III SAB/Łd 42/26

Dnia 23 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Lokali Miejskich w Łodzi w przedmiocie wniosku o uporządkowanie sposobu korzystania z terenu oraz wyznaczenie miejsc parkingowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego P. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 12 marca 2026 roku pod pozycją 1064. ec P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Lokali Miejskich w Łodzi w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego dotyczącego uporządkowania sposobu korzystania z terenu oraz wyznaczenia miejsc parkingowych dla mieszkańców nieruchomości komunalnej przy ul. [...]11A w Ł.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie argumentując, że P. S. jest najemcą gminnego lokalu mieszkalnego nr 10 przy ul. [...] 11A, powierzonego w zarząd Zarządowi Lokali Miejskich przez Gminę Łódź. Zarząd Lokali Miejskich jest jednostką budżetową Miasta Łodzi, powołaną do gospodarowania zasobami lokalowymi Miasta Łodzi powierzonymi w jego zarząd, w tym wynajmowania lokali komunalnych. Zasady nawiązywania, wykonywania i rozwiązywania umowy najmu komunalnego reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. W zakresie nieobjętym przepisami ustawy, najem, także komunalny, jest regulowany przepisami kodeksu cywilnego. W ocenie organu żądanie skarżącego stanowi zagadnienie wyłącznie z obszaru stosunków cywilnych pomiędzy wynajmującym a najemcą i nie może być traktowane jako sprawa z zakresu administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) – dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie przedmiotu sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Dalej wskazać trzeba, że zaskarżenie bezczynności i przewlekłości prowadzonego postępowania jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem skargi na bezczynność czy też przewlekłość może być jedynie bezczynność i przewlekłość organów w sytuacjach, gdy strona ma prawo żądać od organu podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, która to czynność może stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego. Jeżeli wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a formy działania administracji publicznej nie podlegają zaskarżeniu, to nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłość organu w ich podjęciu. Wskazać należy, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 725). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1). Kwestie zapewnienia lokali mieszkalnych i socjalnych należy co prawda zgodnie z ww. ustawą do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, iż musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszym przypadku, tak jak to wskazał Zarząd Lokali Miejskich w Łodzi, wniosek skarżącego nie podlega załatwieniu w trybie administracyjnym lecz w formie cywilno-prawnej. Skarżący przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczynił bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Lokali Miejskich w Łodzi w sprawie wniosku dotyczącego uporządkowania sposobu korzystania z terenu oraz wyznaczenia miejsc parkingowych dla mieszkańców nieruchomości komunalnej przy ul. [...] 11A w Ł.. W ocenie sądu zaskarżona bezczynność i przewlekłość nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby właściwość sądów administracyjnych w stosunku do takich form działania podmiotu wykonującego w imieniu gminy czynności w zakresie zarządu mieszkaniowym zasobem gminy. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są bowiem kwestie o charakterze cywilnoprawnym, mające na celu uregulowanie sprawy z zakresu stosunków cywilnych pomiędzy gminą a osobą fizyczną. Wobec powyższego, skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegałyby kognicji sądu administracyjnego, to skargę w niniejszej sprawie w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając na względzie powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie wpisu od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ec