryteriów merytorycznych (kryterium 6) została przeprowadzoną prawidłowo i zgodnie z obowiązującym prawem. W ocenie skarżącego strona przeciwna naruszyła obowiązujące regulacje prawne (Instrukcja, Regulamin, Ustawa) również poprzez dokonanie błędnej oceny kwalifikowalności wydatku polegającego na zakupie 4 szt. licencji oprogramowania typu CAD. Spółka wskazał, że organ w uzasadnieniu odmowy uwzględnienia protestu stwierdziła, że skarżący nie dopełnił wymogu uzasadnienia ilości nabywanych dóbr w sytuacji, gdy wymóg taki w żadnym razie został wskazany w dokumentacji konkursowej. Ww. wymóg podany w uzasadnieniu, stoi w sprzeczności z treścią instrukcji, a jego wpisanie - zgodnie z oczekiwaniem COP wskazanym w odmowie uwzględnienia protestu - stanowiłoby błędne wypełnienie wniosku. Jeżeli intencją organu, było wskazanie ilości nabywanych dóbr to taki zapis powinien się znaleźć explicite w treści instrukcji. Skarżąca spółka nie zgodziła się również ze stanowiskiem strony przeciwnej w zakresie zawężenia katalogu kosztów kwalifikowanych jedynie do wydatków, które bezpośrednio zmierzają do wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. 2016, poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W § 2 tego przepisu zamieszczono katalog przedmiotów działalności administracji publicznej podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Natomiast zgodnie z § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460, dalej: ustawa). Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) (ust. 1). W myśl postanowień art. 61ust. 8 ustawy w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Powyższa regulacja oznacza, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przystępując do kontroli oceny wniosku w niniejszej sprawie należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu (informacja dnia 27 kwietnia 2017 r.) wniósła protest (pismo z dnia 17 maja 2017 r.) w terminie przewidzianym ustawą , który został rozpatrzony orzeczeniem Instytucji Pośredniczącej – Centrum Obsługi Przedsiębiorcy z dnia 11 sierpnia 2017 r. o nieuwzględnieniu protestu i w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do WSA w Łodzi. Przechodząc do kwestii merytorycznych należy wskazać, że do zadań instytucji zarządzającej/pośredniczącej należy przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania , przy czym wybór ten musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniając jednocześnie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ustawy j) . Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym i wybór określonego trybu należy do właściwej instytucji (art. 38 ustawy). W trybie konkursowym, bo z takim trybem mamy w omawianej sprawie do czynienia, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy ). Z kolei konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów(...) - art. 39 ust. 2 ustawy. Konkurs przeprowadzany jest przez właściwa instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu, który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ustawy wdrożeniowej). Ogłoszenie o konkursie właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, co najmniej 30 dni przed planowanym rozpoczęciem naboru wniosków o dofinansowanie projektu (art. 40 ustawy). Przedmiotem skargi jest informacja zawarta w piśmie z dnia 11 sierpnia 2017 r. Instytucji Pośredniczącej – Centrum Obsługi Przedsiębiorcy o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego oceny merytorycznej projektu skarżącego. Złożony przez skarżącego projekt o dofinansowanie został poddany ocenie merytorycznej dokonanej przez dwóch Ekspertów. Projekt i wcześniejsze oceny Ekspertów poddano ponownej kontroli w toku rozstrzygania protestu. Każdy z Ekspertów działał samodzielnie i oceniał treści merytoryczne ogólne projektu – według wskazanych Kryteriów. Kryteria oceny merytorycznej ogólnej nie uległy zmianie w toku naboru wniosków. Pierwsze rozstrzygnięcie organu z dnia 27 kwietnia 2017 r. oparte jest na stanowisku dwóch Ekspertów. Ich Karty ocen zostały dołączone do tegoż rozstrzygnięcia jako jego uzasadnienie. Na etapie odwoławczym (rozstrzygania protestu), zostały utrzymane ustalenia dotyczące braku spełnienia przez projekt Kryterium: Zasadność i adekwatność wydatków, przy czym w toku procedury odwoławczej powołano trzeciego Eksperta. Podkreślić należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/WR 181/15). W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie strony skarżącej Sąd uznał, że dokonana ocena nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie projekt – zdaniem organu – nie spełnił kryteriów merytorycznych obligatoryjnych: nr 6 – Zasadność i adekwatność wydatków. Jak słusznie podkreślił organ w ramach kryterium "Zasadność i adekwatność wydatków" sprawdzane jest, czy wszystkie planowane wydatki kwalifikowalne w ramach projektu są uzasadnione i zaplanowane w odpowiedniej wysokości. Badaniu podlega niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz ich adekwatność do wdrożenia zaplanowanych działań. Z powyższego wynika, że w ramach i zakresie oceny tego kryterium – skoro wniosek o dofinansowanie dotyczy "Wdrożenie wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji"- idzie niewątpliwie o ocenę czy mamy do czynienia z wydatkami w ramach projektu niezbędnymi do osiągnięcia jego celu, czy ich proponowana wysokość jest adekwatna do wdrożenia tego celu. Spór w głównej mierzy, z uwagi na wysokość wydatków i ich udział w wydatkach kwalifikowanych, dotyczy wydatków na budowę hali produkcyjnej wraz z budynkiem socjalnym. Zarówno w proteście jak i w skardze Spółka podkreślała, że wbrew twierdzeniom organu opisy zawarte w złożonym wniosku nie wskazują, aby skarżący zamierzał wybudować w ramach projektu budynek socjalny. Wzmianka taka znalazła się omyłkowo w jednym punkcie wniosku co stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, gdyż zapis ten stał w opozycji do całości dokumentacji dołączonej do wniosku. W ocenie spółki wbrew regulaminowi konkursu oraz wbrew ustawie, skarżącemu nie zezwolono na poprawę w/w oczywistej omyłki pisarskiej na etapie oceny wymogów formalnych. W związku z powyższym zdaniem strony skarżącej, nie można uznać, że ocena spełnienia kryteriów merytorycznych (kryterium 6) została przeprowadzoną prawidłowo i zgodnie z obowiązującym prawem. Odnosząc się do tak postawionego zarzutu, po przeanalizowaniu złożonej przez wnioskodawcę dokumentacji aplikacyjnej oraz argumentacji wnioskodawcy przedstawionej w proteście, IP zgodziła się ze stanowiskiem oceniających ekspertów, iż nie uargumentowano wystarczająco, że budowa hali w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę (pkt A.3 wniosku) jest rozwiązaniem najbardziej optymalnym pod względem technicznym i ekonomicznym, tym bardziej, że budowa hali stanowi znaczącą część wydatków w projekcie (64,3% wydatków kwalifikowanych). Bez wątpienia nie można uznać za zasadne: "Wykonania robót ziemnych i fundamentowych pod konstrukcję budynku socjalnego" i "Wykonania konstrukcji stalowej budynku socjalnego wraz z obudową". Zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem, jak również zawartą w ww. pkt wizualizacją planowanego do wybudowania obiektu, planowany do budowy obiekt uwzględnia budynek socjalny, co słusznie zostało zakwestionowane przez oceniającego. IP podkreśliła, że w ocenie przedmiotowego kryterium, weryfikacji podlega niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz ich adekwatność do wdrożenia zaplanowanych działań. Budowa budynku socjalnego nie jest zasadna z punktu realizacji projektu. Wyjaśnienia wnioskodawcy, iż uwzględnienie go w działaniach inwestycyjnych stanowi tylko i wyłączenie "pomyłkę pisarską', w świetle informacji przedstawionych w pkt. A.3 wniosku, zdaniem organu, nie dają potwierdzenia, iż przedmiotowy budynek nie zostanie wybudowany zgodnie z przedstawioną wizualizacją. Nie uwzględnienie kosztów jego budowy w załączonym kosztorysie, także nie potwierdza, iż jego budowa nie będzie miała miejsca. Organ zaznaczył, że to na wnioskodawcy spoczywa przede wszystkim obowiązek sporządzenia dokumentacji aplikacyjnej w taki sposób, aby nie budziła ona żadnych zastrzeżeń ekspertów. Niedopełnienie w tym zakresie staranności po stronie wnioskodawcy, w ocenie COP, nie świadczy o błędnie przeprowadzonej ocenie, ale o nierzetelnym przygotowaniu wniosku. Organ podkreślił, że niewezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w tym zakresie nie dowodzi o jakimkolwiek naruszeniu proceduralnym na etapie oceny. Przede wszystkim złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, bądź dokonania w nim jakiejkolwiek innej korekty, która miałaby wpływ na modyfikację projektu. Eksperci podczas oceny opierają się na dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę i jest ona przy ocenie wiążąca. Sąd podziela stanowisko organu. Ocena zasadności omawianego zarzutu nie może pomijać treści art. 50 ustawy wdrożeniowej, z którego wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Ma to tę konsekwencję, że nie pozostaje bez wpływu na zakres postępowania prowadzonego w sprawie oceny wniosku. Ogranicza się on bowiem do oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, co wynika z art. 37 ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1 przywołanej ustawy, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 tej ustawy. Wobec tego, że z przywołanej regulacji wprost i jednoznacznie wynika, że przedmiotem postępowania regulowanego przywołaną ustawą z dnia 11 lipca 2011 r. jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Oznacza to, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę. Wbrew twierdzeniom skarżącego, zapisanie w projekcie dotyczącym "Wdrożenie wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji", budowy hali produkcyjnej uwzględniającej budowę budynku socjalnego nie mogło zastać uznane za omyłkę pisarską. Za oczywiste omyłki uznawane są błędy rachunkowe w wykonaniu działania matematycznego, błędy pisarskie oraz inne oczywiste omyłki rozumiane jako: omyłki widoczne, polegające na niezamierzonym przekręceniu, opuszczeniu wyrazu, błędy logiczne lub mające postać innej niedokładności przypadkowej (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 października 2016 r. sygn. akt. IV SA/Gl 489/16). Tymczasem ewidentne błędy wniosku aplikacyjnego Skarżącego, wykazane przez oceniających, nie mogą zostać uznane za "oczywiste omyłki pisarskie", jak sugeruje to strona Skarżąca, ponieważ są konsekwencją niedochowania należytej staranności lub niedbałości przy sporządzaniu dokumentacji aplikacyjnej. Jest przy tym oczywiste, że budowa budynku socjalnego nie mogła być potraktowana jako wydatek zasadny i adekwatny dla realizacji projektu polegającego na wdrożeniu wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji. Należy w tym miejscu podkreślić, że jak wynika z akt sprawy, na etapie oceny formalnej skarżąca wzywana była do korekty wniosku, tym samym została wyczerpana, przewidziana w Regulaminie możliwość jednokrotnego uzupełniania wniosku na etapie oceny formalnej. Nie jest więc zasadny zarzut, że skarżącej na etapie oceny formalnej nie pozwolono na poprawę oczywistej omylki pisarskiej. Spółka zupełnie pomija kwestię, iż w ramach uzupełnień formalnych wniosku korygowała właśnie niespójność co do okresów realizacji i etapów projektu w punkcie A. 3 wniosku (dotyczącym budowy hali wraz z budynkiem socjalnym), zatem sporna treść (budowa budynku socjalnego) mogła z łatwością zostać przez nią dostrzeżona, gdyby faktycznie stanowiła jedynie omyłkę pisarską popełnioną przy uzupełnianiu informacji na temat wybranego wariantu inwestycyjnego przewidzianego w projekcie. Dodatkowo, co należy podkreślić dopiero po uzupełnieniach dokonywanych na etapie oceny formalnej w dokumentacji aplikacyjnej pojawiły się załączniki w postaci "Specyfikacji zakupywanych wartości niematerialnych i prawnych", "Specyfikacji zakupywanego sprzętu" oraz "Kosztorys Inwestorski", który zdaniem strony skarżącej jest tu decydującym dowodem potwierdzającym zamiar budowy w ramach projektu jedynie hali produkcyjnej. Zatem niespójność treści formularza wniosku o dofinansowanie z jego załącznikami w przedmiocie wydatków budowlanych zaplanowanych w projekcie, nie mogła zostać wykazana wnioskodawcy na etapie weryfikacji wymogów formalnych, czy też oceny formalnej złożonej dokumentacji, bowiem załączniki te a w szczególności Kosztorys strona załączyła dopiero w wyniku wezwania do korekty. Niewezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w spornym zakresie (tj. budowy budynku