II SA/Lu 18/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi p o s t a n a w i a przyznać W. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców w L.. Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz córką i jej dzieckiem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto i emerytury żony w kwocie [...]złotych netto. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto. Na stałe koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na utrzymanie domu – [...] złotych rocznie ([...] złotych miesięcznie), koszty leczenia skarżącego i żony – [...] złotych miesięcznie oraz wydatek w kwocie [...]złotych na nie sprecyzowany cel. Łącznie miesięcznie wydatki te wynoszą [...] złotych. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha i wartości [...] złotych, które wydzierżawia w zamian za opłacanie podatku rolnego, dopłaty do gospodarstwa rolnego pobiera dzierżawca. Córka skarżącego jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Skarżący jest zadłużony u sąsiadów na kwotę [...]złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Po opłaceniu przez skarżącego wykazanych kosztów utrzymania koniecznego na poczet kosztów wyżywienia czteroosobowej rodziny oraz zakupu dla niej środków czystości i higieny osobistej i spłatę zadłużenia pozostanie miesięcznie kwota [...]złotych netto. Zatem dziennie na poczet kosztów wyżywienia czteroosobowej rodziny skarżący przeznaczyć może kwotę mniejszą od [...] złotych (w trzydziestodniowym miesiącu), gdy uwzględni się konieczność spłaty zadłużenia. W ocenie referendarza sądowego kwota ta jak i mniejszą od niej nie jest w stanie pokryć dziennych wydatków związanych z kosztami wyżywienia czteroosobowej rodziny. Z tego powodu przyjąć należy, że dochód gospodarstwa domowego skarżącego nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Z powyższych względów referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. oraz art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie.