II SA/Op 107/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz – spr. Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant st. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 4 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Nysie z dnia 27 października 2017 r., nr [...]. Przedmiotem skargi wniesionej przez P. S. była decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 4 stycznia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Nysie z dnia 27 października 2017 r. nr [...] odmawiającą przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wydanie tych aktów nastąpiło w następujących okolicznościach faktycznych i stanie prawnym. P. S. pełni służbę w Policji od dnia [...] 2002r, a w służbie stałej jest od dnia [...] 2005r Policjant decyzją nr [...] z dnia 25 marca 2009 r. Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji otrzymał pomoc finansową na budowę domu mieszkalnego w miejscowości [...] przy ul. [...]. Policjant do miejsca pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w Nysie - Komisariat Policji w [...] został przeniesiony z dniem [...] 2010 r. rozkazem personalnym Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 2 lutego 2010 r. Do pracy dojeżdżał publicznymi środkami komunikacji, a czas przejazdu wynosił poniżej 2 godzin, a od 1 września 2017 r. wynosi powyżej 2 godzin . W dniu 4 października 2017r. funkcjonariusz zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Nysie z wnioskiem o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. . Decyzją nr [...] z dnia 27 października 2017 r. Komendant Powiatowy Policji w Nysie odmówił P. S. przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości dla policjanta posiadającego rodzinę. W uzasadnieniu decyzji Komendant Powiatowy Policji w Nysie powołał się na przepis § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1130 dalej w skrócie: rozporządzenie lub rozporządzenie MSWiA z 28 czerwca 2002r.) w brzmieniu " równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli: otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem policjanta przeniesionego do służby w innej miejscowości". W dniu 14 listopada 2017 r. P. S. złożył odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu. P. S. w uzasadnieniu odwołania powołał się na przepis § 1 ust.2 pkt 2 rozporządzenia MSWiA, który - jego zdaniem - policjantowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości pomimo, iż otrzymał pomoc na uzyskanie domu pozwala przyznać prawo do równoważnika za brak lokalu. Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, działając jako organ odwoławczy, utrzymał w mocy akt I instancji. Wskazał, iż organ administracji prowadzący postępowanie administracyjne zobowiązany jest do jego prowadzenia, w myśl zasady legalizmu wynikającej m. in. z art. 7 Konstytucji RP. Podniósł, że organ II instancji, rozpoznając odwołanie, nie jest związany ani ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ pierwszej instancji, ani żądaniami zawartymi w odwołaniu, zobowiązany jest rozpatrzyć sprawę w jej całokształcie Dalej organ powołał się na przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w brzmieniu "równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji nie posiadają: 1. lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej, 2. spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, 3. lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego, 4. lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu innego niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2, 5. domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, 6. tymczasowej kwatery." Zważył ponadto, że podstawą do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji jest przepis § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MSWiA – w brzmieniu " równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem policjanta przeniesionego do służby w innej miejscowości". Wskazał, że w myśl art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Wysokość, szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego określone zostały w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 92 ust. 2 ustawy o Policji. W § 1 rozporządzenia wymienia się typy lokalu, domu lub kwatery, których brak uzasadnia przyznanie prawa do równoważnika. Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się, jeżeli policjant w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu, o którym mowa w § 1. W ustępie 2 § 1 wskazuje się okoliczności, które uniemożliwiają przyznanie równoważnika za brak lokalu, m. in. nie przyznaje się równoważnika, gdy policjant otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów z wyjątkiem funkcjonariusza przeniesionego do służby w innej miejscowości. Pomimo, że policjant spełnia warunki określone § 1 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r., to okoliczność przyznania pomocy na budowę domu mieszkalnego, zgodnie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wyklucza możliwość przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego P. S., który nie został przeniesiony do służby do innej miejscowości, ponieważ w Komendzie Powiatowej Policji w Nysie pełni służbę od [...] 2010 r. W związku z powyższym Komendant Wojewódzki Policji w Opolu uznał, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ stronie decyzją nr [...] z dnia 25 marca 2009 r. została przyznana pomoc finansowa na uzyskanie domu, a strona została przeniesiona z dniem [...] 2010 r. do obecnego miejsca pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w Nysie rozkazem personalnym Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 2 lutego 2010 r. Przeniesienie strony do pełnienia służby z dniem [...] 2010 r. w Komendzie Powiatowej Policji w Nysie (Komisariat Policji w [...]) nie nastąpiło do miejsca nie będącego miejscowością pobliską wobec miejsca zamieszkania strony. Przeniesienie to nie spowodowało, że strona przestała mieć zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Strona od [...] 2010 r. pełniła służbę w miejscowości pobliskiej wobec swojego miejsca zamieszkania. Zmiana w sytuacji strony od 1 września 2017 r. nie nastąpiła w związku z przeniesieniem strony do służby w innej miejscowości, lecz w związku ze zmianą rozkładu jazdy PKS. Nie można więc uprawnienia do równoważnika za brak lokalu wiązać z faktem przeniesienia w 2010 r. do służby w innej miejscowości. W skardze sądowoadministracyjnej P. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenia § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002r. W uzasadnieniu przedstawił przebieg swojej służby w Policji, wydane rozkazy personalne i decyzję o pomocy finansowej na budowę domu. Zaznaczył, że pomoc finansową otrzymał pełniąc służbę w jednostce w [...], stąd przeniesienie do służby w Komisariacie Policji w [...] rozkazem z 10 lutego 2010 r. i podjęcie tam służby z dniem [...] 2010 r. nastąpiło po uzyskaniu pomocy finansowej. Z kolei przepis § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia reguluje wyjątek nie określa, czy przeniesienie policjanta do pełnienia służby w innej miejscowości powinno nastąpić wyłącznie do miejsca, które bezpośrednio po przeniesieniu nie jest pobliską dla miejsca zamieszkania, czy też taką się staje w trakcie służby, z przyczyn od policjanta niezależnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga jest zasadna . Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2017r., poz .2188 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018r., poz.1302) dalej w skrócie : "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Kontrolą legalności w niniejszej sprawie objęto decyzje organów Policji w przedmiocie prawa policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Zagadnienie to uregulowano w przepisach ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2067 dalej w skrócie ustawa lub ustawa o Policji ) w szczególności w rozdziale 8 "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" oraz w rozporządzeniu z dnia 28 czerwca 2002 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1130 dalej w skrócie rozporządzenie lub rozporządzenie MSWiA z 28 czerwca 2002r. ). Zaskarżona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu jak i decyzja poprzedzająca ją Komendanta Powiatowego Policji w Nysie naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jest to prawo do lokalu o określonej powierzchni, uwzględniającej normy zaludnienia lokali mieszkalnych, określone na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy, w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Prawo to może być zrealizowane przez przydzielenie lokalu z zasobów, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy. W sytuacji gdy policjant nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych określonych w art. 88 ust. 1, może ubiegać się o pomoc finansową na uzyskanie takiego lokalu, a do czasu zaspokojenia tych uprawnień otrzymuje obligatoryjnie równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, przewidziany w art. 92 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o Policji miejscowością pobliską o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy łącznie z przesiadkami nie przekracza w obie strony 2 godzin ( ...). Zasadniczą formą realizacji uprawnień mieszkaniowych policjantów – co należy podkreślić jako istotne w niniejszej sprawie - jest przydział odpowiedniego lokalu mieszkalnego z zasobów wymienionych w art. 90 ustawy o Policji. W pierwszej kolejności przysługuje bowiem policjantowi prawo do lokalu mieszkalnego realizowane jako przydzielenie takiego lokalu, a dopiero gdy przydziału nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje równoważnik pieniężny lub pomoc finansowa. Dopiero więc gdy realizacja przez organ ww. uprawnienia jest niemożliwa, zastosowanie znajduje art. 92 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o Policji miejscowością pobliską o której mowa w ust. 1, jest miejscowość. Z której czas dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z rozkładem jazdy łącznie z przesiadkami nie przekracza w obie strony 2 godzin (...). Omawiany równoważnik pieniężny w sposób oczywisty jest więc formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego; uprawnieniem pochodnym do prawa wynikającego z art. 88 ust. 1 ustawy. Ma on zastępczy charakter w tym sensie, że dopiero gdy w stosunku do policjanta nie zrealizowano uprawnienia podstawowego, należy mu przyznać i wypłacić określoną kwotę pieniężną na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Skoro uprawnienie do otrzymania lokalu powiązane jest z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, to warunek ten podlega rozważeniu także przy ocenie uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. W konsekwencji należy przyjąć, że funkcjonariuszowi nie przyznaje się przedmiotowego równoważnika, jeżeli nie przysługuje mu prawo do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej z uwagi na wystąpienie jednej z przesłanek negatywnych przewidzianych w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia, równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy nie posiadają: 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej; 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu; 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego; 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu innego niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2; 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji; 6) tymczasowej kwatery. Z kolei po myśli § 1 ust. 2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem policjanta przeniesionego do służby w innej miejscowości. Z powyższego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że istnienie negatywnej przesłanki w postaci przyznania policjantowi w służbie stałej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu nie wyłącza możliwości przyznania policjantowi równoważnika pieniężnego w przypadku przeniesienia do służby w innej miejscowości. Powołane rozporządzenie wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej, zamieszczonej w art. 92 ust. 2 ustawy o Policji. Przepis ten upoważnił ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określania wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego za brak lokalu. W § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia przewidziano możliwość przyznania policjantowi w służbie stałej równoważnika pieniężnego, mimo wcześniejszego otrzymania przez niego pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. Warunkiem otrzymania równoważnika jest przeniesienie policjanta do służby w innej miejscowości. W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, że skarżący został [...] 2005 r. mianowany policjantem w służbie stałej, którą pełnił w A w [...]. Na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 25 marca 2009 r. otrzymał pomoc finansową na budowę domu jednorodzinnego. Niesporne również jest, że rozkazem personalnym tegoż Komendanta skarżący został przeniesiony do służby w Komisariacie Policji w [...] od [...] 2010 r., gdzie dojeżdżając otrzymywał zwrot kosztów, przy czym dojazd ten publicznymi środkami lokomocji trwał poniżej 2 godzin, a od 1 września 2017 r. trwa powyżej 2 godzin w związku ze zmianą rozkładu jazdy. Odmawiając przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego, z powołaniem się na § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., organy obu instancji zgodnie podniosły, iż skarżący nie został przeniesiony do służby w innej miejscowości, lecz zmienił się rozkład jazdy publicznych środków komunikacji i dlatego brak jest podstaw do przyznania mu tegoż równoważnika. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji dokonały nieprawidłowej wykładni w/w przepisu rozporządzenia. Od dnia 1 września 2017r. spełniony został warunek określony w § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia uzasadniający przyznanie skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu, mimo wcześniejszego uzyskania pomocy finansowej na budowę domu. Zgodnie z nim równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem policjanta przeniesionego do służby w innej miejscowości. W przepisie tym przewidziano możliwość przyznania policjantowi w służbie stałej równoważnika pieniężnego, mimo wcześniejszego otrzymania przez niego pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. Warunkiem otrzymania równoważnika jest przeniesienie policjanta do służby w innej miejscowości W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że przeniesienie policjanta do pełnienia służby w innej miejscowości może nastąpić z urzędu lub na prośbę zainteresowanego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1824/11). W związku z przeniesieniem siedziby do innej miejscowości skarżący dojeżdża z domu do miejsca pracy w czasie ponad dwóch godzin w obie strony. Tym samym obecne miejsce pełnienia służby znajduje się w miejscowości, niebędącej miejscowością pobliską miejsca zamieszkania policjanta w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji. Nieuzasadnione jest twierdzenie, że skarżący nie został przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości, skoro niesporne jest, że musi on dojeżdżać do [...], gdyż tam obecnie znajduje się siedziba jego jednostki. Sytuacja faktyczna zmieniła się w dniu 1 września 2017r. po zmianie rozkładu jazdy autobusów . Tym samym nie zmieniło się miejsce pełnienia służby przez skarżącego ale charakter miejscowości ( nie jest to już miejscowość pobliska ) Pamiętać należy, że istotą równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, w przypadku spełnienia przesłanek określonych w przepisach, jest zrekompensowanie finansowe kosztów dojazdu policjanta do miejsca pracy .Dlatego ocenie powinna podlegać sytuacja faktyczna konkretnego przypadku i to czy funkcjonariusz musi dojeżdżać do miejsca pracy oraz to ile czasu mu to zajmuje. Powyższe oznacza w konsekwencji, że organy błędnie zinterpretowały przepisy prawa materialnego dotyczące równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przy spełnieniu przesłanek z art. 92 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 i 4 ustawy o Policji. Ponownie rozpoznając sprawę organy wezmą pod uwagę zaprezentowaną argumentację i ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w niniejszym wyroku. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.