II OSK 1961/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2019 r. sygn. akt II OSK 746/18 uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 976/17 oraz postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić M. G. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 746/18 wskutek rozpoznania skargi kasacyjnej J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 976/17 w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżone postanowienie. W dniu 18 czerwca 2019 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) M. G. (dalej powoływany jako skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając jego uchylenia i odrzucenia skargi. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r. poz. 1369, ze zm.; obecnie Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego wniósł również, na podstawie art. 276 w zw. z art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a., o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu - opinii grafologa z dnia 12 maja 2019 r. celem stwierdzenia podrobienia podpisu J. R. na pełnomocnictwie do sporządzenia skargi kasacyjnej z dnia 14 lutego 2018 r. W jego ocenie okoliczność ta stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku, bowiem autor skargi kasacyjnej nie miał należytego umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu, co stanowi podstawę wznowienia postępowania. W nawiązaniu do tej okoliczności wniósł także o powołanie biegłego sądowego grafologa i wydanie pisemnej opinii, czy podpis złożony na spornym pełnomocnictwie należy do J. R., czy też złożony jest przez inną osobę. Ponadto na podstawie art. 284 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego domagał się wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2019 r. wskazując, że przedmiotowa sprawa dotyczy procesu inwestycyjno-budowlanego realizowanego przez skarżącego, co może grozić mu jako inwestorowi niepowetowaną szkodą. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wyjaśnił, że jego mocodawca powziął wątpliwości odnośnie prawdziwości podpisu złożonego pod udzielonym radcy prawnemu R. O. pełnomocnictwie. Wobec tego zwrócił się do grafologa o ustalenie, czy na dołączonym do skargi kasacyjnej z dnia 14 lutego 2018 r. pełnomocnictwie widnieje podpis J. R. Powołując się na załączoną do skargi opinię pełnomocnik stwierdził, że podpis ten prawdopodobnie nie został złożony przez uprawnioną do tego osobę. W ocenie pełnomocnika zachowany został również trzymiesięczny termin na wniesienie przedmiotowej skargi, bowiem dopiero z opinii grafologa, którą otrzymał w dniu 17 maja 2019 r., skarżący dowiedział się o fakcie podrobienia podpisu na pełnomocnictwie, a tym samym o podstawie do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administaracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Wprawdzie strona w swojej skardze powołała się na ustawową przesłankę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, jednak okoliczności faktyczne przywołane w skardze nie pozwalają na uznanie, że wskazana przesłanka wznowieniowa z art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. została spełniona w realiach niniejszej sprawy. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi; taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administarcyjnego z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06, LEX nr 341337). Wnoszący skargę o wznowienie postępowania wskazał jako jej podstawę przepis art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Wyjaśnić należy, że podrobienie lub przerobienie dokumentu stanowi przesłankę wznowienia postępowania sądowoadministarcyjngeo jedynie w przypadku, gdy prawomocne orzeczenie zostało oparte na sfałszowanym dokumencie, z którego dowód został przez sąd przeprowadzony w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administarcyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 16/07, LEX nr 334155). Aby skutecznie powołać się na okoliczność podrobienia lub przerobienia dokumentu fakt ten nie musi zostać bezwzględnie stwierdzony prawomocnym wyrokiem skazującym, jednak musi istnieć nierozerwalny związek takiego dokumentu z kwestionowanym orzeczeniem sądu. Innymi słowy, orzeczenie to musiałoby być oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Mając na względzie poczynione uwagi należy stwierdzić, że okoliczność powoływana przez skarżącego, jaką jest ewentualne podrobienie podpisu mocodawcy na pełnomocnictwie procesowym do wniesienia skargi kasacyjnej, nie przystaje do dyspozycji omówionego przepisu i nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania w oparciu art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Pełnomocnictwo nie jest bowiem dokumentem, o którym mowa w powołanym przepisie. Nie stanowi elementu materiału dowodowego, który legł u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia i jako taki pozostaje bez związku z jego prawidłowością. Co istotne, wystąpienie w sprawie prawnych podstaw wznowienia postępowania nie implikuje konieczności wzruszenia orzeczenia, którego dotyczy skarga o wznowienie, jeśli okoliczności wznowieniowe powoływane przez stronę, pozostają bez wpływu na treść samego wyroku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 280 § 1 i art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.