II OZ 312/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2162/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2017 r. o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, tj. nie złożył 2 odpisów zażalenia w zakreślonym przez Sąd terminie. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie p.p.s.a.), odrzucił zażalenie. W. P. reprezentowany przez adw. M. H. wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarzucił naruszenie: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 12 k.p.a. w zw. z art. 80, art. 127 § 3 i art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie kontynuowania postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn niż zostało to w nim podniesione. Jak wynika z akt sprawy, skarżący reprezentowany przez adw. M.H. wniósł zażalenie (omyłkowo nazwane skargą kasacyjną, k.48 akt sądowych) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2017 r. o odrzuceniu jego skargi, dołączając trzy odpisy zażalenia wraz z załącznikami. Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącego do złożenia jeszcze dwóch odpisów zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie skarżącego do nadesłania dodatkowych dwóch odpisów zażalenia było błędne. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 maja 2016 r., II OZ 512/16 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, nabywa status uczestnika postępowania na prawach strony wyłącznie w przypadku skutecznego wszczęcia postępowania sądowego zainicjowanego skargą innej osoby. W tej sprawie skarga W. P. została odrzucona, zatem pozostałe podmioty, które brały udział w postępowaniu administracyjnym nie nabyły jeszcze statusu uczestników postępowania na prawach strony w postępowaniu sądowym. Innymi słowy, do czasu skutecznego wniesienia skargi stroną postępowania są wyłącznie skarżący i organ, zatem do tego czasu tylko im Sąd ma obowiązek doręczać pisma procesowe. Brak było zatem podstaw w tej sprawie do wzywania skarżącego do nadesłania dodatkowych odpisów zażalenia, skoro nie było podstaw do doręczania odpisów zażalenia podmiotom, które dopiero nabędą status uczestników postępowania na podstawie art. 33 p.p.s.a. po skutecznym wniesieniu skargi. Na marginesie zauważyć należy, iż skarżący W. P. oraz [...] Sp. z o.o. w Z. i A. G. są reprezentowani przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika – adw. M. H. Jeżeli w sprawie występuje jeden pełnomocnik ustanowiony przez kilka stron postępowania, których interesy nie są ze sobą sprzeczne, to zbytnim formalizmem jest wzywanie tego pełnomocnika do nadesłania odpisu pisma procesowego tylko po to, aby ten odpis mu następnie doręczyć. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.