I SA/Sz 977/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Zarządu Województwa z dnia 27 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności oddala skargę. C. z siedzibą w S. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca"), działając na podstawie art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2017 r., poz. 1460 ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa"), wniosła do tutejszego Sądu skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa - pełniącego funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Z. 2014-2020 (dalej: "IZ RPO WZ") - z dnia 27 października 2017 r. [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu pn.: "Podniesienie jakości usług oraz wzrost efektywności firmy C. poprzez wdrożenie elektronicznego zintegrowanego systemu zarządzania [...]" (dalej: "Projekt"). Zaskarżone rozstrzygnięcie IZ RPO WZ zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy. Strona, na podstawie wniosku z dnia 31 stycznia 2017 r., ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 (dalej: "RPO WZ") w ramach konkursu nr [...] Przedmiotem projektu objętego wnioskiem jest nabycie nowoczesnej technologii – innowacyjnego, zintegrowanego systemu zarządzania ERD dedykowanego unikalnym potrzebom przedsiębiorstwa Strony. Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r., IZ RPO WZ poinformowała Stronę, że złożony przez nią ww. projekt został oceniony negatywnie i nie podlega dalszej ocenie ze względu na niespełnienie kryteriów oceny wstępnej: 1.8 Zgodność z wymogami pomocy publicznej (kryterium dopuszczalności) i 1.9 Kwalifikowalność projektu (kryterium dopuszczalności). Jak wskazała IZ RPO WZ w uzasadnieniu powyższego pisma przedmiot Projektu dotyczy sektora transportu i związanej z nim infrastruktury, o których mowa w art. 13 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1 ze zm.; dalej: "Rozporządzenie nr 651"), stąd też nie ma możliwości jego (projektu) dofinansowania na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach celu tematycznego 3 w zakresie wzmacniania konkurencyjności mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1377; dalej; "rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy"). Pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Strona wniosła do IZ RPO WZ protest od ww. oceny. W uzasadnieniu protestu Strona wskazała, że: a) pojęcie "sektor transportu" musi być rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 a tak rozumiany sektor transportu nie obejmuje działalności gospodarczej wykonywanej przez Stronę, tj. działalności pozostałych agencji transportowych, a zatem nie obejmuje przedmiotu projektu; b) termin "infrastruktura związana z sektorem transportu" musi być rozumiany wyłącznie w powiązaniu z ww. definicją pojęcia "sektor transportu" tzn. nie może odnosić się do infrastruktury związanej z działalnością inną niż wynikająca z art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651; c) Projekt nie ma charakteru infrastrukturalnego, nie tworzy nowej infrastruktury w ścisłym tego słowa znaczeniu; d) nie wykonuje działalności transportowej, nie posiada własnych środków transportu, nie korzysta z cudzych środków transportu zaś informacje o takiej działalności zawarte we wniosku stanowią "niezręczność językową" (Opinia o innowacyjności), przedmiot działalności o kodzie 49.41.Z (transport drogowy towarów) wpisany w Rejestrze Przedsiębiorców KRS prowadzonym dla Strony nie odzwierciedla rzeczywistej działalności Strony a wskazanie w sprawozdaniach finansowych Strony, że świadczy usługi przewozowe w kraju i za granicą jest "oczywistą omyłką". Strona zaznaczyła, że działalność, z którą związany jest projekt jest wyłącznie działalnością spedycyjną. Pismem z dnia 27 października 2017 r. nr j.w. IZ RPO WZ poinformowała Stronę, że protestu nie uwzględnia. IZ RPO WZ wskazała, że zgodnie ze wskazanymi zapisami regulaminu konkursu, złożona dokumentacja aplikacyjna podlegała ocenie pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. Kryteria wyboru projektów stanowią załącznik nr 2 do regulaminu. Ocena projektów podzielona jest na trzy części: ocenę wstępną, ocenę merytoryczną I stopnia oraz ocenę merytoryczną II stopnia. Warunkiem przekazania projektu do kolejnej części oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej części oceny. Celem oceny wstępnej jest wyselekcjonowanie projektów wpisujących się w założenia danego naboru. Ponadto ocena wstępna ma doprowadzić do wyeliminowania niespójności w dokumentacji aplikacyjnej oraz skorygowania elementów niezgodnych z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. W ramach oceny wstępnej dokonywana jest przede wszystkim weryfikacja, spełnienia przez projekt wybranych kryteriów dopuszczalności i administracyjności. Oceny projektów w ww. zakresie dokonują pracownicy IZ RPO WZ. IZ RPO wskazała, że wyłączenie z dofinansowania w rozpoznawanej sprawie wynika z treści art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651, co znajduje również odzwierciedlenie w postanowieniach regulaminu konkursu (podrozdział 1.2.1). IZ RPO powołała definicję "transportu" zawartą w art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 wskazując jednocześnie na brak definicji pojęcia "infrastruktura związana z sektorem transportu". IZ RPO WZ opowiedziała się - wbrew stanowisku Strony - za koniecznością szerokiej wykładni tego pojęcia, która uwzględniać powinna całokształt okoliczności danej sprawy, charakterystykę przedsiębiorstwa Strony i zakres jej działalności w kontekście realizowanych przez Stronę procesów gospodarczych. IZ RPO WZ nie podzieliła zatem stanowiska Strony sprowadzającego się do uznania, że "infrastruktura związana z sektorem transportu" w rozumieniu art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651 dotyczy wyłącznie infrastruktury ściśle związanej z rodzajami działalności wg klasyfikacji NACE Rev. 2 wskazanymi w art. 2 pkt 45 tego rozporządzenia. Organ uznał, po dokonaniu analizy przedmiotu projektu i profilu działalności przedsiębiorstwa Strony, że Projekt dotyczy infrastruktury związanej z sektorem transportu albowiem świadczenie usług spedycyjnych przez Stronę opiera się na działalności stricte organizacyjnej dotyczącej przewozu towarów. Jak wskazał organ sama Strona definiując w złożonym biznesplanie usługi spedycyjne, jako ich elementy wskazała m.in. organizację transportu kontenerowego, kolejowego, lądowego krajowego i międzynarodowego, składowanie towarów w magazynach celnych i składach celnych, konfekcjonowanie towaru czy magazynowanie. Organ uznał także, że Projekt sprowadza się w rzeczywistości do usprawnienia procesu przemieszczania towarów w procesie ich dostawy do finalnego odbiorcy a zatem Strona planuje w jego ramach świadczenie usług stanowiących jeden z elementów transportu towarów, ostatecznie realizowanego przez szereg współdziałających ze sobą podmiotów. Ponadto IZ RPO WZ uznał, że ww. infrastruktura, o której stanowi art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651, nie musi stanowić fizycznych obiektów i urządzeń nie wynika to bowiem z wykładni tego przepisu. Reasumując organ wskazał, że z uwagi na powyższe, Projekt dotyczy infrastruktury związanej z sektorem transportu w związku z czym podlega m.in. na mocy art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651 wykluczeniu z możliwości dofinansowania. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Strona wniosła skargę do tutejszego Sądu, wnosząc o jej uwzględnienie poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia IZ RPO WZ. Zaskarżanemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651/2014, a w rezultacie błędne uznanie, że Projekt nie może uzyskać pomocy publicznej. W uzasadnieniu ww. zarzutu skargi Skarżąca wskazała, że zasadniczy spór dotyczy tego, czy Projekt dotyczy przedsięwzięcia odnoszącego się do sektora transportu i związanej z nim infrastruktury w rozumieniu art. 13 lit. b) oraz art. 2 pkt 45 Rozporządzenia 651/2014. W opinii Skarżącej Instytucja Zarządzająca dokonała niewłaściwej wykładni przepisów art. 13 lit. b) oraz art. 2 pkt 45 Rozporządzenia 651/2014 i wskutek tego nieprawidłowo uznała, że Projekt nie spełnia kryteriów oceny wstępnej. Odnosząc się do definicji sektora transportu Skarżąca powołała definicję z art. art. 2 pkt 45 rozporządzenia nr 651/2014 wskazując, że w jej ocenie ww. przepis stanowi de facto, że definicja legalna pojęcia "sektor transportu" sprowadzona została do następujących, wskazanych w niej rodzajów działalności: a) NACE 49: transport lądowy oraz transport rurociągowy, z wyjątkiem NACE 49.32 działalność taksówek osobowych, 49.42 działalność usługowa związana z przeprowadzkami, 49.5 transport rurociągowy; b) NACE 50: transport wodny; c) NACE 51: transport lotniczy, z wyjątkiem NACE 51.22 transport kosmiczny", zaś Skarżąca działalności w tym zakresie nie prowadzi. Skarżąca wskazała, że Projekt nie ma związku z sektorem transport, w rozumieniu art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 i zaspokaja wyłącznie własne potrzeby Skarżącej. Jak wskazała Skarżąca tym samym usługi związane z pojęciem sektora transportu odnosić należy do ww. definicji legalnej pojęcia "sektor transportu", co oznacza, że usługi te muszą być związane z działalnością w wyłącznie ww. zakresie. Ponadto w ocenie Skarżącej Projekt obejmując system informatyczny, wbrew stanowisku organu, nie stanowi projektu infrastrukturalnego nie tworzy bowiem żadnej infrastruktury. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując, że jest ono zbieżne ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GSK 2353/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili jego wydania. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć należy przepisy ustawy wdrożeniowej. Z prawidłowo ustalonego i przyjętego przez organ stanu faktycznego sprawy, który Sąd przyjął za podstawę orzekania, oraz z zarzutu skargi wynika, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości stanowiska organu, który uznał, że przedmiot Projektu dotyczy sektora transportu i związanej z nim infrastruktury, o których mowa w art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651 (wcześniej – w brzmieniu przed zmianą z 10.07.2017 r. - art. 13 lit. a) w zw. z art. 2 pkt. 45 tego rozporządzenia. Powyższe doprowadziło do uznania przez IZ RPO WZ, że Projekt winien podlegać wykluczeniu z dofinansowania. Stanowisko organu oparte zostało na analizie treści, zakresu wniosku i Projektu Skarżącej oraz prowadzonej przez nią działalności (m.in. pole B.8 pkt 2 wniosku; sekcji D1 i D2 wniosku; sekcji A1; odpis z KRS Skarżącej; sprawozdania finansowe załączone do wniosku, Opinia o innowacyjności stanowiąca załącznik do wniosku; biznesplan). Organ wskazał, że analiza złożonych dokumentów wskazuje, że Skarżąca w ramach Projektu realizować będzie zarówno usługi zaliczone do ww. sektora transportu jak i usługi z nim związane. W ocenie zaś Skarżącej Projekt nie dotyczy ani sektora transportu ani infrastruktury z nim związanej w rozumieniu art. 13 lit. a) w zw. z art. 2 pkt. 45 Rozporządzenia nr 651 w związku z czym powinien zostać zakwalifikowany do dofinansowania. Jak uznaje Skarżąca sektor transportu w rozumieniu ww. przepisów obejmuje jedynie działalność objętą rodzajami działalności wg klasyfikacji NACE Rev. 2 wskazanymi w art. 2 pkt 45Rozporzadzenia nr 651– a takiej Skarżąca nie prowadzi. Odmienne wskazania w tym zakresie zawarte we wniosku stanowiły jedynie "niezręczność językową", "oczywistą omyłkę" a przedmiot działalności Skarżącej wskazany w Rejestrze Przedsiębiorców KRS nie odzwierciedla stanu faktycznego. W odniesieniu zaś do infrastruktury związanej z sektorem transportu, Skarżąca uznała, że Projekt nie stanowi projektu infrastrukturalnego a dodatkowo jego zakres nie zawiera się w zakresie ww. pojęcia infrastruktury w rozumieniu art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651. Zakres infrastruktury związanej z sektorem transportu - w rozumieniu ww. art. 13 lit. a) - winien być bowiem ustalony wyłącznie w ścisłym odniesieniu do ww. definicji legalnej pojęcia "sektor transportu", co oznacza, że usługi te muszą być związane z działalnością w zakresie wskazanym w art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 – a takiej działalności Skarżąca nie prowadzi. Tym samym i świadczone przez Skarżąca usługi nie są z taką działalnością związane. W powyższym sporze Sąd przyznał raję IZ RPO WZ. Na wstępie przypomnieć zatem należy, że Skarżąca ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 w ramach konkursu nr [...] W ramach ww. programu projekty spełniające kryteria w wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawnione podmioty projektów określa ustawa. Każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Ogłaszając nabór wniosków w rozpoznawanej