II SA/Op 437/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 27 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego udostępnienia danych ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. W dniu 21 marca 2017 r. do Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Kędzierzynie-Koźlu wpłynął wniosek Urzędu Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 13 marca 2017 r., nr [...], następnie doprecyzowany wnioskiem Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla (dalej: Prezydent lub skarżący) z dnia 21 marca 2017 r., o udostępnienie mapy ewidencyjnej z klasyfikacją gruntów - SWDE pełne, z uzupełnionymi danymi w tabelach atrybutów, bez danych osobowych oraz danych dotyczących wieku budynków zlokalizowanych na terenie miasta Kędzierzyna-Koźla. Wnioskodawca zwrócił się o powyższe dane w celu opracowania projektu "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Kędzierzyn-Koźle". Decyzją z dnia 24 marca 201 r., nr [...], Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski, działając na podstawie art. 40a ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629, z późn. zm., dalej: ustawa), art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114, z późn. zm., dalej: ustawa o informatyzacji) i art. 14 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2010 r. nr 76, poz. 489, z późn. zm., dalej: ustawa o infrastrukturze), po rozpatrzeniu wniosku "Urzędu Miasta Kędzierzyn-Koźle", orzekł o odmowie nieodpłatnego udostępnienia danych ewidencji gruntów i budynków w formacie wymiany danych Standard Wymiany Danych Ewidencyjnych (dalej: SWDE) dla obszaru miasta Kędzierzyna-Koźla. W uzasadnieniu organ wskazał, że warunek zapewnienia gminie Kędzierzyn-Koźle, będącej podmiotem publicznym, nieodpłatnego dostępu do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym - ewidencji gruntów i budynków, spełniony został przez organ poprzez sieć Internet z wykorzystaniem aplikacji GEO-INFO 6 i.Net, na podstawie licencji nr [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. W dniu 4 kwietnia 2017 r. do Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w Kędzierzynie-Koźlu wpłynął ponowny wniosek Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla, z dnia 27 marca 2017 r., o udostępnienie danych z mapy numerycznej z terenu gminy Kędzierzyn-Koźle w formacie TANGO i SHP (tylko budynki) oraz danych ewidencyjnych z terenu gminy Kędzierzyn-Koźle w formacie SWDE (część opisowa) oraz danych ewidencyjnych z terenu gminy Kędzierzyn-Koźle w postaci wsadu do programu GEO-INFO GAMMA. Odpowiadając na ten wniosek Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski wyjaśnił wnioskodawcy, iż ww. wniosek zawiera większy zakres danych niż wniosek z dnia 13 marca 2017 r. i z tego powodu potraktowany został jako ponowny wniosek w sprawie załatwionej uprzednio poprzez wydanie decyzji administracyjnej z dnia 24 marca 2017 r. W odwołaniu od powyższej decyzji Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla nie zgodził się ze stanowiskiem organu, wskazując na naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: K.p.a.), tj.: - art. 7 i art. 77 § 1 polegające na zaniechaniu wszechstronnego zbadania zebranego materiału, a to pism wnioskodawcy - w tym pisma złożonego dnia 21 marca 2017 r. - i w konsekwencji pominięcie faktu, że wnioskodawcą nie jest osoba prawna lecz organ administracji publicznej domagający się dostępu do danych wyłącznie w ramach swych ustawowych zadań związanych z planowaniem przestrzennym i wyłącznie dla ich wykonania; - art. 7 i art. 77 § 1 polegające na zaniechaniu wszechstronnego zbadania zebranego materiału przejawiające się pominięciem faktu, iż wnioskodawca zwraca się o przekazanie mu danych, do jakich obecnie nie ma dostępu. Odwołujący wskazał też na naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778, z późn. zm. - dalej: ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) poprzez odmowę nieodpłatnego udostępnienia danych, mimo że ubiega się o nie organ administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego zadań publicznych określonych ustawowo, zaś obecnie nie są mu udostępnione te dane. W uzasadnieniu Prezydent przede wszystkim zauważył, że organ mylnie określił wnioskodawcę jako "Urząd Miasta". Następnie podniósł, że Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski niezasadnie stwierdził, że wnioskodawca posiada dostęp do ewidencji gruntów i budynków poprzez sieć Internet, gdyż pomija treść żądania wnioskodawcy, który domagał się udostępnienia mapy ewidencyjnej z klasyfikacją gruntów (format SWDE) oraz danych o wieku budynków. Są to dane, z których nie można korzystać w dostępnej wnioskodawcy ewidencji - co różni niniejszą sprawę od stanu faktycznego rozstrzyganego w orzeczeniu powołanym w skarżonej decyzji. Przy tym Prezydent odnotował, że dane, do jakich obecnie ma dostęp (przywołane w skarżonej decyzji), są bezużyteczne z punktu widzenia wykonania zadania publicznego opisanego we wniosku. Aplikacja GEO-INFO 6 i.Net, o jakiej mowa w decyzji, zapewnia jedynie wgląd do aktualnych danych (do każdego obiektu - działki, budynku, klasoużytku - z osobna), bez możliwości ich dalszego przetwarzania. Dane każdego z obiektów można jedynie "przepisać", jest to jednak niewykonalne, bo chodzi o dane kilkudziesięciu tysięcy obiektów. Brak dostępu do danych bez możliwości ich dalszego przetwarzania w istocie więc uniemożliwi wykonanie pewnych elementów Studium. Nadmienił, że niezależnie od tego pozyskał wcześniej odpłatnie dostęp do aplikacji GEO-INFO, ale nie uzyskał pożądanego rezultatu, gdyż wymaga ona cyklicznego zasilania danymi przez organ, który wydał skarżoną decyzję, co jednak nie następuje (organ odmówił dostępu do danych). Stąd mimo dostępu do aplikacji, musi ubiegać się o dostęp do danych opisanych we wniosku, ponieważ bez tego dostępu nie może wykonać ustawowo określonego zadania publicznego. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 27 czerwca 2017 r., nr [...], w pkt 1 - uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 24 marca 2017 r., nr [...], w pkt 2 - odmówił nieodpłatnego udostępnienia danych ewidencji gruntów i budynków w formacie wymiany danych SWDE dla obszaru miasta Kędzierzyna-Koźla. Organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania i stwierdził, że naczelną zasadą udostępniania danych zawartych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym jest zasada odpłatności, zaś wyjątki od tej zasady zostały wymienione w art. 40a ust. 2 ustawy. Podał, że zgodnie z tym przepisem nie pobiera się opłaty za dane udostępniane na podstawie art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ustawy o infrastrukturze oraz art. 15 ustawy o informatyzacji. Jednocześnie podkreślił, że art. 12 ust.1 ustawy o infrastrukturze dotyczy jedynie usług wyszukiwania i przeglądania. Dane udostępniane w tej formie powinny ponadto, stosownie do treści art. 12 ust. 2 ustawy o infrastrukturze, mieć taką formę, która uniemożliwia wtórne ich wykorzystanie w celach zarobkowych. Natomiast udostępnianie zbiorów za pomocą usług obejmujących pobieranie i przekształcanie odbywa się z zachowaniem zapisów dotyczących rejestrów publicznych zawierających te zbiory (art. 12 ust. 2 ustawy o infrastrukturze), tzn. odpłatnie na podstawie art. 40a ust. 1 ustawy. Organ odwoławczy też wyjaśnił, że do czasu utworzenia zbiorów danych przestrzennych oraz uruchomienia usług, o których mowa w art. 9 ust 1 pkt 3-5 ustawy o infrastrukturze, a także do czasu utworzenia Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w rejestrach publicznych może być realizowany na podstawie przepisów ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Powołując się na regulacje zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o informatyzacji organ stwierdził, że podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu i niepublicznemu realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp, jeżeli z wnioskiem występuje podmiot realizujący zadania publiczne (art. 2 ustawy o informatyzacji) i gdy przedmiot udostępnienia mieści się w zakresie niezbędnym do realizacji przez ten podmiot zadania publicznego. Zasady w kwestii zapewnienia dostępu do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym, wynikające z ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, dotyczą wszystkich rejestrów publicznych. Następnie zwrócił uwagę, że z ustawy o informatyzacji nie wynika uprawnienie dla wnioskodawców do żądania udostępnienia danych w dowolnym formacie, bowiem art. 15 tej ustawy stanowi jedynie o dostępie do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym, zatem podmiot prowadzący rejestr publiczny nie jest zobowiązany do przekształcania udostępnianych danych do dowolnego formatu wskazanego przez wnioskodawcę. Poza tym organ drugiej instancji stwierdził, że uchylił decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego, gdyż w skarżonej decyzji wadliwie uznano, że z wnioskiem o nieodpłatne udostępnienie danych ewidencyjnych występował Urząd Miasta Kędzierzyna-Koźla, bowiem z wniosku z dnia 21 marca 2017 r., będącym uzupełnieniem wniosku z dnia 13 marca 2017 r. wynika, że wnioskodawcą jest Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla. Ten fakt spowodował, że zaskarżona decyzja została uchylona, jako skierowana do niewłaściwego podmiotu. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla zwrócił się o nieodpłatne udostępnienie danych przestrzennych, w postaci mapy ewidencyjnej oraz danych opisowych dotyczących wieku budynków, w celu uchwalenia "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego", tj. realizacji zadania publicznego, o jakim mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a więc bezspornie wniosek o udostępnienie powyższych informacji był wnioskiem podmiotu publicznego i dotyczył realizowania zadania publicznego, jednakże Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski udostępnił wnioskodawcy bazę danych ewidencji gruntów i budynków za pomocą usługi sieciowej - aplikacji GEO-INFO 6 i.Net zgodnie z licencją nr [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. Licencja ta upoważnia Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla do wykorzystywania bazy danych ewidencji gruntów i budynków do realizacji zadań własnych gminy wynikających z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.), w tym spraw z zakresu ładu przestrzennego. Nie jest zatem prawdziwe stwierdzenie, że wnioskodawca nie posiada dostępu do danych, o jakie wnioskował. Powołując się na raport z systemu GEO-INFO 6 i.Net wskazał, że ta aplikacja gwarantuje stały dostęp do części graficznej operatu ewidencyjnego, numerycznej mapy ewidencyjnej oraz części opisowej, która zawiera informacje opisowe m.in. o roku zakończenia budowy budynku. Tym samym nie ma potrzeby dokonywania konwersji i udostępniania danych w innym formacie (SWDE). Nadto organ wskazał, że format SWDE nie jest obowiązującym formatem wymiany danych ewidencyjnych. W tym zakresie dostrzegł, że zgodnie z § 51 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034) wymiana danych między bazami danych ewidencji oraz udostępnianie danych z ewidencji innym systemom informatycznym lub teleinformatycznym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej odbywa się w postaci elektronicznej w formacie GML zgodnie ze schematem GML, zawartym w załączniku nr 4a do rozporządzenia. Zwrócił też uwagę, że z aktualnie obowiązujących przepisów nie wypływają uprawnienia Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla do nieodpłatnego pozyskiwania danych z operatu ewidencji gruntów i budynków, które podlegałyby dalszemu przetworzeniu, ponieważ w odniesieniu do danych pozyskanych nieodpłatnie posiada jedynie prawo ich przeglądania. W tym przedmiocie podniósł, że jako wyjątek od ogólnej zasady odpłatności ustalono jedynie minimalny obowiązek udostępnienia danych geodezyjnych i kartograficznych i za taką konkluzją przemawia dodatkowo "użycie przez ustawodawcę zwrotu w niezbędnym zakresie". W skardze na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla, reprezentowany przez pełnomocnika, ponownie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. polegające na zaniechaniu wszechstronnego zbadania zebranego materiału, przejawiające się pominięciem faktu, iż wnioskodawca zwraca się o przekazanie mu danych, do jakich obecnie nie ma dostępu, gdyż nie są one objęte zakresem udostępnionym w ramach usługi sieciowej GEO-lNFO 6 i.Net oraz art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez odmowę nieodpłatnego udostępnienia danych, mimo że ubiega się o nie organ administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego zadań publicznych określonych. Wskazując na powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Prezydent Miasta Kędzierzyna-Koźla powielił argumentację odwołania. Dodatkowo podał, że dla wykonania obowiązku, czyli sporządzenia projektu Studium, niezbędne są dane historyczne, których nie zapewnia żadna dostępna skarżącemu aplikacja. Aplikacje pozwalają jedynie na wgląd w bieżące dane, wbrew temu co w treści skarżonej decyzji wskazał organ administracji. Tymczasem jest faktem notoryjnym, że zakres danych niezbędnych do sporządzenia projektu studium jest znacznie szerszy - na dowód powyższego przedłożył wykaz materiałów, jakie są wymagane dla sporządzenia projektu Studium (wyciąg z umowy Gminy Kędzierzyn-Koźle z wykonawcą projektu). Jeszcze raz zaakcentował, że aplikacja GEO-INFO 6 i.Net, o jakiej mowa w decyzji, zapewnia jedynie wgląd do aktualnych danych, bez możliwości ich dalszego przetwarzania. W odpowiedzi na skargę Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z tego też powodu w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. - dalej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), skarga podlega natomiast oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Po przeprowadzeniu analizy zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji, Sąd doszedł do przekonania, że decyzje te nie naruszają prawa materialnego i przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że Prezydentowi Miasta Kędzierzyna-Koźla przysługuje prawo dostępu do żądanych danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków ze względu na realizację wskazanego we wniosku zadania publicznego związanego z realizacją projektu "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Kędzierzyn-Koźle", tj. realizacji zadania publicznego, o jakim mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wobec tego wniosek o udostępnienie powyższych informacji jest wnioskiem podmiotu publicznego i ma związek z realizowaniem zadania publicznego Spór, jaki powstał w niniejszej sprawie, dotyczy kwestii, czy Prezydent może domagać się od Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego prowadzącego rejestr publiczny, udostępnienia nieodpłatnie danych i we wskazanym formacie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 40a ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629, z późn. zm., dalej nadal: ustawa), stanowiącego, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie, natomiast w ust. 2 tego przepisu przewidziano szereg wyjątków od tej zasady, w tym wyjątek zawarty w pkt 4, na mocy którego nie pobiera się opłaty za udostępnienie danych na podstawie art. 12 ust. 1 i ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Przy czym zauważyć należy, że art. 12 ust. 1 ustawy o infrastrukturze dotyczy jedynie usług wyszukiwania i przeglądania, a dane udostępniane w tej formie powinny, stosownie do treści art. 12 ust. 2 ustawy o infrastrukturze, mieć taką formę, która uniemożliwia wtórne ich wykorzystanie w celach zarobkowych. Jednocześnie udostępnianie zbiorów za pomocą usług obejmujących pobieranie i przekształcanie odbywa się z zachowaniem zapisów dotyczących rejestrów publicznych zawierających te zbiory. Nadto do czasu utworzenia zbiorów danych przestrzennych oraz uruchomienia usług, o których mowa w art. 9 ust 1 pkt 3-5 ustawy o infrastrukturze, a także do czasu utworzenia Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w rejestrach publicznych może być realizowany na podstawie przepisów ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze, objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych, prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Przy udostępnianiu zbiorów organom administracji przepisy art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne stosuje się odpowiednio (ust. 2 tej ustawy). Z przytoczonego art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze wynika, że objęte infrastrukturą zbiory oraz usługi danych przestrzennych, prowadzone przez organ administracji, podlegają nieodpłatnemu udostępnianiu innym organom administracji, lecz tylko w zakresie niezbędnym do realizacji przez nie zadań publicznych. Z kolei powołany art. 15 ustawy o informatyzacji stanowi, że podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań (ust. 1). Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych (ust. 2), a na zasadzie ust. 3 art. 15 ustawy o informatyzacji Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania danych do celów Według ust. 4 art. 15 ustawy o informatyzacji przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru do ich ponownego wykorzystywania w innym celu niż realizacja zadania publicznego następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782). W odniesieniu do tego przyjdzie zauważyć, że również w świetle przytoczonego wyżej art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informatyzacji podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia wymienionemu w przepisie podmiotom, realizującym określone zadania publiczne, nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze tylko "w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań" i dane te mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych oraz "powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej". Na podstawie ustanowionej delegacji ustawowej z art. 15 ust. 3 ustawy o informatyzacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym (Dz. U. nr 205, poz. 1692, dalej: rozporządzenie). Z regulacji zawartej w § 2 rozporządzenia wynika, że dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się podmiotom, o których mowa w § 1, tj. realizującym zadania publiczne, na ich wniosek złożony w formie pisemnej lub elektronicznej. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, z przytoczonej treści art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze oraz art. 15 ustawy o informatyzacji, jak i z treści ww. rozporządzenia wynika, że nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze przysługuje tym wszystkim podmiotom, zarówno publicznym, jak i niepublicznym, które realizują zadania publiczne tylko w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań. Ponadto organ i nie jest zobowiązany do przekształcania udostępnianych danych do dowolnego formatu wskazanego przez wnioskodawcę. W art. 15 ustawy o informatyzacji uregulowano jedynie dostęp do danych zgromadzonych w rejestrze publicznym. Oznacza to, że rację ma organ drugiej instancji uznając, że skarżący nie może domagać się od podmiotu prowadzącego rejestr publiczny, tj. Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego, nieodpłatnie danych w formacie SWDE, tym bardziej, że wskazany format nie jest obowiązującym formatem wymiany danych ewidencyjnych gruntów i budynków, a nadto umożliwia wtórne wykorzystanie udostępnianych danych, także w celach zarobkowych, podczas gdy przytoczony wyżej art. 12 pkt 1 i 2 ustawy o infrastrukturze wskazuje, że dane dostępne za pośrednictwem usług, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, mogą być udostępniane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, która uniemożliwia wtórne ich wykorzystanie w celach zarobkowych. Trzeba też zauważyć, że zgodnie z § 51 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2016 r. poz. 1034), wymiana danych między bazami danych ewidencji oraz udostępnianie danych z ewidencji innym systemom informatycznym lub teleinformatycznym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej odbywa się w postaci elektronicznej w formacie GML zgodnie ze schematem GML, zawartym w załączniku nr 4a do rozporządzenia. Równocześnie nie może ujść uwadze, że skarżący posiada nieodpłatny internetowy dostęp do danych niezbędnych do realizacji wskazanego we wnioskach zadania publicznego w zakresie i formie przewidzianej w art. 24 ust. 3 ustawy, a więc nie jest pozbawiony uzyskiwania danych "niezbędnych dla realizacji zadań publicznych". Jak wynika z akt sprawy Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski udostępnił Prezydentowi bazę danych ewidencji gruntów i budynków za pomocą usługi sieciowej - aplikacji GEO-INFO 6 i.Net zgodnie z licencją nr [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. Licencja ta upoważnia skarżącego do wykorzystywania bazy danych ewidencji gruntów i budynków do realizacji zadań własnych gminy wynikających z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, w tym spraw z zakresu ładu przestrzennego. Natomiast ww. aplikacja gwarantuje stały dostęp do części graficznej operatu ewidencyjnego - numerycznej mapy ewidencyjnej oraz części opisowej, która zawiera m.in. informacje o roku zakończenia budowy budynku. Wobec tego za nieuzasadnione uznać należy przedstawione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy o infrastrukturze oraz art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Sąd w pełni podziela przedstawione stanowisko organu odwoławczego. Podkreślić raz jeszcze trzeba, że Prezydent posiada nieodpłatny internetowy dostęp do rejestru publicznego w formie aplikacji GEO-INFO 6 i.Net, a żądanie tych danych w innym formacie nie jest uzasadnione ich niezbędnością do zrealizowania zadania publicznego. Skarżący przy tym nie wykazał braku możliwości realizowania konkretnego zadania publicznego, zwłaszcza że regulacja art. 10 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym formułuje wymogi dotyczące elementów analityczno-badawczych (informacyjnych) studium, zaś ust. 2 art. 10 tego przepisu odnosi się do części regulacyjnej studium, natomiast celem studium jest określenie polityki przestrzennej gminy. "Dane historyczne" nie są więc niezbędne do realizacji zakresu ustaleń (uwarunkowań, kierunków i obszarów) objętych studium. W ocenie Sądu, zarówno pracochłonność, jak też inne opisane trudności w dostępie do tych danych, zgodnie z przedstawionymi przepisami, nie uzasadniają nieodpłatnego dostępu do żądanych danych. Z powyższych względów zarzuty skargi uznać należało za bezzasadne. Sąd nie dopatrzył się też z urzędu wad postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.