socjalnego) na etapie oceny merytorycznej nie dowodzi natomiast jakiegokolwiek naruszenia proceduralnego na tym etapie oceny. Przede wszystkim złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, bądź dokonania w nim jakiejkolwiek innej korekty, która miałaby wpływ na modyfikację projektu (§ 18 pkt 4 Regulaminu). Eksperci podczas oceny opierają się na dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę i jest ona przy ocenie wiążąca. Nie może być wątpliwości w kwestii przeznaczenie uzyskanego wsparcia, dlatego wniosek musi być jednoznaczny, spójny i spełniać wymagane kryteria. Zaakceptowanie wniosku w przedstawionym kształcie, a więc zawierającego projekt budowy budynku socjalnego mógłby zrodzić spór na etapie jego realizacji. Zakwestionowanie bowiem przez organ wydatków na budowę budynku socjalnego na etapie realizacji projektu mogłoby spotkać się z argumentacją wnioskodawcy, że projekt w takim kształcie został zaakceptowany. W tym kontekście twierdzenie strony, że w kosztorysie inwestorskim nie wykazano wydatków na budowę budynku socjalnego jest nieprzekonywujące i nie potwierdza stanowiska strony o oczywistej pomyłce pisarskiej, tym bardziej, że jak wykazano wyżej tę "pomyłkę pisarską" strona mogła i powinna wychwycić na etapie korekty formalnej do której była wzywana. Nie mogły zostać wzięte pod uwagę również wyjaśnienia wnioskodawcy co do zarzutu braku uzasadnienia wniosku w zakresie budowy hali produkcyjnej jako rozwiązania najbardziej optymalnego pod względem technicznym i ekonomicznym. W tym miejscu godzi się podnieść, że we wniosku podano w zasadzie jedynie parametry projektowanej hali oraz wyjaśnienie, że "Rozpoczęcie produkcji mobilnych koszy zasypowych nowej generacji wymaga budowy nowego zakładu produkcyjnego. Obecnie posiadana hala wykorzystywana jest na cele obecnej działalności firmy - produkcji konstrukcji stalowych. Nie ma zatem możliwości realizacji obu zakresów w jednym miejscu." Sąd podziela stanowisko organu, że wnioskodawca nie przedstawił stosownej analizy potwierdzającej że budowa hali jest rozwiązaniem najbardziej optymalnym i czy nie istnieje wariant alternatywny bardziej korzystny z punktu widzenia ekonomicznego. Brak również uzasadnienia dla planowanej wielkości hali, poza stwierdzeniem, że "Liczba urządzeń wchodzących w skład linii oraz ich specyfikacja wymaga odpowiedniej (w zakresie wymiarów) powierzchni, stąd w/w specyfikacja", przy czym nie przedstawiono planu sytuacyjnego potwierdzającego w/w deklarację. Jak wskazano wyżej organ nie może uczynić przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji IP nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Oznacza to, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać we wniosku, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę we wniosku. Zatem uzasadnienia projektu i zawartych w nim rozwiązań nie można poszukiwać w argumentach przedstawionych w proteście. To informacje zawarte we wniosku pozwalają oceniającym stwierdzić m.in. na ile przemyślana jest inwestycja, czy wszystkie zaplanowane wydatki kwalifikowalne służą realizacji celu projektu i są adekwatne do jego osiągnięcia. Przy ocenie kwalifikowalności wydatków, w tym konkretnym wypadku, chodziło o wykazanie, czy bez budowy hali produkcyjnej nie ma możliwości zrealizowania projektu i czy konieczna była budowa budynku socjalnego. Wyjaśnienia zawarte w proteście zmierzały więc do przedstawienia informacji, w zakresie optymalności rozwiązania oraz zasadności i adekwatności wydatków, których w istocie w ocenianym wniosku nie było, a to oznacza, że ich uwzględnienie oznaczałoby zmianę wniosku, co byłoby niedopuszczalne z punktu widzenia zasady jednakowego traktowania wnioskodawców. Reasumując stanowisko ekspertów, którzy stwierdzili niespełnienie kryterium zasadności i adekwatności z przyczyn podniesionych wyżej należy uznać za mające oparcie w analizie przedstawionej dokumentacji aplikacyjnej, a tylko ta podlegała ocenie. Odnosząc się do przedstawionego w proteście stanowiska skarżącej, wskazującego na inny projekt, który zajął 17 miejsce w rankingu i uzyskał 83,05% punktów, który również zakładał, podobnie jak projekt protestującej, budowę