sprawie IZ RPO WZ podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą wdrożeniową (art. 40 ustawy wdrożeniowej), udostępniła również regulamin konkursu (art. 41 ustawy wdrożeniowej), określający m.in. procedurę wyboru projektów. Przedmiotem zaś Projektu jest nabycie nowoczesnej technologii – innowacyjnego, zintegrowanego systemu zarządzania ERD dedykowanego unikalnym potrzebom przedsiębiorstwa Strony. Zarzut skargi odnosi się wyłącznie do naruszenia przez organ przepisu prawa materialnego, tj. art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651, przy czym IZ RPO WZ nie kwestionuje wykładni zawartego w tym przepisie terminu "sektor transportu" dokonanego przez Skarżącą wskazując jedynie, że pozostaje ona bez istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Odnosząc się zatem do materialnoprawnej podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651 regionalna pomoc inwestycyjna i operacyjna nie obejmuje pomocy przeznaczonej dla sektora transportu i na związaną z nim infrastrukturę oraz dla sektora wytwarzania i dystrybucji energii oraz na związaną z nim infrastrukturę, z wyjątkiem regionalnej pomocy inwestycyjnej w regionach najbardziej oddalonych i programów regionalnej pomocy operacyjnej. W myśl art. 2 pkt 45 tego rozporządzenia "transport" należy rozumieć jako transport pasażerski powietrzny, morski, drogowy lub kolejowy i wodny śródlądowy lub towarowy transport zarobkowy; zaś w ścisłym rozumieniu przez "sektor transportu" należy rozumieć następujące rodzaje działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2: a) NACE 49: transport lądowy oraz transport rurociągowy, z wyjątkiem NACE 49.32 działalność taksówek osobowych, 49.42 działalność usługowa związana z przeprowadzkami, 49.5 transport rurociągowy; b) NACE 50: transport wodny; c) NACE 51: transport lotniczy, z wyjątkiem NACE 51.22 transport kosmiczny. Z powyższego wynika zatem wyłączenie z dofinansowania w rozpoznawanej sprawie przedsięwzięć związanych sektorem transportu i związanej z nim infrastruktury. Wyłączenie to znalazło odzwierciedlenie również w postanowieniach regulaminu konkursu (podrozdział 1.2.1 Wyłączenia z możliwości dofinansowania). Sąd zauważa, że zgodnie z zapisami regulaminu konkursu, złożona przez Skarżącą dokumentacja aplikacyjna podlegała ocenie pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, które to kryteria stanowią załącznik nr 2 do regulaminu. Projekty oceniane są w płaszczyznach dopuszczalności, administracyjności, wykonalności oraz jakości. Ocena kryteriów dopuszczalności, administracyjności i wykonalności jest dokonywana pod kątem spełniania bądź niespełniania danego kryterium, tj. przypisaniu wartości logicznych tak/nie. Ocena negatywna przynajmniej jednego kryterium skutkuje uzyskaniem negatywnej oceny przez projekt w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Ocena w oparciu o kryteria jakości polega na przyznaniu każdemu z kryteriów stosownej liczby punktów. Ocena projektów podzielona jest na trzy części: ocenę wstępną, ocenę merytoryczną I stopnia oraz ocenę merytoryczną II stopnia. Warunkiem przekazania projektu do kolejnej części oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej części oceny. Celem oceny wstępnej jest wyselekcjonowanie projektów wpisujących się w założenia danego naboru. Ponadto ocena wstępna ma doprowadzić do wyeliminowania niespójności w dokumentacji aplikacyjnej oraz skorygowania elementów niezgodnych z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. W ramach oceny wstępnej dokonywana jest przede wszystkim weryfikacja, spełnienia przez projekt wybranych kryteriów dopuszczalności i administracyjności. Oceny projektów w ww. zakresie dokonują pracownicy IZ RPO WZ. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd zauważa w pierwszej kolejności, że ocenie podlega dokumentacja aplikacyjna złożona przez Skarżąca. W przedmiotowej sprawie dokumentacja ta obejmował wniosek wraz z załącznikami. Odnosząc się w pierwszej kolejności do prawidłowości zakwalifikowania przez IZ RPO WZ Projektu do "sektora transportu" w rozumieniu art. 13 lit. b) w zw. z art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 Sąd zauważa, że – jak zasadnie wskazywał organ - z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że Skarżąca prowadzi również (obok działalności spedycyjnej) działalność w zakresie sektora transportu w rozumieniu art. 13 lit b) Rozporządzenia nr 651. Sąd zauważa bowiem, że powyższe stanowisko organu znajduje potwierdzenie, w szczególności w: 1) treści wniosku o dofinansowanie: - w polu B.8 pkt 2 wskazano, że działalność której dotyczy Projekt sklasyfikowana jest w podklasie H.52.29.C tj. Działalność pozostałych agencji transportowych, - w polu B.9 wskazano na wyróżnienia Skarżącej za działalność w zakresie transportu międzynarodowego; 2) z odpisu z KRS wynika, że przedmiotem działalności wnioskodawcy jest między innymi działalność określona kodem PKD 52.29.C tj. działalność pozostałych agencji transportowych oraz 49.41.Z transport drogowy towarów; 3) z przedłożonych sprawozdań finansowych Skarżącej za lata 2014 i 2015 wynika, że podstawowym przedmiotem działalności spółki jest m.in.: - świadczenie usług spedycyjnych; - świadczenie usług przewozowych w kraju i zagranicą taborem własnym i osób trzecich; 4) z załączonej do wniosku opinii o innowacyjności wynika, że "Przedstawione do opiniowania rozwiązanie firmy C. Sp. z o.o. - lidera branży TSL (transport, spedycja, logistyka) jest rozwiązaniem dedykowanym przedsiębiorstwu (...)", ponadto wskazano, że "rozwiązanie zostanie wdrożone na podstawie przeprowadzonych prac B+R. Po wyborze platformy ERP, zostaną w niej dodatkowo zaimplementowane (oprócz podstawowej funkcjonalności oferowanej w ramach ogólnej platformy ERP) autorskie rozwiązania związane ze specyficzną, bardzo szeroko formą prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności (liczne formy działalności komercyjnej – głównie transportowej, spedycyjnej i logistycznej), ale również i inne działania prowadzone przez Spółkę"; 5) z załączonego do wniosku biznesplanu, z którego wynika, że: - pole A.1 opisu prowadzonej działalności - prezes zarządu za decydujące dla przyszłości przedsiębiorstwa uznała utworzenie zgranego zespołu wysoko wykwalifikowanych specjalistów w dziedzinie spedycji, logistyki, transportu i spraw celnych (k. 1/42); - pole A.2. dotyczące przedmiotu działalności w globalnym łańcuchu wartości wskazano, że przedmiot działalności 52.29C działalność pozostałych agencji transportowych wpisuje się w zakres następujących inteligentnych specjalizacji: KIS 20. Innowacyjne technologie morskie w zakresie specjalistycznych jednostek pływających, konstrukcji morskich i przybrzeżnych oraz logistyki opartej o transport morski i śródlądowy; W ocenie Sądu ww. informacje zawarte w dokumentach aplikacyjnych Skarżącej uzasadniały stanowisko organu w zakresie uznania, że przedmiotem przedsiębiorstwa Skarżącej jest również działalność w zakresie sektora transportu w rozumieniu art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651. Powoływanie się przez Skarżącą w tym zakresie na "oczywiste omyłki", "niezręczności językowe" czy też brak zgodności załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym (odpis z KRS) nie czyni stanowiska organu nieprawidłowym, mając na uwadze fakt, że informacje o prowadzeniu przez Skarżącą działalności z zakresu transportu powtarzały się w wielu ww. rubrykach wniosku i wielu ww. załączonych do niego dokumentach aplikacyjnych (odpis z KRS Skarżącej; sprawozdania finansowe załączone do wniosku, Opinia o innowacyjności stanowiąca załącznik do wniosku; biznesplan). Skoro zatem, jak wynika z dokumentów aplikacyjnych, przedmiot Projektu dotyczył nabycia przez Skarżącą nowoczesnej technologii - innowacyjnego zintegrowanego systemu zarządzania ERP dedykowanego unikalnym potrzebom przedsiębiorstwa Skarżącej, którego realizacja miała pozwolić na wprowadzenie w przedsiębiorstwie Skarżącej innowacji procesowej obejmującej także oprogramowanie w działalności pomocniczej takiej jak księgowość oraz wprowadzanie innowacji organizacyjnej w zakresie relacji z kontrahentami oraz wewnętrznej organizacji pracy - to tym samym w ocenie Sądu, usprawiedliwione jest stanowisko IZ RPO WZ w zakresie kwalifikacji Projektu jako mieszczącego się w zakresie normy art. 13 lit a) Rozporządzenia nr 651. Odnosząc się w dalszej kolejności do prawidłowości kwalifikacji Projektu jako mieszczącego się w zakresie usług związanych z sektorem transportu w rozumieniu art. 13 