II SA/Gl 1001/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy P. ustalił dla A. W. i M. W. opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w M. nr ewid. 1, 2, 3, 4, 5, 6, (obecnie 7). A. W. złożył odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia tego odwołania. Postępując zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższym postanowieniu A. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu tego wniosku Kolegium postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymało swoje postanowienie w mocy. Na skutek skargi wniesionej przez A. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 151/17, stwierdził nieważność powyższego postanowienia Kolegium z dnia [...] r. Sąd wskazał, że postanowienie to zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, albowiem kwestia odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji została ostatecznie rozstrzygnięta postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia skargi właśnie od postanowienia z dnia [...] r. lecz termin do jej złożenia już upłynął. W ocenie składu orzekającego w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 151/17, stosownie do treści art. 112 Kpa, błędne pouczenie m.in. co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Sąd ten podał, że błąd w pouczeniu może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis tego wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 września 2017 r. Wyrok ten jest orzeczeniem prawomocnym z dniem 17 października 2017 r. W dniu 20 września 2017 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...]r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Skarżący powołał się na powyższy wyrok z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 151/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego został wniesiony za pośrednictwem organu odwoławczego z dochowaniem powyższego terminu, albowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dacie doręczenia dotychczasowemu pełnomocnikowi skarżącego odpisu wyroku 29 czerwca 2017 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 151/17. Wraz z wnioskiem skarżący złożył również skargę. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Wnosząc wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia [...]r. nr [...] zastosował się bowiem do błędnego pouczenia organu. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, zaprezentowany również w powyższym wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 151/17, zgodnie z którym brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1592/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa. gov.pl). Z powyższych względów uznać należy, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki, określone w art. 86 § 1 Ppsa i Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.