VII SA/Wa 319/16

WyrokWSA w Warszawie2017-01-18

Skład orzekający: Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Mirosława Kowalska, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej, które nie zawiera cech postanowienia ani decyzji, a jedynie udziela informacji o przebiegu postępowania, może być przedmiotem zażalenia?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy zasadnie stwierdził niedopuszczalność zażalenia, ponieważ pismo organu pierwszej instancji, które nie posiadało cech postanowienia ani decyzji administracyjnej, nie podlegało zaskarżeniu. Skoro nie było przedmiotu zaskarżenia, organ odwoławczy nie mógł rozpoznać sprawy merytorycznie, a sąd administracyjny oddalił skargę jako niezasadną.
Stan faktyczny
Spółka zwróciła się do organu o potwierdzenie nie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia inwestycji. Prezydent udzielił spółce pisemnej informacji w przedmiotowej sprawie. Spółka złożyła zażalenie na to pismo, uznając je za postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność zażalenia, uznając pismo Prezydenta za informację, a nie postanowienie. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Zaskrzonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) związku z zażaleniem wniesionym przez Ł. F. reprezentującego spółkę [...] sp. z o.o. sp. k na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. (znak: [...]) stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że pismem z dnia [...] września 2015 r. spółka [...] sp. z o.o. sp. k zwróciła się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] z prośbą o potwierdzenie w drodze pisemnej nie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia inwestycji polegającej na instalacji świetlnego nośnika reklamowego przy zastosowaniu innowacyjnego/autorskiego rozwiązania zgodnie z projektem budowlanym wykonanym przez osoby z uprawnieniami, na nieruchomości przy Al. [...] w [...] przy użyciu materiałów stalowych, winylowych, kompozytowych, aluminiowych, miedzianych i oświetleniowych o wymiarach powierzchni ekspozycji reklamy 11,18 m szerokości i 6,64 m wysokości oraz stopie fundamentowej o wymiarach 6,0 m x 3,7 m x 1,6 m z dnia 16 czerwca 2015 r. Pismem z dnia [...] października 2015 r. Prezydent [...] udzielił spółce [...] sp. z o.o. sp. k. pisemnej informacji w przedmiotowej sprawie. W dniu [...] października 2015 r. Ł. F. działając w imieniu spółki [...] sp. z o.o. sp. k złożył zażalenie na ww. pismo Prezydenta [...] przyjmując, że stanowi ono postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wojewoda [...] wskazał, że kontrola dopuszczalności odwołania bądź zażalenia jest pierwszą czynnością, jaką podejmuje organ odwoławczy po jego otrzymaniu. Treść art. 134 k.p.a. (mający zastosowanie także do zażaleń zgodnie z brzmieniem art. 144 k.p.a. ) wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Drugiej, ujętej w sformułowaniu "niedopuszczalność odwołania", należy przypisać cechy o charakterze ogólnym. Przyjęta w art. 134 k.p.a. kolejność, w jakiej dokonuje się kontroli wymogów formalnych odwołania, ma doniosłe znaczenie prawne. Wyodrębnienie przesłanki terminu wniesienia środka prawnego i umieszczenie jej w drugiej pozycji wskazuje, że pierwsze czynności organ drugiej instancji powinien skoncentrować na rozstrzygnięciu kwestii dopuszczalności odwołania. Przy czym organ odwoławczy badając kwestię dopuszczalności odwołania czy zażalenia nie wchodzi w ocenę jego zasadności. Niedopuszczalność wniesienia zażalenia może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji, bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych (wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt: II OSK 1661/06). Wojewoda [...] podniósł, że składający zażalenie przywołał dyspozycję art. 219 k.p.a. zgodnie, z którym odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Jednocześnie wskazał, że to nie nazwa, lecz treść rozstrzygnięcia organu, przesądza o formie pisma. Na tej podstawie Spółka przyjęła, że pismo Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., stanowi postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wojewoda [...] stwierdził, że zgodnie z art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Minimum formy wniosku o wydanie zaświadczenia wynika z art. 63 § 2 w zw. z art. 217 § 2 k.p.a., musi to być określenie strony, jej adresu i żądania, podpis, a także wskazanie interesu prawnego lub przepisu prawa, z których wynika obowiązek wydania zaświadczenia. Przepis art. 217 k.p.a. wskazuje nie tylko na wnioskowy charakter postępowania o wydanie zaświadczenia, ale także na to, że z podania powinna wynikać chęć uzyskania zaświadczenia przez osobę wnoszącą podanie. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił z prośbą o potwierdzenie w drodze pisemnej nie wniesienia sprzeciwu. Z pisma nie wynika w sposób jednoznaczny, że intencją Inwestora jest uzyskanie zaświadczenia. Nie wskazano także interesu prawnego lub przepisu prawa, z których wynika obowiązek wydania zaświadczenia. W tych okolicznościach ww. pismo musiało zostać zakwalifikowane, jako prośba o udzielenie informacji w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 124 § 1 k.p.a. postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania lub, jeżeli postanowienie wydane zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Nadto postanowienie, na które służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Wojewoda [...] podkreślił, że sporne pismo Prezydenta [...] nie zawiera elementów niezbędnych do uznaniem go za postanowienie. Przede wszystkim nie zawarto w nim rozstrzygnięcia o istocie sprawy tj. nie wskazano na odmowę wydania zaświadcza. Pismo stanowi zatem jedynie udzielenie stronie informacji na temat prowadzonego postępowania. Przedmiotowe pismo nie zawiera cech postanowienia nie może wiec zostać za nie uznane. Wojewoda [...] oceniając, że pismo Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., znak: [...], nie posiada cech decyzji administracyjnej ani postanowienia - wskazał, że nie podlega ono zaskarżeniu do organu wyższego stopnia. Organ podniósł, że rozpatrzenie odwołania w sytuacji, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia i wydanie merytorycznej decyzji byłoby przesłanką do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia, przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. . Nie można bowiem przyznać i następnie rozpatrzyć środków zaskarżenia nieprzewidzianych przez przepisy prawa. Ponadto organ podkreślił, że w związku z brakiem formalnoprawnych podstaw do zajęcia merytorycznego stanowiska w niniejszej sprawie, nie mógł odnieść się w sposób merytoryczny do zarzutów zawartych w zażaleniu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła [...] sp. z o.o. sp.k. z siedziba w [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - przepisu art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności wniesienia zażalenia, w sytuacji w której pismo organu z dnia [...] października 2015 roku posiadało cechy rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 219 k.p.a. i stanowiło odpowiedź na pismo spółki o wydanie zaświadczenia, - przepisu art. 219 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, na skutek nieprawidłowego uznania, że pismo organu I instancji z dnia [...] października 2015 roku nie posiadało cech postanowienia, - przepisu art. 15 k.p.a. w związku z przepisem art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie skarżącego prawa rozpoznania przez organ odwoławczy sprawy, co skutkowało naruszeniem zasady dwuinstancyjności, - przepisów art. 6, 7, 8, 11, 77 oraz 107 k.p.a. w związku z przepisem art. 126 k.p.a. , poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Powołując się na powyższe skarżąca spółka, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie od Wojewody [...] na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuty skargi znalazły rozwiniecie w jej uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Sąd ocenia, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, która legła u jego podstaw jest prawidłowa i wyczerpująca. Przyjmuje ją za własną. Sąd nie podziela stanowiska skarżącej spółki. Zaskarżone postanowienie zapadło na podstawie art. 134 k.p.a. (w zw. z art. 144 k.p.a.) - organ odwoławczy zasadnie stwierdził, w drodze ostatecznego postanowienia, niedopuszczalność zażalenia. Wbrew zarzutom skargi, w zaskarżonym postanowieniu nie doszło do naruszenia art. 219 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wojewoda [...] prawidłowo ocenił, że organ pierwszej instancji nie wydał orzeczenia w trybie ww. przepisu. Pismo z dnia [...] października 2015 r., udzielające skarżącej spółce informacji o przebiegu postępowania w sprawie nie stanowiło orzeczenia, o którym mowa w art. 219 k.p.a. tj. o odmowie wydania zaświadczenia. Tym samym nie podlegało ustawowej instytucji zażalenia. W ocenie Sądu nie są uzasadnione także zarzuty procesowe związane z wydaniem zaskarżonego postanowienia – art.15 k.p.a. w zw. z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.6, art 7, art. 8, art. 11, art. 77 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Zaskarżone postanowienie zapadło przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy oraz, o czym powyżej, prawidłowej jego ocenie. Na marginesie Sąd wskazuje - jeżeli skarżąca spółka przyjmie, że Prezydent [...] nie rozpoznał jej wniosku zawartego w piśmie z dnia [...] września 2015 r., ponieważ nie wydał w tym przedmiocie postanowienia, to może rozważyć wszczęcie procedury związanej z zarzutem bezczynności tego organu. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2016 r., poz. 718 tj.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło