II FSK 2381/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska – Nowacka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1629/16 w sprawie ze skargi M. E.-Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr ITPB4/4511-448/16/MP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1629/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę M. E.-Z. (dalej: "skarżąca") i uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z 9 sierpnia 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Od powyższego wyroku organ (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenia co do istoty sprawy, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Pismem z dnia 3 października 2017 r. organ cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Natomiast pismem z dnia 11 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej, należy wskazać, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Tylko w wymienionych przypadkach, wśród których żaden nie reguluje zwrotu kosztów związanych z odpowiedzią na skargę kasacyjną, sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Przepis ten zatem nie reguluje zwrotu kosztów postępowania strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, który został uregulowany w Dziale V dotyczącym zwrotu kosztów postępowania pomiędzy stronami. Ponadto zwrot kosztów na rzecz strony wnoszącej odpowiedź na skargę kasacyjną w przypadku umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Podkreślić również należy, iż wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, które w przypadku jej sporządzenia przez zawodowego pełnomocnika powoduje powstanie kosztów wynagrodzenia, stanowi uprawnienie, a nie obowiązek strony (art. 179 p.p.s.a.). To od strony zależy czy skorzysta z takiej możliwości. Z uwagi na brak regulacji szczególnej w razie umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej, w myśl art. 199 p.p.s.a., koszty poniesione przy sporządzaniu takiej odpowiedzi stanowią więc koszty obciążające stronę związane z jej udziałem w postępowaniu. Mając zatem na uwadze art. 209 p.p.s.a, NSA nie rozstrzygał o kosztach postępowania, których domaga się pełnomocnik skarżącej.