I SA/Ol 644/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca), asesor WSA Katarzyna Górska,, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018r. sprawy ze skargi K. T. S. na informację Lokalnej Grupy Działania z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu oddala skargę K. T. złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność". Przedmiotem projektu był rozwój działalności gospodarczej wnioskodawczyni prowadzonej pod firmą A poprzez utworzenie 3 etatów pracy, zakup niezbędnego wyposażenia, przystosowanie pomieszczeń będących przedmiotem działalności oraz rozszerzenie PKD o obszary funkcjonowania w dziedzinach wsparcia psychologicznego, sportu, rekreacji oraz usług towarzyszących. Kwota wnioskowanej pomocy wynosiła 230.060 zł. Pismem z dnia "[...]" Lokalna Grupa Działania (dalej: "LGD") poinformowała wnioskodawczynię, że wniosek został uznany za zgodny z Lokalną Strategią Działania oraz z zakresem tematycznym naboru, a także spełnia kryteria wyboru i otrzymał 34 punkty. Wysokość wsparcia została jednak obniżona z wnioskowanej kwoty 230.060 zł do 115.000 zł z uwagi na to, że operacja znalazła się na pozycji nr 11 na liście operacji wybranych do przyznania pomocy w ramach konkursu. W proteście strona zakwestionowała ilość punktów przyznanych jej w ramach poszczególnych kryteriów, tj.: w zakresie kryteriów horyzontalnych o nr: 1 "Projekt sprzyja ochronie środowiska lub klimatu", 2 "Innowacyjność", 5 "Partnerstwo projektowe", 8 "Opis projektu" oraz w zakresie kryterium jakościowego nr 3 "Lokalne Produkty". Pismem z dnia "[...]’ strona została poinformowana przez Zarząd Województwa, że złożony przez nią protest został uwzględniony w zakresie kryteriów horyzontalnych nr 2 "Innowacyjność" oraz nr 8 "Opis projektu". W przypadku obu tych kryteriów Zarząd Województwa uznał, iż skarżąca powinna otrzymać maksymalną liczbę punktów. W pozostałym zakresie Zarząd nie uwzględnił protestu. Poinformował przy tym, iż sprawa zostaje przekazana LGD w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu. Pismem z dnia "[...]" skarżąca została poinformowana przez LGD, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu wskazano, Rada LGD nie podzieliła stanowiska Zarządu Województwa i uznała, że protest nie zasługiwał na uwzględnienie w całości na etapie ponownej autokontroli. W ocenie Rady LDG, projekt nie dotyczy działalności innowacyjnej, a ponadto wątpliwości budziły koszty tej działalności np. wysoki czynsz z tytułu wynajmu lokalu w stosunku do realnych możliwości uzyskania przychodów. Ponadto opis projektu był ogólnikowy i nie znajdował odniesienia do innych punktów wniosku i biznesplanu. Do pisma dołączono uchwałę nr "[...]" Rady LGD z dnia "[...]" w sprawie rozpatrzenia protestu dotyczącego wyboru operacji do przyznania pomocy w ramach konkursu oraz ustalenia kwoty wsparcia w ramach wdrażania LSR LGD oraz uchwałę nr "[...]" Rady LGD z dnia "[...]" w sprawie ponownego rozpatrzenia protestu dotyczącego wyboru operacji do przyznania pomocy w ramach konkursu oraz ustalenia kwoty wsparcia w ramach wdrażania LSR LGD. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie strona, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w sposób istotny, zarzuciła jej naruszenie: - przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprzyznaniu maksymalnej ilości punktów w ramach kryteriów horyzontalnych nr 1, nr 2, nr 5, nr 8 oraz kryterium jakościowego nr 3 (art. 19 ust. 4 pkt 2 lit. b oraz art. 21 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, Dz. U. 2015 r. poz. 378, ze zm., dalej: "u.r.l."), - przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przekazaniu informacji pozbawionej ustawowo wymaganego uzasadnienia oceny (art. 21 ust. 5 pkt 1 u.r.l.), - przepisów postępowania mogącego mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na doręczeniu skarżącej uchwał, z treści których wynika, że zostały podjęte w toku jednego posiedzenia Rady LGD, mimo iż zostały opatrzone odmiennymi datami dziennymi. W uzasadnieniu skargi w odniesieniu do kryterium horyzontalnego nr 1 strona podniosła, że we wnioskiem objęła szkolenia z zakresu ochrony środowisk i koszty rzutnika i ekranu do prowadzenia szkoleń, systemu oszczędności energii i wody, systemu segregacji odpadów. Odwołując się do art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 130/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającym rozporządzenie rady (WE) nr 1081/2006, stwierdziła, że szkolenie tematyczne stanowi jedno z narzędzi dbałości o środowisko. W kwestii kryterium horyzontalnego nr 2 "Innowacyjność projektu" strona podniosła, że Zarząd Województwa uznał, iż przedstawiła czytelny i przejrzysty opis innowacyjności we wniosku o dofinansowanie. Natomiast Rada LGD w oparciu o Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej ustaliła, iż na badanym obszarze jest co najmniej kilkanaście działalności o tym samym lub podobnym zakresie działania. Nie uwzględniła tym samym, że w ewidencji figurują podmioty, które być może już nie istnieją albo nie prowadzą działalności gospodarczej, albo też mają ukształtowany możliwie szeroki zakres działalności, który nie ma charakteru rzeczywistego. Co więcej na podstawie treści wpisu, który posługuje się standardowym kodem PKD nie sposób ustalić, czy prowadzona działalność cechuje się innowacyjnością. W ocenie strony, całościowe połączenie kilku usług w jednym miejscu, oraz ich charakter i specyfika w pełni wyczerpują przesłanki do stwierdzenia, że operacja ma charakter innowacyjny także w skali kraju (m.in. system IT, plan marketingowy, plac zabaw dla dzieci usługi urodzin dzieci, usługi psychologiczne). W odniesieniu do kryterium horyzontalnego nr 5 "Partnerstwo projektowe" strona podniosła, że w żadnym akcie normatywnym lub dokumencie dotyczącym naboru nie zdefiniowano "partnerstwa projektowego" oraz "partnerstwa biznesowego". Uznanie partnerstwa projektowego, jak wynika z treści karty weryfikacji kryteriów horyzontalnych, wymaga wskazania partnerów co najmniej na etapie przygotowania i realizacji projektu. W okresie wnioskowania wykazanie partnerstwa musi z konieczności opierać się na deklaracjach partnerów (listy intencyjne, deklaracje, umowy partnerstwa). Strona do wniosku dołączyła 6 listów intencyjnych potwierdzających kooperację partnerów na etapie realizacji projektu. Listy intencyjne zmierzają do wykreowania umów, na podstawie których obie strony odniosą określone korzyści biznesowe. Nie sposób zatem odróżnić partnerstwa projektowego od partnerstwa biznesowego. Strona zarzuciła, że w odniesieniu do kryterium horyzontalnego nr 8 "Opis projektu" Rada LGD stwierdziła, że przedstawione w biznesplanie działania "nie są do końca realne", nie wskazując, które z działań uznała za realne, a które za nierealne. Wątpliwości Rady budziły również wysokie koszty działalności. W ocenie strony, ocena ta jest niesłuszna, krzywdząca i nie znajduje oparcia w treści wniosku. Opis projektu nie jest bardzo szczegółowy, gdyż uszczegółowienie następuje na etapie pozostałych punktów wniosku oraz w biznesplanie. LGD nie może zresztą skutecznie zarzucać lakoniczności opisu projektu, skoro sama wskazała, że rozbudowana struktura wniosku i biznesplanu zamazuje obraz planowanej działalności. Opis projektu został uzupełniony detalami w pozostałych punktach wniosku oraz w biznesplanie. Potwierdza to, że plan działania skarżącej został przez nią gruntownie przemyślany, a następnie przetransponowany do wniosku. W kwestii kryterium jakościowego nr 3 "Uruchomienie/rozszerzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem produktów lokalnych (wytwarzanych na obszarze LSR)", strona zaznaczyła, że we wniosku wskazała na partnerstwo z dostawcami lokalnych produktów oraz sprzedaż soków z lokalnych owoców i warzyw, co potwierdza plan zakupu wyciskarki do soków. Zdaniem skarżącej, uzasadnienie oceny projektu nie przedstawia kryteriów, jakimi kierowała się LGD. Niewątpliwie każdy członek Rady LGD ocenia wnioski indywidualnie, kierując się własną oceną i wiedzą, jednak ocena ta winna następować o oparciu o określone kryteria, które pozostają poznawalne dla wnioskodawców, obiektywne i mierzalne. Stwierdzenie przez LGD, że nie honoruje stanowiska Zarządu Województwa w zakresie, w jakim Zarząd uznał protest, z uzasadnieniem, że każdy członek LGD ocenia wnioski indywidualnie, kierując się własną oceną i wiedzą, stanowi jaskrawy przykład arogancji i beztroski w zakresie dysponowania funduszami publicznymi. Strona zarzuciła ponadto, że doręczone jej trzy uchwały Rady LDG: - nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie wyboru operacji do przyznania pomocy w ramach konkursu oraz ustalenia kwoty wsparcia w ramach wdrażania LSR LGD; - nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie rozpatrzenia protestu dotyczącego wyboru operacji do przyznania pomocy w ramach konkursu oraz ustalenia kwoty wsparcia w ramach wdrażania LSR LGD; - nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ponownego rozpatrzenia protestu dotyczącego wyboru operacji do przyznania pomocy w ramach konkursu oraz ustalenia kwoty wsparcia w ramach wdrażania LSR LGD; zostały opatrzone odmiennymi datami, przy czym oznaczono je cyfrą rzymską ,,1", co zgodnie z treścią § 23 ust. 2 Regulaminu funkcjonowania Rady LGD oznacza, że zapadły w toku tego samego posiedzenia Rady. W świetle tego, zdaniem strony, zachodzi wątpliwość, co do prawidłowości procedowania w przedmiocie jej wniosku. W odpowiedzi na skargę LGD wniosła o jej oddalenie, wskazując, że skarżąca podjęła niedopuszczalną polemikę z oceną projektu. Zakwestionowała bowiem liczbę przyznanych jej punktów w ramach oceny, co jednak pozostaje poza zakresem kryterium sądowej kontroli administracyjnej, jakim jest legalność. Nie podniosła natomiast żadnych okoliczności, które wskazywałyby na naruszenie formalnych kryteriów oceny projektu. LGD dodała również, że omyłka pisarska w numeracji uchwał nie może wpłynąć na wynik oceny projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają przy tym w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - dalej: p.p.s.a. . Do ustaw szczególnych, o których mowa w ostatnio przywołanym przepisie, zaliczyć trzeba ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460, zwaną dalej ustawą w zakresie polityki spójności) jak również ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 ze zm., zwanej dalej ustawą o rozwoju lokalnym). Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym od: 1) negatywnej oceny zgodności operacji z LSR albo 2) nieuzyskania przez operację minimalnej liczby punktów, o której mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2 lit. b, albo 3) wyniku wyboru, który powoduje, że operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, albo 4) ustalenia przez LGD kwoty wsparcia niższej niż wnioskowana - przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, prawo wniesienia protestu. Protest wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 21 ust. 5 pkt 1 (art. 22 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym). Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 ustawy w zakresie polityki spójności. Oprócz elementów określonych w art. 54 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności, protest od: 1) negatywnej oceny zgodności operacji z LSR zawiera wskazanie, w jakim zakresie podmiot ubiegający się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie zgadza się z tą oceną, oraz uzasadnienie stanowiska tego podmiotu; 2) ustalenia przez LGD kwoty wsparcia niższej niż wnioskowana zawiera wskazanie, w jakim zakresie podmiot ubiegający się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie zgadza się z tym ustaleniem oraz uzasadnienie stanowiska tego podmiotu (art. 22 ust. 4 ustawy o rozwoju lokalnym). Protest jest wnoszony za pośrednictwem LGD i rozpatrywany przez zarząd województwa. O wniesionym proteście LGD informuje niezwłocznie zarząd województwa. Wniesienie protestu nie wstrzymuje przekazywania do zarządu województwa wniosków o udzielenie wsparcia dotyczących wybranych operacji (art. 22 ust. 5 - 7 ustawy o rozwoju lokalnym). Zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, czyli wskazania kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem oraz wskazania zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem. W myśl art. 61 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie z dnia 20 lipca 2015 roku o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, zarówno odnośnie wniesienia protestu jak i skargi, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny operacji zgłoszonej przez skarżącego wydanej w trybie ustawy z dnia 20 lipca 2015 roku o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności bada również czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Dodać należy, że rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z Regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań organu w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów określających zasady przyznawania określonego rodzaju pomocy. Sąd administracyjny nie został wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Nie ma bowiem wiedzy specjalistycznej, przy czym w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym sąd administracyjny nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu. Konstatując powyższy wywód należy wskazać, że Sąd nie jest biegłym i jego rola nie może polegać na merytorycznej ocenie projektu. Kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów ze środków unijnych winna ograniczać się do zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Zatem skoro w skardze strona skarżąca prowadzi polemikę z oceną ekspertów, to w ocenie Sądu powyższego nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Oczywiście powyższe nie oznacza, że Sąd nie dokonuje oceny recenzji ekspertów. Dokonuje ją ale tylko w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny, ale nie może przybierać oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w dokumentacji konkursowej. Podkreślenia wymaga, że to skarżąca sporządza wniosek i to ona zawiera w nim określone treści i skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc publiczną, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. W świetle powyższych uwag podkreślić należy, że w niniejszej sprawie projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów i spełnił kryteria wyboru projektów. Wysokość wsparcia została jednak obniżona z wnioskowanej kwoty 230.060 zł do 115.000 zł z uwagi na to, że operacja znalazła się na pozycji nr 11 na liście operacji wybranych do przyznania pomocy w ramach konkursu i wyczerpana została cała kwota alokacji przeznaczona na przedmiotowy konkurs. LGD w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że jest to kwota która pozostała do rozdysponowania z przewidzianego limitu środków w naborze. W art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności ustawodawca jednoznacznie wskazał, że w przypadku ustalenia przez LGD kwoty wsparcia niższej niż wnioskowana protest powinien zawierać wskazanie, w jakim zakresie podmiot ubiegający się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie zgadza się z tym ustaleniem, oraz uzasadnienie stanowiska tego podmiotu. W przedmiotowej sprawie brak jest argumentacji która wypełniałaby dyspozycję przywołanej normy. Cała argumentacja zawarta w proteście, która została powtórzona w skardze do Sądu dotyczy tego, iż w zakresie kryteriów horyzontalnych o nr: 1 "Projekt sprzyja ochronie środowiska lub klimatu", 2 "Innowacyjność", 5 "Partnerstwo projektowe", 8 "Opis projektu" oraz w zakresie kryterium jakościowego nr 3 "Lokalne Produkty", strona skarżąca otrzymała zbyt mało punktów. Skarżąca wprost podnosi zarzut nieprzyznania jej wnioskowi maksymalnej liczny punktów. W ocenie Sądu podnoszone przez skarżącą zarzuty wykraczają poza kryterium legalności kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Strona skarżąca nie podniosła żadnych okoliczności które wskazywałyby na naruszenie formalnych kryteriów oceny projektu. Wbrew twierdzeniom skarżącej uzasadnienie stanowiska LGD zawarte w informacji z dnia "[...]" oraz uchwały Rady LGD nr "[...]" z dnia "[...]" zawiera przejrzyste uzasadnienie stanowiska podmiotu przyznającego dofinansowanie, jak również odniesienie się do zarzutów wskazanych w proteście odnośnie wyżej wymienionych kryteriów. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia w poszczególnych punktach LGD wskazuje przyczyny przyznania określonej liczby punktów. Wskazać w tym miejscu należy, że informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną i nieuprawniony byłby wniosek, iż uzasadnienie takiej informacji powinno odpowiadać wymogom przewidzianym dla decyzji administracyjnej w Kodeksie postępowania administracyjnego. W judykaturze przyjmuje się, że uzasadnienie kontrolowanej przez sąd administracyjny informacji winno zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje (zob. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1051/13) W ocenie Sądu z treści zaskarżonej informacji motywy, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia zostały zwięźle i przejrzyście wyartykułowane. W świetle powyższego w ocenie Sądu zarzut naruszenia prawa materialnego polegający na: nieprzyznaniu przez LGD maksymalnej ilości punktów w ramach kryteriów horyzontalnych nr 1, nr 2, nr 5, nr 8 oraz kryterium jakościowego nr 3 (art. 19 ust. 4 pkt 2 lit. b oraz art. 21 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności) oraz przekazaniu informacji pozbawionej ustawowo wymaganego uzasadnienia oceny (art. 21 ust. 5 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy) – nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazana w skardze omyłka pisarska w numeracji uchwał w ocenie Sądu nie ma wpływu na wynik oceny projektu. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności orzekł jak w sentencji.