II OZ 548/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2054/17 odrzucające skargę W.K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2054/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W.K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że przyczyną odrzucania skargi było nieuzupełnienie, mimo wezwania, jej braków formalnych w postaci 16 odpisów skargi wraz z załącznikami. Podstawę prawną orzeczenia stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący jest osobą nieporadną, nieznającą się na przepisach prawa, schorowaną i żyjącą na granicy ubóstwa. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało skarżącemu doręczone w jednej korespondencji z innymi dokumentami, w tym z odpowiedzią na skargę. Nadesłanie w jednej przesyłce dużej ilości dokumentów mogło spowodować niewykonanie przez stronę części wezwań. Ponadto doręczenie odpowiedzi na skargę świadczy o nadaniu biegu tej skardze. Niedokonanie czynności w postaci uzupełnienia skargi wynikało nie z jego winy, a spowodowane było niezrozumiałym, wprowadzającym w błąd postępowaniem sądu, co powoduje, że odrzucenie skargi należy uznać za nieuprawnione. Nadto skarżący podniósł, że złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, jednocześnie uzupełniając je, przy czym wniosek ten nie został jeszcze rozpoznany, zatem odrzucenie skargi jest przedwczesne. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania – [...] S.A. z siedzibą w W. wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak odpisów tego pisma. Odrzucenie skargi w przypadku nienadesłania w wyznaczonym terminie odpisów skargi dla pozostałych uczestników postępowania pozostaje w zgodzie z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13. Zgodnie z jej treścią "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.". W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że skutecznie zostało mu doręczone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci brakujących jej odpisów. Z akt sprawy wynika, że korespondencję zawierającą przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 18 września 2017 r. Wezwanie do nadesłania 16 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, precyzyjnie wskazywało braki formalne skargi podlegające uzupełnieniu, zawierało również prawidłowe pouczenie o skutkach ich nieusunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tej sytuacji, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę jako pismo którego braków skarżący nie usunął w wyznaczonym terminie, a które uniemożliwiły nadanie tej skardze prawidłowego biegu. Natomiast brak wiedzy prawniczej, w sytuacji gdy skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków skargi i pouczony o skutkach niedokonania powyższej czynności, nie ma wpływu na ocenę zasadności zastosowania w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (porównaj: postanowienie NSA z 16.05.2018 r. II OZ 468/18). Podobnie należy ocenić kwestię doręczenia skarżącemu w jednej kopercie kilku dokumentów (w niniejszej sprawie wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi i braków formalnych, pouczeń oraz odpisu odpowiedzi na skargę). Również i zarzut, że Sąd odrzucił skargę mimo, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, nie znajduje usprawiedliwienia. Odrzucenie skargi nie czyni złożonego wniosku o przywrócenie terminu bezprzedmiotowym. Jego ewentualne przywrócenie będzie skutkowało usunięciem przeszkody do nadania skardze biegu z powodu nieuzupełnienia omawianych braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.