VIII SA/Wa 935/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku K. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na powołaną wyżej decyzję Dyrektora IAS w [...] K. W. (dalej: "skarżący") wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu podał, że nieuwzględnienie wniosku wywoła konieczność licytacji majątku skarżącego, powodującą trudne do odwrócenia skutki, także dla zatrudnionych przez niego pracowników. Dodał, że jego sytuacja finansowa uległa znacznemu pogorszeniu wskutek obowiązku przedterminowej spłaty zobowiązań prywatnoprawnych (kredytów bankowych) zaciągniętych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w branży paliwowej. Powyższe było skutkiem wydanej wobec niego przez organ podatkowy decyzji o zabezpieczeniu i blokady jego rachunków bankowych. Ostatecznie, na wniosek skarżącego zmieniono zastosowany środek zabezpieczający na wpis hipoteki. Skarżący posiada bowiem majątek znacznej wartości (ruchomy i nieruchomy), tj. ok. [...] zł. Na majątku znajdują się również inne zabezpieczenia z tytułu posiadanych kredytów i umów franczyzowych z [...]. W ocenie skarżącego, w sytuacji gdy prowadzona działalność gospodarcza będzie postawiona w stan upadłości, powstaną trudne do odwrócenia skutki w postaci zlicytowania ww. majątku skarżącego po cenach znacznie poniżej jego wartości. Dodał, że nigdy nie wyzbywał się majątku, samodzielnie wystąpił również o dokonanie na nim zabezpieczenia z tytułu ciążących na nim różnych zobowiązań. Powołał, że wystąpił z wnioskiem o rozłożenie zaległości podatkowej, o której mowa w zaskarżonej decyzji na raty. Dotychczas jego wniosek nie został jednak rozpatrzony. Do wniosku załączył m.in. kopie zeznań podatkowych za lata 2014 – 2016 oraz jednostronnego rachunku zysków i strat za 2017 r. z ujawnionymi przychodami netto w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "ppsa") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał bowiem istnienia okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia w szczególności wymaga, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą znacznych rozmiarów, o czym świadczą załączone dokumenty finansowe (przychody w kwotach ponad [...] zł rocznie). Z argumentacji wniosku, jak i załączonych dowodów nie wynika natomiast, że działalność ta jest w jakikolwiek sposób zagrożona. Skarżący wskazał, że posiada majątek o wartości ponad [...] mln zł, na którym dokonano obciążeń (również na jego wniosek) z tytułu ciążących na skarżącym zobowiązań z różnych tytułów. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że powyższe okoliczności i konieczność zapłaty znacznej kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji może spowodować potencjalne zagrożenie dla tego majątku oraz prowadzonej działalności gospodarczej znacznych rozmiarów, która jest kontynuowana bez zakłóceń. Potwierdza to okoliczność, że skarżący wystąpił z wnioskiem o rozłożenie zaległości, o której mowa w zaskarżonej decyzji na raty. Z punktu widzenia przesłanek udzielenia wnioskowanej ochrony tymczasowej znaczenie ma wyłącznie sytuacja majątkowa (finansowa) wnioskodawcy i to czy wykonanie zaskarżonej decyzji może w określony przez wnioskodawcę konkretnie sposób zagrozić tej sytuacji. Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiły, a podniesione obawy są przedwczesne, gdyż skarżący posiada realną możliwość uregulowania przedmiotowych zaległości na co sam wyraził wolę występując z wnioskiem o jej rozłożenie na raty. Warto w tym miejscu podkreślić, że konieczność zapłaty należności (zaległości) oraz związane z tym uszczuplenie majątku jest zwykłym następstwem takiej decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy bowiem zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że grozi jemu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tym samym brak jest dowodów potwierdzających zasadność podnoszonej przez skarżącego argumentacji, w tym wniosku, że w jego przypadku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.