IV SA/Po 1161/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi T. P. na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia Pismem z 30 października 2017 r. T. P. wniósł skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta Koła, opisane w rubrum postanowienia. Zaskarżonym zarządzeniem Burmistrz odwołał Skarżącego, z dniem [...] września 2017 r. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej [...], bez wypowiedzenia. W zarządzeniu nadto określono, że wchodzi ono w życie z dniem podjęcia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wniosek nie został odrębnie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto, podkreślenia wymaga, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej przewidzianej w wyżej przywołanej regulacji art. 61 § 3 P.p.s.a. ma miejsce tylko w stosunku do aktów, które nadal nadają się do wykonania. W sytuacji zatem, gdy akt został już wykonany, bezprzedmiotowe byłoby wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jego wykonania. Skoro postanowienie Sądu ma chronić przed skutkami wykonania aktu to jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2007 r. I OZ 716/09; postanowienie WSA w Gliwicach z 22 grudnia 2016 r., IV SA/Gl 1122/16; postanowienie WSA w Białymstoku z 28 stycznia 2016 r., II SA/Bk 71/16; wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego). Tymczasem taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Wniosek Skarżącego dotyczy bowiem wstrzymania wykonania zarządzenia, którym Burmistrz odwołał Skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły, z dniem podjęcia zarządzenia. Oznacza to, że zarządzenie o odwołaniu z funkcji dyrektora zostało wykonane, co skutkuje uznaniem wniosku o wstrzymanie jego wykonania za zdezaktualizowany, a tym samym niemożnością uwzględnienia wniosku. Na marginesie Sąd nadmienia, że wniosek nie został uzasadniony – Skarżący nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek nie został uzasadniony, argumenty skargi dotyczą wyłącznie kwestionowanego zarządzenia. Tymczasem to obowiązkiem wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie, że występuje przesłanka (przesłanki) określona w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd zaznacza, że ocena zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia odbędzie się dopiero na rozprawie. Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.