lit. a) Rozporządzenia nr 651 Sąd wskazuje, że jak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 sierpnia 2017 r. o sygn. akt II GSK 2353/17 definicja "transportu" zawarta w art. 2 pkt. 45 rozporządzenia nr 651 "nie obejmuje definicji "infrastruktury związanej z transportem", niemniej jednak wykładając przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie, a także kierując się dokumentacją związanąz RPO WP oraz Szczegółowym Opisem Priorytetów tego Programu, należy dojść do wniosku, że objęte projektem usługi, tj.: usługa udostępniania systemowej informacji o procesie przygotowania oraz fotodokumentacji palety, a także usługa udostępniania systemowej informacji o procesie przygotowania oraz fotodokumentacji paczki nie wchodzi w zakres pozycji PKD 52.10.B, jak wskazał wnioskodawca, a więc usługi magazynowej, lecz jest związana z szeroko pojmowaną usługą logistyczną. W dalszej części uzasadnienia ww. wyroku NSA uznał, że o przynależności określonego przedsięwzięcia do danego sektora (np. magazynowego czy transportowego) nie decyduje jedynie wskazanie w projekcie kodu PKD czy NACE, ale przede wszystkim jego zakres rzeczowy oraz cel, który jest oceniany na podstawie opisów projektu zawartych w całej dokumentacji aplikacyjnej, z uwzględnieniem rodzaju i charakteru założonych wydatków. Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, w pełni akceptuje ww. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że po pierwsze w procesie kwalifikacji projektów do określonego sektora decydujące znaczenie ma opis projektu zawarty w całej dokumentacji aplikacyjnej z uwzględnieniem jego celu i zakresu rzeczowego oraz rodzaju i charakteru założonych wydatków. Po drugie zaś – wbrew stanowisku Skarżącej - że brzmienie art. 2 pkt 45 Rozporządzenia nr 651 nie daje podstaw do zawężania znaczenia pojęcia infrastruktury związanej z sektorem transportu i definiowania jej w oderwaniu od zakresu rzeczowego i celu projektu objętego dofinansowaniem. Zasadnie w ocenie sądu wskazała bowiemIZ RPO WZ, że przy odczytywaniu pojęcia infrastruktury związanej z sektorem transportu należy mieć na względzie szeroki aspekt tego pojęcia, uwzględniający całokształt okoliczności danej sprawy, w tym zwłaszcza charakterystykę danego przedsiębiorstwa, jako podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie oraz zakres jego działalności w kontekście realizowanych przezeń procesów gospodarczych. W ocenie Sądu IZ RPO WZ dokonała kwalifikacji projektu Skarżącej zarówno do sektora transportu jak i infrastruktury związanej z tym sektorem, w rozumieniu art. 13 lit. b) Rozporządzenia 651, w oparciu a analizę całej dokumentacji aplikacyjnej Skarżącej z uwzględnieniem zakresu rzeczowego Projektu i jego celu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, jak wynika z opisu wniosku oraz załączonych do niego dokumentów m.in. biznesplanu, Skarżąca jako elementy świadczonych usług, które usprawniać ma Projekt, wskazuje organizację transportu kontenerowego, kolejowego, lądowego krajowego i międzynarodowego, składowanie towarów w magazynach celnych i składach celnych, konfekcjonowanie towaru czy magazynowanie. Ponadto istota Projektu – jak zasadnie oceniła IZ RPO WZ - sprowadza się w rzeczywistości do usprawniania procesu przemieszczania towarów, w procesie dostawy towarów do finalnego odbiorcy. Tym samym Projekt zakwalifikować należało jako obejmujący usługi związane z sektorem transportu w rozumieniu art. 13 lit b) Rozporządzenia nr 651. Ponadto, w ocenie Sądu fakt, że przedmiot Projektu obejmuje nabycie nowoczesnej technologii – innowacyjnego, zintegrowanego systemu zarządzania ERD dedykowanego unikalnym potrzebom przedsiębiorstwa Strony – nie wyklucza go z grupy projektów infrastrukturalnych. Takie pojęcie infrastruktury nie wynika bowiem z wykładni art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w tym wynikającą z dokumentów aplikacyjnych Skarżącej okoliczność świadczenia także usług transportowych, Sąd uznał, że zasadnie uznała IZ RPO WZ, że usługi Skarżącej wspierane przez Projekt zakwalifikować należy do usług z związanych z sektorem transportu w rozumieniu art. 13 lit. b) Rozporządzenia nr 651. Tym samym zarzuty skargi okazały się, w ocenie Sądu, nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.