hali produkcyjnej w celu wprowadzenia na rynek nowego rodzaju wyrobów, należy podnieść, że w trakcie procedur konkursowych (w tym również procedur odwoławczych) nie ma możliwości opierania się na rozstrzygnięciach (ocenach) podobnych projektów. Niemożliwe jest skuteczne podważanie prawidłowości oceny konkursowej przez powołanie się na ocenę innego wniosku konkursowego. Wykluczone jest również badanie zarzutów dotyczących prawidłowości innych wniosków konkursowych. Poza ramami kontroli pozostaje bowiem ocena innych projektów konkursowych złożonych w ramach określonego konkursu przez innych wnioskodawców W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA z dnia 28 kwietnia 2011r., sygn. akt II GSK 675/11 oraz z dnia 4 września 2012r., sygn. akt II GSK 1411/12 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) zwrócono uwagę, że zasada równego dostępu do pomocy przede wszystkim odnosi się do czynności w zakresie stanowienia aktów o charakterze generalnym regulujących zasady prowadzenia konkursu. W omawianej sprawie zasada równego dostępu do pomocy znalazła swój wyraz w omawianych powyżej kryteriach wyboru projektów. A więc zasadę równego dostępu do pomocy (równego traktowania beneficjentów) należy oceniać w ramach tego samego konkursu i nie może sprowadzać się to do kwestii porównywania oceny wniosków złożonych przez inne podmioty w ramach tego samego konkursu z oceną wniosku złożonego przez skarżącą. Nie jest również zasadny zarzut dotyczący oceny wydatków na zakup 4 szt licencji oprogramowania typu CAD. Sąd podziela stanowisko COP, że przedstawione przez wnioskodawcę w proteście wyjaśnienia, że cztery licencje oprogramowania CAD będą służyły w pracy pięciu nowym pracownikom, ponieważ projekt przewiduje utworzenie pięć nowych miejsc pracy, co zostało wskazane w pkt E.4 Potencjał wnioskodawcy, są niewystarczające. W pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej nie zawarto bowiem takiej informacji, szczególnie w pkt G.4 "Opis i uzasadnienie dla kosztów", zgodnie z którym wnioskodawca był zobowiązany do przedstawienia takich informacji, które wskazywałyby jednoznacznie co wnioskodawca w ramach projektu zamierza kupić oraz umożliwiałyby ocenę zasadności wydatków. Brak odpowiedniego uzasadnienia, lakoniczny lub niepełny opis, mogą budzić wątpliwości oceniających projekt. Wobec tego obowiązkiem wnioskodawcy w tym zakresie było wykazanie jego niezbędności oraz jego bezpośredniego związku z projektem. Argument wnioskodawcy, iż w instrukcji wypełniania wniosku nie ma wskazanej konieczności uzasadnienia ilości, a tylko wysokości kosztu zakupu, jest nietrafny. Między innymi przywołana w skardze - Instrukcja wypełnienie wniosku wprost określa, że: "dla każdego kosztu wymagany jest opis: • ilości/liczby każdego kosztu, jaki został przewidziany w projekcie wraz z podaniem jednostki miary, jaką posłużył się wnioskodawca (np. szt., m2, komplet, itp.). W przypadku zakupu tzw. kompletów (np. narzędzi, mebli biurowych, sztućców, itp.) należy określić szczegółowo z czego składa się taki zestaw lub wskazać zewnętrzne źródło opisujące jednoznacznie skład czy zakres ilościowy takiego zakupu. Katalog wydatków nie może być otwarty (tzn. nie może zawierać wyrażeń takich jak "np.", "i inne", "m.in."); • opis, specyfikacja, parametry i uzasadnienie konieczności poniesienia kosztów: - opis: każdy wydatek należy opisać w sposób na tyle szczegółowy, by nie budził wątpliwości czego dotyczy oraz by możliwe było zweryfikowanie czy zaplanowany został w sposób racjonalny, celowy i oszczędny z zachowaniem zasady uzyskania najlepszych efektów z danych nakładów(...). - specyfikacja/parametry: każdy wydatek musi zostać opisany poprzez specyfikację/ parametry uwzględniające jedynie główne i znaczące parametry techniczne (poprzez użycie zwrotów: "niemniej niż ... ", "co najmniej ... ") bez podawania nazw producenta lub programu, symboli/ numerów przedmiotowych wydatków." W tym kontekście za niezrozumiałe należy uznać stwierdzenie Skarżącego, iż podanie uzasadnienia ilości nabywanych dóbr, a tym samym informacji niezbędnych do określenia ich niezbędności i adekwatności -stanowiłoby błędne wypełnienie wniosku. Wnioskodawca powinien wykazać, iż wydatek, który planuje ponieść ze środków publicznych jest m.in. gospodarny (czyli że pieniądze wykorzystywane będą oszczędnie i wydajnie, a nakłady będą proporcjonalne do uzyskanych efektów) oraz kwalifikowalny (zasadny i adekwatny). Warto odnotować, że zgodnie z wytycznymi w sprawie kwalifikowalności za wydatek kwalifikowalny uznaje się w szczególności wydatek, który jest niezbędny do realizacji celów projektu i został poniesiony w związku z jego realizacją. Zatem to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wyczerpującego uzasadnienia ekonomicznego zaplanowanego kosztu (w tym również jego ilości, co powinno być oczywiste), w taki sposób aby można było bez jakichkolwiek wątpliwości uznać jego zasadność. Nie jest więc w ocenie Sądu wyjaśnieniem spełnienia kryterium zasadności i adekwatności tego wydatku lakoniczne stwierdzenie, że cztery licencje oprogramowania CAD będą służyły w pracy pięciu nowym pracownikom, ponieważ projekt przewiduje utworzenie pięć nowych miejsc pracy. Skoro projekt przewiduje pięć nowych miejsc pracy, to dlaczego przewidziano zakup 4 licencji oprogramowania a nie pięć. Skoro nie przewidziano tego oprogramowania dla wszystkich pracowników w ramach projektowanych miejsc pracy to równie dobrze może wystarczające byłyby trzy albo dwie licencje. Uzasadnienie zasadności i adekwatności zakupu 4 sztuk licencji oprogramowania CAD niewątpliwie należało do wnioskodawcy. Zdaniem Sądu właściwie również oceniono, z punktu widzenia badanego kryterium, wydatek na system informatyczny klasy ERP. Z literalnego brzmienia uzasadnienia treści wniosku w części G.4 Opis i uzasadnienie dla kosztów wynika jednoznacznie, że "System odpowiadać będzie za przetwarzanie, gromadzenie i przesyłanie informacji w formie elektronicznej związanych z obsługą nowopowstającego procesu produkcji innowacyjnych koszy zasypowych nowej generacji . Planowany do nabycia system odpowiadać będzie za zarządzanie następującymi obszarami: zakupy, produkcja dystrybucja, finanse, magazynowanie, sprzedaż i marketing (...) System ten umożliwi zatem stały monitoring przepływu zasobów w przedsiębiorstwie, ustalenie zapotrzebowania na materiały zgodnie z bieżącą ilością zamówień oraz planowanie produkcji z odpowiednim wyprzedzeniem". Godzi się w tym miejscu podnieść, że nie można zapominać, że zgłoszony projekt dotyczy wdrożenia wyników własnych prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji. Badaniu podlega niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz ich adekwatność do wdrożenia zaplanowanych działań. W tym kontekście zasadnie organ uznał, że system informatyczny jest związany z zarządzaniem przedsiębiorstwem, a nie wdrażaniem prac B+R celem rozpoczęcia produkcji koszów zasypowych nowej generacji. Jeszcze raz należy podkreślić, że wydatki muszą być powiązane z celem projektu tymczasem proponowany system będzie miał zastosowanie na kolejnym etapie realizacji produkcji. Reasumując stwierdzić należy, że zarzuty niewłaściwej oceny kryterium w ocenie merytorycznej sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ani organ, ani Sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez członków komisji, w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Ocena winna być rzetelna i bezstronna, co wynika z art. 37 ustawy. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o spełnieniu (lub nie) poszczególnych kryteriów. Sąd podziela zatem trafność oceny projektu w toku postępowania przed COP. Postępowanie przeprowadzono w sposób zgodny z przepisami prawa. W szczególności organy orzekające nie naruszyły wskazanych w skardze merytorycznych kryteriów oceny przyjętych w ramach RPO WD na lata 2014-2020, opierając podjęte rozstrzygnięcia na opinii ekspertów. Ocena wniosku odbyła się zgodnie z Regulaminem konkursu i jego załącznikami, przez ekspertów, w sposób rzetelny i bezstronny, jasny i przejrzysty, zgodnie z przyjętym kryteriami merytorycznymi. Całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy spowodował zatem, że Sąd nie podzielił zasadności argumentacji skargi i na podstawie art. art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy oddalił skargę. d.j.