I SA/Kr 847/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 6 czerwca 2017r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu 418 zł (słownie: czterysta osiemnaście złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Pismem z dnia 26 lipca 2017r. M. O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 6 czerwca 2017r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. Składając skargę, profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2017r., pismem z dnia 29 sierpnia 2017r., wezwano doradcę podatkowego, podpisanego pod skargą - do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, bądź przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 września 2017r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 września 2017r. wskazał, że pełnomocnictwo, udzielone mu przez skarżącego do reprezentowania jego osoby między innymi również przed sądami administracyjnymi obu instancji, zawierają akta przedmiotowej sprawy. Zostało ono bowiem złożone do akt wraz z pismem pełnomocnika z dnia 23 września 2015r., nr [...] W załączeniu, przedłożono kserokopię pełnomocnictwa, na którym widnieje data 5 lutego 2015r. wraz z kopią dowodu uiszczenia opłaty skarbowej. Dodano, że informacja o znajdującym się w aktach sprawy pełnomocnictwie została zawarta w skardze od ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie, zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej, dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej – jaką jest w niniejszej sprawie złożenie skargi – do akt sprawy pełnomocnictwa, nie zwalnia również fakt złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym (por. wyroki NSA: z dnia 20 marca 2001r., V SA 2663/00, Lex nr 50112 i z dnia 7 lutego 2007r., I OSK 452/06, Lex nr 348255 oraz postanowienie NSA z dnia 26 maja 2009r., II FSK 413/09, Lex nr 574218, a ponadto postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 stycznia 2010r., IV SA/Gl 796/09, Lex nr 549489 i z dnia 22 lutego 2010r., I SA/Ol 52/10, Lex nr 784383 – również dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swojego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielili mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi, polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący doradcą podatkowym – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć, grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku, stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy pełnomocnik wprawdzie nadał w dniu 25 września 2015r. pismo do tut. Sądu, do którego dołączył kserokopię pełnomocnictwa, na którym widnieje data 5 lutego 2015r. wraz z kopią dowodu uiszczenia opłaty skarbowej, jednakże kserokopia spełniałaby wymogi wezwania, dopiero po jej należytym uwierzytelnieniu, czego pełnomocnik skarżącego nie uczynił. Dodać należy, że kserokopia, która nie jest potwierdzona za zgodność z oryginałem, nie jest dokumentem urzędowym. W konsekwencji Sąd uznał, że nie uzupełnił on braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II sentencji postanowienia).